Ν. ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ ΚΑΙ Μ. ΚΑΡΟΓΙΑΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΒΟΥΛΗΣ

Οι δύο πολιτικοί άντρες, αν και δεν είναι υποψήφιοι, συνεχίζουν να διατηρούν τα πολιτικά τους γραφεία, με τον Μάριο Καρογιάν να δηλώνει «παρών» στην πολιτική σκηνή

Πρόκειται σίγουρα για δύο προσωπικότητες, δυο ανθρώπους, που ο καθένας από το δικό του πολιτικό μετερίζι στιγμάτισε την πορεία της Βουλής. Ο Νίκος Κατσουρίδης, ο «στρατηγός» πολλών προεκλογικών εκστρατειών του ΑΚΕΛ, μετά από 25 χρόνια δεν είναι πια υποψήφιος. Ο Μάριος Καρογιάν, ένας πολιτικός που, δύο μόλις χρόνια μετά την εκλογή του στο βουλευτικό αξίωμα, έγινε Πρόεδρος της Βουλής. Και οι δύο μάς μιλάνε για το τι κρατάνε από την παρουσία τους στα βουλευτικά έδρανα και σχολιάζουν τη φετινή προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων. Επίσης στέλνουν τα μηνύματά τους στους βουλευτές που θα εκλεγούν και παρουσιάζουν την άποψή τους στο ερώτημα «Ποιο είναι το στοίχημα της νέας Βουλής;».

Νίκος Κατσουρίδης
«Κρατώ τη συνεργασία μου με τους "αντίπαλους" βουλευτές»

«Μετά από 25 χρόνια στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αυτό που κρατώ σε προσωπικό επίπεδο είναι η συνεργασία μου είχα με τους συναδέλφους όλων των άλλων κομμάτων. Για τον εξής απλούστατο λόγο: Αυτή η συνεργασία και η καθημερινή τριβή σού δίνει τη δυνατότητα να σχηματίζεις πιο ολοκληρωμένες, πιο αντικειμενικές εικόνες και παραστάσεις για την πραγματικότητα της ζωής γενικά. Θέλεις δεν θέλεις, μαθαίνεις να βλέπεις τα πράγματα από την οπτική γωνία και των υπολοίπων, χωρίς να σημαίνει ότι την υιοθετείς. Ωστόσο αυτό σε βοηθά να έχεις τη δική σου οπτική γωνία, τη δική σου ιδεολογική αντίληψη, με μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα των πραγμάτων και των καταστάσεων. Αυτό για εμένα ήταν το πιο σημαντικό μέσα στη Βουλή και είναι μια διαφορά μεταξύ των πολιτικών προσώπων που διατελούν βουλευτές και αυτών που δεν διατελούν».

Δεν υπήρχε «σχέδιο» στις προεκλογικές εκστρατείες

«Θεωρώ ότι δεν υπήρξε προεκλογική εκστρατεία, με τον τρόπο που υπήρχε μέχρι σήμερα. Δεν έχω αισθανθεί ότι υπήρχαν σχεδιασμένες στρατηγικές με συγκεκριμένους στόχους, ήταν μάλλον τοποθετήσεις εφ' όλης της ύλης, συμπαρασυρόμενοι τις περισσότερες φορές από τα θέματα της επικαιρότητας και στόχους που προφανώς μεταβάλλονταν ανάλογα με τις εξελίξεις των πραγμάτων.

»Βέβαια, ένα πράγμα που καθιστούσε δύσκολο τον σχεδιασμό μίας εκστρατείας ήταν το γεγονός ότι τα κύρια θέματα που απασχόλησαν την προεκλογική περίοδο είναι τα ίδια που συζητάει ο μέσος Κύπριος εδώ και τρία χρόνια. Η πίεση των αντικειμενικών δεδομένων ήταν τέτοια, που δεν είχε κανένας επιλογή. Δηλαδή, δεν μπορούσες να αποφύγεις να συζητήσεις κάποια θέματα ή να τα προβάλεις περισσότερο απ' όσο ήταν ήδη στην επικαιρότητα».

«Βουλευτής δεν γίνεσαι μόνο με την εκλογή»

«Όσοι εκλέγονται για πρώτη φορά, θα πρέπει να καταλάβουν ότι η είσοδος στη Βουλή δεν σημαίνει ότι γίνεσαι βουλευτής. Η δική μου εμπειρία λέει ότι χρειάζεται χρόνος για να συγκεντρώσεις την ελάχιστη εμπειρία και ν' αποκτήσεις την ελάχιστη γνώση για την ίδια τη Βουλή, τον τρόπο λειτουργίας της και τη σχέση βουλευτή - Δημόσιας Υπηρεσίας. Δεν εννοώ το κομμάτι της διευθέτησης προβλημάτων αλλά το κομμάτι της καθαυτό δουλειάς της Βουλής και του βουλευτή, δηλαδή του νομοθετικού έργου.

