ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΕΣΚΑΣΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΙΑ ΙΣΧΥΡΗ ΒΟΜΒΑ

Η Τουρκία απέναντι στον «πόλεμο με τους τζιχαντιστές», το Κυπριακό και η είσοδος Θεοχάρους στο κομματικό παζλ

Στο παρελθόν διαπιστώναμε συνεχώς στη Λευκωσία ότι η Τουρκία σε κάποια φάση αναβαθμιζόταν από διεθνείς εξελίξεις. Και άλλες φορές λέγαμε πως έμπαινε σε δύσκολη θέση και άρα έχει λόγο να κάνει «κίνηση» στο Κυπριακό

Το σίγουρο είναι ότι με την εξέλιξη γενικής σύγκρουσης που παίρνει το «Συριακό» και εξαπλώνεται σε όλον τον κόσμο, μοιραία υποβαθμίζεται το Κυπριακό ως προτεραιότητα στη διεθνή σκηνή

Θα πρέπει, όμως, η κυπριακή ηγεσία να εξετάσει πολύ διεξοδικά τις εξελίξεις και όσο είναι δυνατό να δει στο μέλλον που έρχεται. Ο κόσμος και ιδιαίτερα η Ευρώπη θα περάσει δύσκολες ώρες και η τράπουλα θα μοιραστεί ξανά…

Η Τουρκία για να συνεργαστεί ήδη ζήτησε όχι μόνο χρήματα (τουλάχιστον 3 δις), αλλά και ένα σωρό άλλα πράγματα. Το κυριότερο, να ξεπαγώσουν τα κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων

Τα πολύ τραγικά επεισόδια και το πραγματικό μακελειό στο Παρίσι, αλλά και όσα έγιναν αυτές τις μέρες στο Μαλί, ριζοσπαστικοποιούν όλους και ειδικότερα τη γαλλική κοινωνία ως προς τους συνενόχους της τρομοκρατίας

Με την εξαγωγή της τυφλής βίας σε όλον τον κόσμο, οι τζιχαντιστές έχουν καταφέρει να κάνουν όλους να λένε ότι «ο κόσμος δεν θα είναι πια ο ίδιος». Στο πολυσύνθετο παζλ της αντιμετώπισης της ασύμμετρης απειλής του ισλαμικού κράτους υπάρχει κι ένα πλάγιο ερώτημα: τι συμβαίνει με την Τουρκία; Ή, πιο συγκεκριμένα, η Τουρκία αναβαθμίζεται και πάλι; Ή μήπως θα παρασυρθεί σε μια δίνη νέων δεδομένων και προβλημάτων;

Διεθνείς ανακατατάξεις, Τουρκία και Ευρώπη

Τα πράγματα, σίγουρα, δεν είναι απλά ή μονοσήμαντα. Πολλές φορές στο παρελθόν διαπιστώναμε στη Λευκωσία ότι η Τουρκία σε κάποια φάση αναβαθμιζόταν από διεθνείς εξελίξεις. Και άλλες φορές λέγαμε πως έμπαινε σε δύσκολη θέση και άρα έχει λόγο να κάνει «κίνηση» στο Κυπριακό. Βέβαια ήταν και κάποιοι, που όταν έβλεπαν την Τουρκία πιο «άνετη» και δυνατή, θεωρούσαν ότι έτσι μπορούσε πιο εύκολα να κάνει την «έξτρα κίνηση». Όλα αυτά, όμως, διαψεύδονταν. Και είμαστε ακόμα εδώ...

