ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΑΝΑΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

Η χρονική περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από οσμές αποβλήτων και άλλων σκανδάλων, που ξετρυπώνουν μέρα με τη μέρα. Αλλά η απονομή δικαιοσύνης δεν φαίνεται να γίνεται κύριο θέμα της προεκλογικής αναμέτρησης

· Μπορεί το ΔΗΚΟ να μη χάνει ευκαιρία να κατηγορεί ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ ότι «τα πήραν από τον στενό συνεργάτη του Α. Βγενόπουλου», αλλά το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης για την απονομή δικαιοσύνης δεν είναι και τόσο καθαρό

· Ήδη καταδικάστηκαν ή κατηγορούνται στελέχη απ' όλα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι έρχονται ακόμα μεγάλος αριθμός από καταγγελίες και συλλήψεις

· Στην «ατζέντα» της κοινής γνώμης για τη θεσμική κρίση και την κρίση εμπιστοσύνης μπαίνουν εξίσου και τα φαινόμενα μια γενικότερης και διάχυτης διαφθοράς. Όπως, για παράδειγμα, η πρακτική με «φακελάκια» γιατρών ή άλλων δημόσιων λειτουργών


Το παράδοξο είναι ότι όσο πυκνώνουν οι αποκαλύψεις, οι διερευνήσεις και οι ανακριτικές διαδικασίες, άλλο τόσο φαίνεται να φουντώνει η δυσπιστία και η αγανάκτηση της κοινής γνώμης. Το λογικό θα ήταν, από την ώρα που σήμερα υπάρχουν κάποιες πρωτοφανείς διαδικασίες απονομής δικαιοσύνης, η κοινή γνώμη, που εκφράζει τα τελευταία χρόνια έντονο αυτό το αίτημα, να εμφάνιζε ικανοποίηση. Αλλά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Οι βουλευτικές εκλογές φαίνεται ότι θα γίνουν μέσα σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από οσμές αποβλήτων και άλλων σκανδάλων που ξετρυπώνουν μέρα με τη μέρα. Αλλά η απονομή δικαιοσύνης δεν φαίνεται να γίνεται κύριο θέμα της προεκλογικής αναμέτρησης. Μπορεί το ΔΗΚΟ να μη χάνει ευκαιρία να κατηγορεί ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ ότι «τα πήραν από τον στενό συνεργάτη του Α. Βγενόπουλου», αλλά το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης για την απονομή δικαιοσύνης δεν είναι και τόσο καθαρό.

Ήδη καταδικάστηκαν ή κατηγορούνται στελέχη απ' όλα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι έρχονται ακόμα μεγάλος αριθμός από καταγγελίες και συλλήψεις. Εξάλλου, στην «ατζέντα» της κοινής γνώμης για τη θεσμική κρίση και την κρίση εμπιστοσύνης μπαίνουν εξίσου και τα φαινόμενα μια γενικότερης και διάχυτης διαφθοράς. Όπως, για παράδειγμα, η πρακτική με «φακελάκια» γιατρών ή άλλων δημόσιων λειτουργών. Υπάρχει η αίσθηση ότι σχεδόν παντού επικρατούσαν κομπίνες και ατιμία.

Η κοινωνία διψά για δικαιοσύνη

Πριν από δυο χρόνια, όταν είχαμε μπει στο Μνημόνιο, είχε φανεί ότι τα επόμενα χρόνια η Κύπρος θα γινόταν ένα μεγάλο δικαστήριο. Τελικά σήμερα, με την έξοδο από το Μνημόνιο, έχουμε πράγματι την εικόνα ενός τεράστιου δικαστηρίου. Αν λάβουμε υπόψη και τις προθεσμίες και τις διαδικασίες που επικρατούν στο σύστημα δικαιοσύνης, τότε υπάρχει από τώρα πρόβλεψη ότι για μερικά χρόνια ακόμα θα γίνονται «δίκες επί δικών». Οι αποκαλύψεις παλιών σκανδάλων διαδέχονται η μια την άλλη. Κάθε τόσο έχουμε καινούρια εντάλματα σύλληψης και οι ανακριτές δεν προλαβαίνουν να καλύψουν τις υποθέσεις. Το αλατοπίπερο μέσα σε αυτό το κλίμα είναι ότι μέχρι και εν ενεργεία βουλευτής δικάζεται για... τροχαία αδικήματα.

Στο μεταξύ, πρώτα η Κεντρική Τράπεζα και έπειτα και η Γενική Εισαγγελία πέρασαν μια τεράστια εσωτερική κρίση. Αν η σημερινή ένοικος του γραφείου του Διοικητή της Κεντρικής εξακολουθεί να βρίσκεται υπό αμφισβήτηση, αντίθετα ο Γενικός Εισαγγελέας κατέληξε μόνος κυρίαρχος στο «σπίτι του».

