Ποικίλες υπήρξαν οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, με αφορμή τον απολογισμό της τριετούς οικονομικής διακυβέρνησης στην οποία προέβη την Πέμπτη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στο «Ρινγκ» αυτήν τη βδομάδα, φιλοξενούμε τον Εκπρόσωπο Τύπου του ΔΗΣΥ Πρόδρομο Προδρόμου και το Μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ Άριστο Δαμιανού.
Ερωτήσεις
1) Πώς αξιολογείτε τον απολογισμό του Προέδρου για τα 3 χρόνια οικονομικής διακυβέρνησης;
2) Σας εφησυχάζει η δήλωση του Προέδρου, ότι δεν πρόκειται να υπάρξει νέο Μνημόνιο λύσης;
3) Δεδομένου του αμφιλεγόμενο ρόλου που διαδραματίζουν διάφοροι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί θεσμοί, εσείς εμπιστεύεστε το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα στο έργο που έχουν αναλάβει για κοστολόγηση της λύσης;
Απαντήσεις Πρόδρομου Προδρόμου
1) Αξιολογούμε το έργο που έγινε. Εξαιρετικά δύσκολο έργο διάσωσης. Το στοίχημα της σωτηρίας το έχει κερδίσει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Απολογισμός του είναι το έργο αυτό. Πού ήμασταν; Σε κατάσταση χρεοκοπίας. Θυμόμαστε την τότε κυβέρνηση να πιέζει ταμεία συντάξεων να της δώσουν χρήματα για να πληρώσει μισθούς και λογαριασμούς του μήνα! Τι έγινε έκτοτε; Μια σειρά από θαρραλέες αλλαγές και διορθώσεις. Ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα διάσωσης, το οποίο έχει πετύχει. Εξισορρόπηση των δημόσιων οικονομικών, εξυγίανση και αναδιάταξη του τραπεζικού συστήματος. Πού είμαστε σήμερα και πού πάμε; Με τα δημόσια οικονομικά σε ισορροπία, το χρηματο-οικονομικό σύστημα σταθεροποιημένο και το προϊόν της οικονομίας να αυξάνεται από πέρυσι, για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, μπαίνουμε ξανά σε τροχιά ανάπτυξης. Έτσι, για πρώτη φορά από το 2008, δεν αυξάνεται πια και αρχίζει να μειώνεται η ανεργία. Αυτή όμως είναι μόνο η αρχή. Έχουμε σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσουμε ακόμα. Αλλά έχουμε και την αρχή μιας νέας εποχής ανάπτυξης. Η προσπάθεια πρέπει να στερεωθεί και να συνεχιστεί. Όμως η χώρα μας, που βρέθηκε πριν από τρία χρόνια στο χάος της καταστροφής, σήμερα έχει ξανά προοπτική.
2) Όχι εφησυχασμός. Ικανοποίηση όμως διότι, αυτήν τη φορά, είναι στη σκέψη μας και φροντίζουμε και για την οικονομική πτυχή. Γιατί πρέπει να είμαστε τεκμηριωμένοι και πλήρως ενημερωμένοι, με διαφάνεια. Θυμηθείτε εκείνους που αντιπολιτεύονταν και έλεγαν ότι η προσπάθεια διάσωσης δεν θα πετύχει κι ότι θα έρθουν… δεύτερο μνημόνιο και πρόσθετα μέτρα. Πού είναι τώρα; Εντελώς ατεκμηρίωτα εκείνα που