ΣΤΟΝ ΔΗΣΥ ΔΕΝ ΔΙΑΚΩΜΩΔΗΣΑΝ ΜΟΝΟ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΛΛΑ ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΘΑΡΡΟΥΣ
Ούτε ένα μέλος του Πολιτικού Γραφείου και της κοινοβουλευτικής ομάδας τόλμησε να εκφέρει αντίλογο, σε όσα αντιδημοκρατικά αποφασίστηκαν εις βάρος της ετυμηγορίας των ψηφοφόρων του κόμματος
Τα ροζ και γαλάζια χαρτάκια στην ψηφοφορία του Παγκυπρίου Συνεδρίου του ΔΗΣΥ για το σχέδιο Ανάν και μία παλαιά απαίτηση του Γλαύκου Κληρίδη να προεδρεύσει συνεδρίας κομματικού οργάνου, όταν βρισκόταν υπό παραίτηση
Στις προεδρικές εκλογές του 1988, ο τότε Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού Γλαύκος Κληρίδης είχε υποβάλει παραίτηση από την προεδρία του κόμματος, προκειμένου να κατέλθει ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Έχασε από τον Γιώργο Βασιλείου, αλλά την επόμενη μέρα προσήλθε στη συνεδρία του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ, το οποίο συνεκλήθη για να ανασκοπήσει τα αποτελέσματα των εκλογών. Της συνεδρίας προήδρευε ο Αναπληρωτής Πρόεδρος Γιαννάκης Μάτσης.
Ο Γλαύκος Κληρίδης, όμως, προσήλθε και επέμενε να προεδρεύσει εκείνος της συνεδρίας. Αυτό προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Μάτση, ο οποίος υπέδειξε προς τον Κληρίδη: «Γλαύκο, έχεις υποβάλει παραίτηση από την προεδρία του κόμματος. Δεοντολογικά, και σύμφωνα με τους κανονισμούς του κόμματος, δεν δικαιούσαι να επανέλθεις και μάλιστα να προεδρεύσεις συνεδρίας κομματικών οργάνων». Ο Γλαύκος Κληρίδης υποχρεώθηκε να αποχωρήσει.
Στο έκτακτο παγκύπριο συνέδριο του Δημοκρατικού Συναγερμού, το οποίο συγκροτήθηκε για να λάβει αποφάσεις για τη στάση που θα τηρούσε το κόμμα έναντι του σχεδίου Ανάν, εκτυλίχθηκαν κωμικοτραγικές καταστάσεις. Οι σύνεδροι κλήθηκαν να αποφασίσουν επί ενός θέματος το οποίο θα καθόριζε τη μοίρα του Ελληνισμού της Κύπρου, υψώνοντας... ροζ και γαλάζια χαρτάκια. Τόση δημοκρατία και τόση σοβαρότητα χαρακτήριζε το πρώτο κόμμα της Κύπρου.
Την περασμένη βδομάδα, κλήθηκαν τα μέλη του Δημοκρατικού Συναγερμού να αποφασίσουν, διά της ψήφου των, τους υποψήφιους βουλευτές του κόμματος. Αποφάσισαν, απορρίπτοντας τους Ρίκκο Μαππουρίδη και Γιαννάκη Γιαννάκη. Την επομένη της ψηφοφορίας, όμως, ήλθε το Πολιτικό Γραφείο του κόμματος και ανέτρεψε τη δημοκρατική απόφαση. Υποχρέωσε σε αποχώρηση τους δημοκρατικά επιλεγέντες Αννίτα Δημητρίου και Χρίστο Πάλλη, και έχρισε υποψηφίους βουλευτές τους, δημοκρατικά απορριφθέντες, Μαππουρίδη και Γιαννάκη. Επρόκειτο για κατάφωρη προσβολή των δημοκρατικών διαδικασιών, αλλά και για πανηγυρική απόδειξη των απαράδεκτων τάσεων από τις οποίες εμφορείται και καθοδηγείται η ηγεσία και της ανυπαρξίας πραγματικής δημοκρατίας στο μεγαλύτερο κόμμα του τόπου.
