ΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΧΩΡΟΥ

Οι πολίτες στις εκλογές του Μαΐου έστειλαν ξεκάθαρα μηνύματα, κάτι που όπως φαίνεται τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου τα έχουν ξεχάσει πολύ σύντομα

«Τριμερής» από το παρελθόν σε κάποιους δήμους

Τελικά ακόμη και με το ΑΚΕΛ και τον ΔΗΣΥ θα υπάρξουν έμμεσες συνεργασίες σε επίπεδο υποψηφίων δημάρχων

Μπορεί ένα νέο προοδευτικό κίνημα συνασπισμού να υποστηρίξει την Κύπρο, τις νέες μεταρρυθμίσεις, τη θεσμική ανασυγκρότηση της χώρας μετά το χάος του πελατειακού κράτους και της οικονομικής καταστροφής; Οι πολίτες στις εκλογές του Μαΐου έστειλαν ξεκάθαρα μηνύματα, κάτι που όπως φαίνεται τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου τα έχουν ξεχάσει πολύ σύντομα.

Οι πολίτες ζήτησαν με την ψήφο τους να υπάρξουν κινήσεις για μία ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση. Μπορεί σήμερα να συμπαραταχθεί ο ενδιάμεσος κόσμος, ώστε να αποκλεισθούν οι δυνάμεις της παλινδρόμησης; Όπως αποδεικνύεται, όχι. Στο τεστ που λέγεται δημοτικές εκλογές φαίνεται πως και αυτή την φορά λειτουργούν όπως και τις προηγούμενες. Με «μοναχικό» συμφέρον.

Απουσιάζει η σταθερότητα

Την περίοδο που ξεκινούσε η συζήτηση για την Προεδρία της Βουλής, φαινόταν ότι έρχεται μια νέα πολιτική συμμαχιών καθοριστικής σημασίας, που θα δημιουργήσει ευνοϊκά μέτωπα σε όλα τα καυτά ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία. Φάνηκε ότι στόχος ήταν να υπάρξει ένα εγχείρημα που θα κατέληγε κάπου και παράλληλα θα είχε ιδιαίτερη αξία.

Τα τέσσερα κόμματα έδειξαν ότι ήταν έτοιμα να φέρουν μια αποτελεσματική ρήξη με το δίπολο ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, κάτι που για να συμβεί θέλει συμμαχίες. Τόσο το ποσοστό που συγκέντρωσαν και τα τέσσερα κόμματα μαζί στις εκλογές του Μαΐου, όσο και δύναμη που διαθέτουν στη Βουλή εμφάνισε έναν πόλο που αποτελείται από πολιτικές δυνάμεις που πια έχουν και δυναμική στην κοινωνία.

Όπως όλα δείχνουν, ο ενδιάμεσος χώρος τελικώς ατύχησε από κεντρικούς εκφραστές. Η έκφρασή τους είναι διαφορετική από θέμα σε θέμα, απουσιάζει η σταθερότητα, χωρίς πλάνο κοινωνικών μεταρρυθμίσεων, που απαιτούνται προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα δυναμική, ειδικά αν υπάρχει και το μεγάλο ορόσημο που λέγεται προεδρικές εκλογές.

Χωρίς ειλικρίνεια δεν πας πουθενά

Η εικόνα που παρουσίασε πρόσφατα ο Γιώργος Λιλλήκας για τον ενδιάμεσο χώρο αντικατοπτρίζει εν πολλοίς την αλήθεια. Είπε ότι ο ενδιάμεσος χώρος είναι στα όρια της φαντασίας, χωρίς ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη. Η σημαντική εικόνα των «4» έχει τις εξής πραγματικότητες:

1. Απουσιάζει η έννοια του συνασπισμού.

2. Υπάρχουν διαφορές και διαφωνίες ακόμη και στα θέματα. καθημερινότητας

3. Αίσθηση προκάλεσε ακόμη και το γεγονός ότι μετά τη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου, ο λόγος του ενδιάμεσου χώρου ήταν διαφορετικός. Χωρίς κοινή στρατηγική ακόμη και στο Εθνικό θέμα.

