Από τους 493 υποψήφιους βουλευτές δεσμεύτηκαν μόλις οι 104
Τα αποτελέσματα της εκστρατείας #Δεσμεύομαι 2016, που διοργάνωσε με σύνθημα «Εσύ δεσμεύεσαι, εγώ ψηφίζω», παρουσίασε χθες το Κυπριακό Λόμπι Γυναικών

Η ισότητα των δύο φύλων είναι πολύ χαμηλά στην πολιτική ατζέντα τόσο των υποψήφιων βουλευτών όσο και των κομμάτων. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε το Κυπριακό Λόμπι Γυναικών (ΚΛΓ), ύστερα από εκστρατεία που διεξήγαγε, στην οποία ζητούσε από τους υποψήφιους και υποψήφιες βουλευτές να στηρίξουν έξι δεσμεύσεις για την προώθηση της ισότητας των φύλων, εφόσον εκλεγούν στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.

Από τους 493 υποψηφίους και υποψήφιες βουλευτές ανταποκρίθηκαν στην εκστρατεία οι 104, ή σε ποσοστό το 21,09%. Η ισότητα δεν είναι υψηλά στις προτεραιότητες ούτε των ίδιων των γυναικών υποψηφίων, καθώς από τις συνολικά 108 γυναίκες που είναι υποψήφιες, δεσμεύτηκαν μόλις το 40%. Ακόμη πιο χαμηλά στην ατζέντα των ανδρών υποψηφίων είναι τα θέματα ισότητας των δύο φύλων, καθώς μόλις το 16% δήλωσαν τη δέσμευσή τους από τους 385 υποψήφιους. Οι υποψήφιοι ανά κόμμα είναι 6 από το ΑΚΕΛ, 26 από το ΔΗΚΟ, 11 από τον ΔΗΣΥ, 23 από την ΕΔΕΚ, 27 από το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών και 13 από τη Συμμαχία Πολιτών. Σημειώνεται ότι οι υποψήφιοι βουλευτές των πλείστων κομμάτων είναι συνολικά 56, εκτός από κάποια μικρά κόμματα.

Έξι δεσμεύσεις
Από τα αποτελέσματα της εκστρατείας «#Δεσμεύομαι 2016» που διοργάνωσε, με σύνθημα «Εσύ δεσμεύεσαι, εγώ ψηφίζω» το ΚΛΓ και ανακοινωθήκαν χθες, καταδεικνύεται επίσης ότι στην προεκλογική περίοδο επικρατεί ο λόγος για την οικονομία και το Κυπριακό, αγνοώντας ότι η ισότητα είναι αναπόσπαστο κομμάτι και των δύο αυτών θεμάτων, ενώ οι ανάγκες, οι προσδοκίες, τα ενδιαφέροντα και η οπτική των γυναικών περιθωριοποιούνται.

Βάσει των έξι δεσμεύσεων, οι υποψήφιοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση να στηρίζουν κάθε προσπάθεια για καταπολέμηση και εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, να διασφαλίζουν τη συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής και να εντάσσουν τη διάσταση του φύλου σε όλες τις πολιτικές, συμπεριλαμβανομένου του κρατικού προϋπολογισμού. Επίσης, δεσμεύονται να διασφαλίσουν τη μείωση και την εξάλειψη του χάσματος αμοιβών μεταξύ γυναικών και ανδρών, να προωθούν την ισότιμη συμμετοχή των γυναικών σε όλα τα κέντρα λήψης οικονομικών και πολιτικών αποφάσεων και να ενεργούν με διαφάνεια, στηριζόμενοι/νες στις αρχές της Δημοκρατίας, ισονομίας, ισότητας, δικαιοσύνης, με ισχυρή κοινωνική συνείδηση.

Ιστορική αναδρομή
Αξίζει να αναφερθεί ότι η ισότητα ανδρών και γυναικών ανέκαθεν βρισκόταν στο προσκήνιο. Οι προσπάθειες που γίνονται ώστε αυτό να καταστεί δυνατό άρχισαν δεκαετίες πριν, με τον απανταχού γυναικείο πληθυσμό να διεκδικεί την ίση μεταχείρισή του με τους άνδρες. Συγκεκριμένα, η πρώτη απόπειρα έγινε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης με τη Διακήρυξη Δικαιωμάτων των Γυναικών το 1791.

Εβδομήντα χρόνια αργότερα στην Αγγλία γίνεται αγώνας από τις γυναίκες με αίτημα το δικαίωμα της ψήφου, ενώ το 1848 στις ΗΠΑ γίνεται η πρώτη Διακήρυξη Συναισθημάτων με αιτήματα που αφορούσαν το δικαίωμα ψήφου και τη διεκδίκηση δικαιωμάτων γενικότερα σε σχέση με προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες της εποχής, είτε στο σπίτι είτε στον χώρο εργασίας τους. Ημέρα ορόσημο θεωρείται όμως η 8η Μαρτίου 1857, όταν 20.000 εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας διεκδίκησαν τη μείωση του ωραρίου εργασίας, μέσω μαζικής απεργίας, σε μια περίοδο κατά την οποία ο συνδικαλισμός απαγορευόταν.

Στην Κύπρο το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι» ήρθε μαζί με την Ανεξαρτησία του νησιού το 1960. Σύμφωνα όμως με στοιχεία, μόνο οκτώ γυναίκες κατείχαν αξίωμα Υπουργού από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι και σήμερα. Παράλληλα, στη Βουλή οι γυναίκες εκπροσωπήθηκαν 33 συνολικά φορές, ποσοστό πολύ μικρό, αν αναλογιστεί κάποιος ότι κάθε πενταετία ψηφίζονται 56 βουλευτές. Στην Κύπρο, εξάλλου, είναι κατά 16% λιγότερες οι απολαβές των γυναικών σε σχέση με των ανδρών, για ίσης αξίας εργασία, σύμφωνα με την Eurostat. Αν και έχουν ψηφιστεί όλοι οι νόμοι σχετικά με την ισότητα των δύο φύλων, όπως άλλωστε επιτάσσει η ΕΕ, η κυπριακή πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, αφού όπως καταδεικνύεται αυτοί οι νόμοι στην αγορά εργασίας του ιδιωτικού τομέα, ως επί το πλείστον, δεν εφαρμόζονται.