έλεγαν (και δεν έχουν και το θάρρος να το παραδεχτούν τώρα). Πολύ περισσότερο για μια συμφωνία λύσης του Κυπριακού πρέπει να είμαστε μεθοδικοί και τεκμηριωμένοι. Απαιτείται σοβαρή και υπεύθυνη προετοιμασία και για την οικονομική πτυχή. Οικονομική πτυχή δεν είναι μόνο η ανοικοδόμηση και τυχόν αποζημιώσεις. Είναι και η ίδια η οικονομική βιωσιμότητα του σχεδίου της λύσης και της ομοσπονδιακής πολιτείας. Στο προηγούμενο σχέδιο που γνωρίσαμε δεν υπήρχε αρκετή μελέτη και τεκμηρίωση. Αυτήν τη φορά ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση ευτυχώς παίρνουν πολύ στα σοβαρά και αυτήν τη διάσταση. Όταν, για παράδειγμα, ακούσαμε πρόσφατα τον Υπουργό Οικονομικών να λέει ότι θα πρέπει τραπεζικές μονάδες από την τουρκοκυπριακή πλευρά να περάσουν «stress test» (αφού η Κύπρος είναι μέρος της Τραπεζικής Ένωσης), καταλαβαίνει κανείς ότι γίνεται σοβαρή δουλειά και υπάρχει προνοητικότητα. Έτσι πρέπει. Βοηθά σε αυτό και η τεχνική βοήθεια από διεθνείς οργανισμούς -ήταν με δική μας πρωτοβουλία που θα βάλουν στο μικροσκόπιο διευθετήσεις, συμφωνίες, μηχανισμούς που συζητούνται στις διαπραγματεύσεις για την ενωμένη Κύπρο. Για να μη χρειαστεί, ακριβώς, κάποιο «μνημόνιο λύσης».
3) Αυτό που λέτε «αμφιλεγόμενος ρόλος» αφορά κάποτε κάποιες κατευθύνσεις που προάγουν ή πολιτικές που προτείνουν. Αυτό το ζεύγος οργανισμών είναι το αντίστοιχο του ΟΗΕ στην οικονομία. Η Διεθνής Τράπεζα για την ανάπτυξη και η ΔΝΤ για τη νομισματική και όχι μόνο ισορροπία του οικονομικού συστήματος. Όλα τα κράτη του κόσμου είναι μέλη τους και συνεργάζονται μαζί τους. Ανεξάρτητα από κατευθύνσεις οικονομικής πολιτικής που μπορεί να προτείνουν, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι μακράν ό,τι αρτιότερο σε οικονομική εμπειρογνωμοσύνη και τεχνογνωσία. Ίσως περισσότερο και από τα πιο φημισμένα πανεπιστήμια του κόσμου. Κάποιοι από τους καλύτερους Κύπριους οικονομολόγους δουλεύουν εκεί - το ίδιο και από τις άλλες χώρες-μέλη. Ανεξάρτητα, λοιπόν, από ζητήματα πολιτικής ή ιδεολογίας, η συμβολή τους στη στερεότητα και αρτιότητα μιας συμφωνίας-λύσης μπορεί να είναι πολύτιμη. Εμείς πρέπει να το επιζητούμε. Τη δική μας πλευρά ενδιαφέρει κυρίως. Αλλά και μια καθόλου μικρή «λεπτομέρεια»: δεν έχουν μετακληθεί μόνο για το «κόστος της λύσης». Σημαντικό είναι να δώσουν εμπειρογνωμοσύνη για ζητήματα όπως οι φορολογικοί μηχανισμοί και ισορροπίες στα διάφορα επίπεδα, οι συνθήκες ανταγωνισμού, το πραγματικά ενιαίο του οικονομικού χώρου, ο χειρισμός του χρέους, η (εξαιρετικά δύσκολη) προσαρμογή των κατεχομένων στις ευρωπαϊκές γραμμές κ.ο.κ.
