Ο ΕΞΩΡΑΪΣΜΟΣ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Δεν απέρριψε το Σχέδιο Ανάν λόγω περιεχομένου, αλλά επειδή δεν δόθηκε αναβολή στα δημοψηφίσματα, προφανώς για να μπορέσει να ανατρέψει το κλίμα μέσα στους ψηφοφόρους του. Η ομιλία Χριστόφια καταδεικνύει γιατί το ΑΚΕΛ συμπορεύεται σήμερα με την πολιτική Αναστασιάδη επαναφοράς του Σχεδίου

Το μένος του τότε Γ.Γ. κατά των υποστηρικτών του «όχι»

Το ΑΚΕΛ ήταν και παραμένει ανανικό κόμμα, προσηλωμένο στο Σχέδιο το οποίο κατέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία και νομιμοποιούσε τα τετελεσμένα της εισβολής και κατοχής. Η ηγεσία του δεν είπε «όχι» στη φιλοσοφία και στο περιεχόμενο αυτού του σχεδίου. Υποχρεώθηκε να ψηφίσει «όχι», αφενός επειδή οι ψηφοφόροι του κόμματος με οργισμένα τηλεφωνήματα και με έντονες προειδοποιήσεις προς την ηγεσία τους την καλούσαν να καταψηφίσει το Σχέδιο. Και αφετέρου, επειδή δεν εισακούστηκε η έκκλησή της προς τα Ηνωμένα Έθνη και τον ξένο παράγοντα, για αναβολή των δημοψηφισμάτων.

Η ομιλία που εξεφώνησε ο τότε Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη του κόμματος, για το δημοψήφισμα επί του Σχεδίου Ανάν, προσφέρεται προς προβληματισμό και συγκρίσεις, και είναι ενδεικτική της θετικής στάσης του ΑΚΕΛ έναντι του Σχεδίου, και πολύ ενδεικτική για τη στάση που τηρεί σήμερα το κόμμα, στηρίζοντας την πολιτική του Προέδρου Αναστασιάδη για την επαναφορά του σχεδίου.

Η θέση του Δημήτρη Χριστόφια ήταν ξεκάθαρη. Δεν απέρριπτε το σχέδιο λόγω της φιλοσοφίας του, αλλά ψήφισε «όχι» αφενός επειδή θα βρισκόταν αντιμέτωπος με τη συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του και αφετέρου λόγω της μη αποδοχής του αιτήματος του ΑΚΕΛ για αναβολή του δημοψηφίσματος. Έλεγε, τότε, ο Δημήτρης Χριστόφιας: «Η αναβολή που ζητούμε δεν στοχεύει στον ενταφιασμό του Σχεδίου Ανάν.

Θέλουμε να δοθεί ευκαιρία ενός νηφάλιου διαλόγου, γύρω από το Σχέδιο Ανάν, ώστε να μπορέσουμε να εξηγήσουμε στον λαό αντικειμενικά το περιεχόμενό του, χωρίς δαιμονοποιήσεις και χωρίς ωραιοποιήσεις.

Ζητούμε την αναβολή, ώστε να αξιοποιηθεί ο χρόνος για να διορθωθούν κάποιες λανθασμένες πρόνοιες που προκαλούν λειτουργικά προβλήματα, έτσι που η επόμενη των δημοψηφισμάτων να μας βρει έτοιμους για τη λύση. Τέλος, ζητούμε την αναβολή, ώστε να αξιοποιηθεί ο χρόνος για μια διαπραγμάτευση, που φυσικά δεν θα οδηγήσει σε ένα άλλο Σχέδιο, αλλά τουλάχιστον θα δώσει διασφαλίσεις ότι η εφαρμογή του Σχεδίου θα προχωρήσει έτσι όπως προβλέπεται στο ίδιο το Σχέδιο...».

Είναι φανερό, ότι στην πραγματικότητα η αναβολή που ζητούσε το ΑΚΕΛ δεν αφορούσε ουσιαστικές ενστάσεις για τη φιλοσοφία του Σχεδίου, αλλά ήταν μία κομματική επιλογή, η οποία αποσκοπούσε στο να εξοικονομήσει χρόνο η ηγεσία, να ανατρέψει την πλειοψηφία του «όχι», μέσα στην τάξη των ψηφοφόρων της.