Το σίγουρο είναι ότι, με την εξέλιξη γενικής σύγκρουσης που παίρνει το «Συριακό» και εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, μοιραία υποβαθμίζεται το Κυπριακό ως προτεραιότητα στη διεθνή σκηνή. Θα πρέπει, όμως, η κυπριακή ηγεσία να εξετάσει πολύ διεξοδικά τις εξελίξεις και όσο είναι δυνατό να δει στο μέλλον που έρχεται. Ο κόσμος και ιδιαίτερα η Ευρώπη θα περάσει δύσκολες ώρες. Είναι βέβαιο πως κάποια χαρτιά θα μοιραστούν ξανά. Η Τουρκία, για να συνεργαστεί, ήδη ζήτησε όχι μόνο χρήματα (τουλάχιστον 3 δις), αλλά και ένα σωρό άλλα πράγματα. Το κυριότερο, να ξεπαγώσουν τα κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Δυστυχώς, δεν βρέθηκε κανένας Ευρωπαίος ηγέτης να διευκρινίσει ότι αν η Τουρκία κάνει το καθήκον της και συνεργαστεί με την Ευρώπη και τον δυτικό κόσμο για να αντιμετωπισθεί το προσφυγικό, αυτό δεν έχει καμία σχέση με τους λόγους που οδηγούσαν σε πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεών της. Πολύ περισσότερο δεν δικαιολογείται να ζητά τέτοια «ανταλλάγματα» για να φανεί αλληλέγγυα στον πολιτισμό!

Αντίθετα, ενώ η Γερμανίδα Καγκελάριος αντιλήφθηκε ότι όφειλε ως ηγέτης της πιο ισχυρής ευρωπαϊκής χώρας να αναλάβει ευθύνες και πρωτοβουλίες, δεν μπόρεσε την ίδια ώρα να έχει το σθένος και να συμπεριφερθεί και ως «εκπρόσωπος» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά μπήκε σε ένα «ανατολίτικο παζάρι» με τον Ερντογάν, που κατακρίθηκε από πολλούς ακόμα και μέσα στη χώρα της. Υποσχέθηκε, μάλιστα, πράγματα που δεν είναι στον έλεγχό της.

Λευκωσία και Αθήνα: Υπάρχει εγρήγορση;

Τα πολύ τραγικά επεισόδια και το πραγματικό μακελειό στο Παρίσι, αλλά και όσα έγιναν αυτές τις μέρες στο Μαλί, ριζοσπαστικοποιούν όλους και ειδικότερα τη γαλλική κοινωνία ως προς τους συνενόχους της τρομοκρατίας. Για πρώτη φορά τόσα πολλά πολιτικά πρόσωπα δαχτυλοδείχνουν κράτη που «βρίσκονται πίσω από τον ISIS» και ανάμεσά τους κατονομάζουν και την Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν. Η Κύπρος μπορεί, λοιπόν, να βρει στηρίγματα για να μην υποκύψει σε ιδέες που ήδη κυκλοφορούν στην Κομισιόν για «χαλάρωση» των προϋποθέσεων που εδώ και χρόνια μπαίνουν για την τουρκική υποψηφιότητα που έμεινε παγωμένη.

Είναι αρκετά πιθανό στο επόμενο διάστημα η Άγκυρα να βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση όσο και αν κομπάζει ως μέλος των «G-20». Το ερώτημα είναι αν η Λευκωσία, μαζί με την Αθήνα, θα είναι σε θέση να προωθήσουν σε αυτό το έδαφος δικές τους θέσεις. Βέβαια, το ταξίδι του Πρωθυπουργού Τσίπρα σε αυτήν τη χρονική στιγμή και με τον Ερντογάν να μετρά τις θριαμβευτικές πλειοψηφίες του στην κάλπη, δεν ήταν και η πιο έξυπνη κίνηση. Η Ελλάδα θα ζητούσε συμπαράσταση και «ορθή στάση» της Άγκυρας στο προσφυγικό και εκείνοι αμέσως θα άνοιγαν «συμμετρικά» το βαθύ στόμα με ένα σωρό ανυπόστατες απαιτήσεις!

Δείγματα και σημάδια και για το Κυπριακό

Τις ίδιες ακριβώς ώρες και ενώ οι σειρήνες της «λύσης εδώ και τώρα» έχουν κάπως ατονίσει, στα κατεχόμενα σημειώνεται μια καθοριστική εξέλιξη. Κλείνοντας τη βρύση του πολυδιαφημισμένου αγωγού που έφερνε νερό από την Τουρκία στα κατεχόμενα και ταυτόχρονα θέτοντας ξανά θέμα διακοπής της χρηματοδότησης του ψευδοκράτους από την Άγκυρα, η κεντρική τουρκική ηγεσία δείχνει έμπρακτα ότι πολύ απέχει από το σημείο που θα σήμαινε δυνατότητα λύσης του Κυπριακού.

