ΤΟ «ΔΙΔΥΜΟ» ΑΒΕΡΩΦ - ΝΙΚΟΛΑ ΕΠΑΝΑΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΑ

Εκτός Συναγερμού δεν υπάρχουν μόνο ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ, υπάρχουν επίσης Συμμαχία, ΕΔΕΚ και ίσως κάτι άλλο ακόμα...

· Ειδικοί λένε ότι με τη νομοθεσία για τις εκποιήσεις, όπως ψηφίστηκε, είναι πολύ αμφίβολο αν αυτή ισχύει πραγματικά ως φόβητρο για κακούς δανειολήπτες είτε ακόμα και για «στρατηγικούς κακοπληρωτές»

· Η γιάτραινα, που δεν είναι άλλη από την ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ, φαίνεται αποφασισμένη. Το ίδιο και ακόμα περισσότερο αποφασισμένα για νέο κόμμα, το οποίο η ίδια ονομάζει «κίνημα», είναι στελέχη που πίνουν νερό στο όνομά της…

· Βροχή πέφτουν οι αντιρρήσεις και τα παράπονα για «κινήσεις ευνοιοκρατίας» της ηγεσίας του ΔΗΣΥ σε συγκεκριμένα φιλόδοξα στελέχη, που προσπαθούν να ανοίξουν τον δρόμο τους προς τη Βουλή σε βάρος υφιστάμενων βουλευτών

· Τα προβλήματα δεν λείπουν και από το ΑΚΕΛ. Το πρώτο είναι «στρατηγικό». Διαπιστώνοντας ότι το ΔΗΚΟ με όλα αυτά που κάνει στην οικονομία «συνεχώς απομακρύνεται», ταυτόχρονα δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι και τις διεργασίες που ακούουν ότι γίνονται

· Εκείνο που δεν είναι ακόμα σε θέση να απαντήσουν από την ηγεσία του ΔΗΚΟ είναι αν πράγματι το κόμμα τους θα καταφέρει να λειτουργήσει σαν «καταφύγιο» και να δώσει εκλογική στέγη στα «ορφανά» του νέου εκλογικού νόμου

Η Κυβέρνηση πέρασε μια ακόμα στενή και επικίνδυνη στροφή στην πίστα του Μνημονίου. Μπορεί τα λάστιχα να φάνηκε ότι… ξερογυρίζουν, αλλά τελικά αναδείχθηκε και πάλι το πιλοτικό δίδυμο Αβέρωφ - Νικόλας. Η νομοθεσία για την πώληση δανείων από τράπεζες σε κάποια εξειδικευμένα funds του εξωτερικού είναι πια γεγονός...

Όγδοο και τελικό διαγώνισμα του Χάρη…

Ειδικοί στα τραπεζικά λένε ότι και με αυτή τη νομοθεσία δεν αλλάζει κάτι συνταρακτικά. Κάποιος μάλιστα σημείωνε με νόημα ότι είναι η τέταρτη απόπειρα της Τρόικας για να πείσει ότι έχουμε τη λύση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Πρώτα ήταν η εξυγίανση των τραπεζών και η κατάληξη σε σχήμα διοίκησης και ηγεσίας στον Συνεργατισμό και στην Τράπεζα Κύπρου, που θα τους επέτρεπαν να πάρουν στο χέρι τα πράγματα και να αντιμετωπίσουν τα «κόκκινα δάνεια».

Μετά ήταν η αλλαγή στη νομοθεσία των εκποιήσεων, που θα τους έδινε πραγματικό «οπλοστάσιο». Αργότερα ήταν η συμπλήρωση της νομοθεσίας εκποιήσεων με τη νομοθεσία για την Αφερεγγυότητα, που θα ενεργοποιούσε τη δυνατότητα εκποιήσεων και θα έδινε και κάποια προστασία στους ευάλωτους δανειολήπτες. Τώρα, μας λένε ότι αφού οι τράπεζες δεν φαίνεται να μπορούν να τα αντιμετωπίσουν, να τους επιτραπεί να περάσουν τέτοια δάνεια σε κάποιους άλλους. Και βλέπουμε...

