Με αφορμή το παρακάτω παραπολιτικό σημείωμα του Σάββα Ιακωβίδη, ο εκλεκτός συνεργάτης της «Σ» Ανδρέας Τ. Λουκά, πρόσφυγας από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας, έστειλε την ακόλουθη απάντηση:
«Τώρα εξηγούνται κάποιες πλεκτάνες

Στην πολιτική τίποτε δεν γίνεται ή συμβαίνει τυχαία. Θυμηθείτε: Ο ΔΗΣΥ σε συμπαιγνία με το ΑΚΕΛ πέτυχαν αύξηση του εκλογικού μέτρου, με στόχο να αποκλείσουν τα μικρά κυρίως κόμματα και να υπονομεύσουν όσα είχαν προοπτικές να εκλέξουν βουλευτή ή βουλευτές, δηλ. το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ. Πέραν του αντιδημοκρατικού και του πονηρού της ενέργειας των συναγελαζόμενων εν αγαστή συμπνοία κομμάτων, φαίνεται τώρα πως υπάρχουν και άλλες διαστάσεις στην πολιτική πλεκτάνη τους που αποβλέπει στην εξαπάτηση του λαού για τη λύση. Προσέξτε την αλληλουχία των γεγονότων: Προχθές, ο εγκάθετος της τουρκικής κατοχής, Ακιντζί, προέβη σε μια πρωτοφανή δήλωση.

Είπε πως η τουρκική πλευρά επιμένει σε μόνιμες παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο, τις οποίες θα κληθούν να αποδεχτούν και να νομιμοποιήσουν τα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ. Προσέξτε: Ο κατοχικός Ακιντζί περιλαμβάνει για πρώτη φορά και την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά με ποιο σκοπό; Αυτή, διά του κυπριακού Κοινοβουλίου να εγκρίνει τις παρεκκλίσεις, ώστε αυτές να αποτελέσουν πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ. Προσέξτε ακόμα τη μεγάλη εικόνα: Με βάση το νέο εκλογικό μέτρο, θεωρητικά ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ θα καταλάβουν την πλειοψηφία των εδρών, εκτός και αν οι πολίτες, σε μια ύστατη αφύπνιση, τα καταψηφίσουν. Αν ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ κερδίσουν την πλειοψηφία των εδρών, θα τολμήσουν να εγκρίνουν μόνιμες παρεκκλίσεις στο κοινοτικό κεκτημένο για να… λειτουργήσει μια λύση; -Σ.Ι.».

Ο Σάββας Ιακωβίδης δημοσίευσε στις 11 Φεβρουαρίου 2016, στην εφημερίδα «Σημερινή», το πιο πάνω σημείωμα με τίτλο «Τώρα εξηγούνται κάποιες πλεκτάνες», στο οποίο περιγράφει την υστεροβουλία του συνασπισμού των κομμουνιστοεθνικοφρόνων, με την ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου για τις βουλευτικές εκλογές. Ορθότατες επισημάνσεις! Αλλά εγώ προχωρώ και πάρα κάτω: Όπως είναι και το πιο σίγουρο, οι καλοί συμπατριώτες μας θα αφυπνιστούν μετά τη λύση. Όταν όλα θα έχουν πλέον τελειώσει. Και πώς θα αφυπνιστούν; Θα αφυπνιστούν όταν θα δουν πως, έχοντας να κάνουμε με Τούρκους, τίποτα δεν θα εφαρμόζεται από τα συμφωνηθέντα. Όταν θα πλημμυρίσει η Κύπρος από Τούρκους, λόγω ελεύθερης διακίνησης. Όταν θα φορολογούνται για να λειτουργήσουν τα τρία κράτη. Όταν θα φορολογούνται και οι πρόσφυγες, για να αυτοαποζημιωθούν ή να πληρωθούν τα δάνεια που θα γίνουν από το ΔΝΤ και τη ΔΤ για να πληρωθεί «το κόστος της λύσης».

Θα ξυπνήσουν, όταν δεν θα πουλιέται κανένα από τα προϊόντα που θα παράγουμε, επειδή θα πλημμυρίσουμε με τουρκικά (όπως χελίμ… Θυμηθείτε πως αποδέχτηκε τον διαμοιρασμό της πατέντας ο Αναστασιάδης! Όπως αποδέχτηκε και τον διαμοιρασμό των εσόδων από το φυσικό αέριο, της νότιας μεριάς! Για τη βόρεια ΑΟΖ μας μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε…) τα οποία θα πουλιούνται φτηνότερα λόγω χαμηλότερου κόστους. Όταν οι Τούρκοι δεν θα δέχονται, ούτε θα συναινούν σε τίποτα, κτλ, κτλ. Τότε θα ξυπνήσουν!

