Αναρχία και αβεβαιότητα επικρατεί και σήμερα στην αγορά, ενόψει της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τα ωράρια καταστημάτων. Ποιος φέρει ευθύνη και γιατί; Η Κυβέρνηση ή η Βουλή; Στο Ρινγκ φιλοξενούνται οι βουλευτές του ΔΗΣΥ Νίκος Νουρής και του ΑΚΕΛ Αντρέας Φακοντής

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

- Η αναρχία στην αγορά λιανικού εμπορίου την Κυριακή δεν αναδεικνύει την ανάγκη συμβιβαστικών λύσεων στο θέμα του ωραρίου καταστημάτων;

- Είναι ή όχι καταδικαστέα η εμμονή καταστηματαρχών να αγνοήσουν την ισχύουσα νομοθεσία, έστω και αν διαφωνούν; Την ίδια ώρα, όμως, ο καταναλωτής που έσπευσε στα καταστήματα δεν έδωσε τη δική του
απάντηση;

- Η στάση της Βουλής, να επιμείνει σε μια θέση παρά την ύπαρξη νομολογίας πλέον του Ανωτάτου, δεν δείχνει πολιτική ανωριμότητα σε ένα ζήτημα που μετατράπηκε τελικά σε αρένα;

ΝΙΚΟΣ ΝΟΥΡΗΣ
Βουλευτής ΔΗΣΥ

· Η ευκαιρία για συμβιβασμό χάθηκε, όταν η πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών κομμάτων αποφάσιζαν να περιφρονήσουν την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που ξεκαθάρισε πως δεν ανήκει στη δικαιοδοσία της Βουλής η ρύθμιση των ωραρίων, προβαίνοντας συνειδητά με αυτήν της την ενέργεια σε συνταγματική εκτροπή. Εδώ και 2,5 χρόνια συζητούμε το θέμα του ωραρίου στο λιανικό εμπόριο σε διάφορα επίπεδα, με τη συμμετοχή όλων των επηρεαζομένων, χωρίς δυστυχώς μέχρι σήμερα να καταστεί δυνατή η εξεύρεση μιας καθολικά αποδεκτής λύσης. Η δική μας θέση δεν είναι ούτε ετσιθελική ούτε δογματική. Πηγάζει από τις ιδιαιτερότητες που η πατρίδα μας αντιμετωπίζει, αλλά και από την αξιολόγηση της περιόδου εφαρμογής του διευρυμένου ωραρίου λειτουργίας. Κάθε αντικειμενικός παρατηρητής διαπιστώνει ότι από τον Ιούλιο του 2013, που ίσχυσε το νέο ωράριο, αποδεδειγμένα, με στοιχεία που επιβεβαιώνονται από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δημιουργήθηκαν πέραν των 8.500 νέων θέσεων εργασίας, αυξήθηκαν τα έσοδα του ταμείου, καταργήθηκαν μονοπώλια και μειώθηκαν οι τιμές πολλών καταναλωτικών αγαθών, ενώ εξυπηρετήθηκε καλύτερα η τουριστική βιομηχανία και διευκολύνθηκαν οι Κύπριοι καταναλωτές. Ο δε κύκλος εργασιών στο λιανικό εμπόριο έκτοτε καταγράφει μια σταθερή άνοδο που έφτασε το 3,6%. Παρά την κατανόηση για κάποιες δυσκολίες που ενδεχόμενα αντιμετωπίζουν ορισμένες μικρές επιχειρήσεις, εμείς πρώτα και πάνω απ’ όλα δεν θέλουμε να χαθεί καμία θέση εργασίας με την ενδεχόμενη επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος. Επομένως, δεν είναι θέμα συμβιβασμού αλλά θέμα διατήρησης της συνταγματικής τάξης, των θέσεων εργασίας και γενικότερα της καλής εικόνας που δημιουργήσαμε στο λιανικό εμπόριο.

· Η πεμπτουσία στη δημοκρατία είναι ο σεβασμός της άποψης της πλειοψηφίας, όποια και αν αυτή είναι. Εμείς μπορεί να διαφωνούμε με την απόφαση που πλειοψηφικά λήφθηκε στη Βουλή και η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την επαναφορά του Νόμου του 2006 από τις 3 του Γενάρη, πλην όμως θεωρώ ότι όλοι, πολιτικοί και εμπορευόμενοι, θα πρέπει να τη σεβαστούμε αναμένοντας την τελεσίδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δεν ξέρω ποια θα είναι η απόφαση του Ανωτάτου. Το μόνο βέβαιο είναι πως ο καταναλωτής, με τη συμπεριφορά του την περασμένη Κυριακή, έδειξε έμπρακτα πως αγκαλιάζει και υποστηρίζει τον θεσμό του διευρυμένου ωραρίου.

· Δεν θεωρώ πολιτική ανωριμότητα τη στάση της πλειοψηφίας των κοινοβουλευτικών κομμάτων, αλλά επικίνδυνο πολιτικό «γινάτι» που, όπως και αν το δεις, αποτελεί μια πρωτόγνωρη συνταγματική εκτροπή. Και είναι να διερωτάται κανείς, με ποια επιχειρηματολογία το Νομοθετικό Σώμα θα ζητά από τούδε και στο εξής πιστή εφαρμογή των αποφάσεων των ανεξάρτητων δικαστικών Αρχών, όταν πρώτο το ίδιο το Κοινοβούλιο δεν σέβεται τους θεσμούς. Είναι λυπηρό αυτό που συνέβη και θα είναι τραγικό, εάν η πλειοψηφία στη Βουλή συνεχίσουν να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο. Αναμένω ότι έστω και τώρα θα κυριαρχήσουν νηφάλιες προσεγγίσεις και θα δηλωθεί σεβασμός στην αναμενόμενη και τελεσίδικη απόφαση του Ανωτάτου, ώστε να επανέλθει η ηρεμία στην αγορά.