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου είχε σπεύσει, την επομένη των εσωτερικών εκλογών, να θριαμβολογήσει για τις «δημοκρατικές διαδικασίες» οι οποίες εφαρμόζονται στο κόμμα. Μάλιστα, όταν ερωτήθηκε από δημοσιογράφο, κατά πόσο η προσέλευση στις εσωτερικές εκλογές, ήταν χαμηλή, ξεκίνησε την απάντησή του, ως εξής:
«Αγαπητοί μου, το κατανοώ να είστε πιο αυστηροί με τον Δημοκρατικό Συναγερμό και σας θέλω ακόμη πιο αυστηρούς. Πέστε μου άλλο κόμμα, που πάει στη βάση για να επιλέξει υποψήφιους βουλευτές. Εδώ δεν μπορούν (σημ. άλλα κόμματα), να συμπληρώσουν ψηφοδέλτια. Θεωρώ ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός πρωτοπόρησε και πρωτοπορεί σε αυτό που ονομάζεται δημοκρατικές διαδικασίες και όχι μέσω εκλεκτόρων, επαρχιακών γραμματειών και πολιτικών γραφείων. Θεωρώ πανηγύρι της Δημοκρατίας, και είναι αυτό που κρατά δυνατό και ενδυναμώνει τον Δημοκρατικό Συναγερμό».
Ο λόγος του Προέδρου του ΔΗΣΥ εξέπεμπε μία καθαρή ειρωνεία για τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, που είτε δεν μπορούν «να συμπληρώσουν ψηφοδέλτια», είτε καθορίζουν τους υποψήφιους βουλευτές μέσω «εκλεκτόρων, επαρχιακών γραμματειών και πολιτικών γραφείων». Έλα όμως που η ειρωνεία απέβη μπούμερανγκ και έπληξε τελικά τον ίδιο. Διότι αποδείχθηκε ότι οι πολιτικοποιημένοι πολίτες, ακόμη και οι προβληματιζόμενοι συναγερμικοί, έγιναν μάρτυρες τελικά μίας κακόγουστης παράστασης.
Μίας παράστασης η οποία στήθηκε αρχικά για τα μάτια του κόσμου, ως μία «ευλαβική προσήλωση» στη δημοκρατική απόφαση των συναγερμικών ψηφοφόρων, να αναδείξουν αυτοί, διά της ψήφους των, τους υποψηφίους βουλευτές και ελάχιστα 24ωρα μετά, η δημοκρατική παράσταση ανατράπηκε από τον κομματικό δεσποτισμό, τις αλχημείες, τις πιέσεις σε επιλεγέντες δημοκρατικά από τη βάση. Από ποιους; Από μία κλειστή λέσχη εμπίστων ανθρώπων, οι οποίοι κατά κανόνα επιλέγονται από την ηγεσία, για να στηρίζουν τις αποφάσεις της.
Αυτό που έγινε αποτελεί προσβολή για τη δημοκρατία, προσβολή για το κριτήριο του συναγερμικού ψηφοφόρου, απόδειξη ύπαρξης αυθαίρετης νοοτροπίας και ετσιθελικής συμπεριφοράς.
Αυτά τα περιστατικά που αναφέραμε στην αρχή (συμπεριφορά Γλ. Κληρίδη, τρόπος ψηφοφορίας επί ενός καθοριστικού για το μέλλον του κυπριακού Ελληνισμού σχεδίου και πλήρης καταπάτηση των δημοκρατικών διαδικασιών στην περίπτωση επιλογής των υποψηφίων βουλευτών του ΔΗΣΥ), αποδεικνύουν τις επικίνδυνες τάσεις από τις οποίες εμφορείται το κόμμα. Και αν έχει δόση αλήθειας μία παλαιότερη δήλωση αξιωματούχου του κόμματος, ότι «οι συναγερμικοί αποτελούν το πιο μορφωμένο κομμάτι της κυπριακής κοινωνίας», διερωτάται κανείς, πώς με τόσες ανεπίτρεπτες συμπεριφορές, τόσα δείγματα κομματικού δεσποτισμού και τόσες αυταρχικές τάσεις, και εντός του κόμματος και από μέρους της Κυβέρνησης, ο ΔΗΣΥ συνεχίζει να αποτελεί το πρώτο σε δύναμη κόμμα του τόπου.
