Κυπριακό, οικονομία, ΓΕΣΥ, σκάνδαλα στο σκηνικό των Βουλευτικών, με τις προεδρικές να παραμονεύουν

Ό,τι και αν κάνουν όλοι αυτοί, ανερχόμενοι βαρόνοι και λοχαγοί και επίδοξοι πόλοι συσπείρωσης, το σίγουρο είναι ότι πρώτη φορά έχουν τόσο άμεσο ρόλο οι ίδιοι οι πολίτες

ΜΙΛΗΣΑΝ για «ανάσταση» της κυπριακής οικονομίας, αλλά κανένας δεν τολμά να μιλήσει και για «ανάσταση του λαού»

Όταν μιλάμε για Γολγοθά περιμένουμε την Ανάσταση. Αυτό μας άφησε μέσα από τους αιώνες ο Κύριος. Αυτό θυμούνται και γιορτάζουν κάθε χρόνο οι πιστοί. Και το Πάσχα, με εβραϊκή προέλευση, απέκτησε νέο νόημα και έγινε η μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας. Ο λαός γιορτάζει και φέτος το Πάσχα. Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη ο Κύριος και χρόνια πολλά είναι οι ευχές που ανταλλάζουμε όλοι.

Αλλά τον Γολγοθά της τουρκικής κατοχής συνεχίζει να τον ανεβαίνει ο κυπριακός Ελληνισμός. Κάποιοι «προφήτες», που μας είχαν πει ότι θα υπάρξει λύση πριν από το τέλος του 2015, τώρα αγνοούνται. Όπως και εκείνοι που καθησυχαστικά έλεγαν ότι θα έρθει λύση στο πρώτο εξάμηνο του 2016 ή και «λύση πριν από τις βουλευτικές εκλογές». Κάποιοι μάλιστα που ήθελαν μέχρι και να... αναβάλουν τις εκλογές γιατί «επίκειται λύση», ίσως τώρα να μην έπρεπε καν να εμφανίζονται στις εκλογές αυτές.

Έχει ακόμα δρόμο

Οι τελευταίες ειδήσεις με την Ευρώπη να βγάζει κόκκινη κάρτα στις τουρκικές αξιώσεις για «ελεύθερη βίζα», είναι θετικές. Αλλά την ίδια ώρα οι τουρκικές πονηρές ιδέες να βαφτίσουν τον Αττίλα σαν «στρατιωτική βάση», δείχνουν ότι ο Γολγοθάς του Κυπριακού έχει ακόμα δρόμο... Από την κυβερνητική παράταξη νιώθουν ανακούφιση διότι ο «Γολγοθάς του Μνημονίου» έχει τελειώσει. Κρατάνε όμως μικρό καλάθι γιατί ο «Γολγοθάς» των ανέργων, των δανείων και των ανικανοποίητων αναγκών του κυπριακού λαού δεν έχει τελειώσει ακόμα. Μίλησαν για «ανάσταση» της κυπριακής οικονομίας, αλλά κανένας δεν τολμά να μιλήσει και για «ανάσταση του λαού». Ούτε όμως και ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να πηγαίνει καλά με τον δικό του «Γολγοθά». Κάποιοι είπαν ότι μετά τα άδοξα πειράματα, στον Γολγοθά του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται και «σενάρια Σίσσυφου», που κουβαλά με κόπο την πέτρα που όλο κυλά πίσω από το βουνό.

Οδεύοντας στις Βουλευτικές

Αλλά ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν είχε πρόβλημα ακόμα και με το Κυπριακό τελματωμένο ξανά, να κάνει απολογισμό και να διεκδικεί εύσημα. Το ερώτημα, όμως, είναι ποιος «Γολγοθάς» περιμένει την Κυβέρνηση Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ στον δρόμο που υπολείπεται μετά τις βουλευτικές εκλογές; Μεγάλο ερώτημα είναι αν σε αυτόν τον «Γολγοθά» θα συνεχίσει να έχει τη βοήθεια ή την ανοχή του ΔΗΚΟ. Τους τελευταίους ένα-δυο μήνες το ΔΗΚΟ έδωσε δείγματα ότι δεν πρέπει πια να θεωρείται «δεδομένο». Η αλήθεια είναι ότι η επιτυχία της «εξόδου από το Μνημόνιο» μπορεί να λειτουργήσει σαν μπούμερανγκ για τους κυβερνώντες, αφού μπορεί τώρα το ΔΗΚΟ να απελευθερωθεί για να κάνει δικούς του σχεδιασμούς.

Τα πράγματα είναι αρκετά καθαρά. Αν επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις και το ΔΗΚΟ μείνει «αρκετά πίσω» από την επίδοση του 2011, τότε ο Νικόλας Παπαδόπουλος θα δικαιολογείται στο δεύτερο μισό του 2016 να κάνει «άλλες σκέψεις» και σχεδιασμούς. Αυτό μεταφράζεται στο ότι ακόμα και αν έχει περισσότερες από 20 έδρες, ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν θα μπορεί πια να έχει πλειοψηφίες στη Βουλή. Εξάλλου, ό,τι και αν γράψει η κάλπη για το ΔΗΚΟ, ο Νικόλας Παπαδόπουλος αμέσως μετά τις Βουλευτικές θα γίνει πόλος έλξης για τις προεδρικές φιλοδοξίες δυο τουλάχιστον εταίρων στον ενδιάμεσο χώρο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, Γιώργος Λιλλήκας και Ελένη Θεοχάρους θα είναι πρόθυμοι να «χορέψουν στους ρυθμούς του ΔΗΚΟ».