Απαντήσεις Άριστου Δαμιανού
1) Ήταν μια επιστροφή στο παρελθόν μέσα από ένα 45λεπτο μονόλογο. Ο κόσμος ανέμενε να ακούσει προτάσεις προοπτικής και ελπίδας. Αντί τούτου, συμπεριφερόμενος ως κομματάρχης αντί ως Πρόεδρος, ο κ. Αναστασιάδης επέλεξε να δώσει μια εξωραϊσμένη εικόνα για τα δημόσια οικονομικά, αρνήθηκε να αναλάβει ευθύνες για το κούρεμα και για σωρεία άλλων «δεσμεύομαι», και φόρτωσε σχεδόν τα πάντα στους προηγουμένους. Εμείς αναγνωρίζουμε ότι κάποιοι δείκτες της οικονομίας είναι βελτιωμένοι. Και αυτό είναι φυσιολογικό, αφού περί τα μέσα του 2013, μετά το κούρεμα, η οικονομία έπιασε πάτο. Αυτό που μας ανησυχεί ως ΑΚΕΛ είναι ότι ο Πρόεδρος και ο Συναγερμός δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται την κοινωνική δυσπραγία των χαμηλομεσαίων στρωμάτων και των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού. Τουναντίον, συνεχίζουν να λένε μονότονα ότι θα συνεχίσουν στη λογική του μνημονίου και άρα της λιτότητας. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, που ο ίδιος ο Υπουργός Οικονομικών δήλωνε στο BBC ότι το μνημόνιο θα μπορούσε να είναι το μανιφέστο, το πρόγραμμα διακυβέρνησης του Συναγερμού. Μοιραία λοιπόν ανησυχούμε. Και θα συνεχίσουμε να αντιδρούμε με προτάσεις για άμβλυνση των προβλημάτων. Διότι είναι προφανές ότι οι κυβερνώντες δεν αφουγκράζονται την κραυγή αγωνίας χιλιάδων συμπολιτών μας. Και δεν μπορεί να είναι τυχαίο που όλα σχεδόν τα κόμματα, πλην του Συναγερμού, δηλώνουν ότι ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση ζουν σε διαφορετικό κόσμο από αυτόν στον οποίο ζούμε εμείς, οι υπόλοιποι πολίτες.
2) Αν και θα ήθελα να πιστώσω τον Πρόεδρο με καλή πρόθεση, η αποδέσμευσή του από σωρεία προεκλογικών πολιτικών δεσμεύσεων δεν μας αφήνει πολλές επιλογές. Είμαστε σε εγρήγορση. Παρακολουθούμε στο μέτρο του δυνατού τις διεργασίες γύρω από το θέμα της χρηματοδότησης της λύσης. Ξεκαθαρίζω ότι για το ΑΚΕΛ το κόστος της λύσης δεν πρέπει να επενεργήσει ως αντικίνητρο για τη λύση. Πόσω μάλλον που σε μια πραγματικά επανενωμένη Κύπρο, οι προοπτικές που θα διανοιχθούν θα είναι τεράστιες. Βέβαια, τούτου λεχθέντος, υπογραμμίζω τη σταθερή θέση του ΑΚΕΛ, ότι λύση συνδεδεμένη με μνημόνια δεν μπορεί να υπάρξει αφού, μεταξύ άλλων, θα ακυρώνει μια βασική επιδίωξή μας. Ο λαός μας να ξαναγίνει νοικοκύρης στον τόπο του, μακριά από ξένες επιβουλές ή εξαρτήσεις. Πολιτικές και οικονομικές.
3)Η διαδρομή, ιδιαίτερα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου διαχρονικά, είναι συνδεδεμένη με διαδικασίες νεοαποικισμού σε σειρά κρατών, ενώ χρεώνεται με ενέργειες κοινωνικής και πολιτικής -ενίοτε- αποσταθεροποίησης. Εν ολίγοις, δεν έχει και το καθαρότερο μητρώο. Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για την Ελλάδα είναι ενδεικτικές του τρόπου που οι ταγοί του ΔΝΤ και άλλοι συμπεριφέρονται σε λαούς και κυβερνήσεις. Και είναι ακόμα νωπές και τις βιώνουμε οι συνέπειες του μνημονίου, στη διαμόρφωση του οποίου το ΔΝΤ είχε βαρύνουσα θέση. Ωστόσο, είναι σχετικά νωρίς να εκτιμήσουμε κατά πόσο θα λειτουργήσουν κατά τρόπον ετεροβαρή ή με σκοπιμότητες ως προς την κοστολόγηση της λύσης. Επαναλαμβάνω, πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση. Κυρίως ο κ. Αναστασιάδης.