Αυτή η έφεση προς δικτατορικές αποφάσεις διαχέεται και στην κυβερνητική συμπεριφορά. Η προσπάθεια να τεθούν υπό τον απόλυτο κομματικό έλεγχο οι ανεξάρτητοι θεσμοί, είτε δι' απειλών, είτε διά υπονομεύσεων, η πρόσφατη τρομοκρατική συμπεριφορά εναντίον όσων απεργούν διεκδικώντας τα δίκαιά τους, η όλη αυθαιρεσία και η ετσιθελική νοοτροπία με την οποία κυβερνά ο ΔΗΣΥ, συνιστούν κίνδυνο για τη δημοκρατία.
Πίσω από μία ψεύτικη ρητορική προσήλωσης στη δημοκρατία και στον ευρωπαϊσμό, αποκαλύπτεται μία αδίστακτη και απροκάλυπτη παραβίαση των δημοκρατικών διαδικασιών. Ακόμη και σε εκείνες που μετέχουν ψηφοφόροι του ίδιου του κόμματος. Μέσα στο καταστατικό του κόμματος, καθορίζεται για τους τύπους επιλογή υποψηφίων βουλευτών με ψηφοφορία μελών του κόμματος, αλλά στην επόμενη παράγραφο, η δημοκρατία καταλύεται με προσφορά δικαιώματος σε κομματικό όργανο να αναιρέσει τη δημοκρατική απόφαση των μελών!
Εκρύβησαν όλοι στις καρέκλες
Αλλά δεν είναι μόνο τούτο: Υπάρχει και ακόμη κάτι, εξίσου ανησυχητικότερο: Η ανυπαρξία πολιτικής γενναιότητας, από μέρους των στελεχών και των υποψηφίων βουλευτών. Ιδού: Διεξάγονται εκλογές, υπάρχει αποτέλεσμα επιλογής υποψηφίων βουλευτών και ξαφνικά έρχεται ο αρχηγός και ανατρέπει την ετυμηγορία των συναγερμικών ψηφοφόρων, επιβάλλοντας τις δικές του επιλογές. Και στο Πολιτικό Γραφείο δεν ακούγεται ένας αντίλογος. Ούτε ένα μέλος δεν υψώνει τη φωνή του για να εκφράσει απορία, αντίθεση, δυσφορία. Να σηκωθεί και να ερωτήσει:
«Γιατί, Πρόεδρε και αρχηγέ μας, ανατρέπεις την εκπεφρασμένη βούληση των μελών μας; Με ποιο δικαίωμα εμείς, ως Πολιτικό Γραφείο, ερχόμαστε να ρίψουμε στον κάλαθο των αχρήστων το αποτέλεσμα μίας δημοκρατικής διαδικασίας; Γιατί επιτρέπεται αυτή η αντίφαση, η οποία συνιστά και μορφή πολιτικής απατεωνιάς, να προβλέπεται αφενός η διεξαγωγή μίας δημοκρατικής διαδικασίας, αλλά, αφετέρου, την ίδια στιγμή να δίνεται εξουσία σε ένα κομματικό όργανο να την ανατρέπει, με παρεμβάσεις, πιέσεις και αλχημείες; Ζητούμε όπως ισχύσει μόνο η ετυμηγορία των μελών μελών μας και απαλειφθεί η παράγραφος που επιτρέπει την ανατροπή της από το Πολιτικό Γραφείο».
Ουδείς εκ των μελών του Πολιτικού Γραφείου ετόλμησε να μιλήσει με παρρησία. Όλοι εκρύβησαν στις καρέκλες τους. Γιατί; Υπάρχει φίμωση στο κόμμα; Υπάρχει φοβία πως όποιος διατυπώσει αντίλογο, περιπίπτει σε δυσμένεια; Ή λειτουργεί το αυτοσυντήρητο και το γνωστό «κρύψε να περάσουμε μπας και χάσουμε την καρέκλα...».
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός ξεκίνησε ως κόμμα με δημοκρατικές ευαισθησίες, πρωτοπόρο στην εμπέδωση δημοκρατικών αρχών, τις οποίες εστερείτο ώς τότε η κυπριακή κοινωνία και το πολιτικό σύστημα, ως κόμμα με σύγχρονες ευρωπαϊκές τάσεις και, συν τω χρόνω, επέστρεψε στις ρίζες των παλαιοκομματικών καταβολών, στην απόλυτη επιβολή του αρχηγού και των παρακοιμωμένων του και στην απόλυτη επίδειξη αλαζονικής συμπεριφοράς. Αυτή η νοοτροπία και η όλη φιλοσοφία διαχέεται σε όλη την πυραμίδα, και του κόμματος και της κυβέρνησης.