Στην ανηφορική πορεία

Όποια και αν είναι όμως τα αποτελέσματα των εκλογών που έρχονται μετά το Πάσχα και ό,τι και αν κάνουν τα κόμματα στη Βουλή, ο Νίκος Αναστασιάδης θα έχει ν' ανέβει τον δικό του «Γολγοθά» με κορυφή τον Φεβρουάριο 2018. Στην ανηφορική πορεία θα έχει βέβαια μεγάλες ανάσες. Διότι η οικονομία θα πάει σίγουρα καλύτερα. Θα γίνουν επενδύσεις, θα υπάρξουν εισοδήματα και η ανεργία θα μειωθεί. Σε αυτό συμφωνούν όλοι οι οικονομολόγοι.

Ταυτόχρονα, όμως, η Κυβέρνηση αυτή πρέπει να φτιάξει το ΓΕΣΥ. Αυτό είναι από μόνο του ένας... Γολγοθάς. Θα τα καταφέρει; Και αν μπορέσει, ποιο θα είναι το κόστος και πώς θα το απορροφήσει η οικονομία; Κάποιοι επαΐοντες λένε ότι το δίλημμα είναι αν θα μπορεί η οικονομία να στηρίξει το ΓΕΣΥ ή αν εκείνο θα πέσει και θα πλακώσει τα δημόσια οικονομικά.

Εκτός όμως από το μεγάλο θέμα της Υγείας, υπάρχει και η πρόκληση της δικαιοσύνης. Θα πληρώσουν τελικά κάποιοι ένοχοι για την καταστροφή; Στις βουλευτικές εκλογές και με τις θεαματικές αποκαλύψεις για τα σκουπίδια, Κυβέρνηση και Συναγερμός μπορούν να παραπέμπουν στις διαδικασίες που τρέχουν, στις ανακριτικές Αρχές και στον Γενικό Εισαγγελέα. Για την πορεία προς τις Προεδρικές τα πράγματα, όμως, θα είναι διαφορετικά. Δεν θα είναι αρκετό να μας πουν ότι... υπάρχουν υποθέσεις ενώπιον δικαστηρίων ή ότι γίνονται έρευνες για το μέγα-σκάνδαλο του ELA. Θα πρέπει να υπάρχουν αποτελέσματα. Έτσι ο Γενικός Εισαγγελέας, που βρέθηκε απέναντι στον Πρόεδρο να του φωνάζει «ντροπή», μπορεί τελικά να αποδειχτεί ο πιο μεγάλος του σύμμαχος. Μπορεί όμως και εκείνος που θα τον σπρώξει πίσω από τον Γολγοθά.

Ενδοκομματικές ισορροπίες

Δεν εξαρτώνται όμως οι επόμενες προεδρικές εκλογές μόνο από τις επιδόσεις της Γενικής Εισαγγελίας και των ανακριτών. Ο «Γολγοθάς» του Νίκου Αναστασιάδη προς την επανεκλογή θα εξαρτηθεί και από την «ομάδα» που θα τον στηρίξει μέσα στον ΔΗΣΥ. Είναι γι’ αυτόν τον λόγο που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον οι ενδοκομματικές ισορροπίες και οι εξελίξεις για σταυροδοσίες ειδικά μέσα στο κυβερνών κόμμα. Θα επικρατήσουν τελικά τα λιγοστά «βαριά χαρτιά» που στήριξαν τον Πρόεδρο και την προσπάθεια μέσα στην τρικυμία της διετίας 2013-14 ή οι ψηφοφόροι θα παρασυρθούν σε «πειράματα» και σε σλόγκαν και σειρήνες ευκαιρίας;

Πράγματι, αν είναι ένα κόμμα μέσα στο οποίο γίνονται μάχες με πολιτικό νόημα αυτός είναι ο ΔΗΣΥ. Σε κάποιο βαθμό βέβαια μαζί του ΔΗΚΟ, όπου η «ομάδα συνεργατών» του νέου προέδρου (με προβεβλημένη μορφή τη Χριστιάνα Ερωτοκρίτου) έρχεται σιγά-σιγά στην επιφάνεια. Περισσότερο όμως στον ΔΗΣΥ, όπου η ηγεσία έχει ανάγκη να δώσει στίγμα «ανανέωσης», αλλά την ίδια ώρα έχει απόλυτη ανάγκη εκείνους που κράτησαν στα δύσκολα και μπορεί να είναι εγγύηση και για την υπόλοιπη δύσκολη πορεία.

