Ο ΤΑΣΣΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΣΕΒΟΠΟΘΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΔΙΑΔΟΧΩΝ ΤΟΥ

Πώς η Βικτόρια Νούλαντ "άδειασε" τον Πρόεδρο, όταν της ζήτησε να παρέμβει στην Άγκυρα, και πώς ο Έρογλου εξέθεσε ολόκληρο αντιπρόεδρο των ΗΠΑ. Οι σημαντικές αναφορές ενός πρώην στενού συνεργάτη του Πολ Σαρμπάνη

Το Κυπριακό δεν λύεται επειδή η Δύση δεν πιέζει την Τουρκία

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ζήτησε από την Αμερικανίδα Βοηθό Υπουργό Εξωτερικών, Βικτόρια Νούλαντ (λέγεται ότι πρόκειται περί της κυρίας, η οποία ήταν η συγγραφέας του κοινού ανακοινωθέντος Αναστασιάδη-Έρογλου), όπως η Ουάσιγκτον μεταφέρει προς την Άγκυρα "μηνύματα" (χρησιμοποιώ την ακριβή φράση που χρησιμοποίησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος), σχετικά με τα κεφάλαια του Περιουσιακού και της Διακυβέρνησης, όπου παρουσιάζονται διαφωνίες. Παρεμπιπτόντως, μέχρι σήμερα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν ενημέρωσε ποτέ τον λαό, τι διεκδικεί η τουρκική πλευρά, στα δύο αυτά κεφάλαια.

Αναφέρεται, πάντοτε, κατά τρόπο αισιόδοξο, στις "συναντιλήψεις", αλλά ποτέ δεν μας είπε γιατί επί τρία έτη διαχείρισης του Κυπριακού από τον ίδιο, δεν επετεύχθη, όχι συμφωνία, αλλά ούτε σύγκλιση στα θέματα που συζητιούνται. Ποτέ δεν μας είπε ποιες είναι οι θέσεις της τουρκικής πλευράς, προφανώς για να μην αποκαλυφθεί το βέβαιο δεδομένο, ότι οι θέσεις Ακιντζί αγγίζουν πλήρως τη συνομοσπονδία, και όχι την πραγματική ομοσπονδία.

Αξίζει να επισημανθεί τούτο: Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ποτέ δεν χρησιμοποιούν τη λέξη "πίεση", οσάκις αναφέρονται στην Τουρκία. Πάντοτε χρησιμοποιούν άλλες ορολογίες, όπως "μηνύματα", "παρεμβάσεις", "υποδείξεις" προκειμένου να μην ενοχλήσουν την Τουρκία. Είναι πολύ πολύ διακριτικοί, έναντι της κατοχικής δύναμης. Δεν θέλουν να την ενοχλήσουν και, πολύ περισσότερο, να τη θυμώσουν.

Πώς απάντησε, όμως, η Νούλαντ στην ικεσία του Προέδρου, να μεταφέρει "μηνύματα" στην Τουρκία;

Τον άδειασε, σύμφωνα με τη δημοσιογραφική ορολογία του συρμού, κανονικά. Όταν ερωτήθηκε αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τής ζήτησε να μεταφέρει μήνυμα στην τουρκική πλευρά, απάντησε: "Ο μοναδικός μας ρόλος εδώ, είναι να ακούσουμε τις δύο πλευρές". Είναι ως να μας έλεγε: "Σταματήστε εσείς οι Ελληνοκύπριοι να μας ζητάτε να πιέσουμε την Τουρκία. Εμείς έχουμε μόνο αφτιά να ακούμε και όχι στόμα να μιλούμε". Αυτά μας είπε και αναχώρησε για τα κατεχόμενα για να συναντήσει τον κατοχικό ηγέτη στο "προεδρικό".

Από το 1974, μέχρι σήμερα, η πιο συνήθης έκκληση των εκάστοτε Προέδρων της Δημοκρατίας είναι προς τις ΗΠΑ, για να πιέσουν την Τουρκία να κάμει υποχωρήσεις στο Κυπριακό. Ουδείς, εκτός ελαχίστων, δεν αντελήφθη ως σήμερα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρόκειται να πιέσουν την Τουρκία, ούτε να παρέμβουν, ούτε να της στείλουν μηνύματα αλλαγής πολιτικής.