Μπορεί μεθαύριο το Δημοκρατικό Κόμμα, το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ, η Συμμαχία Πολιτών και το Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών να διοργανώνουν κοινή εκδήλωση, με αφορμή την Επέτειο της Ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και όπως αναφέρουν στην κοινή τους δήλωση, οι κρίσιμες στιγμές, που περνά το κυπριακό πρόβλημα και οι οποίες, δυστυχώς, επιβεβαιώνουν τον κίνδυνο για την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθιστούν την εκδήλωση που διοργανώνουν ιδιαίτερα σημαντική. Όταν, όμως, μπαίνει επάνω το ζήτημα των προτάσεων ξεκινούν τα προβλήματα. Το τελευταίο δίμηνο φαίνεται πως οι «4» έχουν εξελιχθεί σε δύο, με το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ να έχουν καλύτερη επικοινωνία μεταξύ τους. Ίδιος τόνος στο Κυπριακό, καλύτερος συντονισμός στα ζητήματα της διακυβέρνησης του κράτους.

Το αλαλούμ στις Δημοτικές

Τα βασικά ερωτήματα που υπήρχαν στο τραπέζι για τους «4» του ενδιάμεσου χώρου και έμειναν αναπάντητα ήταν:

1. Με ποια πρόσωπα μπορούν να έχουν δυναμική στους Δήμους-κλειδιά.

2. Η βάση με τις ηγεσίες έχουν τελικά πρόβλημα συνεννόησης, καθώς υπάρχει διαφορετική πορεία σκέψης.

3. Υπάρχουν έμμεσες συμμαχίες με τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ, αν και στις δηλώσεις τους λένε ότι δεν συνομιλούνε με τις συγκεκριμένες παρατάξεις.

4. Δεν έχει δημιουργηθεί στρατηγικό σχέδιο κινήσεων.

Το ΔΗΚΟ, που ουσιαστικά είναι ο ισχυρός πόλος του ενδιάμεσου χώρου στην Επαρχία Λευκωσίας, δείχνει να μη θέλει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Και ας τα πάρουμε τη σειρά:

· Δήμος Λευκωσίας: Κωνσταντίνος Γιωρκάτζης, που όμως έχει και την ομπρέλα του Δημοκρατικού Συναγερμού.

· Δήμος Στροβόλου: Χρίστος Τσίγκης με τη στήριξη και της ΕΔΕΚ, αλλά χωρίς ακόμη ξεκάθαρη εικόνα για Οικολόγους και Συμμαχία Πολιτών.

· Σε δύο δήμους ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ αγκαλιάζουν το ΑΚΕΛ και θυμίζουν τριμερή του πρόσφατου παρελθόντος. Στην Αγλαντζιά θα στηριχθεί ο δήμαρχος Κώστας Κόρτας, που προέρχεται από το ΔΗΚΟ, και στα Λατσιά θα στηριχθεί η υποψηφιότητα του Κυριάκου Παρπούνα, που προέρχεται από τον χώρο της Αριστεράς.

· Στην Έγκωμη «έπαιζε» ο πρόεδρος της τοπικής του ΔΗΚΟ Σπύρος Παναγή, ο οποίος όμως ήταν στο μπλοκ του Μάριου Καρογιάν.

Όμως η «τριμερής» του παρελθόντος υπάρχει και αλλού, όπως π.χ. στο Γέρι, όπου όλα δείχνουν ότι θα στηριχθεί η υποψηφιότητα του Νεόφυτου Παπαλαζάρου, στελέχους του ΑΚΕΛ. Οι παραπάνω εξελίξεις οδηγούν και τους υπόλοιπους δύο, τη Συμμαχία Πολιτών και τους Οικολόγους να στηρίξουν σε κάποιους δήμους υποψήφιους που ενδεχομένως στηρίζει το ΑΚΕΛ, σε κάποιους δήμους υποψήφιους που ενδεχομένως στηρίζει ο ΔΗΣΥ, ενώ σε άλλους δήμους υποψήφιο που ενδεχομένως στηρίζεται από την ΕΔΕΚ και το ΔΗΚΟ.