Είναι ενδεικτικό: Το ΑΚΕΛ δεν ήθελε άλλο Σχέδιο. Ήθελε το Σχέδιο Ανάν, με κάποιες ελάχιστες αλλαγές όσον αφορά τη διόρθωση κάποιων «λειτουργικών προβλημάτων».

Αναλύοντας το Σχέδιο, ο Δημήτρης Χριστόφιας εξωράιζε εννέα «θετικά» σημεία και εξέφραζε ενδοιασμούς μόνο σε τέσσερα αρνητικά. Υποστήριζε:

«Με το Σχέδιο Ανάν επανενώνεται η Κύπρος. Η Κυπριακή Δημοκρατία μετατρέπεται σε δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, υπό την ονομασία Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία με μία κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα και μία ιθαγένεια. Τερματίζεται η κατοχή με τη σταδιακή αποχώρηση 39 και πλέον χιλιάδων στρατευμάτων. Επιτυγχάνεται η σταδιακή επιστροφή 85 μέχρι 90 χιλιάδων προσφύγων υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση. Διασφαλίζεται σταδιακά το δικαίωμα επιστροφής υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, μέσα, αλήθεια, από πολλές δυσκολίες και σκοπέλους. Γενικά αποκαθίστανται τα ανθρώπινα δικαιώματα και βασικές ελευθερίες. Προνοούνται αποτελεσματικοί μηχανισμοί ξεπεράσματος αδιεξόδων που δεν υπήρχαν στο Σύνταγμα του 1960.

»Η μεταβατική περίοδος περιορίζεται σε 45 μόνο μέρες. Όλα τα όργανα του κράτους θα βρίσκονται σε ισχύ από την πρώτη στιγμή. Θα περιοριστεί το ποσοστό ροής ανθρώπων από την Τουρκία στο 5% του πληθυσμού που θα έχει την εσωτερική ιθαγένεια της τουρκοκυπριακής συνιστώσας πολιτείας, για περίοδο 19 χρόνων, ή μέχρι την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Στη συνέχεια θα εφαρμόζεται ο ειδικός νόμος για την ιθαγένεια που απαγορεύει την αλλοίωση της δημογραφικής σύνθεσης του νησιού. Θα υπάρχει μία Κεντρική Τράπεζα και το νόμισμα θα εξακολουθήσει να είναι η κυπριακή λίρα. Διανοίγεται μακροπρόθεσμα η προοπτική επανένωσης και ειρηνικής συμβίωσης των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων».

Ανάλυση προσαρμοσμένη στις κομματικές θέσεις

Επρόκειτο, τελικά, για μία ερασιτεχνική και χωρίς βάθος ανάλυση του Σχεδίου, μία ανάλυση προσαρμοσμένη στις κομματικές θέσεις του ΑΚΕΛ. Μια ωραιοποιημένη έκδοση, με στόχο να δελεάσει τους ψηφοφόρους του κόμματος να δουν θετικά το Σχέδιο. Χωρίς καμία σοβαρή εκτίμηση για τους εν δυνάμει θανάσιμους κινδύνους που δημιουργούντο για τον κυπριακό Ελληνισμό από τη βέβαιη κατάρρευση της λύσης, και τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας.

Οι μοναδικές αρνητικές πτυχές που έβλεπε ο ηγέτης του ΑΚΕΛ ήταν: «Η μη ικανοποιητική ρύθμιση της πτυχής της ασφάλειας, καθώς και η απουσία απτών εχεγγύων για την εφαρμογή της λύσης, δημιουργεί αντικειμενικά αίσθημα ανασφάλειας. Η παραμονή ενός αριθμού 60-70 χιλιάδων εποίκων. Η παραμονή 6.000 στρατιωτών από την Τουρκία και την Ελλάδα, μέχρι το 2011, 3.000 μέχρι το 2018 και σε μόνιμη βάση, εκτός αν συναποφασίσουν διαφορετικά οι δύο κοινότητες, 950 και 650, αντίστοιχα, μετά το 2018. Η ύπαρξη μίας μόνιμης παρέκκλισης από το κοινοτικό κεκτημένο, εκείνης που προνοεί ότι η μόνιμη εγκατάσταση μη ομιλούντων την Τουρκική, στο τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος, δεν θα υπερβαίνει το ένα τρίτο του τουρκόφωνου πληθυσμού».

