Καθώς οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό μπαίνουν σε φάση ενταντικοποίησης, ο τρόπος λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου αποτελεί πονοκέφαλο για την Κυβέρνηση, η οποία αναζητεί την κατάλληλη φόρμουλα επανέναρξης των συνεδριάσεών του. Στο «Ρινγκ» αυτής της εβδομάδας φιλοξενούμε τον βουλευτή του ΑΚΕΛ Νίκο Κέττηρο και τον βουλευτή της Συμμαχίας Πολιτών Παύλο Μυλωνά

Ερωτήσεις

1) Υπάρχει ο φόβος κατάρρευσης του θεσμού του Εθνικού Συμβουλίου, έτσι όπως επειχειρείται να θεσπιστεί η λειτουργία του από την Κυβέρνηση;

2) Δεδομένου ότι οι διαπραγματεύσεις θα αγγίξουν το επόμενο διάστημα ευαίσθητα ζητήματα, ποιος θα ήταν ο αποδοτικότερος τρόπος λειτουργίας του θεσμού;

3) O τρόπος με τον οποίο τα ΜΜΕ χειρίζονται τις διαρροές, εξυπηρετεί περισσότερο την Κυβέρνηση, τα κόμματα, ή την κοινή γνώμη;

Απαντήσεις Κέττηρου

1) Στο παρελθόν, όταν ετίθεντο θέματα για τη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου, γινόταν ανταλλαγή απόψεων μεταξύ του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας και των πολιτικών κομμάτων, με στόχο να ευρίσκετο ο καλύτερος δυνατός τρόπος για τη λειτουργία του σώματος. Αυτή τη φορά, φαίνεται ωστόσο, από τα όσα έχουμε πληροφορηθεί, ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει πάρει τις αποφάσεις του για τον τρόπο λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου και τις έχει αποστείλει στα πολιτικά κόμματα, χωρίς να θεωρήσει χρήσιμο ότι θα ήταν ωφέλιμος ο διάλογος και η ανταλλαγή απόψεων. Αυτή την προσέγγιση τη θεωρώ πολύ λανθασμένη, γιατί μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας αυταρχικός τρόπος προσέγγισης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για έναν πολύ σημαντικό θεσμό, ο οποίος αποτελεί το κατ’ εξοχήν συμβουλευτικό σώμα για την πορεία του εθνικού θέματος. Τέτοια ζητήματα δεν μπορούν να λύονται με αυτόν τον τρόπο και θα πρέπει το Προεδρικό να ανοίξει συζήτηση με τα κόμματα για την αποδοτικότερη λειτουργία του θεσμού. Το ΑΚΕΛ έχει αποστείλει ήδη τις εισηγήσεις του, απαντώντας κατά συγκεκριμένο τρόπο.

2) Εκείνο που χωρίς καμία αμφιβολία βλάπτει όχι μόνο τη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου αλλά γενικότερα την υπόθεση της Κύπρου είναι οι κατά καιρούς ανεύθυνες διαρροές. Γι' αυτό και το ΑΚΕΛ είχε αποδεχτεί, όπως και άλλα πολιτικά κόμματα, τους κανονισμούς λειτουργίας που είχε προτείνει ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας. Ωστόσο, πρέπει να τονίσουμε ότι οι οποιοιδήποτε κανονισμοί δεν είναι αρκετοί, εάν δεν γίνονται σεβαστοί και δεν τηρούνται από το σύνολο των μελών του σώματος. Από την πληροφόρηση που έχω, φαίνεται πως κάποιες πρόνοιες της πρότασης του Προέδρου, δεδομένων και των σημαντικών εξελίξεων που επίκεινται στο Κυπριακό, είναι προβληματικές. Όπως για παράδειγμα ο όρος που θέτει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για μονομελή εκπροσώπηση κάθε κόμματος. Τι θα αλλάξει δηλαδή, εάν αντί να πηγαίνουν δύο εκπρόσωποι στις συνεδρίες θα πηγαίνει ένας; Αυτό είμαστε βέβαιοι ότι θα περιορίσει τις διαρροές; Αυτό ήταν το πρόβλημα; Ο δεύτερος εκπρόσωπος; Την ίδια ώρα, δεν μπορώ να καταλάβω σε τι εξυπηρετεί ο όρος για προσυπογραφή «πρωτοκόλλου τιμής» για την εμπιστευτικότητα των συζητηθέντων. Άστε που αυτό είναι και προσβλητικό για το ΑΚΕΛ, το οποίο έχει αποδείξει διαχρονικά στην πράξη την υπεύθυνη στάση του.

3) Τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας κάνουν τη δουλειά τους. Δεν μπορούμε να ψάχνουμε και να αποδίδουμε ευθύνες στους δημοσιογράφους, οι οποίοι έχουν καθήκον να ενημερώνουν την κοινή γνώμη. Το ζήτημα δεν είναι ο χειρισμός των διαρροών, αλλά οι ίδιες οι διαρροές και κατά πόσο αυτές είναι επιλεκτικές. Δηλαδή, στο τέλος της μέρας να μην εξυπηρετούν τη σωστή και σφαιρική ενημέρωση της κοινής γνώμης, αλλά να την αποπροσανατολίζουν προκαλώντας κατ’ επέκταση με αυτόν τον τρόπο ζημιά στο εθνικό θέμα. Έχω την εντύπωση, ότι οι διαρροές δεν εξυπηρετούν στο τέλος κανένα. Ούτε την Κυβέρνηση, ούτε τα κόμματα, ούτε την κοινή γνώμη. Αυτό το οποίο σίγουρα επιτυγχάνεται, με αυτές τις ανεύθυνες πρακτικές, είναι η ενίσχυση της απαξίωσης των πολιτικών στα μάτια των πολιτών.

Απαντήσεις Μυλωνά

1. Έχουμε φτάσει σε σημείο ολικής αποκαθήλωσης. Θεωρητικά το Εθνικό θέμα και η διασφάλιση της επιβίωσης του Ελληνισμού σε τούτο τον τόπο είναι ή θα έπρεπε να είναι η αρχή και το τέλος των σκέψεών μας. Η ανάγκη μας να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα της Ιστορίας. Διανύουμε μια στιγμή μαζικής αποχαύνωσης και πνευματικής αναπηρίας. Το Εθνικό Συμβούλιο ήταν και έπρεπε να είναι το στοιχειώδες μέσο εθνικής σκέψης για ανατροπή των αποτελεσμάτων της Εισβολής των Τούρκων. Το μετέτρεψαν σε σώμα επιβολής ταπεινωτικών λύσεων και καταστροφικών σχεδιασμών. Το αποτέλεσμα των έως τώρα χειρισμών είναι η απόδειξη. Ωστόσο, δεν ευθύνεται το σώμα αλλά ο τρόπος και οι μέθοδοι αξιοποίησής του. Ο τρόπος λειτουργίας του καθώς και η απαράδεκτοι τακτική ξεπλύματος των λανθασμένων επιλογών τους οδήγησαν στην απαξίωση. Πέτυχαν πρώτα αυτό και τώρα κλειδώνουν το τέλος. Προφανώς αυτό βολεύει γιατί έρχεται, σύντομα, ενώπιον των θεατών-λαού το σκηνοθετημένο εδώ και καιρό τέλος μιας κακόγουστης παράστασης.

2. Χρειάζεται άμεσα η αναμόρφωσή του σε Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Συμμετοχή σ' αυτό των πολιτικών δυνάμεων, της στρατιωτικής ηγεσίας, εμπειρογνωμόνων, τεχνοκρατών και ειδικών συμβούλων. Η παρακολούθηση των εξελίξεων στην περιοχή μας και η ανάλυση των όσων συμβαίνουν στην Τουρκία, το Ισραήλ, την Ε.Ε. και αλλού θα προσδώσει ουσιαστικό περιεχόμενο στον ρόλο του και την αποστολή του. Είναι καιρός οι κομματικοί και πολιτικοί ταγοί να δώσουν χώρο στο εθνικό συμφέρον και να δουλέψουν πρώτα γι' αυτό. Μετά ας ασχοληθούν και για κομματικά και άλλα παραμάγαζά τους.

3. Πιστεύω ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων τα ΜΜΕ γίνονται θύματα μικροπολιτικών τακτικισμών και εκμετάλλευσης. Ούτως ή άλλως, αυτός είναι ο ρόλος τους, να ενημερώνουν. Κατά συνέπεια, το φιλτράρισμα των διαρροών είναι απαραίτητο από τους δημοσιογράφους. Αυτό δεν σημαίνει πως ιδιαίτερα στο εθνικό θέμα θα πρέπει να επικρατεί συσκότιση. Μάλιστα τώρα, που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο κατοχικός ηγέτης είναι σχεδόν σίγουροι πως σε έξι μήνες θα έχουμε καταλήξει σε συμφωνία. Και τέλος να πούμε και τι εστί διαρροή. Είναι μήπως διαρροή αυτά που αφήνει το Προεδρικό να δημοσιοποιηθούν κατ' επιλογήν κατά καιρούς, ή είναι ενημέρωση από δήθεν διπλωματικούς κύκλους. Είναι τελικά διαρροή ή ενημέρωση, για να γνωρίζει ο λαός τι συζητούν και έχουν συμφωνήσει οι διαπραγματευτές. Όλα, στο τέλος, παιχνίδια χειραγώγησης είναι και τίποτε άλλο. Σημασία έχει να σιγήσουν οι ενοχλητικοί και όσοι έχουν αντίθετη άποψη.