Διότι δεν μπορεί στα σοβαρά να μιλάμε για λύση εάν η Άγκυρα δεν δείξει ότι είναι διατεθειμένη να αφήσει τους Κυπρίους να χειριστούν μόνοι τους τις κυπριακές υποθέσεις τους. Αντίθετα, ο Ερντογάν έδειξε πολύ καθαρά ότι εννοεί να συνεχίσει να έχει τον πρώτο και μόνο λόγο πάνω στα κατεχόμενα.

Κατά τα άλλα, όμως, Αναστασιάδης και Ακιντζί κάνουν «εντατικές» συναντήσεις για να σμικρύνουν το χάσμα. Χωρίς να έχουμε καμιά συγκεκριμένη είδηση για το μέγεθος του «χάσματος», πολλοί παρατηρητές σημειώνουν ότι «μπορεί και να ματαιοπονούν αν οι διαθέσεις της Άγκυρας είναι αυτές που βλέπουμε». Εξάλλου, πολλοί παρατήρησαν ότι τυχόν συμφωνία με την Τουρκία να έχει λόγο στη διοχέτευση του φυσικού αερίου της περιοχής μας, θα ήταν «σενάριο τρόμου», αφού έδειξε με ποιον τρόπο εννοεί να χειρίζεται όποιον αγωγό βρίσκεται στο χέρι της...

Ενώ άλλοι σημειώνουν ότι στο σημερινό διεθνές περιβάλλον το Κυπριακό υποβαθμίζεται μοιραία, όσο και αν εμείς θέλουμε να μιλάμε για τη στρατηγική θέση του νησιού μας ως «πυλώνα σταθερότητας». Η πραγματική εικόνα είναι ότι «εδώ ο κόσμος χάνεται...». Ποιος, λοιπόν, θα γυρίσει να δει ένα πρόβλημα που, εκτός του ότι πολλοί ήδη θεωρούν «μισολυμένο», όλοι θεωρούν ότι υφίσταται μόνο «στα χαρτιά»;

Και προέκυψεν... Αλληλεγγύη

Στο εσωτερικό μέτωπο έσκασε όμως ακριβώς αυτήν την ώρα μια ισχυρή βόμβα. Ονομάζεται «Αλληλεγγύη» και έχει την προσωπική σφραγίδα της Ελένης Θεοχάρους. Η τελευταία επέκρινε έντονα τόσο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας όσο, ακόμα περισσότερο, και τον διάδοχό του στην Πινδάρου. Σημειώνοντας την πλήρη αντίθεσή της με τις κινήσεις που γίνονται στο Κυπριακό, για τις οποίες η ίδια θεωρεί ότι «βρίσκονται σε απόλυτη διάσταση με τις θέσεις και αντιλήψεις της "βάσης" του Δημοκρατικού Συναγερμού», άσκησε κριτική για διγλωσσία στον Πρόεδρο Αναστασιάδη λέγοντας ότι εκείνα τα καλά που είπε για τη λύση στη συγκέντρωση των Μορφιτών, δεν ευθυγραμμίζονται με εκείνα που συζητά και επιτρέπει να συμβαίνουν στο τραπέζι των συνομιλιών.

