ΜΗΠΩΣ Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟΣ;

Όταν ακούμε τις στερεότυπες συμβουλές και ευχές για να μείνει το Κυπριακό έξω από τον προεκλογικό, είναι σαν να σφυρίζει ο διαιτητής την έναρξη του αγώνα…

- Μπορεί οι διεργασίες συμπλήρωσης των ψηφοδελτίων στο ΑΚΕΛ και ιδιαίτερα στο ΔΗΚΟ να έδιναν τροφή για πρωτοσέλιδα και για δημοσιογραφικά «παρασκήνια» και «παραπολιτικά», αλλά οι εσωτερικές προεκλογικές διεργασίες κορυφώνονται στον Συναγερμό

- Το ΑΚΕΛ κάπως αθόρυβα συνεχίζει μια διαδικασία αποθεραπείας και αποκατάστασης. Και σαν να μην έφταναν τα πολλαπλά προβλήματα που άνοιγε ακόμα και «εκτός ενεργού δράσης» ο τέως γενικός γραμματέας του, προστέθηκε και η βαθιά κρίση με την Ομόνοια

- Το ΔΗΚΟ είχε «δυστοκία», αφού σχεδόν σύσσωμη η ηγετική πυραμίδα της «προ Νικόλα εποχής» έμεινε εκτός εκλογών και ψηφοδελτίων. Σαν φάρμακο για αυτήν την αρνητική δημοσιότητα ο πρόεδρος του κόμματος έξυπνα έστησε ένα «χορό μετεγγραφών»

- Στους «μικρότερους» είναι γνωστό ότι θα γίνουν... ομηρικές μάχες. ΕΔΕΚ και Συμμαχία θα μοιράζονται τη φιλοδοξία της τέταρτης θέσης, αλλά πιθανώς να μοιραστούν και τις ψήφους


Τελικά οι βουλευτικές εκλογές δεν αναβλήθηκαν. Όσοι το έβγαλαν σαν εξαγγελία, τελικά διαψεύδονται. Αντίθετα, είναι οι εκλογές που θα γίνουν κανονικά και είναι η λύση και το δημοψήφισμα που αναβάλλονται. Μπαίνουμε λοιπόν στη... χώρα των εκλογών.

Όταν ακούμε τις στερεότυπες συμβουλές και ευχές για να μείνει το Κυπριακό έξω από τον προεκλογικό, είναι σαν να σφυρίζει ο διαιτητής την έναρξη του αγώνα. Όπως κάνει κάθε φορά η διακυβέρνηση, έτσι και τώρα ο Συναγερμός μάς είπε ότι οι ώρες είναι κρίσιμες και ότι δεν πρέπει να έχουμε στον νου μας μόνο εκλογές. Αλλά την ίδια ώρα έκαναν έκτακτο συνέδριο που ήταν καθαρά προεκλογικό. Το θέμα του ήταν να αναβάλει τη διαδικασία για τα εκλογικά ψηφοδέλτια, αλλά μόνο και μόνο που το έλεγαν δεκάδες υποψήφιοι του κόμματος έβγαιναν ήδη σε άγρα ψήφων και σταυρών.

Έτσι ουσιαστικά και η πρώτη «προεκλογική ατάκα» ήρθε από αυτό το ίδιο κόμμα. Ήταν που μας είπαν ότι «επειδή το Κυπριακό πάει για λύση, είμαστε έτοιμοι να αναβάλουμε τις εκλογές». Όπως επίσης από τον Συναγερμό ήρθε και η πρώτη προεκλογική γιγαντοαφίσα, που βρίσκεται εδώ και μέρες στους δρόμους της Λευκωσίας. Όμως ο πρόεδρος του κόμματος το δικαιολόγησε λέγοντας ότι, αντίθετα με άλλα κόμματα, είναι τέτοιος ο ανταγωνισμός για μια θέση στα ψηφοδέλτια του Δημοκρατικού Συναγερμού, που οι υποψήφιοι έχουν ήδη αρχίσει τις προσπάθειες. Μήπως όμως ο ανταγωνισμός για μια θέση σε εκλογικά ψηφοδέλτια είναι κάτι άλλο από προεκλογικός;

Μάλλον δεν είναι παράδοξο ότι αναβάλλοντας τη διαδικασία των ψηφοδελτίων του, ο ΔΗΣΥ άρχισε τον προεκλογικό πιο γρήγορα απ’ όλους. Αυτό ακριβώς φαίνεται να επεδίωκε και να πέτυχε η ηγεσία του κόμματος;

Μπορεί οι διεργασίες συμπλήρωσης των ψηφοδελτίων στο ΑΚΕΛ και ιδιαίτερα στο ΔΗΚΟ να έδιναν τροφή για πρωτοσέλιδα και για δημοσιογραφικά «παρασκήνια» και «παραπολιτικά», αλλά οι εσωτερικές προεκλογικές διεργασίες κορυφώνονται στον Συναγερμό.