»Εάν κάποιος θεωρήσει ότι επειδή συγκέντρωσε τους σταυρούς προτίμησης που χρειάζεται για να εισέλθει στη Βουλή, αυτόματα έγινε βουλευτής στο περιεχόμενο, όχι στον τίτλο, θεωρώ ότι θα δυσκολευτεί πολύ. Όσοι θα επανεκλεγούν στις συγκεκριμένες συνθήκες, από τη μια θα αποτελεί μία ψήφο επιβεβαίωσης της μέχρι προχθές πορείας τους, αλλά από την άλλη αν το ερμηνεύσουν ότι η ψήφος είναι αποκλειστικά δική τους, τότε θα δυσκολευτούν να διορθώσουν εκείνα που ο μέσος πολίτης θεωρεί ως μεγάλα λάθη της παρελθούσας Βουλής. Γιατί στην Κύπρο, είναι σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από αλλού κομματικοποιημένες οι βουλευτικές εκλογές παρά προσωποποιημένες».

«Καταντήσαμε, το Ανώτατο να δίνει πολιτικές λύσεις»

«Εγώ δεν συμφωνώ με τους χαρακτηρισμούς, χειρότερη ή καλύτερη. Αν ανατρέξω στο παρελθόν, τότε θα δούμε ότι υπήρξαν πολύ χειρότερες στιγμές. Από το 1960 ώς το 1974 οι Κύπριοι πολίτες εγνώριζαν ελάχιστους βουλευτές της Κυπριακής Δημοκρατίας, διότι η Βουλή ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό, συγκριτικά με τη Βουλή μετά το 1974, ανενεργή.

»Το στοίχημα της νέας Βουλής δεν είναι ένα. Το πρώτο είναι να ρυθμίσει τα του οίκου της. Το δεύτερο είναι να προσπαθήσει να ρυθμίσει σωστά τη σχέση της με την εκτελεστική και τη δικαστική εξουσία. Έχουμε καταντήσει, το Ανώτατο Δικαστήριο να υποχρεώνεται να δίνει πολιτικές λύσεις και όχι νομικές σε ζητήματα που δεν θα έπρεπε να καταλήγουν κοντά του. Το τρίτο και το σοβαρότερο είναι να εισηγηθεί η Βουλή να βρει τρόπους εξόδου από την οικονομική και την κοινωνική κρίση».

Μάριος Καρογιάν
«Η Βουλή είναι ένα μεγάλο σχολείο»

«Πέρασα στη Βουλή τα καλύτερά μου χρόνια. Ήμουν μόλις 45 χρονών όταν πρωτοεισήλθα στο Κοινοβούλιο και μόλις 47 όταν εκλέχθηκα στο αξίωμα του Προέδρου της Βουλής. Πρόκειται για μια εμπειρία που σημάδεψε τη ζωή μου, με καλές και κακές, αλλά εξίσου διδακτικές στιγμές. Πολύ δε περισσότερο, που ευτύχησα να ζήσω ως βουλευτής τα άλματα που πραγματοποίησε η πατρίδα μας επιτυγχάνοντας εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης, αναβάθμιση του στρατηγικού της ρόλου, ένταξη στην Ευρωζώνη και τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

»Δυστυχώς, στα όμορφα αυτά χρόνια δεν αξιώθηκα να ζήσω την αποκατάσταση των εθνικών μας δικαίων και τη λύτρωση από τα δεινά που ακολούθησαν την τουρκική εισβολή του 1974. Θα ήμουν, ασφαλώς, ευτυχέστερος, αν τα χρόνια αυτά δεν είχαν σκιάσει γεγονότα όπως η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος, το κούρεμα των καταθέσεων, η επιβολή του μνημονίου. Και θα ήμουν ακόμα ευτυχέστερος, αν τα παθήματα του παρελθόντος μας είχαν γίνει μαθήματα για το μέλλον.

Για μένα τα χρόνια που πέρασα από τη Βουλή υπήρξαν ένα μεγάλο σχολείο, που συνέβαλε στην ολοκλήρωση της προσωπικότητάς μου. Δικαίωσε τους αγώνες που από πολύ μικρός έδωσα στον πολιτικό στίβο. Αλλά δεν σήμανε και το τέλος τους. Αποτελεί ένα μέρος της διαδρομής του πολιτικού ταξιδιού που σκοπεύω να συνεχίσω, αφού προηγουμένως ξεκουραστώ αναστοχαζόμενος την πορεία που διένυσα μέχρι σήμερα και τις συνθήκες υπό τις οποίες θα μπορούσα να συνεχίσω, υπηρετώντας το εθνικό και το δημόσιο συμφέρον».

