Χαμός Κυρίου στον τομέα της δημόσιας Υγείας, με τους νοσηλευτές να σέρνουν τον χορό των απεργιακών κινητοποιήσεων. Δικαιολογημένα τα αιτήματα; Τι πρέπει να είναι οι προτεραιότητες; Στο Ρινγκ φιλοξενούνται ο βουλευτής ΔΗΣΥ μέλος της Επιτροπής Υγείας Νίκος Νουρής και ο εκπρόσωπος Τύπου της ΠΑΣΥΝΟ, Θεόδωρος Πετέλης

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

· Πόσο δίκαιο είναι το αίτημα για αναγνώριση του πτυχίου των νοσηλευτών ως πανεπιστημιακού επιπέδου και τι σημαίνει αυτό μισθολογικά;

· Το δικαίωμα σε στάση εργασίας ή/και απεργία δεν συγκρούεται με τα δικαιώματα των ασθενών ή γενικότερα δεν τίθεται θέμα εύρυθμης λειτουργίας ουσιωδών υπηρεσιών;

· Τι είναι αυτό που προέχει να γίνει γενικά στον τομέα της δημόσιας Υγείας και ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες;

ΝΙΚΟΣ ΝΟΥΡΗΣ
Βουλευτής ΔΗΣΥ

· Αναμφίβολα εκείνοι οι νοσηλευτές, που σε πρώτο χρόνο δεν ήταν κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου, αλλά μόχθησαν και πέτυχαν εξομοίωση των προσόντων τους με τους συναδέλφους τους που κατείχαν πανεπιστημιακά διπλώματα, θεωρώ ότι απέκτησαν διαβατήριο που δικαιωματικά κάποια στιγμή θα πρέπει να τους δώσει τα ίδια βαθμολογικά και μισθολογικά ωφελήματα. Αυτή η εξομοίωση, όμως, δεν έγινε σήμερα. Ούτε είναι η πρώτη φορά που προτάχθηκε το συγκεκριμένο αίτημα. Αντίθετα τέθηκε στη Μεικτή Επιτροπή Προσωπικού το 2010, επί προηγούμενης διακυβέρνησης, σε περίοδο οικονομικής ευμάρειας. Όταν όμως διαπιστώθηκε από τους τότε κυβερνώντες πως ενδεχόμενη υλοποίηση του αιτήματος θα επέφερε πρόσθετη ετήσια δαπάνη στο κρατικό μισθολόγιο πέραν των 35 εκατομμυρίων, έγιναν δεύτερες σκέψεις και το αίτημα μπήκε στο ψυγείο. Σήμερα, λίγες μόνο ημέρες πριν από την ολοκλήρωση του μνημονιακού προγράμματος και ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η συζήτηση για αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων, επέλεξαν να επαναφέρουν το αίτημά τους. Χωρίς να απορρίπτουμε το αίτημα, θεωρώ εκβιαστικό να ζητείται αυτήν τη χρονική στιγμή η υλοποίησή του απλώς γιατί βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο. Εμείς δεν θα ακολουθήσουμε όσους όψιμα τώρα θυμήθηκαν τους νοσηλευτές και δηλώνουμε ότι υπό την απειλή απεργιακών μέτρων δεν συζητούμε και, πολύ περισσότερο, δεν πρόκειται να επιτρέψουμε την επιστροφή στις καταστροφικές νοοτροπίες του παρελθόντος.

· Παρά το γεγονός ότι η απεργία αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα των εργαζομένων, στις ουσιώδεις υπηρεσίες θα έπρεπε να υπάρχουν ειδικές ρυθμίσεις. Ανεξάρτητα, όμως, θεωρώ ότι η κοινωνία έχει πλέον αυξημένο πολιτικό αισθητήριο, με το οποίο αξιολογεί τη σοβαρότητα των αιτημάτων που τίθενται από εργαζομένους αλλά πολύ περισσότερο μπορεί να κρίνει εάν αυτό είναι κοινωνικά δίκαιο τη δεδομένη χρονική στιγμή. Και στην προκειμένη περίπτωση εκτιμώ ότι οι νοσηλευτές όχι μόνο δεν έπεισαν την κοινωνία για το δίκαιο του αιτήματός τους αλλά προκάλεσαν και την μήνιν των ασθενών, λόγω της ταλαιπωρίας που υπέστησαν.

· Ενόψει της συζήτησης για τη μεταρρύθμιση στον χώρο της Υγείας, επιβάλλεται όπως, άμεσα, όλοι οι εταίροι του χώρου της Υγείας συμπεριφερθούν με υπευθυνότητα και χωρίς ακρότητες. Σε ένα δεύτερο στάδιο θα πρέπει να συμφωνηθεί ο οδικός χάρτης της αυτονόμησης των κρατικών νοσηλευτηρίων συνοδευόμενος από την ψήφιση του απαραίτητου Νόμου πλαισίου, στον οποίο με σαφήνεια θα πρέπει να ορίζεται η ημερομηνία μετάβασης σε συνθήκες ολοκληρωτικού ΓΕΣΥ. Θα ήταν μάλιστα ευχής έργον, εάν αυτός ο Νόμος πλαίσιο ψηφιζόταν πριν από την ολοκλήρωση των εργασιών της παρούσας Βουλής, ώστε να μη χαθεί και άλλος πολύτιμος χρόνος. Μέχρι τότε είμαστε υποχρεωμένοι να «μπαλώνουμε» τις τρύπες και να δίνουμε ανάσες στα κρατικά νοσηλευτήρια, συγκρατώντας σε ιατρικώς αποδεκτά επίπεδα τις λίστες αναμονής μέσω αγοράς υπηρεσιών από τον δοκιμαζόμενο ιδιωτικό τομέα.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΕΤΕΛΗΣ
Εκπρόσωπος Τύπου ΠΑΣΥΝΟ

