ΕΤΟΙΜΗ ΓΙΑ... ΘΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΜΑΤΑ Η ΕΖΕΚΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΓΙΑ ΑΡΣΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ

Με στόχο να αφήσει πίσω του τα γεγονότα του παρελθόντος που οδήγησαν στην πολιτική απομόνωσή του, το ΑΚΕΛ άρχισε τους σχεδιασμούς για τις δημαρχιακές εκλογές. Στοίχημα η Λάρνακα, πονοκέφαλος η Λεμεσός

Μεγάλο στοίχημα για το ΑΚΕΛ είναι η Δημαρχία της Λάρνακας

Ανοίγματα προς τον χώρο του Κέντρου και των Σοσιαλιστών σχεδιάζει το ΑΚΕΛ ενόψει των Δημοτικών Εκλογών. Με μία τακτική που δεν θα προσβάλλει τις τοπικές κοινωνίες, αλλά, αντίθετα, θα αφουγκράζεται ευκρινώς και χωρίς φίλτρα τα «θέλω» των δημοτών ανά περίπτωση, το κόμμα της Αριστεράς θέλει να θέσει εκ νέου βάσεις για έξοδό του από την πολιτική απομόνωση που βιώνει από την περίοδο της διακυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια.

Η επιτυχία της προσπάθειας, ωστόσο, θα εξαρτηθεί και από τη διάθεση της Αριστεράς να αφήσει πίσω της κάποια «δεν γίνεται», που στην πορεία των τελευταίων ετών τού στοίχισαν, όπως όλοι παραδέχονται, αρκετές χιλιάδες ψήφους. Βεβαίως στην Εζεκία Παπαϊωάννου θα πρέπει να κινηθούν κυριολεκτικά μεταξύ «Σκύλλας και Χάρυβδης», αφού σειρά αριστερών στελεχών «γλυκοκοιτάζουν» είτε επανεκλογή, είτε ακόμη και διεκδίκηση δημαρχιών σε σειρά από Δήμους.

Δεν πάει άλλο…

Στο μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης το έχουν πάρει απόφαση ότι η «στεγανοποίηση» σε θέσεις που ναι μεν -από τους ίδιους- θεωρούνται ορθές, αλλά δεν αφήνουν περιθώρια προσέγγισης δυνητικών συνεργατών, δεν ωφελεί πλέον δυναμική του ΑΚΕΛ. Και έχοντας ως παράδειγμα την προηγούμενη τριμερή που οδήγησε στην εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια και η οποία είχε και τότε εγκαινιασθεί σε επίπεδο δημοτικών εκλογών, θέλουν, όπως λένε οι πληροφορίες, να τείνουν χείρα συνεργασίας σε «συγγενείς» πολιτικούς χώρους, χωρίς όμως να κρύβουν τις επιμέρους διαφωνίες τους. ΕΔΕΚ,

Συμμαχία και Οικολόγοι σε πρώτο χρόνο και ΔΗΚΟ σε δεύτερο αποτελούν προπύργια στα οποία το ΑΚΕΛ επιθυμεί να έχει πρόσβαση επικοινωνιακά, ώστε μέσα από τις τοπικές κοινωνίες να σπείρει τον σπόρο της συνεργασίας που θα χρειαστεί στις Προεδρικές Εκλογές του 2018. Η προσπάθεια αυτή, όμως, θα έχει αρκετά εμπόδια να υπερπηδήσει που άπτονται ακόμη και ενδοκομματικών διαφωνιών.

Ο Γενικός Γραμματέας του Κόμματος Άντρος Κυπριανού, με την αναφορά του το προηγούμενο διάστημα ότι αναλαμβάνει το βάρος της ευθύνης για την εκλογική καθίζηση, καλείται τώρα να αναλάβει τα ηνία και να δώσει ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση αποενοχοποίησης του ΑΚΕΛ στα μάτια των απλών πολιτών. Όπως μάλιστα μαθαίνουμε από πηγές προσκείμενες στα συλλογικά όργανα της Αριστεράς, ο πραγματικός κομματικός στόχος έχει να κάνει μόνον με τον αριθμό των δημοτικών συμβούλων, με στόχο την ενίσχυση της παρουσίας του κόμματος.

Λεμεσός… διλημμάτων

Πρόωρη μεν η συζήτηση, αλλά υπαρκτή σε σχέση με τους «πονοκεφάλους» που αναπτύσσονται στην Εζεκία Παπαϊωάννου και αφορούν στους Δήμου Λεμεσού και Λάρνακας.