Έχω αναφερθεί πάμπολλες φορές στην απάντηση που έδωσε αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο, Ανδρέα Χριστοφίδη, όταν ο τελευταίος επεσκέφθη την Ουάσιγκτον: "Οι Ηνωμένες Πολιτείες ουδέποτε θα πιέσουν την Τουρκία χάριν της Κύπρου", του ανέφερε. Αφού, προηγουμένως, του υπέδειξε σε χάρτη, τη μηδαμινότητα της Κύπρου σε αντιδιαστολή με το ογκώδες της Τουρκίας.

Αυτές τις μέρες θρηνούμε καταστροφές της πατρίδας μας, οι οποίες επήλθαν δι' αμερικανικού σχεδιασμού. Χουντικό πραξικόπημα και τουρκική εισβολή, ήταν το δίδυμο έγκλημα κατά της Κύπρου, το οποίο σχεδιάστηκε και οργανώθηκε σε συνεργασία βαθέος και επίσημου αμερικανικού κατεστημένου. Και, όμως, παρά τη συγκεκριμένη αυτή απόδειξη, οι ηγέτες μας ποτέ δεν παραιτήθηκαν της επιζήμιας έκκλησής τους προς τις ΗΠΑ, να παρέμβουν στο Κυπριακό.

Παρά το γεγονός ότι διαχρονικά, από τον καιρό του απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ, μέχρι σήμερα, η πολιτική των ΗΠΑ στο Κυπριακό ήταν σφαγιαστική για τα δίκαια του Ελληνισμού, συνεχίζεται ο ίδιος μύθος. Να πιστεύουν οι ηγέτες μας ότι οι ΗΠΑ θα πιέσουν την Τουρκία για να λύσει δίκαια το Κυπριακό. Ευσεβείς πόθοι. Μόνον ο Τάσσος Παπαδόπουλος συνελάμβανε την πραγματικότητα και μόνον αυτός είχε τη διορατικότητα να διαβλέπει ότι, πίσω από κάθε πρωτοβουλία των ΗΠΑ, υπεκρύβετο η διαχρονική εμμονή τους να καταπατήσουν τα δίκαια του Ελληνισμού και να παραδώσουν την Κύπρο στην Τουρκία. Όταν, λοιπόν, ο Τάσσος άκουε περί αναμενόμενης αμερικανικής πρωτοβουλίας στο Κυπριακό, απαντούσε: "Αν εν κακόν τζιαι ξόρισ'το".

Πάθαμε, αλλά δεν μάθαμε...

Είδαμε, λοιπόν, και πάθαμε, αλλά δεν μάθαμε. Και συνεχίζουν οι ηγέτες μας να εκλιπαρούν τους Αμερικανούς να πιέσουν τους Τούρκους. Άλλα χίλια χρόνια Κυπριακού να περάσουν, πάλιν τα ίδια θα λέγουν και πάλιν την ίδια αμερικανική αδιαφορία και πολιτική θα αντιμετωπίζουν.

Την ανυπαρξία υποστήριξης προς την Κύπρο και τη φανερή υποστήριξη προς την Τουρκία, τη ζήσαμε, τελευταία, όλοι, όταν το "Μπαρμπαρός" και τα τουρκικά πολεμικά σκάφη εισέβαλαν στην κυπριακή ΑΟΖ. Αν ήθελαν οι ΗΠΑ, με ένα νεύμα τους θα καλούσαν την Τουρκία να αποχωρήσει. Δεν το έπραξαν. Αντίθετα, αρκέστηκαν σε νερόβραστες ανακοινώσεις, χωρίς καν να καταδικάζουν την τουρκική εισβολή. Ακόμη ένα ζωντανό παράδειγμα: Ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν, όταν επεσκέφθη την Κύπρο, είχε χρισθεί από την κυβέρνηση, περίπου ως "αρχάγγελος της επιστροφής της Αμμοχώστου". Πήγε στον Έρογλου να θέσει το αίτημα και συνάντησε την απόλυτη άρνηση. Και προσέξτε: Ολόκληρος αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, απαξιούται και γίνεται κλοτσοσκούφι από έναν παράνομο ηγέτη λιλιπούτιου ψευδοκράτους.