Άλλοι επίσης ειδικοί έλεγαν ότι με τη νομοθεσία για τις εκποιήσεις, όπως ψηφίστηκε, είναι πολύ αμφίβολο αν αυτή ισχύει πραγματικά ως φόβητρο για κακούς δανειολήπτες, είτε ακόμα και για «στρατηγικούς κακοπληρωτές». Είναι τόσες οι διαδικασίες και τα προαπαιτούμενα που το εργαλείο αποδεικνύεται δυσκίνητο και δέσμιο γραφειοκρατίας. Αυτό, συμπλήρωνε, θα ισχύει και για κάποια ξένα funds που περιμένουν να ενδιαφερθούν να αναλάβουν «κακά δάνεια» με το αζημίωτο.

Την ώρα όμως που πολλοί διαβεβαιώνουν ότι δεν πρέπει να φοβάται ο κοσμάκης, γιατί αυτά τα περί πακετοποίησης δανείων αφορούν περισσότερο μεγάλα δάνεια και υποθηκευμένα περιουσιακά στοιχεία που μπορεί να συγκινήσουν κερδοσκοπικούς επενδυτές, μένει να δούμε αν στην πράξη τράπεζες θα... «τολμήσουν» να αγγίξουν «στρατηγικούς χρεώστες» με πολλές δεκάδες εκατομμύρια δάνεια.

Ο υπουργός Οικονομικών πάντως ήταν φανερά ικανοποιημένος. Διότι μαζί με το όγδοο διαγώνισμα που τον πέρασε η Τρόικα, τώρα μπορεί να λέει πως ήταν το τελευταίο και η Κύπρος θα... αποφοιτήσει. Είχε όμως στο χέρι και τους νέους δείκτες της Eurostat, που μιλούν για «άνετη ανάπτυξη το 2015». Το μόνο θέμα του είναι πότε θα το πιστέψουν και, ακόμα περισσότερο, πότε θα το νιώσουν αυτοί που ακούνε τέτοιες δηλώσεις και ανακοινώσεις, δηλαδή οι επαγγελματίες και το παζάρι.

Το «δίδυμο της επιτυχίας» στον χορό του Μνημονίου

Αλλά το μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε αυτή τη στροφή του Μνημονίου ήταν πολιτικό. Το «δίδυμο» Αβέρωφ - Νικόλα επαναβεβαιώθηκε θριαμβευτικά. Δεν είναι άσχετη πάντως και η φήμη που κυκλοφόρησε για μια δήθεν μυστική συμφωνία των δύο, έτσι που τέλος Μαΐου 2016 ο πρώτος να σπρώξει τον δεύτερο στη θέση του Προέδρου της Βουλής!

Αμέσως όμως κάποιοι το θεωρούν «πολιτικά ανέφικτο, όσες και αν είναι οι φιλίες και συνεργασίες τους». «Σιγά που θα δεχτεί ο Νίκος μια νέα Βουλή με πρόεδρο τον Νικόλα», έλεγε γνωστός συναγερμικός με ειδική αφοσίωση στο Προεδρικό. Στέλεχος προσκείμενο στον πρόεδρο του ΔΗΣΥ επιμένει πως όλα αυτά δεν ευσταθούν. «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να είναι και είναι ευχαριστημένος, διότι το κόμμα του καταφέρνει να βοηθά την Κυβέρνηση και περνά νομοσχέδια που μας βγάζουν από το Μνημόνιο. Όλα αυτά που ακούγονται είναι υποβολιμιαία, από κάποιους που δεν βλέπουν με καλό μάτι την πρόοδο που γίνεται...».