Κάποιοι προβλέπουν ότι η μάχη του Συναγερμού στη Λευκωσία βγάζει αυτόματα και αναπληρωτή πρόεδρο, αλλά δείχνει από τώρα και την «ομάδα κρούσης» για την επανεκλογή του Νίκου Αναστασιάδη. Στον περίγυρο της Πινδάρου όμως κάποιοι που γνωρίζουν ισορροπίες διαβεβαιώνουν ότι αυτή η μάχη έχει κριθεί πριν ακόμα και από τη «σταυροδοσία». Ο Συναγερμός της νέας εποχής θα χρειαστεί «συνδετικό κρίκο» και αυτός δεν είναι μόνος του ο σημερινός πρόεδρος του κόμματος, ο οποίος είναι αλήθεια ότι ειλικρινά τα παίζει «όλα για όλα».

Άμα, όμως, γίνει λόγος για τον Αβέρωφ Νεοφύτου κάποιοι προτρέχουν να σημειώσουν ότι μέχρι τώρα δεν φαίνεται να του βγαίνει το «κόλπο» του εκλογικού νόμου, αφού όχι μόνο «Αλληλεγγύη», αλλά και «Οικολόγοι ενισχυμένοι» φαίνεται να περνούν το κατώφλι της Βουλής. Ταυτόχρονα όμως οι ίδιοι ομολογούν ότι παρουσιάζει ήδη νέο προφίλ ηγετικής ομάδας, για το οποίο δεν θα είχε αντίρρηση ο «κύκλος του Προεδρικού». Αλλά τελικά ρόλο θα παίξει και το ίδιο το ποσοστό. Ο ΔΗΣΥ ήταν 34,3% την προηγούμενη φορά. Δεν μπορεί λοιπόν τώρα να είναι κάτι άλλο από μια μονάδα πάνω-κάτω. Δηλαδή 33,3 μέχρι 35,3%. Εκεί μέσα παίζεται και η αξιοπιστία του νέου επικεφαλής της παράταξης.

Το ζήτημα των άλλων

Ανάλογες θα είναι και οι ανακατατάξεις στο ΑΚΕΛ. Αφού κάποια βαριά χαρτιά που έμειναν πίσω από την αλλαγή εξουσίας το 2013, τώρα καλούνται στην αλλαγή φρουράς. Είναι ο Στέφανος Στεφάνου, κάποτε προβεβλημένος και ως γενικός γραμματέας, η Ελένη Μαύρου και άλλοι. Η αλήθεια όμως είναι ότι η κύρια απειλή για την προεδρία και την επανεκλογή Αναστασιάδη, που θα ξεκινήσει μετά την εκλογή νέου Προέδρου της Βουλής, δεν είναι το ΑΚΕΛ. Το κόμμα της αριστεράς με τη «στενή συσπείρωση» που ψάχνει για τις 22 Μαΐου, δεν είναι ακόμα απειλή. Το ζήτημα είναι όλοι οι άλλοι. Και το μεγάλο ερώτημα, όπως σημειώνουν δημοσκόποι, είναι η διαφορά ανάμεσα στο 30-35% αποχής για τις Βουλευτικές και το 25-30% που προβλέπεται για τις Προεδρικές 2018. Αυτή είναι, όπως αρέσει στην Πινδάρου να λέει, η «κοινωνία των πολιτών».

Έτσι λοιπόν ο «Γολγοθάς» του Νίκου Αναστασιάδη για την επανεκλογή δεν τελειώνει με τους «δείκτες του Χάρη», που όλοι μπορεί να τους αμφισβητούν. Θα είναι το ΓΕΣΥ, τα κομμένα επιδόματα, οι δουλειές που πρέπει να ανοίξουν στον ιδιωτικό τομέα. Θα είναι κινήσεις ουσίας. Και το στενό επιτελείο του Προεδρικού, στο οποίο μπορεί να προστεθεί και υφυπουργός Ανάπτυξης, θα πρέπει να μπορεί να δουλέψει αποτελεσματικά με τον πυρήνα μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που θα μπορεί να φέρει αποτελέσματα.

Την ίδια ώρα ο «Γολγοθάς» του ενδιάμεσου χώρου ξεκινά επίσης αμέσως μετά το ξεκαθάρισμα των ισορροπιών στις 22 Μαΐου. Θα έχει τον πρώτο λόγο ο Γ. Λιλλήκας ή η Ε. Θεοχάρους, αν καταφέρει να κάνει κάτι περισσότερο από τη διάσωση του ΕΥΡΩΚΟ; Μάλλον όμως αυτό θα εξαρτηθεί από τους σχεδιασμούς του ΔΗΚΟ και του Νικόλα Παπαδόπουλου.

Ό,τι και αν κάνουν όμως όλοι αυτοί, ανερχόμενοι βαρόνοι και λοχαγοί και επίδοξοι πόλοι συσπείρωσης, το σίγουρο είναι ότι πρώτη φορά έχουν τόσο άμεσο ρόλο οι ίδιοι οι πολίτες. Με το ποιους θα «σπρώξουν» μέσα στον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ και το πόσους ψήφους θα δώσουν σε ΔΗΚΟ, Συμμαχία, Αλληλεγγύη και ΕΔΕΚ...