ΑΝΤΡΕΑΣ ΦΑΚΟΝΤΗΣ
Βουλευτής ΑΚΕΛ

1. Η εξεύρεση συμβιβαστικών λύσεων είναι αδήριτη ανάγκη για την επίλυση του ακανθώδους προβλήματος του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων λιανικού εμπορίου. Με βάση αυτήν την αρχή, η Επιτροπή Εργασίας της Βουλής συζήτησε πολλές φορές το συγκεκριμένο θέμα, άκουσε τις απόψεις όλων των εμπλεκομένων φορέων και εισηγήθηκε μια συμβιβαστική λύση, η οποία ικανοποίησε στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό όλους τους επηρεαζομένους στο λιανικό εμπόριο. Δυστυχώς η Κυβέρνηση, αγνοώντας την άποψη τόσο της συντριπτικής πλειοψηφίας της Βουλής όσο και της πλειοψηφίας των επηρεαζομένων στο λιανικό εμπόριο, προχώρησε αυταρχικά στην επανακατάθεση κανονισμών με το ίδιο περιεχόμενο, ως και τα διατάγματα για τα ωράρια καταστημάτων που αποδεδειγμένα εδώ και 2 χρόνια επιδεινώνουν δραματικά την οικονομική κατάσταση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και οδηγούν σε εργασιακό μεσαίωνα.

2. Η παραβίαση της σχετικής νομοθεσίας και η εμμονή από σειρά μεγάλων καταστημάτων λιανικού εμπορίου να αγνοήσουν την ισχύουσα νομοθεσία συνιστά απαράδεκτη και καταδικαστέα πρόκληση. Βεβαίως, ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση αποτελεί ο ετσιθελισμός και η δογματική εμμονή της Κυβέρνησης να επιβάλει διά πυρός και σιδήρου τη λειτουργία των καταστημάτων 7 μέρες την εβδομάδα ολόχρονα, σε ολόκληρη την Κύπρο. Με τις ενέργειες, τις αποφάσεις της, αλλά και δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων ενεθάρρυνε την παραβίαση της ισχύουσας νομοθεσίας, με αποτέλεσμα να επικρατήσει αναρχία στο λιανικό εμπόριο. Ως ΑΚΕΛ, μελετούμε την πιθανότητα τροποποίησης της υφιστάμενης νομοθεσίας, ώστε να εισαχθούν νέες αυστηρότερες πρόνοιες, αποτρεπτικές στο να παραμένουν ανοικτά τα καταστήματα την Κυριακή.
Δεν θεωρώ ότι η μερίδα των καταναλωτών που έτρεξαν στα καταστήματα την περασμένη Κυριακή έδωσε τη δική της απάντηση, καθώς τα μεγάλα καταστήματα και υπεραγορές, εκμεταλλευόμενοι και την έναρξη των χειμερινών εκπτώσεων, με δελεαστικές προσφορές προσείλκυαν αυτήν τη μερίδα των καταναλωτών. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι όποια μέρα και ώρα παραμείνουν ανοικτά κάποια καταστήματα ή υπηρεσίες, θα υπάρχουν πάντοτε ορισμένοι καταναλωτές που θα επιλέγουν να εξυπηρετηθούν αυτές τις ώρες.

3. Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι σεβαστή, αλλά την ίδια στιγμή σεβαστό θα πρέπει να είναι και το δικαίωμα του κάθε κοινοβουλευτικού κόμματος να εκφράζει τη διαφωνία του με τα κυβερνητικά νομοσχέδια και κανονισμούς που κατατίθενται στη Βουλή. Η στάση της Βουλής δείχνει ακριβώς τη συνέπεια και την υπευθυνότητά της, καθώς συζήτησε το θέμα κατ' επανάληψιν και κατέληξε στην υπόδειξη μιας συμβιβαστικής λύσης, την οποία όμως απέρριψε η Κυβέρνηση, εξαναγκάζοντας έτσι τη Βουλή να απορρίψει τους εν λόγω κανονισμούς. Η απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Υπουργικού Συμβουλίου να προσφύγουν στο Ανώτατο Δικαστήριο θεωρείται ως θεσμική εκτροπή, γιατί επιχειρείται η αφαίρεση εξουσιών από τη Βουλή και ο περιορισμός του δικαιώματός της να τροποποιεί ή να καταψηφίζει νομοσχέδια και κανονισμούς, κάτι που μετατρέπει τη Βουλή σε απλό διεκπεραιωτή των αποφάσεων και των μεθοδεύσεων των εκάστοτε κυβερνήσεων. Είναι αδιανόητο και μη αποδεκτό η Βουλή να είναι υποχρεωμένη, όπως γνωμάτευσε ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, να αποδέχεται και να εγκρίνει κανονισμούς ακόμη και όταν διαφωνεί με το περιεχόμενό τους. Η αρχή της διάκρισης εξουσιών, την οποία η Κυβέρνηση κατά καιρούς επικαλείται, θα πρέπει επιτέλους να τύχει σεβασμού και από την ίδια.