Ενώπιον κυκεώνα αλληλοσυγκρουόμενων πληροφοριών και εκτιμήσεων για το Κυπριακό βρίσκεται εσχάτως ο κυπριακός λαός. Τι ισχύει και πόσο πρέπει να αισιοδοξούμε; Στο «Ρινγκ της Επικαιρότητας» φιλοξενούνται οι Στέφανος Στεφάνου και Χρύσης Παντελίδης.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

- Το αυξημένο διεθνές ενδιαφέρον για το Κυπριακό, όπως παρουσιάζεται τις τελευταίες ημέρες, συνιστά μορφή πίεσης ή μπορεί να αποτελέσει καταλύτη για ορθή επίλυση του Κυπριακού;

- Μπορεί ή όχι να λεχθεί ότι οι λεκτικές διακηρύξεις της Τουρκίας, όπως καταγράφηκαν κατά την επίσκεψη Άντρου Κυπριανού, αποτελούν άλλη μια χάντρα στο κομπολόι της επικοινωνιακής της διαχείρισης για απενοχοποίηση ή πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη;

- Τελικά, το θέμα των εγγυήσεων είναι το μείζον ή θα πρέπει να δώσουμε την ανάλογη σημασία και σε σειρά άλλων ζητημάτων, π.χ. περιουσιακό, εδαφικό, ώστε να μην πέσουμε στην παγίδα;

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Πρώην Κυβερνητικός Εκπρόσωπος

- Το διεθνές ενδιαφέρον για το Κυπριακό αποτελεί πάγια επιδίωξη της πλευράς μας, και εν γένει της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι ανάγκη και στόχος η διεθνοποίηση του Κυπριακού. Χωρίς το διεθνές ενδιαφέρον δεν μπορεί να πιεστεί και να πειστεί η Τουρκία να αλλάξει τη στάση της και να συνεργαστεί στις προσπάθειες για επίλυση του Κυπριακού. Το διεθνές ενδιαφέρον για να αποτελέσει καταλύτη για λύση και όχι μοχλό άσκησης πίεσης σε βάρος μας, πρέπει η δική μας πολιτική να είναι τέτοια, που να το καναλιάζει προς την ορθή κατεύθυνση. Δηλαδή, το διεθνές ενδιαφέρον να στρέφεται προς την κατεύθυνση της Τουρκίας και να απαιτείται ο τερματισμός της κατοχής και των παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου στην Κύπρο από μέρους της. Αν η Τουρκία τελικά συνεργαστεί για λύση, τότε θα επιτευχθεί ο τερματισμός της κατοχής και η επανένωση του τόπου και του λαού. Αν η Τουρκία παραμείνει αδιάλλακτη και εμποδίζει την επίτευξη λύσης, τότε αυτή θα φέρει την ευθύνη.

- Οι λεκτικές διακηρύξεις της Τουρκίας θα κριθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Δεν μπορεί η Τουρκία να δηλώνει ότι είναι υπέρ της λύσης του Κυπριακού και στην πράξη να λειτουργεί προς διαφορετική κατεύθυνση. Δεν μπορεί να δηλώνει ότι είναι έτοιμη να συζητήσει το θέμα των εγγυήσεων και ταυτόχρονα να παραμένει αγκιστρωμένη στις προηγούμενες θέσεις της. Δεν μπορεί να δηλώνει ότι τις εσωτερικές πτυχές του Κυπριακού τις διαχειρίζεται ο Ακιντζί, αλλά η Τουρκία να παρεμβαίνει και να τον βάζει σε τάξη. Επομένως, όλα θα κριθούν στην πράξη. Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε ένα κομβικό σημείο. Αν οι δύο πλευρές καταφέρουν να πετύχουν ουσιαστική πρόοδο στο περιουσιακό κι αν επαναβεβαιώσουν όλες τις προηγούμενες συγκλίσεις, τότε οι διαπραγματεύσεις θα προχωρήσουν στα θέματα της παρουσίας των κατοχικών στρατευμάτων, των εποίκων, της ασφάλειας και των εγγυήσεων, στα οποία η Τουρκία πρέπει άμεσα να λογοδοτήσει. Εκεί, θα αποκαλυφθούν οι πραγματικές διαθέσεις της.

