ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΤΑΙΡΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΥΡΗ ΔΙΕΓΡΑΨΑΝ ΤΗ ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΛΥΣΗ

Η ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού θυσίασε κάθε αρχή και κάθε πολιτική ηθική, προκειμένου να συνεταιρισθεί με το ΔΗΚΟ και το ΕΥΡΩΚΟ και να καταλάβει την εξουσία

Με υπουργεία και δημόσια αξιώματα αντάμειψε η ηγεσία του ΔΗΣΥ τούς αποστάτες του ΔΗΚΟ. Ο Κουγιάλης την ενόχλησε;

Κατ' αρχήν, θα συμφωνήσω, για λόγους αρχής, με τον Πρόεδρο του Δημοκρατικού Συναγερμού, ο οποίος καλεί φορτικά το μικρό κόμμα του ΕΥΡΩΚΟ, το οποίο δεν διατηρεί καθόλου ελπίδες να βρίσκεται στη νέα Βουλή με τον νέο εκλογικό νόμο, να αποχωρήσει από την κυβέρνηση Αναστασιάδη. Λόγοι πολιτικής αξιοπρέπειας επιβάλλουν στον Δημήτρη Συλλούρη να καλέσει το κομματικό στέλεχός του, τον Νίκο Κουγιάλη, το οποίο κατέχει το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Γεωργίας, να καταθέσει την παραίτησή του στον Πρόεδρο Αναστασιάδη.

Μικρά κόμματα, τα οποία δεν πολιτεύονται στη βάση αρχών, αλλά στη βάση διατήρησης δημοσίων αξιωμάτων, δεν έχουν λόγο ύπαρξης στην πολιτική ζωή. Και το ΕΥΡΩΚΟ διαφωνεί σε όλα με την κυβερνητική πολιτική. Διαφωνεί πρωτίστως με τους στόχους στο εθνικό θέμα. Είναι κόμμα αντιδιζωνικό, και στην οικονομία απορρίπτει τη στυγνή νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης. Ορθά ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου επισημαίνει ότι το ΕΥΡΩΚΟ δεν έχει ψηφίσει κανένα μνημονιακό νομοσχέδιο.

Οι θέσεις του ΕΥΡΩΚΟ πιθανότατα να είναι ορθές. Και πιστεύω ότι είναι ορθές. Και στο Κυπριακό και στο οικονομικό. Αλλά ακριβώς επειδή θεωρεί ότι υποστηρίζει ορθές θέσεις, θέσεις αρχών, εντελώς διαφορετικές από εκείνες της Κυβέρνησης, όφειλε να αποχωρήσει από την Κυβέρνηση. Όπως είχαν πράξει στο παρελθόν το ΔΗΚΟ, όταν διαφώνησε με τον Γλαύκο Κληρίδη, η ΕΔΕΚ, όταν διαφώνησε με τον Γλαύκο Κληρίδη και αργότερα με τον Δημήτρη Χριστόφια, όπως έπραξε το ΔΗΚΟ, αποχωρώντας από την κυβέρνηση Χριστόφια, όπως έπραξε το ΑΚΕΛ αποχωρώντας από την κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, και όπως έπραξε το ΔΗΚΟ, αποσύροντας τους υπουργούς του από την κυβέρνηση Αναστασιάδη.

Δεν υποστηρίζουμε ότι όλες αυτές οι αποχωρήσεις έγιναν για λόγους αρχών. Υπήρξαν και τέτοιες, οι οποίες στηρίχθηκαν σε μικροκομματικές σκοπιμότητες, και σε μία προσπάθεια να εκπαραθυρωθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση ο αρχηγός του αποχωρούντος κόμματος.

Για παράδειγμα, ο Σπύρος Κυπριανού ήρε την υποστήριξή του στον Γλαύκο Κληρίδη, επειδή ο τελευταίος αποφάσισε να επαναδιεκδικήσει δεύτερη θητεία. Υποστήριξε τότε ο Σπύρος Κυπριανού ότι ο Κληρίδης τον ξεγέλασε και παραβίασε προφορική συμφωνία μαζί του ότι θα ήταν Πρόεδρος μίας θητείας και στις επόμενες Προεδρικές ο Δημοκρατικός Συναγερμός θα στήριζε υποψηφιότητα Κυπριανού.

Θα συμφωνήσω, επίσης, με τον Πρόεδρο του Δημοκρατικού Συναγερμού, ότι είναι ορθή η διαπίστωση των πολιτών πως πολιτικοί επιμένουν να παραμένουν γαντζωμένοι στα δημόσια αξιώματά τους. Είναι κανόνας αυτός, που επικρατεί στο κυπριακό πολιτικό σύστημα.

Όμως, ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν προσπάθησε να εμβαθύνει και στις ευθύνες του δικού του κόμματος και, κυρίως, στην άθλια συμπεριφορά η οποία κατευθύνει κόμματα και ηγέτες κομμάτων, να συνομολογούν προεκλογικές παρά φύσιν συμφωνίες με αντίρροπες δυνάμεις, προκειμένου να καταλάβουν την εξουσία.

