Η ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ
Δάνειο, που δεν δόθηκε στην Ομόνοια, λέγεται πως ήταν μεταξύ των λόγων που επαύθη ο τότε πρόεδρος της Λαϊκής
Τις τελευταίες ημέρες οι Κύπριοι πολίτες γίναμε μάρτυρες πολλών αποκαλύψεων, οι οποίες πραγματικά προκαλούν αλγεινή εντύπωση, αν αποδειχθεί ότι αληθεύουν, σε σχέση με τη διοίκηση της ποδοσφαιρικής ομάδας Ομόνοια, επί προεδρίας Μιλτιάδη Νεοφύτου, τις επιθυμίες τού τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια για την πορεία της ομάδας αυτής και τη διακυβέρνηση της Κύπρου με βάση, και πάλι, την πορεία της Ομόνοιας.
Με αφορμή όσα ο Μιλτιάδης Νεοφύτου κατέθεσε ενόρκως στο δικαστήριο, το οποίο εκδικάζει υπόθεση αγωγής που καταχώρισε ο γνωστός εργολάβος και επί σειράν ετών στενός φίλος του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, ανατρέξαμε στα δημοσιεύματα του Αυγούστου του 2012, σε σχέση με την παύση τού τότε προέδρου της Λαϊκής Τράπεζας, Μιχάλη Σαρρή, από τη θέση στην οποία είχε διοριστεί με απόφαση τής τότε κυβέρνησης. Θυμίζουμε ότι η Λαϊκή ανήκε στο κράτος μετά τη στήριξη του 1,8 δις που πήρε από την Κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2012.
Όπως είναι γνωστό, ο Μιλτιάδης Νεοφύτου ζητά αποζημιώσεις εκατομμυρίων από τον Δημήτρη Χριστόφια, χρήματα τα οποία, όπως είπε στην πολύκροτη κατάθεσή του, ο τέως Πρόεδρος τού ζητούσε και ο ενάγων δεχόταν, να δίνει στην Ομόνοια.
«Είναι επιθυμία του Προέδρου»
Ακούγοντας τον ενάγοντα να μιλά για τα εκατομμύρια, που, όπως υποστηρίζει, έδωσε από την εταιρεία του για να ενισχύεται η Ομόνοια, καθώς και για παρατραβήγματα που ενέκριναν τράπεζες υπέρ της εταιρείας του, ώστε να μπορεί να ενισχύει την ομάδα της οποίας προήδρευε, ανατρέξαμε στα της προφορικής εντολής που δόθηκε στον Μιχάλη Σαρρή να φύγει από την προεδρία της Λαϊκής. Την εντολή μετέφερε στον Μ. Σαρρή, υπό μορφήν επιθυμίας τού τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, ο τέως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Πανίκος Δημητριάδης.
Χωρίς πολλές εξηγήσεις, ο Π. Δημητριάδης είχε καλέσει στις αρχές Αυγούστου του 2012 τον τότε πρόεδρο της Λαϊκής στο γραφείο του και του ανακοίνωσε ότι επιθυμία του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν να φύγει από τη θέση του στην τράπεζα. Η εφημερίδα μας είχε γράψει, τότε, τα εξής:
«Σύμφωνα με πληροφορίες μας, ο Μιχάλης Σαρρής κλήθηκε την περασμένη Τρίτη (στις αρχές Αυγούστου του 2012) στο γραφείο του διοικητή στην παρουσία του Υπουργού Οικονομικών και του εκ των στενών συνεργατών του κ. Δημητριάδη, Σπύρου Σταυρινάκη. Στη συνάντηση εκείνη ελέχθη στον κ. Σαρρή ότι επιθυμία του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι να παραιτηθεί από την προεδρία του συμβουλίου της Λαϊκής, χωρίς όμως να του δοθούν πολλές εξηγήσεις σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν τον ήθελε πια στο πηδάλιο της τράπεζας. Ο ίδιος ο Μιχάλης Σαρρής σε δήλωσή του, αν και δεν λέει πολλά, εντούτοις αφήνει ξεκάθαρα να νοηθεί ότι η απομάκρυνσή του έγινε για να ικανοποιηθεί η επιθυμία του Προέδρου Χριστόφια».