Το τελευταίο ταγκό…

Το ΔΗΚΟ είχε «δυστοκία», αφού σχεδόν σύσσωμη η ηγετική πυραμίδα της «προ Νικόλα εποχής» έμεινε εκτός εκλογών και ψηφοδελτίων. Σαν φάρμακο για αυτήν την αρνητική δημοσιότητα ο πρόεδρος του κόμματος έξυπνα έστησε ένα «χορό μετεγγραφών». Την ίδια ώρα που «πρωτοκλασάτα στελέχη» γύριζαν την πλάτη στην εκλογική διαδικασία, ήρθαν στελέχη από άλλα κόμματα να καλύψουν το κενό δίνοντας έναν τόνο πολυσυλλεκτικότητας. Μοναδική εξαίρεση, το σίριαλ της Ελένης Θεοχάρους, που επέλεξε να χορέψει το τελευταίο ταγκό σε άλλο κόμμα…

Αποθεραπεία και αποκατάσταση

Το ΑΚΕΛ κάπως αθόρυβα συνεχίζει μια διαδικασία αποθεραπείας και αποκατάστασης. Μπορεί ο Νίκος Αναστασιάδης εδώ και τρία χρόνια να είναι πλήρως απασχολημένος με την αποκατάσταση της οικονομίας μετά τα πολλαπλά τραύματα που άφησε η διακυβέρνηση Χριστόφια, αλλά και το ΑΚΕΛ είναι πλήρως απασχολημένο με την αποκατάσταση του εαυτού του. Και σαν να μην έφταναν τα πολλαπλά προβλήματα που άνοιγε ακόμα και «εκτός ενεργού δράσης» ο τέως γενικός γραμματέας του, προστέθηκε και η βαθιά κρίση με την Ομόνοια.

Σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές όμως έχει διπλό σκοπό. Από τη μια να δείξει ότι επουλώνει τις πληγές που άφησε ακόμα και πάνω του η ίδια η δική του διακυβέρνηση. Από την άλλη να επαναφέρει στην πρώτη γραμμή τα στελέχη που «περίσσεψαν» από την πρώτη γραμμή της κυβέρνησής του. Αν οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο πρώτος στόχος είναι ακόμα πολύ μακριά, ο δεύτερος είναι περισσότερο στο χέρι του. Ο πρώην υπουργός Νεοκλής Συλικιώτης είναι ήδη στην Ευρωβουλή. Όμως κάποια άλλα στελέχη πρώτης γραμμής, όπως Σ. Στεφάνου, Ε. Μαύρου, Χ. Χριστοφίδης κ.ά., χτυπούν τον Μάιο την πόρτα της κυπριακής Βουλής.

Η Εζεκία Παπαιωάννου επέλεξε βέβαια την «κλασική διαδρομή». Από τη μια, «τάξη και ασφάλεια» στη διαδικασία των ψηφοδελτίων της, με γενικό σύνθημα την κομματική αφοσίωση. Από την άλλη, έναρξη «κινητοποιήσεων μέσα στην κοινωνία». Εν ολίγοις να ενθαρρύνουν ή και να υποδαυλίζουν, αν είναι δυνατό, αιτήματα που μπορεί να βγάλουν κόσμο στον δρόμο, όπως τώρα οι μαθητές.

Δεν λείπουν όμως και τα προβλήματα και οι παραφωνίες. Για παράδειγμα, μπορεί να μπήκε και πάλι αυστηρός «κώδικας» πειθαρχίας των προσωπικών φιλοδοξιών των υποψηφίων, αλλά μέσα στον «κόσμο των social media» το κόμμα δυσκολεύεται να τον παρακολουθήσει όπως παλιά. Ήδη σιγοβράζει κάποια γκρίνια για πρακτικές συγκεκριμένων υποψηφίων. Υπάρχει συγκεκριμένη υποψηφιότητα που εκτός από «θόρυβο» προκαλεί και έντονες εσωτερικές διαμαρτυρίες. Ενώ δεν λείπει και η αβεβαιότητα αν θα πετύχει η ηγεσία να περάσει στους ψηφοφόρους όχι μόνο τις κεντρικές επιλογές προσώπων, αλλά και κάποια «χρυσά αουτσάιντερ».