Το κεφάλαιο Αντρέας Χρίστου στη συμπρωτεύουσα θεωρείται από τα πιο βαριά και σημαντικά για το ΑΚΕΛ, και οι αποφάσεις που θα ληφθούν θα πρέπει να οδηγήσουν στον αναίμακτο χειρισμό ενός τόσο λεπτού ζητήματος, αφού το «σώμα» του κόμματος της αντιπολίτευσης δεν δείχνει να σηκώνει άλλες «πληγές». Από τους πλέον επιτυχημένους Δημάρχους στην Κύπρο, με απίστευτα ποσοστά αποδεκτικότητας, ο Αντρέας Χρίστου θα έπρεπε να είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, κατά πόσο θα επαναδιεκδικήσει τον θώκο. Αμ δε.

Η πρόθεση του ΔΗΣΥ να τρέξει με τον πρώην βουλευτή και επίσης αγαπητό στους Λεμεσιανούς Αντρέα Μιχαηλίδη και η ξεκάθαρη τάση του Νίκου Νικολαΐδη της ΕΔΕΚ να τρέξει ως ανθυποψήφιός του στις εκλογές της πόλης, ουσιαστικά δεν επιτρέπουν στο ΑΚΕΛ πολλά περιθώρια ελιγμών. Αν και διαχρονικά «κόκκινη» η Λεμεσός, το ΑΚΕΛ δεν μπορεί να πάει στις εκλογές μονοκομματικά και ήδη γίνονται σκέψεις για τον πρώην Υπουργό της ΕΔΕΚ. Πώς όμως αυτό θα βρει τον Αντρέα Χρίστου; Πώς θα του το πασάρουν; Ιδού η απορία.

Λάρνακα το στοίχημα

Την ίδια ώρα, ένα από τα πιο μεγάλα στοιχήματα του ΑΚΕΛ στις εκλογές του Δεκέμβρη είναι η Δημαρχία της Λάρνακας. Διαχρονικά το κόμμα της Αριστεράς κατέγραφε μεγάλες νίκες στην πόλη του Ζήνωνα και η απώλεια του Δήμου, πριν από πέντε χρόνια, από τον Συναγερμικό Αντρέα Λουρουτζιάτη πόνεσε πάρα πολύ. Στα ενδότερα του κόμματος χαρακτηρίζουν την επαναφορά του Δήμου Λάρνακας στις ΑΚΕΛικές αγκάλες ως μέγιστη ανάγκη.

Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο είναι που μπαίνει στην εξίσωση και το ενδεχόμενο «αλισβερίσι» με άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Στο ΑΚΕΛ, χωρίς αυτό να επιβεβαιώνεται από τον οποιονδήποτε, για ευνόητους λόγους, βλέπουν ένα περιθώριο ελιγμών σε σχέση με τη Δημαρχία της Λεμεσού.

«Αν δηλαδή προσεγγίσουμε κάποιο από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για τη Δημαρχία Λεμεσού, τότε θα μπορούμε να πάρουμε πίσω τη στήριξη στη Λάρνακα που για μας είναι από τα μεγαλύτερα στοιχήματα», έλεγε στην εφημερίδα μας στέλεχος του ΑΚΕΛ, ξεκαθαρίζοντας πως όσα λέει αποτελούν προσωπικές σκέψεις, που θα κατατεθούν όμως στα συλλογικά όργανα της Εζεκία Παπαϊωάννου.

Θέλουν να σπάσουν τη… Συναγερμοποίηση

Όπως και αν διαβάσει κάποιος τις σκέψεις που κάνουν στα ενδότερα του ΑΚΕΛ, καταλήγει εύκολα στο συμπέρασμα πως κύριος στόχος είναι να ανατραπεί η εικόνα των προ πενταετίας εκλογών, όπου στην ουσία είχε σαρώσει ο αντιπολιτευόμενος τότε Δημοκρατικός Συναγερμός. Υπενθυμίζεται πως «σε σύνολο 39 Δήμων, εξελέγησαν τότε 26 από τους 38 Δημάρχους που υποστήριξε ο Δημοκρατικός Συναγερμός».

Από μια πρόχειρη έρευνα, αλλά και τις τότε δημόσιες δηλώσεις της Πινδάρου, οι 14 από αυτούς ήταν ή είναι μέλη του ΔΗΣΥ, ενώ άλλοι 12 εξελέγησαν ως δήμαρχοι υποστηριζόμενοι από την Πινδάρου. Σημειώνεται πως άλλοι 3 δήμαρχοι που εξελέγησαν τότε και ανήκαν σε άλλα κόμματα (ΕΔΕΚ και ΔΗΚΟ) κέρδισαν τις εκλογές με την υποστήριξη του ΔΗΣΥ.