Το δάνειο ήταν μόνο ένας από τους λόγους
Ερευνώντας επίμονα τότε η «Σ» τους λόγους της απομάκρυνσης Σαρρή από τη Λαϊκή, έμαθε κι έγραψε, τότε, τα εξής:
«Ένας άλλος λόγος, πολύ σοβαρός, για τον οποίο η Κυβέρνηση αποφάσισε να σηκώσει τον Μ. Σαρρή από την προεδρία της Λαϊκής, ήταν και η άρνηση του τελευταίου να παραχωρήσει "πολλά εκατομμύρια" δάνειο στο σωματείο "Ομόνοια", το οποίο στις αρχές Ιουλίου έπρεπε να εκπληρώσει πολλές οικονομικές υποχρεώσεις. Άνθρωποι του ΑΚΕΛ, που πήγαν στη Λαϊκή και είχαν συνάντηση με τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου, τον πίεσαν ασφυκτικά να παραχωρήσει το δάνειο, ο Μ. Σαρρής όμως αρνήθηκε, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπήρχαν τόσα λεφτά για να παραχωρηθούν ως δάνειο σε αθλητικό σωματείο.
Σημείωσε, μάλιστα, ότι η τράπεζα έψαχνε απεγνωσμένα τρόπους για να καλύψει τις δικές της ανάγκες για ανακεφαλαιοποίησή της χωρίς επιτυχία. Πληροφορίες μας αναφέρουν ότι μετά την αποτυχία εξασφάλισης δανείου από τη Λαϊκή, η Ομόνοια απευθύνθηκε στην Τράπεζα Κύπρου, απ' όπου επίσης εισέπραξε αρνητική απάντηση. Κύκλοι της Τράπεζας Κύπρου συνδέουν μάλιστα την αιφνίδια παραίτηση του τέως διευθύνοντος συμβούλου της Ανδρέα Ηλιάδη με την άρνησή του να παραχωρήσει δάνειο στην Ομόνοια».
Κυβ. εκπρόσωπος: «Αισχρό ψεύδος»
Το ρεπορτάζ της εφημερίδας μας για τα περί δανείου στην Ομόνοια προκάλεσε την αντίδραση του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου, Στέφανου Στεφάνου, ο οποίος χαρακτήρισε όσα γράψαμε «αισχρό ψεύδος».
Η λιτή δήλωση Στεφάνου, όμως, προκάλεσε σειρά ερωτημάτων:
- Πώς ήξερε ο εκπρόσωπος της Κυβέρνησης αν μια ποδοσφαιρική ομάδα, η Ομόνοια εν προκειμένω, αποτάθηκε ή όχι στη Λαϊκή Τράπεζα για δάνειο;
- Πώς ήξερε αν το δάνειο δόθηκε ή όχι;
- Πώς ήξερε ότι η Ομόνοια ΔΕΝ αποτάθηκε για δανεισμό;
Πάντως, τότε, το ίδιο το ενδιαφερόμενο σωματείο, η Ομόνοια δηλαδή, δεν έκαμε οποιαδήποτε δήλωση που να διαψεύδει ή να επιβεβαιώνει το δημοσίευμά μας. Η μόνη δήλωση επί του θέματος έγινε από τον επίσημο εκπρόσωπο της Κυβέρνησης.
«Μεταφορέας» προεδρικών επιθυμιών
Εντύπωση τότε είχε προκαλέσει και ο τρόπος με τον οποίο εκδιώχθηκε από τη θέση του ο Μ. Σαρρής. Σε ρεπορτάζ που δημοσιεύσαμε τον Αύγουστο του 2012, αμέσως μετά την επιθυμία του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας να φύγει από τη θέση του ο τότε πρόεδρος της Λαϊκής, αναφέραμε τα ακόλουθα:
«Μέγα θέμα θεωρείται το γεγονός ότι ένας ανεξάρτητος θεσμός, ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, χρησιμοποιήθηκε για ενέργειες οι οποίες έπρεπε να αναληφθούν αποκλειστικά από το κράτος. Θεωρείται ότι ο διοικητής Δημητριάδης ανέλαβε ουσιαστικά ρόλο "μεταφορέα" των επιθυμιών του Προέδρου της Κυβέρνησης, ενεργώντας αντ’ αυτού.
