To θέμα των πολλαπλών συντάξεων των κρατικών αξιωματούχων επανήλθε στον δημόσιο διάλογο, με τις απόψεις των κομμάτων να διίστανται. Στο «Ρινγκ» αυτήν τη βδομάδα φιλοξενούμε τον Βουλευτή του ΔΗΣΥ Μάριο Μαυρίδη και τη Βουλευτή του ΑΚΕΛ Σκεύη Κουκουμά.

Ερωτήσεις

1) H απόφαση για τροποποίηση του νόμου περί συντάξεων των κρατικών αξιωματούχων προέκυψε λόγω της ευρύτερης μνημονιακής υποχρέωσης για μεταρρύθμιση της Δημόσιας Υπηρεσίας, ή αποτελεί κοινωνική αναγκαιότητα;

2) Έχει ξεκινήσει η συζήτηση για αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 65. Πώς ενδέχεται αυτό να επηρεάσει τα οικονομικά του κρατικού προϋπολογισμού;

3) Πώς σχολιάζετε της απαιτήσεις της Νομικής Υπηρεσίας και των δικαστών, που ζητούν να εξαιρεθούν από το μέτρο των πολλαπλών συντάξεων;

Απαντήσεις Μάριου Μαυρίδη

1) Η πρόταση για τροποποίηση του νόμου περί συντάξεων των κρατικών αξιωματούχων δεν είναι προϋπόθεση του μνημονίου, αλλά μια διόρθωση σε ό,τι αφορά τη στρέβλωση που δημιουργήθηκε με την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης των δημοσίων υπαλλήλων στο 65ο έτος. Αυτή η εξέλιξη αφορά το επαγγελματικό σχέδιο σύνταξης του Δημοσίου και όχι το σχέδιο Κοινωνικών Ασφαλίσεων που αφορά τόσο τον δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα. Το όριο συνταξιοδότησης των δημοσίων υπαλλήλων, δηλαδή η ηλικία που ξεκινούν να λαμβάνουν σύνταξη (αν αφυπηρετήσουν κανονικά στο 65ο έτος) ανέβηκε στο 65ο, ενώ για τους κρατικούς αξιωματούχους η συνταξιοδότηση ξεκινά από το 60ό έτος. Δηλαδή, οι υπουργοί, βουλευτές, δήμαρχοι κλπ, μπορούν να λάβουν σύνταξη από το 60ό έτος.

Η πρόταση του Δημοκρατικού Συναγερμού είναι ότι αυτό αποτελεί στρέβλωση και θα πρέπει να διορθωθεί, έτσι όλοι που εργάζονται για το κράτος να τυγχάνουν της ίδιας μεταχείρισης. Αυτή συνάδει και με τη διαχρονική πολιτική του Δημοκρατικού Συναγερμού, η οποία θέλει το όριο συνταξιοδότησης να συμβαδίζει με το προσδόκιμο ζωής. Σε ό,τι αφορά το Σχέδιο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι εργαζόμενοι, δεν αλλάζει τίποτα. Σε αυτό το Σχέδιο, το όριο συνταξιοδότησης είναι ήδη το 65ο έτος. Να σημειωθεί ότι η πρόταση αυτή ενδεχομένως να δημιουργήσει πρόβλημα σε όσους κρατικούς αξιωματούχους έχουν ήδη θεμελιώσει δικαίωμα σύνταξης στο 60ό έτος και θα πρέπει να αναμένουν μέχρι το 65ο έτος για να πάρουν την επαγγελματική τους σύνταξη.

2) Σε γενικές γραμμές, η αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης στον δημόσιο τομέα βελτιώνει το δημοσιονομικό ισοζύγιο, διότι το κράτος εισπράττει περισσότερα απ' ό,τι πληρώνει. Όταν ένας εργαζόμενος συνεχίζει να εργάζεται για έναν ακόμα χρόνο λαμβάνει τον μισθό του, αλλά ένας σημαντικό μέρος του μισθού του επιστρέφει πίσω στο κράτος υπό τη μορφή φορολογίας του εισοδήματος και εισφορών στα συνταξιοδοτικά του ταμεία. Όταν όμως ο εργαζόμενος αφυπηρετήσει νωρίτερα από το 65ο έτος της ηλικίας του, λαμβάνει σύνταξη και εφάπαξ και δεν πληρώνει φορολογίες, ούτε και εισφέρει στα συνταξιοδοτικά ταμεία. Επιπλέον, η Κυβέρνηση προσλαμβάνει κάποιον άλλο για να αναπληρώσει τη θέση αυτού που έχει φύγει και παράλληλα κάποιος εργαζόμενος ενδεχομένως να προαχθεί σε υψηλότερη θέση. Σε ό,τι αφορά κρατικούς αξιωματούχους που θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης στο 60ό έτος, θα αρχίσουν να πληρώνονται σύνταξη στο 65ο έτος αντί στο 60ό έτος, με αποτέλεσμα το κράτος να εξοικονομεί χρήματα. Τελικά, η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης για κρατικούς αξιωματούχους, βελτιώνει τα δημόσια οικονομικά.

