Είκοσι χρόνια μετά τη βάρβαρη δολοφονία του Αναστάση από τους Τούρκους
«Τέτοιους άντρες θέλω. Είσαι δυνατός και παλληκάρι, 30 Τάσους να είχε η Κύπρος, δεν θα τολμούσε να πατήσει ούτε ένας Τούρκος σε τούτο το νησί», του είπε ο Κρητικός διοικητής του

Κυριακή. Εβρυχάτο η καυτή γη, που έμελλε να δεχτεί πρόωρα ένα παλληκάρι μόλις 24 ετών. Ο Αναστάσης, ο λεβέντης του Παραλιμνίου, συμμετείχε στη μεγάλη αντικατοχική εκδήλωση που διοργάνωναν οι μοτοσικλετιστές. Θα τερμάτιζε στην κατεχόμενη Κερύνεια.

Η γη που γέννησε τον Αναστάση, έγινε ταφόπλακά του το απόγευμα της Κυριακής 11 Αυγούστου, στο οδόφραγμα της Δερύνειας. Ο νεαρός Αναστάσης, γιος του Ισαάκ, κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά σε ηλικία 17,5 ετών. Σε μια σπάνια συνέντευξή του ο πατέρας του, ο Ισαάκ, αποκάλυψε μιαν άγνωστη ιστορία, προπομπό της πορείας που θα είχε ο γιος του.

Ήταν σε φυλάκιο στη Δερύνεια όταν εκτελούσε τα στρατιωτικά του καθήκοντα. Το έσκασε για να πάει στο τουρκικό φυλάκιο, που βρισκόταν απέναντι, για να κατεβάσει από τον ιστό τη σημαία του κατακτητή. Η κατάσταση ήταν έκρυθμη στην περιοχή. Οι προκλήσεις αρκετές. Το περιστατικό έφτασε στ’ αφτιά του Διοικητή τού Αναστάση, ο οποίος χωρίς δεύτερη σκέψη τού είπε ότι θα τον παραπέμψει στο Στρατοδικείο για την ενέργειά του.

Δεν πήρε πολύ χρόνο στον Κρητικό Διοικητή όμως για να ηρεμήσει. Όταν κόπασε ο θυμός του, πήρε πίσω τα λόγια του. Ήταν περήφανος για τον στρατιώτη του, γι' αυτό του είπε: «Τέτοιους άντρες θέλω. Είσαι δυνατός και παλληκάρι, 30 Τάσους να είχε η Κύπρος, δεν θα τολμούσε να πατήσει ούτε ένας Τούρκος σε τούτο το νησί».

Η Κυριακή που πήρε τον δρόμο της αθανασίας
Οι διαδηλωτές δεν λογάριαζαν τις προτροπές από το ψευδοκράτος αλλά και την κυβέρνηση Κληρίδη, για μετριασμό των διαδηλώσεων. Ήταν αποφασισμένοι. Τα πρώτα επεισόδια ξεκίνησαν στην περιοχή του ΣΟΠΑΖ στη Λευκωσία, όπου οι συμμετέχοντες στη διαδήλωση είχαν εισέλθει στη νεκρή ζώνη.

Στη Δερύνεια όμως το αίμα κόχλαζε. Η κατάσταση είχε ξεφύγει. Διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους γκρίζους λύκους αλλά και Τούρκους που βρίσκονταν στην περιοχή. Οι μάχες διεξάγονταν σώμα με σώμα.

Ο Ισαάκ είχε εμπλακεί στις μάχες για να βοηθήσει έναν διαδηλωτή, ο οποίος πιάστηκε στα χέρια των Τούρκων που τον χτυπούσαν μανιωδώς. Δεν πρόφτασε να τον σώσει και βρέθηκε αυτός στα χέρια τους. Τα χτυπήματά τους, γεμάτα μίσος. Με ρόπαλα, λοστούς και πέτρες χτυπούσαν τον 24χρονο χωρίς έλεος.

Πάλεψε, αντιστάθηκε, μα δεν άντεξε. Άφησε στη γη που τον γέννησε την τελευταία του πνοή. Καθοδηγητής της δολοφονικής δράσης εναντίον του Tάσου Iσαάκ φέρεται να ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα κατεχόμενα, ο Mεχμέτ Aρσλάν.

Φάρος και πυξίδα
Χθες το ΔΗΚΟ ανέφερε σε ανακοίνωσή του πως «η θυσία του Ισαάκ και του Σολωμού δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ και θα πρέπει να αποτελεί καθοδηγητικό φάρο στον αγώνα για δικαίωση και απελευθέρωση». Επεσήμανε, ακόμη, πως οι δολοφόνοι τους προστατεύονται από την Τουρκία και παραμένουν ατιμώρητοι.

«Η θυσία των δύο ενάντια στην τουρκική διχοτομική πολιτική και την πολιτική εποικισμού των κατεχομένων εδαφών μας ας γίνει, επιτέλους, η πυξίδα στον αγώνα μας για μια ενωμένη πατρίδα δίχως στρατεύματα κατοχής, εποίκους, σημαίες στον Πενταδάκτυλο, συρματοπλέγματα και εγγυήσεις», ανέφερε από την πλευρά της η Συμμαχία Πολιτών. Το ΕΛΑΜ κατήγγειλε την Κυβέρνηση ότι δεν έχει το σθένος ούτε καν να δώσει έγκριση να τοποθετηθεί μνημείο εις μνήμην των δύο ηρωομαρτύρων, φοβούμενη μη χαλάσει το «καλό κλίμα».