»Τραπεζικοί, και όχι μόνον, κύκλοι με δηλώσεις τους στην εφημερίδα μας, ανέφεραν ότι είναι αδιανόητο ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην Κύπρο, ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας δηλαδή, να ενεργεί ως να μετέχει ή να αποτελεί μέρος της Κυβέρνησης.
»Η πράξη αυτή, σημείωναν, που είναι βέβαιο ότι δεν θα αρέσει καθόλου στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αντιβαίνει στους κανονισμούς που διέπουν τη λειτουργία της και οι οποίοι διαφυλάσσουν ως κόρην οφθαλμού την ανεξαρτησία της».
Γιατί δεν του δόθηκε επιστολή
Πέραν των προαναφερθεισών σοβαρών παραμέτρων που προκύπτουν από τις ενέργειες τόσο της Κυβέρνησης όσο και του διοικητή, οι ίδιοι κύκλοι διερωτώνται «γιατί δεν δόθηκε γραπτώς στον Μιχάλη Σαρρή, η εντολή του προέδρου να παραιτηθεί. Ή έστω, αν δεν ήθελαν να εκτεθούν, αφού χρησιμοποίησαν που χρησιμοποίησαν τον διοικητή, γιατί δεν του είπαν να βρει κι έναν εύσχημο τρόπο να απευθυνθεί γραπτώς στον τέως πρόεδρο της Λαϊκής να παραιτηθεί».
«Η απάντηση είναι απλή, δήλωσε στη "Σημερινή" έγκριτος νομικός. Ο μόνος λόγος για τον οποίο νομιμοποιείται ο διοικητής να παύσει, στο πλαίσιο των δικών του αρμοδιοτήτων και όχι στη βάση των επιθυμιών του Προέδρου, έναν τραπεζικό αξιωματούχο, είναι να τον χαρακτηρίσει ακατάλληλο για τη θέση την οποία κατέχει και μη γνώστη του αντικειμένου. Θα ήταν πολύ δύσκολο, λοιπόν, για τον κεντρικό τραπεζίτη να χαρακτηρίσει "άσχετο με το αντικείμενο" τον Μιχάλη Σαρρή, άνθρωπο που εργάστηκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και πρόσφερε επιτυχώς τις υπηρεσίες του ως Υπουργός Οικονομικών επί σειράν ετών. Επιπρόσθετα, θα έπρεπε επίσης να βρει καλούς λόγους για να τον χαρακτηρίσει και ακατάλληλο».
Υπήρχαν και άλλοι λόγοι
Θα πρέπει να σημειώσουμε πάντως και τα εξής, ως πληροφορίες που κυκλοφορούσαν τότε για την απομάκρυνση Σαρρή, από τη Λαϊκή. Δημοσιεύματα ανέφεραν ότι ο τέως Πρόεδρος είχε δυσανασχετήσει λόγω της παρουσίας του Μ. Σαρρή μαζί με τους διαδηλωτές έξω από το Προεδρικό, που μαζεύονταν κάθε βράδυ για να εκδηλώσουν την αγανάκτησή τους για την έκρηξη στο Μαρί και τον θάνατο 13 ατόμων. Ως άλλος λόγος εθεωρείτο το γεγονός ότι ο Μ. Σαρρής αρνήθηκε, όταν ο Δ. Χριστόφιας τού πρότεινε να αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών. Ήταν, επίσης, δυσαρεστημένος γιατί ο τέως πρόεδρος της Λαϊκής είχε ταχθεί ανοικτά υπέρ του επαναδιορισμού του Αθανάσιου Ορφανίδη στη διοίκηση της Κεντρικής Τράπεζας.
Τα περί δανείου στην Ομόνοια ήταν, φαίνεται, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης του Δ. Χριστόφια, κατά του Μ. Σαρρή. Ήταν «το κερασάκι στην τούρτα», όπως είχε γράψει η εφημερίδα μας. Αυτό, όμως, επαναλαμβάνουμε, είχε χαρακτηρισθεί ως αισχρό ψεύδος από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.