Αυτά μόνο ήταν τα αρνητικά σημεία, κατά τον κ. Χριστόφια. Έβλεπε μόνο «ορισμένους κινδύνους» από την «πολυπλοκότητα πολλών διατάξεων της λύσης» και τις «ασάφειες», έβλεπε ακόμη ότι «δεν υπήρχαν απτά δείγματα της βούλησης από την πλευρά της Τουρκίας», αλλά επένδυε ελπίδες στην ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., «άρα το περιβάλλον της λύσης θα είναι ριζικά διαφορετικό από τα σημερινά δεδομένα», έλεγε.

Μένος κατά του «όχι»

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το μένος με το οποίο ο Δημήτρης Χριστόφιας επιτίθεται κατά των υποστηρικτών του «όχι». Έλεγε:

«Οι θιασώτες του "όχι" εκμεταλλεύθηκαν το κενό που αντικειμενικά δημιουργούσε τόσο ο δικός μας προβληματισμός όσων και άλλων, για να παρουσιάσουν, και μάλιστα με τα πιο μελανά χρώματα, τις αρνητικές και μόνο πτυχές του Σχεδίου. Υπήρξε υπερβολή, διαστρέβλωση και παραπληροφόρηση. Το υπαρκτό αίσθημα ανασφάλειας, που οφείλεται στη μακρόχρονη παρουσία των κατοχικών στρατευμάτων και στην ντε φάκτο διχοτόμηση, έτυχε εκμετάλλευσης. Οι αντίπαλοι της ομοσπονδιακής λύσης, με αφορμή τα αρνητικά στοιχεία του Σχεδίου Ανάν, βρήκαν την ευκαιρία να στρέψουν τα πυρά τους ενάντια σε τούτη τη λύση της ομοσπονδίας.

»Οι εθνικιστές κάθε απόχρωσης βρήκαν την ευκαιρία να χύσουν ξανά το δηλητήριο του εθνικισμού-σοβινισμού. Όσοι αισθάνονται να βολεύονται με την παρούσα διχοτομική κατάσταση, εξαπέλυσαν σταυροφορία κατά του Σχεδίου καπηλευόμενοι την Κυπριακή Δημοκρατία. Δημιουργήθηκε έτσι ένας παροξυσμός αρνητισμού στην ελληνοκυπριακή κοινωνία, που δεν επιτρέπει τον νηφάλιο προβληματισμό και τη νηφάλια συζήτηση. Με τον πιο εύκολο τρόπο, η διαφορετική άποψη χαρακτηρίζεται προδοσία. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις του Προέδρου, το συναισθηματικά φορτισμένο διάγγελμά του, με πολλές από τις εκτιμήσεις του οποίου δεν συμφωνούμε, επιδείνωσε την κατάσταση».

Επένδυση ο Αναστασιάδης

Η όλη ανάλυση του Δημήτρη Χριστόφια, τότε, δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το πώς θα συμπεριφερθεί το κόμμα σήμερα, εάν επανέλθει στο τραπέζι το Σχέδιο, όπως άλλωστε προδιαγράφεται από την πορεία των συνομιλιών. Ή μάλλον δεν αφήνει καμία αμφιβολία από πού εκκινεί η σημερινή σθεναρή στάση του ΑΚΕΛ υπέρ της πολιτικής Αναστασιάδη. Είναι ο μόνος ο οποίος, λόγω προϊστορίας, υποστήριξε χωρίς αμφιταλαντεύσεις το Σχέδιο Ανάν, και ο μόνος που μπορεί να το επαναφέρει. Το ΑΚΕΛ υπήρξε πάντοτε έντονα ανανικό κόμμα, και στον Νίκο Αναστασιάδη επενδύει ελπίδες ότι θα νεκραναστήσει το Σχέδιο, ξαναβάζοντας στο πιάτο του κυπριακού λαού το ίδιο κατασκεύασμα-προάγγελο της διάλυσης του κυπριακού κράτους και ολοκληρωτικής καταστροφής του κυπριακού Ελληνισμού.