Πώς άλωσαν την εξουσία

Τι έπραξαν ο Νίκος Αναστασιάδης και ο τότε υπαρχηγός του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, προκειμένου να αλώσουν την προεδρία;

Συνομολόγησαν συμφωνία με δύο πολιτικά κόμματα, ένα εκ των οποίων το ΕΥΡΩΚΟ, χωρίς να τους συνδέει μαζί τους καμία πολιτική και καμία κοινή θέση. Διζωνικός ο ΔΗΣΥ, αντιδιζωνικό το ΕΥΡΩΚΟ. Ανανικός ο Αναστασιάδης, αντι-ανανικός ο Συλλούρης. Μνημονιακός ο ΔΗΣΥ, αντιμνημονιακό το ΕΥΡΩΚΟ. Αναστασιάδης- Αβέρωφ έφθασαν στο σημείο να αφαιρέσουν από το προεκλογικό πρόγραμμά τους τη λέξη "διζωνική ομοσπονδία", προκειμένου να δεχθεί ο Συλλούρης να ενταχθεί στο μωσαϊκό ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ. Συνεπώς, αν ο Δημήτρης Συλλούρης αμαρτάνει μία φορά σήμερα, η ηγεσία του ΔΗΣΥ παραβίασε κάθε κανόνα πολιτικής δεοντολογίας και απεμπόλησε κάθε πολιτική αξία, δεχόμενη να συμμαχήσει με το ΕΥΡΩΚΟ.

Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση της προεκλογικής, άνευ αρχών, συμφωνίας με το ΔΗΚΟ. Με ποιους πήγατε να κάμετε συμμαχία, κύριοι Αναστασιάδη και Νεοφύτου; Με το κατ' εξοχήν "απορριπτικό" ΔΗΚΟ; Πού ταίριαζαν τα σκουφιά σας; Εσείς ενδοτικοί, το ΔΗΚΟ απορριπτικό, πώς θα συμφωνούσατε στο Κυπριακό; Εσείς νεοφιλελεύθεροι, το ΔΗΚΟ προσηλωμένο στην ανθρωποκεντρική οικονομία, και στο μεικτό σύστημα οικονομίας, πώς θα προχωρούσατε;

Αλλά βρήκαν τελικά έναν Μάριο Καρογιάν, ο οποίος δεν διστάζει να διακηρύσσει πως το ΔΗΚΟ πρέπει να αποτελεί μέρος της Κυβέρνησης (προφανώς για να αλείφει μέλι στο ψωμί της εξουσίας), τα έδωσαν όλα στο ψευδοπροεκλογικό τους πρόγραμμα, αποδέχθηκαν πλήρως τη φιλοσοφία του ΔΗΚΟ και στο Κυπριακό και στην οικονομία, αλλά στο τέλος παρεσπόνδησαν. Ενέπαιξαν τους εταίρους τους, επέστρεψαν στη γνωστή πολιτική τους, ο Νικόλας Παπαδόπουλος, τουλάχιστον στο Κυπριακό, διαφώνησε, πήρε τους ανθρώπους του και αποχώρησε. Στο οικονομικό, όμως, συνεχίζει να αποτελεί το ακτύπητο δίδυμο με τον Αβέρωφ.

Με τέτοιες παρά φύσιν συμμαχίες, στέκει όρθιο το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα. Και με τέτοιους ηγέτες, που δεν διστάζουν να θυσιάζουν αρχές για να πάρουν την εξουσία, είτε να συμπορευθούν στη νομή της εξουσίας και των λαφύρων, αλλά και με τέτοιους μαντρισμένους και αδαείς ψηφοφόρους, οι οποίοι ψηφίζουν στη βάση του πονηρού και χαμερπούς κριτηρίου "ψηφίζω εκείνον που θα μου κάνει το μεγαλύτερο ρουσφέτι", είναι φυσικό να πρυτανεύει η πολιτική αλητεία και να θυσιάζονται αρχές, το εθνικό μέλλον του τόπου και να βυθίζονται οι πολίτες στη φτώχια και στην πείνα.

Τι πρόσφερε ο ΔΗΣΥ στους αποστάτες

Ορθώς επαναλαμβάνουμε, ο Αβέρωφ Νεοφύτου διαπιστώνει ότι πολιτικοί παραμένουν αγκυλωμένοι στις θέσεις τους.

Αλλά δεν προχωρεί να μας πει και πόσοι αποστάτες του ΔΗΚΟ έχουν παραβιάσει αρχές και πιστεύω για να διατηρήσουν δημόσια αξιώματα. Με επιβράβευση μάλιστα από τον ΔΗΣΥ.

Ο Κυριάκος Κενεβέζος έλαβε αντάλλαγμα το Υπουργείο Παιδείας, αρχικά, και αργότερα την ηγεμονική θέση του Πρεσβευτή στην Αθήνα.

Ο Γιώργος Λακκοτρύπης έλαβε αντάλλαγμα τη διατήρηση στο Υπουργείο Ενέργειας.

Ο Φώτης Φωτίου έλαβε αρχικά το Υπουργείο Άμυνας και τώρα το Υφυπουργείο Προεδρίας.

Και ο Μάριος Δημητριάδης, άγνωστος μεταξύ αγνώστων στο ΔΗΚΟ, ξαφνικά κέρδισε το Υπουργείο Μεταφορών.

Όλα έγιναν διά χειρός Νίκου Αναστασιάδη και Αβέρωφ Νεοφύτου.

Ενώπιον όλων αυτών των πολιτικών καιροσκοπισμών και των θυσιών αρχών, η μη αποχώρηση του ΕΥΡΩΚΟ από την Κυβέρνηση είναι το τελευταίο με το οποίο αξίζει να ασχολείται η ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού. Εκτός και αν έχει έτοιμο άλλον ημέτερο μνηστήρα, τον οποίο βιάζεται να βολέψει στο Υπουργείο Γεωργίας...