Τι είπε ενόρκως ο Μ. Νεοφύτου
Για τα χρήματα που ο Μιλτιάδης Νεοφύτου απαιτεί από τον Δημήτρη Χριστόφια, έχει πει στις ένορκες καταθέσεις του τα εξής:
«Ο εναγόμενος (Δ. Χριστόφιας) μού τόνισε ότι η Ομόνοια πάση θυσία έπρεπε να πρωταγωνιστήσει και να κατακτήσει τίτλους και διακρίσεις κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Προέδρου της Δημοκρατίας. Μου ανέφερε επίσης ότι η επιτυχής πορεία της Ομόνοιας ήταν απαραίτητη για να επιτύχει την επανεκλογή του στις προεδρικές εκλογές του 2013. Γι’ αυτό έπρεπε να αναλάβω την προεδρία του Σωματείου και να ακολουθώ πιστά τις οδηγίες που θα μου έδινε προσωπικά. Όταν ρώτησα για τα έξοδα, ο εναγόμενος μού είπε ότι ήταν δικό του θέμα το πώς θα πληρώνονταν όλα τα έξοδα και ότι θα μεριμνούσε για να καλύψει όλα τα χρήματα που θα βάζαμε τόσο εγώ όσο και η εταιρεία μου.
»Εγώ αποδέχθηκα λόγω φιλίας και μεγάλης εμπιστοσύνης που έτρεφα για τον εναγόμενο και επειδή δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι ο καλός μου φίλος, όντας μάλιστα και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα μπορούσε να με ξεγελάσει. Έτσι στις 26 Μαρτίου 2008 η Γενική Συνέλευση της Ομόνοιας εξέλεξε νέο Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο ακολούθως καταρτίστηκε σε σώμα με πρόεδρο εμένα, πάντα με την παρέμβαση και καθ’ υπόδειξη του εναγομένου, όπως μου είχε πει ότι θα φρόντιζε να γίνει».
Πρέπει να πρωταγωνιστήσει
«Ο εναγόμενος μού επαναλάμβανε την απαίτησή του ότι η Ομόνοια έπρεπε να πρωταγωνιστήσει και συνεπώς τα έξοδά της δεν θα έπρεπε να περιοριστούν, αλλά αντιθέτως να αυξηθούν. Ο τρόπος με τον οποίο θα υλοποιείτο το σχέδιο του εναγομένου ήταν να καταβάλει η εταιρεία μου τα χρήματα στην Ομόνοια, τα οποία στη συνέχεια θα επιστρέφονταν μέσω πληρωμών από εταιρείες που ήλεγχε ο εναγόμενος στο ΑΚΕΛ.
»Τα πρώτα χρόνια ετηρείτο η συμφωνία και μας επιστράφηκαν πολλά χρήματα. Δυστυχώς, όμως, όταν η δημοτικότητα του εναγομένου κατακρημνίστηκε με αποτέλεσμα να μην έχει πιθανότητες επανεκλογής, σταμάτησε να τηρεί τη συμφωνία. Στις 26 Μαρτίου 2008 μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου 2012, οπότε και παραιτήθηκα από την προεδρία της Ομόνοιας, για τη λειτουργία και τις οφειλές του Σωματείου η εταιρεία μου κατέβαλε το συνολικό ποσό των €21.606.000».
Μια δυνατή Ομόνοια
Στην κατάθεσή του ο Μ. Νεοφύτου είπε επίσης ότι «η Ομόνοια δεν πήγαινε καλά και ο Χριστόφιας ήταν θορυβημένος γιατί ο κόσμος του ΑΚΕΛ είχε φτάσει σε απελπισία και θα έπρεπε να βγει να πανηγυρίσει, όπως πανηγύριζε ο κόσμος της Ανόρθωσης και ο κόσμος του ΑΠΟΕΛ».
«Ήθελε, εξάλλου», ανέφερε, «να ευχαριστήσει τον κόσμο του ΑΚΕΛ για την εκλογή του με μια δυνατή Ομόνοια που θα κέρδιζε τίτλους. Έπρεπε με κάθε τίμημα να πρωταγωνιστήσει η Ομόνοια και για τον σκοπό αυτό έκανε μετεγγραφές ποδοσφαιριστών προσφέροντας υπέρογκα ποσά χρημάτων, όπως €600.000 τον χρόνο για τον Γιάννη Οκκά, τον Μιχάλη Κωνσταντίνου και τον Λούα-Λούα. Το ύψος του ποσού που δαπανήθηκε για τους τελευταίους δύο, δεν το θυμάται. Υψηλά ποσά χρημάτων βρίσκονταν επίσης και στα συμβόλαια των Γιώργου Εφραίμ και Στάθη Αλωνεύτη».