Αλλά προτρέχω. Για να έλθει η λύση για την οποία αγωνίζονται τα δύο αδελφά κόμματα ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, δηλαδή η ΔΔΟ, πρώτα θα διεξαχθούν οι βουλευτικές εκλογές. Τις οποίες βεβαίως θα κερδίσει ο εν λόγω συνασπισμός των κομμουνιστοεθνικοφρόνων, βάσει του νέου νόμου που ήδη πέρασαν. Και επειδή η λύση είναι ήδη έτοιμη, απλώς λόγω των εκλογών, και για να μη συμβεί κανένα ατύχημα και τις χάσουν, φόρεσαν τις φουστανέλες του απορριπτισμού, και επειδή θα εξασφαλίσουν φρέσκια «λαϊκή εντολή», δεν θα χρειαστεί να μας ξαναρωτήσουν σε δημοψήφισμα! Θα έχουν τη Βουλή που τους βολεύει!

Εκτός εάν... Εκτός εάν συμβεί το αναπάντεχο και ο Κυπριακός Λαός αφυπνιστεί (που δεν το βλέπω!) και τους καταψηφίσει. Εδώ, όμως, υπάρχει μια αντικειμενική δυσκολία. Ας πούμε πως ο Λαός αποφάσισε να ανατρέψει τα δεδομένα. Θα πάει στις κάλπες και θα αναρωτιέται ποιον να ψηφίσει; Και άντε ψήφισε ο Λαός τα μικροκαπετανάτα του Κέντρου! Και άφησε χάσκοντες τους Άντρο και Αβέρωφ! Οι αρχηγίσκοι του Κέντρου θα ομονοήσουν και θα δώσουν τη λύση για την οποία θα τους ψηφίσει ο Λαός; Εγώ είμαι σίγουρος πως όχι! Δεν είναι άξιοι για τέτοιες υπερβάσεις!

Θα με ρωτήσεις ίσως κάποιος, πού στηρίζω την βεβαιότητά μου. Πολύ απλό: Αν είχαν τέτοιες διαθέσεις και όχι έγνοια τους να είναι ποιος θα υπερισχύσει των άλλων, ήδη το Κέντρο θα ήταν μια δυνατή Ένωση Κέντρου. Για θυμήσου πότε στην Ελλάδα έγινε κατορθωτό να νικηθεί η Δεξιά. Όταν έσμιξαν τα κόμματα του Κέντρου στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 και απετέλεσαν την Ένωση Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου.
Αλλά σιγά, τώρα, που θα καθίσουν κάτω οι νάρκισσοι αρχηγίσκοι του Κέντρου της Κύπρου, και θα βάλουν το συμφέρον της Πατρίδας πάνω από τις δικές τους μωροφιλοδοξίες.

Για να αρθεί κάποιος πάνω από τον εγωισμό του και την αυταρέσκειά του, φίλε μου, χρειάζεται να είναι εμποτισμένος με αρετή και φιλοπατρία. Να είναι αυτές οι αρετές κτισμένες μέσα στον γενετικό του κώδικα. Φαντάσου τώρα τον Μ. Σιζόπουλο, ή τον Ν. Παπαδόπουλο, ή τον Δ. Συλλούρη, ή τον Γ. Λιλλήκα, ή τον Γ. Περδίκη, να πάρουν ας πούμε την απόφαση πως διαλύουν τα κομματούδκια τους, πως προσχωρούν στην Ένωση Κέντρου και πως ο αρχηγός θα οριστεί μεταξύ τους με κλήρωση, ας πούμε, και όλοι θα πειθαρχήσουν στον νέο αρχηγό και θα δουλέψουν να στεριώσει το νέο κόμμα, για να κερδίσει τις εκλογές για το καλό του τόπου. Μπορείς να διανοηθείς κάτι τέτοιο; Εγώ δεν τους έχω άξιους!

Γι’ αυτό και η μοίρα μας έχει ήδη κριθεί! Περνάμε, οσονούπω, σε νέα τουρκοκρατία. Και υπεύθυνοι γι’ αυτό δεν θα είναι μόνο οι Ν. Αναστασιάδης, Άντρος Κυπριανού και Αβέρωφ Νεοφύτου. Θα είναι πρώτιστα και πάνω απ’ όλα οι Νικόλας Παπαδόπουλος, Μαρίνος Σιζόπουλος, Δ. Συλλούρης, Γιώργος Λιλλήκας, Γιώργος Περδίκης, και όλοι οι άλλοι που με διάφορες μικροκινήσεις και κομματίδια κρατούν τον δημοκρατικό και πατριωτικό Λαό της Κύπρου πολυδιασπασμένο, και ανήμπορο να υπερασπιστεί την Πατρίδα του. Και θα έχουν την αιώνια κατάρα των Ελλήνων της Κύπρου και ολόκληρου του Ελληνισμού… Αλλά αυτοί γιατί να νοιαστούν; Θα έχουν την αιώνια ευγνωμοσύνη ολάκερου του τουρκισμού!

ΑΝΔΡΕΑΣ Τ. ΛΟΥΚΑ