Πηγή από τις παρυφές του προεδρικού λόφου μάς έλεγε όμως ότι «σιωπηρά, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν κρύβει τις ανησυχίες του». Σε αυτό μάλιστα απέδιδε τη σπουδή που έδειξε από το εξωτερικό που βρισκόταν, ανάμεσα σε Αμμάν, Μάλτα, Ιερουσαλήμ, να γνωστοποιήσει ότι με την επιστροφή θα αναλάβει πρωτοβουλία, φωνάζοντας τις τράπεζες στο Προεδρικό και αμέσως μετά θα δημοσιοποιήσει και... «κάποιες ιδέες».

ΑΚΕΛ καλεί ΔΗΚΟ...ΔΗΚΟ καλεί τους «μικρούς»...

Από την πλευρά του το ΑΚΕΛ δεν κρύβει πια την ενόχλησή του και εξαπολύει απευθείας επιθέσεις στο ΔΗΚΟ. Δεν ήταν ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ, ρωτούν, ο οποίος μόλις πήρε την ηγεσία μάς προσκαλούσε να κάνουμε μέτωπο για «επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου»; Πού πήγαν όλα αυτά; Από τότε τα ψήφισε ο ίδιος όλα μαζί με τον ΔΗΣΥ!

Στο όποιο «παράπονο» του ΑΚΕΛ από τον περίγυρο του Νικόλα Παπαδόπουλου απαντούν ότι δεν είναι το ΔΗΚΟ που έχει από καιρό μυστικές συνεννοήσεις και συνεργασίες με την Πινδάρου, για να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο και να μοιράσουν προς όφελός τους τις κάρτες του παιχνιδιού.

Εκείνο όμως που δεν είναι ακόμα σε θέση να απαντήσουν από την ηγεσία του ΔΗΚΟ είναι αν πράγματι το κόμμα τους θα καταφέρει να λειτουργήσει σαν «καταφύγιο» και να δώσει εκλογική στέγη στα «ορφανά» του νέου εκλογικού νόμου. Ορισμένοι διάβαζαν την πρόταση του ΔΗΚΟ για μείωση του εκλογικού μέτρου για συνασπισμούς κομμάτων σαν δήλωση προθέσεων. Ότι δηλαδή το κόμμα είναι έτοιμο να συνάψει εκλογική συμφωνία με ένα (ή περισσότερα;) από εκείνα τα μικρά κόμματα, που τρομάζουν μπροστά στο 3,6%, για να τα φέρει μέσα από συνασπισμό ξανά στη Βουλή.

Φαίνεται να υπάρχει και μια «πισινή»

Πάντως κάποιοι άλλοι γνώστες παρασκηνίων σημειώνουν ότι έγιναν πράγματι συζητήσεις και σε αρκετά προχωρημένο επίπεδο, αλλά φαίνεται ότι η ηγεσία του κόμματος «κρατά μια πισινή, περιμένοντας να δει τι θα κάνει η γιάτραινα».

Η γιάτραινα, που δεν είναι άλλη από την ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ, φαίνεται αποφασισμένη. Το ίδιο και ακόμα περισσότερο αποφασισμένα για νέο κόμμα, το οποίο η ίδια ονομάζει «κίνημα», είναι στελέχη που πίνουν νερό στο όνομά της. Εκείνο όμως που δεν ταιριάζει με αυτή την αποφασιστικότητα είναι ότι ορισμένες απαραίτητες προκαταρκτικές κινήσεις και οργανωτικά δεν φαίνεται να έχουν προχωρήσει.