Το λεωφορείο και οι «junior» υποψήφιοι

Με τις γιγαντοαφίσες συγκεκριμένων υποψηφίων να δίνουν την πρώτη γεύση, το λεωφορείο για τη «χώρα των εκλογών» ξεκίνησε κανονικά αυτήν την εβδομάδα. Όλοι οι υποψιασμένοι πολίτες είδαν σε αυτό το λεωφορείο να επιβιβάζονται... μαθητές των σχολείων. Διότι είναι φως φανάρι ότι με κάποια καθοδήγηση πρέπει να αποφάσισαν να «απεργήσουν» τώρα επειδή δεν επιθυμούν εξετάσεις ανά τετραμηνία. Στο ίδιο λεωφορείο συνωστίζονται και διάφοροι «junior» υποψήφιοι, οι οποίοι είναι θαμώνες των απογευματινών τηλεοπτικών μαγκαζίνων με «κοινωνικό προφίλ». Όπως επίσης και μερικοί ευνοούμενοι κομματαρχών που τελευταία βγαίνουν τακτικά σε δηλώσεις. Αν ο Νικόλας Παπαδόπουλος από καιρό τώρα «έσπρωξε» μπροστά τους νέους συνεργάτες του, κάποιοι άλλοι έμειναν την τελευταία στιγμή, για να τους βάλουν στο προεκλογικό λεωφορείο.

Για να είμαστε όμως δίκαιοι πρέπει να πούμε ότι αυτό το λεωφορείο που κάνει τη γραμμή για τη «χώρα των εκλογών» ξεκίνησε και από τον λόφο του Προεδρικού. Πρώτο επιβάτη έχει την απόφαση για τη μείωση της στρατιωτικής θητείας. Δεν υπήρχε ίσως ισχυρότερο προεκλογικό όπλο στη «φαρέτρα» της παράταξης που κυβερνά. Μια απόφαση η οποία στην «πιάτσα» συνδυάζεται τόσο με την προεκλογική εκστρατεία υπουργού που αναμένεται σύντομα να γίνει «πρώην», όσο και με σενάριο ανασχηματισμού της κυβέρνησης.

Ούτε όμως στην Πινδάρου δεν μπορούν να συμφωνήσουν. Τον ανασχηματισμό θα τον κάνει ο πρόεδρος πριν από τις εκλογές, για να τακτοποιήσει κάποια ζητήματα και για να «απελευθερώσει» δυνάμεις για το ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ ή μήπως θα τον κάνει αμέσως μετά τις βουλευτικές, για να επουλώσει και τυχόν πληγές που θα δημιουργηθούν; Το ιδανικό, μας έλεγε αστειευόμενο στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος, θα ήταν να κάνει τρεις διαδοχικούς ανασχηματισμούς. Έναν τώρα τον Μάρτιο, έναν άλλο τον Ιούνιο μετά τις βουλευτικές και έναν τρίτο μετά τον επόμενο Ιανουάριο-Φεβρουάριο ενόψει προεδρικών!

Μπορεί να μην τους ομολογούν, όμως όλα τα κόμματα έχουν πολύ συγκεκριμένους στόχους και προσδοκίες. Ο Άντρος Κυπριανού θέλει να επαναφέρει το κόμμα στις «προ προεδρίας Χριστόφια εποχές» και μαζί να τελειώσει κάθε συζήτηση που μπορεί να γίνεται για τη θέση του γενικού γραμματέα και ιδέες για «μεταβατική ηγεσία». Αντίστοιχα, ο Αβέρωφ Νεοφύτου θέλει όσο το δυνατόν υψηλότερο ποσοστό και, στη χειρότερη περίπτωση, όχι χαμηλότερο από εκείνο του 2011, για να μην αρχίσουν οι συγκρίσεις.

Μπορεί να έχει πάρει ήδη και τα εύσημα διά στόματος Νίκου Αναστασιάδη στο πρόσφατο συνέδριο, όμως κάτω στη βάση εξακολουθεί να υπάρχει «μουρμούρα». Ταυτόχρονα, σύμφωνα και με το επιτελείο του, φαίνεται ότι με την εφαρμογή του εκλογικού μέτρου θα έχει αύξηση εδρών και αυτό θέλει να το χρησιμοποιήσει για πιο άνετες πλειοψηφίες στη νέα Βουλή, που θα κατοχυρώσουν και τον ρόλο του και τη σχέση με τον «κολλητό» του Νικόλα Παπαδόπουλο.