Ταυτόχρονα κατήγγειλε τον Αβέρωφ Νεοφύτου ότι διοικεί αυταρχικά το κόμμα, δεν επιτρέπει ούτε διάλογο ούτε διαφωνία και έχει στήσει μια προσωπική μικρή αυτοκρατορία αντικαθιστώντας τα πολιτικά πρόσωπα με μια στρατιά εμμίσθων και υπαλλήλων. Αυτός ο Συναγερμός, έλεγε σε συγκέντρωση στελεχών της, ούτε παράγει αλλά ούτε και ανέχεται πολιτική, επαναλαμβάνοντας παράπονα ότι μόνιμα προσπαθούσαν να την περιθωριοποιήσουν επειδή εξέφραζε απόψεις. Παρατηρητές σημείωναν, μάλιστα, ότι οι διαφωνίες Θεοχάρους δεν περιορίζονται μόνο στο εθνικό ζήτημα, αλλά επεκτείνονται και σε πολλά ζητήματα οικονομικής και άλλης πολιτικής. Πρόκειται για θέσεις που έχει εκφράσει κατά καιρούς με παρεμβάσεις. Επομένως μπορεί για άλλους να θεωρηθεί έτσι, αλλά σίγουρα δεν θα είναι καθόλου... «αλληλεγγύη» για τον ΔΗΣΥ!

Σχήμα προβληματισμού και παρέμβασης ή μελλοντικό εκλογικό όχημα;

Βέβαια, το μέλλον και η πορεία του «κινήματος» που εξήγγειλε παραμένουν ακόμα άγνωστα. Θεωρητικά προβλήθηκε πρόθεση να μη συμμετάσχει σε εκλογές. Πολλοί όμως επιμένουν ότι με αυτήν την κίνηση αργά ή γρήγορα θα καταλάβει ότι είναι σχεδόν υποχρεωμένη να κατεβεί με το νέο σχήμα της στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Ο Α. Νεοφύτου έσπευσε από την πρώτη στιγμή να της «κόψει τα πόδια» φράσσοντας τον δρόμο για συμμετοχή της στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, αλλά ό,τι και αν σημαίνει αυτό, σε περίπτωση που τελικά συμμετάσχει στις εκλογές, αυτό θα μεταφραστεί σίγουρα σε κάποιες απώλειες και για το κόμμα του. Ενώ είναι επίσης γεγονός πως η εκλογική πελατεία της «Αλληλεγγύης» δεν θα περιοριζόταν μόνο στον Συναγερμό.

Παρ’ όλα αυτά, όμως, τη μεγαλύτερη ζημιά θα την έκανε στην Πινδάρου. Διότι το κυβερνών κόμμα ήθελε σε συνέχεια των ευρωεκλογών και των αναπληρωματικών δημαρχιακών της Πάφου να δείξει ότι έχει την απόλυτη πρωτοκαθεδρία, σημειώνοντας, μάλιστα, συνέχεια «και νέα ιστορικά ρεκόρ». Σε αυτό περίμεναν να βοηθήσει και η εισαγωγή εκλογικού μέτρου. Αυτό το όνειρο, όμως, φαίνεται να χάνεται. Μεγαλύτερος όμως ακόμα κίνδυνος και ενόψει εκλογών θα ήταν να αναπτυχθεί μια κάποια ενδοστρέφεια στον ΔΗΣΥ. Από την πρώτη στιγμή στα ηγετικά δώματα της Πινδάρου προσπαθούν να το αποτρέψουν και να ρίξουν όσο είναι δυνατό τους τόνους. Την ίδια στιγμή, όμως, επαναλαμβάνουν φορτικά και δηκτικά «πως αν η Θεοχάρους είναι ο ευαγγελιστής του νέου ήθους στην πολιτική, θα πρέπει να επιστρέψει την έδρα στους ψηφοφόρους τού ΔΗΣΥ. Οτιδήποτε λιγότερο, μόνο παλαιοκομματισμό θυμίζει...».

Στον δρόμο προς τις κάλπες του Μαΐου...

Στο επόμενο διάστημα, με τις τελευταίες «μάχες του Μνημονίου» στο προσκήνιο, δηλαδή τα δάνεια, τις ιδιωτικοποιήσεις και το ΓΕΣΥ, πολλά θα εξαρτηθούν από το αν το Κυπριακό θα παραμείνει «ζεστό». Όπως επίσης σύντομα θα φανεί αν όλες αυτές οι επισκέψεις σημαντικών ξένων αξιωματούχων στη Λευκωσία μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο. Στο εσωτερικό μέτωπο θα προστεθεί όμως άλλη μια φωνή αντιπολίτευσης.