Οι αλήθειες του Πίτερ Μαρούδα

Πρόσφατα, το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων μετέδωσε συνέντευξη του πρώην επικεφαλής του Γραφείου του γερουσιαστή Πολ Σαρμπάνη, Πίτερ Μαρούδα, ο οποίος έπραξε όσο λίγοι, υπέρ των δικαιωμάτων του κυπριακού λαού. Δεν γνωρίζουμε αν διάβασαν τη συνέντευξη, εκεί στο Προεδρικό, ή στο Υπουργείο Εξωτερικών. Με τη μακρά εμπειρία του, ο Πίτερ Μαρούδας δήλωσε:

"Η μη επίλυση του Κυπριακού οφείλεται στο γεγονός ότι η Δύση δεν είναι διατεθειμένη να ασκήσει την αναγκαία πίεση στην Τουρκία". Χαρακτήρισε δικαιολογημένη την εικόνα που έχουν οι Κύπριοι ότι οι ΗΠΑ πάντοτε στηρίζουν την Άγκυρα, διότι, στις ΗΠΑ, δίδεται λανθασμένα έμφαση σε θέματα ασφάλειας αντί σε θέματα δικαιοσύνης. "Πολλοί στις ΗΠΑ θεωρούν την Κύπρο ως ένα μάλλον μη σημαντικό πρόβλημα, ενώ υπάρχουν και πολλές δυνάμεις που σπρώχνουν σε στήριξη της Τουρκίας", τόνισε.

Ο κ. Μαρούδας τόνισε ότι μετά την τουρκική εισβολή υπήρχε πιο μεγάλη "συμπάθεια" προς την Κύπρο, σε σύγκριση με τα χρόνια που ακολούθησαν. Υπενθύμισε ότι τότε, για πρώτη φορά, το αμερικανικό Κογκρέσο επέβαλε εμπάργκο όπλων σε ένα σύμμαχο, την Τουρκία, και αυτό παρά την αντίθετη γνώμη του Προέδρου Κάρτερ. Σημείωση: Αυτού του ανδρός, χάριν του οποίου ήχησαν οι κώδωνες των εκκλησιών της Κύπρου, αμέσως μετά την εκλογή του, επειδή εμείς οι άκριτοι πιστεύσαμε στα προεκλογικά συνθήματα, και δεν αντιληφθήκαμε πόση επιρροή ασκεί η Τουρκία στα κέντρα αποφάσεων της αμερικανικής διοίκησης. Και συνεχίζει ο κ. Μαρούδας:

"Ο Πρόεδρος Κάρτερ υπαναχώρησε, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το Υπουργείο Άμυνας και η CIA, ήθελαν άρση του εμπάργκο. Χάσαμε, γιατί το έδαφος κάτω από τα πόδια μας μετακινήθηκε, τα ενδιαφερόμενα μέρη πίστευαν ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται μία ισχυρή Τουρκία".

Τα ίδια ακριβώς κέντρα αποφάσεων των ΗΠΑ, διατηρούν την ίδια πολιτική. Προεδρία, Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Πεντάγωνο και CIA, θέλουν μία ισχυρή Τουρκία. Τη θεωρούν το φρούριό τους στην περιοχή. Αν πέσει η Τουρκία, καταρρέει ολόκληρο το σύστημα της δυτικής συμμαχίας στην περιοχή. Αλλά αυτό αξιοποίησε η ευφυής τουρκική διπλωματία και ανέτρεψε όλα τα δεδομένα.

Πλέον, οι όροι αντεστράφησαν. Οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να πιέσουν την Τουρκία. Η Τουρκία είναι το μέρος που πιέζει τις ΗΠΑ και λαμβάνει ανταλλάγματα, όπου ζητήσει. Αυτό δεν το κατενόησαν εδώ και μισό αιώνα, οι ηγέτες και οι Πρόεδροί μας. Και συνεχίζουν να ζουν μέσα στις ψευδαισθήσεις και στις αμερικανικές αγκυλώσεις τους...