Στο μεταξύ ελπίζει ότι θα έχει να παρουσιάσει και μια «διαφορετική» κοινοβουλευτική ομάδα και ήδη δείχνει να φροντίζει «διακριτικά» όσο μπορεί γι’ αυτό. Αλλά και ο Νικόλας Παπαδόπουλος έχει κάτι σαν στοίχημα με τον εαυτό του. Κατά γενική ομολογία θεωρείται ότι πρέπει να συγκριθεί με το σχετικά υψηλό ποσοστό της προεδρίας Κάρογιαν, το 2011. Μπορεί να φαίνεται δύσκολο το σημερινό ΔΗΚΟ να ανέβει μέχρι εκεί, αλλά ένα ποσοστό «σχετικά κοντά» θα του έδινε την άνεση να χρεώσει τις «σχετικά μικρές απώλειες» στην αντικομματική συμπεριφορά της εσωκομματικής αντιπολίτευσης που εγκατέλειψε το κόμμα και δεν εντάχθηκε στα ψηφοδέλτια.

Στους «μικρότερους» είναι γνωστό ότι θα γίνουν... ομηρικές μάχες. ΕΔΕΚ και Συμμαχία θα μοιράζονται τη φιλοδοξία της τέταρτης θέσης, αλλά πιθανώς να μοιραστούν και τις ψήφους. Οπότε σε μια τέτοια περίπτωση και με τα νέα δεδομένα για τη δεύτερη και τρίτη κατανομή, κάποιοι μπορεί να κινδυνεύσουν να βρεθούν στη νέα Βουλή ως κόμμα των τριών ή και των δύο μόνο εδρών. Αντίστροφα όμως αυτή φαίνεται να είναι η υψηλή φιλοδοξία των Οικολόγων, που τελικά συμμάχησαν με «Συνεργασία Πολιτών», αλλά ακόμα και του σχήματος της Ελένης Θεοχάρους, εφόσον τελικά παρουσιαστεί με τον πρόεδρο και στελέχη του ΕΥΡΩΚΟ στις τάξεις του.

Διασταυρούμενα πυρά

Στον προεκλογικό είναι πια φανερό ότι κάποιοι θα προσπαθήσουν να αναδείξουν το Κυπριακό και την πορεία που ακολουθεί εσχάτως και η οποία φαίνεται να δίνει «πόντους» σε ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Συμμαχία, Αλληλεγγύη... Θα είναι όμως δύσκολο να το κάνουν μόνοι τους, αφού το ΑΚΕΛ θα επικεντρωθεί στη φτώχια, την ανεργία, την κακή δημόσια υγεία και όλα τα άλλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Ούτε βέβαια και ο ΔΗΣΥ θα είναι έτοιμος να μπει σε διελκυστίνδα για το Κυπριακό, αλλά θα απλωθεί στο έδαφος των μεταρρυθμίσεων και των «γενναίων αλλαγών», στις οποίες πρωταγωνιστεί για να έρθει μεγαλύτερη ανάπτυξη.

Πολλά θα εξαρτηθούν βέβαια και από τυχόν εξελίξεις στο ίδιο το Κυπριακό, το οποίο δεν πρόκειται να σταματήσει εντελώς να «τρέχει». Πάντως σε αυτό το επίπεδο το αδύνατο σημείο του στρατοπέδου του Προέδρου και του ΔΗΣΥ θα είναι ότι κατά κανόνα ό,τι λέγεται από τουρκικής πλευράς θα βάζει λάδι στη φωτιά της αμφισβήτησης. Ήδη εδώ και μερικές εβδομάδες διαμορφώνεται ένα τέτοιο σκηνικό. Σχεδόν κάθε φορά που μιλά Τούρκος αξιωματούχος ή Τουρκοκύπριος πολιτικός είναι σαν να θέλει να βάλει τρικλοποδιά στον ΔΗΣΥ!

Είναι πολύ πιθανό να έχουμε μια προεκλογική εκστρατεία με «διασταυρούμενα πυρά», όπου συχνά τα διάφορα επιτελεία θα... πυροβολούν εναντίον όλων. Αφού ακόμα και μεταξύ των λεγόμενων μικρότερων κομμάτων, πέραν της τριάδας, θα υπάρχει οξύτατος ανταγωνισμός. Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσει να αποφευχθεί κάτι που ο πολίτης θα εισπράττει ως «αχταρμά». Ενώ το άλλο ερώτημα είναι πώς μπορεί να επηρεάσει αυτό το ταξίδι στη «χώρα των εκλογών» τα ευρύτερα θέματα πολιτικής, εκτός του Κυπριακού. Εκείνες δηλαδή τις αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που δεν έχουν ακόμα προχωρήσει και στις οποίες συχνά αναφέρεται ο ΔΗΣΥ. Ενώ σαν «ερώτηση του ενός εκατομμυρίου» ακούγεται ακόμα η επιλογή που θα κάνουν οι διάφορες πλευρές, και ειδικότερα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, σχετικά με την προεδρία της νέας Βουλής.