· Οι νοσηλευτές ζητούν ίση και δίκαιη μεταχείριση και τίποτα περισσότερο. Ζητούν να καταταχθούν σε πανεπιστημιακή κλίμακα, όπως κάθε πτυχιούχος που εργάζεται στο Δημόσιο. Σχεδόν το 98% των νοσηλευτών κατέχουν πτυχίο, μια μεγάλη ομάδα μεταπτυχιακό και αρκετοί νοσηλευτές κατέχουν διδακτορικό. Εκείνο που δεν αντιλαμβάνεται η επίσημη πλευρά και διαχέεται λανθασμένα στην κοινή γνώμη, για να δημιουργηθεί αρνητικό κλίμα κατά των νοσηλευτών, είναι ότι η ΠΑΣΥΝΟ ζητά να αρχίσει ο διάλογος με καταληκτική ημερομηνία, και εφόσον το επιτρέψουν τα οικονομικά του κράτους και όχι τώρα. Δεν νοείται να ετοιμάζονται νομοσχέδια για τη μεταρρύθμιση στη Δημόσια Υπηρεσία και να εισάγεται πρόνοια όπως οι νοσηλευτές αξιολογούνται στη βάση του αποφοίτου Λυκείου. Όσον αφορά το κόστος για το κράτος, η Συντεχνία μας βρίσκεται στο στάδιο κοστολόγησης του αιτήματος αλλά από τις πρώτες ενδείξεις που έχουμε είναι πολύ χαμηλότερες από εκείνες που προβάλλει η Κυβέρνηση.

· Αναγνωρίζουμε και είμαστε οι πρώτοι που αγωνιούμε για τα προβλήματα που δημιουργούνται στα κρατικά νοσηλευτήρια. Προσπαθούμε με κάθε τρόπο να ελαχιστοποιούμε τις επιπτώσεις για τους ασθενείς. Όμως, οι πρώτοι που ευθύνονται είναι οι εκάστοτε Κυβερνήσεις που όφειλαν να αντιμετωπίσουν με σοβαρότητα και υπευθυνότητα τα προβλήματα στα κρατικά νοσηλευτήρια. Λανθασμένα και πάλι προβάλλεται το επιχείρημα ότι θέλουμε να δημιουργούμε αναστάτωση, φωνάζουμε, υποβάλλουμε υπομνήματα, έχουμε συναντήσεις με την επίσημη πλευρά, τα Υπουργεία και τα κόμματα. Αντί να χτυπούν τους νοσηλευτές, να δουν πώς μπορούν να λύσουν τα προβλήματα των νοσηλευτηρίων, που παραπαίουν καθημερινά, χωρίς τις κατάλληλες παρεμβάσεις. Ακριβώς επειδή ενδιαφερόμαστε για τους ασθενείς και είμαστε οι μόνοι που στέκουμε δίπλα τους σε αυτόν τον φαύλο κύκλο που δημιούργησαν μέσα στα κρατικά νοσηλευτήρια, έχουμε δικαίωμα να διεκδικούμε τα δίκαιά μας.

Ο τομέας της Υγείας παραπαίει και αποδεχόμαστε ότι πρέπει να γίνουν τομές. Όμως προτού περάσουμε από το δημόσιο νοσηλευτήριο στο νοσηλευτήριο ιδιωτικού τύπου, θα πρέπει να κάνουμε τομές, να στελεχώσουμε τα τμήματα, να αντιμετωπίσουμε τις ανάγκες των ασθενών και να διασφαλίσουμε εκείνους που πραγματικά εργάζονται νυχθημερόν για την υγεία μας.
Πώς μπορούν να λειτουργούν νοσηλευτήρια:
• όταν είναι υποστελεχωμένα με τον ίδιο αριθμό νοσηλευτών του 2011,
• όταν οι νοσηλευτές δουλεύουν κάτω από αφόρητες πιέσεις χωρίς ασφάλεια και προστασία (ξυλοδαρμοί νοσηλευτών),
• όταν δουλεύουν χωρίς εβδομαδιαία μέρα ξεκούρασης (day off) και το καλοκαίρι να μην μπορούν να πάρουν την άδεια ανάπαυσης,
• όταν οι νοσηλευτές δουλεύουν χωρίς σαφές καθηκοντολόγιο και αναγκάζονται να εκτελούν εργασίες που δεν εμπίπτουν στα πραγματικά καθήκοντα ενός νοσηλευτή,
• όταν οι νοσηλευτές της Ψυχικής Υγείας εργάζονται σε κτιριακές εγκαταστάσεις τριτοκοσμικής χώρας.