Λέγεται, μάλιστα, ότι η ίδια η ονομασία του κινήματος (Αλληλεγγύη) στοχεύει σε χορδές κοινωνικών ζητημάτων, όπως η ανεργία, ο αποκλεισμός, φαινόμενα φτώχιας κλπ. Το σίγουρο είναι ότι θα υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός στο «τρίγωνο» Συμμαχίας-ΕΔΕΚ-Αλληλεγγύης, ενώ την ίδια ώρα η τελευταία θα ασκεί μεγάλες πιέσεις στα «πλευρά» του Συναγερμού.

Ερώτημα, πάντως, παραμένει ως προς τις σχέσεις του νέου σχήματος της ευρωβουλευτού με το ΔΗΚΟ. Διότι το κόμμα με την προσωπική σφραγίδα του Νικόλα Παπαδόπουλου έχει την πλησιέστερη ρητορική στο Κυπριακό με εκείνη που από την πρώτη ώρα αναπτύσσει για λογαριασμό της «Αλληλεγγύης» η «γιάτρενα». Χαριτολογώντας κάποιοι έλεγαν, όμως, ότι περισσότερο φαίνεται να προσπαθεί, ως «γιάτρενα», να μπει στα παπούτσια του ιστορικού «γιατρού» της κυπριακής πολιτικής σκηνής.

Το γεγονός πάντως είναι ότι με την εξαγγελία η Ελένη Θεοχάρους δεν φάνηκε να έχει έτοιμο κάποιο σχήμα. Αυτό συνάδει με την προσέγγισή της ότι προχωρεί μάλλον σε μια «πρόσκληση για συστράτευση» και ότι αναζητά «στήριξη μέσα στην κοινωνία των πολιτών». Αυτό, όμως, για άλλους μεταφράζεται και ως αδυναμία...

Εκλογές ή εκλογές-δημοψήφισμα;

Όσο και αν φαίνονται αρκετά απομακρυσμένα μεταξύ τους, τα καθοριστικά γεγονότα του τελευταίου καιρού έχουν και σχέση. Πώς θα επηρεάσει τη θέση και τον ρόλο της Τουρκίας η μετωπική πλέον σύγκρουση του υπόλοιπου κόσμου με τους τζιχαντιστές; Ακολούθως αλλά και ταυτόχρονα πώς αυτή η θέση και ρόλος της Τουρκίας μπορεί ή δεν μπορεί να επηρεάσει τη στάση της στο Κυπριακό;

Διότι το «πιστοποιητικό γεννήσεως» αυτού του νέου πολιτικού σχήματος, αλλά και ο βαθμός στον οποίο μπορεί να «διεμβολίσει» τον Συναγερμό εξαρτώνται από το πώς θα παρουσιάζεται το Κυπριακό. Κάτι που ισχύει βεβαίως και για τα υπόλοιπα κόμματα του «ενδιάμεσου χώρου». Αν, δηλαδή, όπως υπάρχουν ήδη σαφείς ενδείξεις, το Κυπριακό υποχωρήσει, το τόλμημα ενός κόμματος όπως η «Αλληλεγγύη» μπορεί και να εξασθενεί. Αν, αντίθετα, και όπως ήταν οι υποσχέσεις του Προεδρικού και της Πινδάρου, αλλά και οι προβλέψεις που δημοσιοποίησε η Ελένη Θεοχάρους, υπάρξει επιτάχυνση στις διαδικασίες για συμφωνία, τότε το νέο πολιτικό σχήμα θα μπει δυνατά στο παιχνίδι συμπαρατασσόμενο με το «τόξο» των κομμάτων που έχουν αντιρρήσεις για το «κοινό όραμα» που διαφημίστηκε τον τελευταίο καιρό.

Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να μη γίνει δημοψήφισμα πριν από τις Βουλευτικές, αλλά θα δικαιωθούν εκείνοι που προέβλεπαν ότι ο προεκλογικός των Βουλευτικών θα μοιάζει με δημοψήφισμα για το εθνικό.