Η κοινωνία διψά για δικαιοσύνη. Άνθρωποι που έχουν υποφέρει περιμένουν πώς και πώς να δουν κάποιους να περνούν το κατώφλι της φυλακής για όσα νιώθουν ότι τους έχουν αδικήσει. Η πίεση στο πολιτικό σύστημα είναι πολύ μεγάλη. Ο πολίτης δεν έχει την πολυτέλεια να σκέφτεται τη διάκριση των εξουσιών και περιμένει από την Κυβέρνηση και τα κόμματα «να στείλουν τους ένοχους στη φυλακή». Τη μεγαλύτερη πίεση τη δέχονται η Κυβέρνηση και ο ΔΗΣΥ.

Για πρώτη φορά μερικοί είναι ήδη στις φυλακές

Αλλά από την πλευρά του κυβερνώντος κόμματος δεν σταματούν να υπογραμμίζουν ότι τώρα, πρώτη φορά γίνονται πραγματικές έρευνες και εξιχνιάζονται υποθέσεις. Ότι για πρώτη φορά ακόμα και ανώτεροι αξιωματούχοι έχουν οδηγηθεί στα δικαστήρια και μερικοί είναι ήδη στις φυλακές.

Συνήθως ο αντίλογος είναι ότι πράγματι σήμερα διερευνώνται και δικάζονται αρκετές υποθέσεις, αλλά αυτά δεν είναι το κύριο ζήτημα του οικονομικού εγκλήματος. Βέβαια ήδη οδηγήθηκαν στα δικαστήρια τα ηγετικά τραπεζικά στελέχη. Ενώ, όπως υπογραμμίζουν από το περιβάλλον του Υπουργού Δικαιοσύνης, έγιναν επίμονες προσπάθειες και αναμένεται σε συνεργασία με τις ελλαδικές Αρχές να καταθέσουν και πρωταίτιοι της «άλωσης» της Λαϊκής Τράπεζας. Δεν είναι βέβαια σίγουρο ότι θα δούμε τελικά τους «πρωτοκλασάτους» σε εδώλιο κατηγορουμένου. Ακόμα όμως και αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα συνεχίσει να υπάρχει γκρίνια για τους ενόχους της «αιμορραγίας του ELA». Όταν ο κόσμος συζητά γι’ αυτά τα θέματα εννοεί ότι θα ήθελε να έβλεπε να δίνει λόγο για τις πράξεις του ο προηγούμενος διοικητής της Κεντρικής, αλλά και κάποιοι πολιτικοί προϊστάμενοι.

Γενικότερο ζήτημα «κρίσης των θεσμών»

Αν όμως το ζήτημα της απονομής δικαιοσύνης δεν φαίνεται να παίζει κεντρικό ρόλο στην εκλογική αντιπαράθεση των Βουλευτικών, στη συνείδηση των πολιτών έχει ήδη καταγραφεί ένα γενικότερο ζήτημα «κρίσης των θεσμών». Η πρόβλεψη είναι ότι κεντρικότερο ρόλο μπορεί να παίξει μετά τις Βουλευτικές και όσο θα ανοίγει η καμπάνια για τις επόμενες Προεδρικές. Όταν δηλαδή ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα πρέπει να κάνει απολογισμό, εκτός από τα επιτεύγματα που σίγουρα θα έχει να δείξει στην οικονομία, θα πρέπει να έχει να δώσει αποτελέσματα και στον τομέα της απονομής δικαιοσύνης.

Το παράδοξο είναι ότι γι’ αυτό το θέμα εξαρτάται από τις επιδόσεις του Γενικού Εισαγγελέα. Έτσι, παρά το περίφημο «ντροπή!» που δεν παύει να στοιχειώνει τις σχέσεις του Προεδρικού με τη γειτονική του στον λόφο Γενική Εισαγγελία, τελικά είναι σαν να τους δένει μια κοινή μοίρα.

Μέχρι τότε, όμως, μέσα στη σημερινή συννεφιασμένη συγκυρία με αποκαλύψεις για ολόκληρο σύστημα από μίζες και ένα πραγματικό δίκτυο διακίνησης «μαυροσάκουλων» γεμάτων ευρώ, η κοινή γνώμη δείχνει να χρειάζεται όχι απλώς έρευνες και δίκες, αλλά και κάποιες «υποδειγματικές τιμωρίες». Πολιτικά στελέχη δεν παύουν, με όση διακριτικότητα μπορούν, να υπογραμμίζουν ότι μαζί με το πολιτικό σύστημα κρίνονται και οι ανεξάρτητες Αρχές δικαιοσύνης και τα δικαστήρια ακόμα.