3) Σύμφωνα με τον Νόμο Περί Δημόσιας Υπηρεσίας, η Δικαστική Εξουσία, ο Γενικός Εισαγγελέας, ο Γενικός Ελεγκτής και ο Γενικός Λογιστής μαζί με τους βοηθούς τους εξαιρούνται από τη Δημόσια Υπηρεσία. Δηλαδή δεν επηρεάζονται από τις πρόνοιες του νόμου, ούτε και από οποιεσδήποτε νέες ρυθμίσεις που αφορούν τη Δημόσια Υπηρεσία. Αυτές οι υπηρεσίες είναι ανεξάρτητες και δεν υπόκεινται στους κανόνες που διέπουν τους δημόσιους υπαλλήλους. Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει τη Βουλή να ρυθμίσει τη λειτουργία αυτών των θεσμών με ξεχωριστές νομοθεσίες, για την κάθε υπηρεσία ξεχωριστά.

Απαντήσεις Σκεύης Κουκουμά

1) Αντιλαμβάνομαι ότι αναφέρεστε στο θέμα των πολλαπλών συντάξεων. Όπως διακηρύττει η Κυβέρνηση, σήμερα δεν υπάρχει ζήτημα μνημονιακών υποχρεώσεων, αλλά όλοι διαπιστώνουμε ότι η Κυβέρνηση ακολουθεί πιστά την ίδια πολιτική και φιλοσοφία. Για εμάς τίθεται ένα απλό θέμα. Κάποιος που θέτει τον εαυτό του στην υπηρεσία του λαού μέσα από διάφορα αξιώματα, μπορεί να συνδέεται με πολλαπλές συντάξεις, οι οποίες στο τέλος της ημέρας προκαλούν τον λαό, ιδιαίτερα μέσα σε αυτές τις συνθήκες.

Σκοπός της πρότασης νόμου είναι η κατάργηση των υφιστάμενων νομοθεσιών και η διαμόρφωση νέας νομοθεσίας, που να ρυθμίζει το θέμα των πολλαπλών συντάξεων και της υφιστάμενης στρέβλωσης, της καταβολής σύνταξης και μισθού σε εν ενέργεια αξιωματούχους. Ταυτόχρονα, μέσα από τις πρόνοιες της πρότασης νόμου να υπάρξει συμμόρφωση με την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στις προσφυγές που έγιναν τον Οκτώβρη του 2014, σύμφωνα με την οποία η σύνταξη είναι περιουσιακό δικαίωμα, το οποίο προστατεύεται από το άρθρο 23 του Συντάγματος.

Αυτό που αναμένουμε να γίνει είναι μια ουσιαστική ενημέρωση για το οικονομικό κόστος που προκύπτει για τον δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Να υπάρξει ακολούθως ένας διεξοδικός προβληματισμός εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, με την εμπλοκή και της Γενικής Εισαγγελίας, ώστε να αναζητηθούν οι καταλληλότερες ρυθμίσεις που θα επιτυγχάνουν και τον σεβασμό στην απόφαση του Ανωτάτου και θα ικανοποιούν ταυτόχρονα το περί δικαίου αίσθημα της κυπριακής κοινωνίας.

2) Ως ΑΚΕΛ είμαστε από θέση αρχής ενάντια στην επέκταση του ορίου συνταξιοδότησης για κάθε εργαζόμενο. Μπορεί να επικαλούνται κάποιοι την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αλλά είναι ανθρώπινο δικαίωμα να έχει κάποιος χρόνο και ποιότητα ζωής να απολαύσει όταν περάσει στη σύνταξη.

Αντιλαμβάνομαι ότι η ερώτηση αφορά και στην πρόταση του ΔΗΣΥ για την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης των Βουλευτών στα 65. Η συγκεκριμένη πρόταση δεν έχει ακόμη συζητηθεί και θα αναμένουμε την επανέναρξη των εργασιών της Βουλής, ώστε να κατατεθεί ολοκληρωμένα η συγκεκριμένη πρόταση και ο βαθμός που αυτή θα επηρεάσει τα δημόσια οικονομικά. Εμείς δεν θεωρούμε ούτε την βουλευτική αντιμισθία, ούτε τα όποια άλλα ωφελήματα έχουν οι Βουλευτές ως αδιαπραγμάτευτα κεκτημένα. Αντιλαμβανόμαστε την κατάσταση που επικρατεί στην κοινωνία και είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε και το θέμα της αντιμισθίας των Βουλευτών, της σύνταξης και άλλα. Την ίδια ώρα, όμως, θα θέλαμε να δίνεται η ίδια σημασία όταν ανακοινώνονται μπόνους εκατομμυρίων σε μεγαλοστελέχη τραπεζικών ιδρυμάτων, που καιροφυλακτούν για να ξεκινήσουν τις εκποιήσεις, ή στα ωφελήματα των διευθυντών των μεγάλων επιχειρήσεων, την ίδια ώρα που κρατούν για χρόνια τους μισθούς των εργαζομένων τους στον πάτο.

3) Αναφέρεστε μάλλον στο νομοσχέδιο για το κρατικό μισθολόγιο. Το μεγάλο θέμα δεν είναι οι απαιτήσεις της Νομικής Υπηρεσίας και των δικαστών. Το ζήτημα είναι η ουσία της κυβερνητικής πρότασης που θέτει ένα είδος αυτοματισμού, το οποίο δεν μπορεί να ιδωθεί έξω από τη γενικότερή της φιλοσοφία. Δεν μπορεί να δίνονται αγώνες για τον σεβασμό του κοινωνικού διαλόγου και να ερχόμαστε με νομοθεσία να ρυθμίζουμε το μισθολόγιο στη δημόσια υπηρεσία.