«Χάθηκε μια ευκαιρία για πολιτικό ανταγωνισμό με διάλογο»

«Δεν ήταν μία προεκλογική εκστρατεία που θα με έκανε να μετανιώσω για την απόφασή μου να μείνω μακριά από αντιπαραθέσεις και ανταγωνισμούς που, σε τελική ανάλυση, αναπαράγουν την κρίση αξιοπιστίας του κομματικού μας συστήματος, απογοητεύουν τους πολίτες και ανατροφοδοτούν τα υψηλά ποσοστά αποχής που απειλούν την αντιπροσωπευτικότητα των δημοκρατικών μας θεσμών. Ενώ θα μπορούσε, κάλλιστα, να εγκαινιάσει μία νέα περίοδο καλώς νοούμενου πολιτικού ανταγωνισμού με έμφαση στον διάλογο, τη συνεννόηση και την από κοινού αναζήτηση προσανατολισμών για τη μεταμνημονιακή εποχή, συνέχισε να παίζει το βιολί της απαξίωσης μίας πολιτικής που συνεχίζει να ασκείται ωσάν τίποτα να μη μεσολάβησε, ωσάν τίποτα να μη συνέβη εν τω μεταξύ».

«Οι νέοι βουλευτές να πρεσβεύουν το "νέο"»

«Θα αποφύγω τις συμβουλές. Θα προτιμήσω να δώσω μερικές ευχές. Και πρώτα απ’ όλα, την ευχή οι νέοι βουλευτές να αποτελέσουν εκφραστές μιας κοινωνικής πλειοψηφίας που, παρά την κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού μας συστήματος, ελπίζω να προσέλθει, τελικώς, στις κάλπες και να μη γυρίσει την πλάτη της στα προβλήματα του τόπου μας επιλέγοντας την αποχή.

»Η δεύτερή ευχή μου αφορά την ανάγκη να σηματοδοτήσει με τη νέα της σύνθεση η Βουλή την απαρχή μιας πορείας προς την εθνική συνεννόηση και τη δυναμική επιστροφή της οικονομίας μας σε τροχιά ανάπτυξης. Εύχομαι οι νέοι μας βουλευτές να αποτελέσουν φορείς νέων αντιλήψεων, νέων ηθών, νέων προτάσεων. Να μπορέσουν με αυτογνωσία και συνείδηση του ρόλου τους να αναπτερώσουν το ηθικό του κυπριακού λαού, την πίστη του στη Δημοκρατία, την αυτοπεποίθησή του για τις δυνάμεις και τις δυνατότητές του. Να μπορέσουν με τη στάση τους να μετατρέψουν την πολιτική σε πεδίο παραγωγής δημιουργικών ιδεών και όχι συναλλαγής και εξυπηρέτησης κατεστημένων δυνάμεων. Να ευχηθώ, τέλος, στη διάρκεια της θητείας της νέας Βουλής να δημιουργηθούν, επιτέλους, οι προϋποθέσεις για την πολυπόθητη ανανέωση των κομμάτων και την επανατοποθέτηση του πολιτικού ανταγωνισμού σε νέες παραγωγικές βάσεις. Μόνον έτσι, άλλωστε, η αισιοδοξία για το μέλλον μας θα μπορέσει να αποτελέσει δημιουργική δύναμη ανασύνταξης και ανάπτυξης».

«Τέλος στις πολιτικές σκοπιμότητες»

«Το μεγάλο στοίχημα της νέας Βουλής είναι ακριβώς το στοίχημα που πρέπει να βάλει η πατρίδα μας για να μετατρέψει τη μεταμνημονιακή εποχή σε εποχή ισόρροπης, αειφόρου και ταχύρυθμης ανάπτυξης, στηριγμένης στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πατρίδας μας. Να γίνει η νέα εποχή, εποχή που θα μπει στην ιστορία ως η περίοδος, στη διάρκεια της οποίας το εθνικό μας ζήτημα θα έχει βρει τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του και η λύση του θα αποτελέσει το παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι λαοί μπορούν να ανοίξουν νέους δρόμους ειρήνης και ευημερίας, αξιοποιώντας τους ανθρώπινους πόρους και τις ευκαιρίες που τους προσφέρουν οι πλουτοπαραγωγικές τους πηγές. Για να κερδηθεί αυτό το στοίχημα χρειάζεται να υπάρξει αρμονική συνεργασία νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, ώστε οι κομματικές σκοπιμότητες να μη σταθούν εμπόδια στην ευημερία της πατρίδας μας και οι κοινωνικές αδικίες να μη συνεχίσουν να αποτελούν πληγές για το μέλλον μας».