- Οι εγγυήσεις είναι μείζον θέμα, γιατί άπτονται του θέματος της ασφάλειας που απασχολεί όλους, και Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Είναι μείζον, αλλά όχι πολύπλοκο. Είναι θέμα πολιτικής απόφασης της Τουρκίας. Αν η Τουρκία εγκαταλείψει τις γνωστές θέσεις της για τις εγγυήσεις και τις προσαρμόσει στα σύγχρονα δεδομένα (όπως, για παράδειγμα, ότι η Κύπρος είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης), τότε το θέμα των εγγυήσεων μπορεί να επιλυθεί. Θέση του ΑΚΕΛ είναι ότι η ευρωπαϊκή Κύπρος δεν έχει ανάγκη από εγγυητές και εγγυήσεις. Τα υπόλοιπα θέματα που αναφέρονται στην ερώτησή σας είναι επίσης πολύ σημαντικά και ασφαλώς πρέπει να τους επιμεριστεί η ανάλογη σημασία. Αυτά τα θέματα πρέπει να επιλυθούν με έναν τρόπο που να διασφαλίζει μια λύση, η οποία να είναι βιώσιμη και λειτουργική, να αποκαθιστά και να διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες του λαού μας.

ΧΡΥΣΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
Διευθυντής Γραφείου Προέδρου επί Προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου

- Αυτό εξαρτάται αποκλειστικώς από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον τρόπο με τον οποίο θα αξιοποιήσει αυτό το διεθνές ενδιαφέρον. Και εξηγώ: Εάν μπροστά σε αυτό το ενδιαφέρον, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στραφεί προς τους Ελληνοκύπριους με συστάσεις περί «τελευταίας ευκαιρίας» ή με διαπιστώσεις περί δήθεν «καλής θέλησης της τουρκικής πλευράς και του κυρίου Ακιντζί», τότε αυτό το ενδιαφέρον θα αποκτήσει μορφή πίεσης προς τα θύματα της εισβολής και κατοχής, δηλαδή τους Ελληνοκύπριους. Εάν, αντίθετα, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απαντήσει σε αυτό το διεθνές ενδιαφέρον προβάλλοντας σωστές θέσεις, όπως για παράδειγμα την πλήρη αποχώρηση του τουρκικού στρατού, τον έμπρακτο σεβασμό όλων ανεξαιρέτως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, τη χωρίς παρεκκλίσεις εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου, τη δημιουργία συνθηκών ασφάλειας και ευημερίας όλων των Κυπρίων, τότε αυτό το διεθνές ενδιαφέρον μπορεί να ασκήσει πίεση στον θύτη του εγκλήματος, δηλαδή την Τουρκία, κι έτσι να καταστεί, το ενδιαφέρον αυτό, καταλύτης για μια σωστή λύση. Σε κάθε περίπτωση, να μην ξεχνούμε ότι το διεθνές ενδιαφέρον εκδηλώνεται από χώρες που έχουν συγκεκριμένα συμφέροντα, τα οποία θέλουν να εξυπηρετήσουν και όχι γιατί οι χώρες αυτές κόπτονται για τη δική μας ευημερία.

- Δυστυχώς, αυτό ακριβώς είναι: λεκτικές διακηρύξεις επικοινωνιακού χαρακτήρα. Και το πιο ανησυχητικό και επικίνδυνο είναι ότι Ελληνοκύπριοι πολιτικοί αναπαράγουν και αναμεταδίδουν αυτές τις επικοινωνιακές διακηρύξεις της Τουρκίας, τη στιγμή που η τουρκική πλευρά παραμένει αμετακίνητη, αδιάλλακτη και σε πολλές περιπτώσεις προκλητική. Ποια είναι η παραμικρή ουσιαστική υποχώρηση της τουρκικής πλευράς τα τελευταία οκτώ χρόνια;

- Είναι λάθος και επικίνδυνο να απομονώνεται το θέμα των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων ως το μόνο μείζον. Αλίμονο. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, συμβάλλει και στην επικοινωνιακή εκστρατεία της κατοχικής Τουρκίας, η οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να βάλει τον εαυτό της στην ίδια θέση με την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο... Άλλωστε, όπως διαπιστώνουμε, η Τουρκία εισβάλλει σε γειτονικές της χώρες ακόμα και χωρίς το πρόσχημα των εγγυήσεων. Σε κάθε περίπτωση, είναι πολλές οι κρίσιμες πτυχές του Κυπριακού και όλες επηρεάζουν την ποιότητα μιας ενδεχόμενης λύσης. Ενδεικτικά αναφέρω τη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την πλήρη και άμεση αποχώρηση του τουρκικού στρατού, τον έμπρακτο σεβασμό του δικαιώματος των ιδιοκτητών να έχουν τον πρώτο λόγο στις περιουσίες τους, τη διασφάλιση για τους Κύπριους των ίδιων δικαιωμάτων και ελευθεριών που απολαμβάνουν όλοι οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την κατάργηση του όποιου ρόλου της Τουρκίας ή άλλης χώρας στα τεκταινόμενα και τις αποφάσεις του κυπριακού κράτους και τη δυνατότητα στους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους να συνυπάρχουν και να συγκυβερνούν σε ένα κράτος με σεβασμό στην πολιτική ισότητα των δύο κοινοτήτων, αλλά και με σεβασμό στα δημοκρατικά, ατομικά και συλλογικά δικαιώματά τους.