Είναι πάντως λογικό από την πλευρά του ΔΗΚΟ, προτού προχωρήσει σε συμφωνίες με «μικρούς», να περιμένει να δει μήπως μπει άδικα σε περιπέτειες, εάν την ίδια ανάγκη θα μπορεί να εξυπηρετήσει ένα νέο κίνημα υπό την Ελένη Θεοχάρους. Εξάλλου, κάποιοι σημείωναν ότι με ποσοστά τουλάχιστον 14-15% το ΔΗΚΟ δεν χρειαζόταν να προσπαθεί να μειώσει το όριο του 10% για συνασπισμό δύο κομμάτων. Μήπως όμως στη σκέψη τους είναι συνασπισμός τριών κομμάτων, όπου το όριο είναι ακόμα υψηλότερο; Ή μήπως στη σκέψη τους ήταν συνασπισμός κάποιου νέου κινήματος με άλλο μικρό κόμμα;

Είναι βέβαιο πως θα συνεχιστεί για καιρό ακόμα αυτή η φιλολογία και παραφιλολογία για τον «ενδιάμεσο χώρο». Σίγουρο επίσης είναι ότι με το «ενδεχόμενο κίνησης Θεοχάρους» φαίνεται να επηρεάζεται και η δυναμική της Πολιτικής Συμμαχίας. Η τελευταία, σύμφωνα με γενική ομολογία, ήταν η μόνη, εκτός ίσως και από τον ΔΗΣΥ, που παρουσίαζε μια δυναμική. Όλοι οι άλλοι είχαν μάλλον προβλήματα να λύσουν. Σε περίπτωση, λοιπόν, που προκύψει μια νέα κίνηση, και πολύ περισσότερο αν καταφέρει να γίνει πόλος έλξης για «μικρούς» και «σκόρπιες δυνάμεις», τότε τα πράγματα είναι βέβαιο πως αλλάζουν.

Ηλεκτρισμένο κλίμα στον Συναγερμό

Όπως φαίνεται, τον τελευταίο καιρό αλλάζουν τα πράγματα και για τη δυναμική πάνω στην οποία υπολόγιζε ο αρχηγός του ΔΗΣΥ. Είχε να υπερηφανεύεται ο Αβέρωφ ότι στην τελευταία περίοδο και τη δική του προεδρία το κόμμα του ήταν συμπαγές και είχε αποφύγει την ενδοστρέφεια, εκτός κάποιων μεμονωμένων περιπτώσεων.

Όμως κάτι φαίνεται να αλλάζει όσο πλησιάζουμε στις βουλευτικές εκλογές. Βροχή πέφτουν οι αντιρρήσεις και τα παράπονα για «κινήσεις ευνοιοκρατίας» της ηγεσίας του κόμματος σε συγκεκριμένα φιλόδοξα στελέχη, που προσπαθούν να ανοίξουν τον δρόμο τους προς τη Βουλή σε βάρος υφιστάμενων βουλευτών. Έντονη είναι και η κριτική που ασκούν βουλευτές σε υπουργούς και άλλα κυβερνητικά στελέχη για «αθέμιτες κινήσεις», με τις οποίες δεν κάνουν τη δουλειά τους και εκείνη της Κυβέρνησης, αλλά «απλώς προωθούν τη δική τους υποψηφιότητα για τον Μάιο».

Όποια αλήθεια και αν υπάρχει ή δεν υπάρχει σε όλα αυτά, γεγονός είναι ότι για πρώτη φορά τελευταία παρατηρείται τέτοιος αναβρασμός στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Αυτό φαίνεται να είχε και σχέση με την τελευταία συνάντηση της κοινοβουλευτικής ομάδας με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πληροφορίες μάς λένε ότι σε εκείνη τη συνάντηση δεν ξεκαθάρισε το θέμα με τους υπουργούς που φιλοδοξούν να πάρουν έδρα στη Βουλή. Εξάλλου, κάποιοι εκτιμούσαν ότι η συνάντηση του Προέδρου τελικά μόνο με τους βουλευτές και η αναβολή της συνάντησης με το Πολιτικό Γραφείο δεν ήταν άσχετη με όλους αυτούς τους τριγμούς.

Μετρούν... κουκκιά και έδρες στην Εζεκία Παπαϊωάννου

Στην απέναντι όχθη, τα προβλήματα δεν λείπουν και από το ΑΚΕΛ. Το πρώτο είναι «στρατηγικό». Διαπιστώνοντας ότι το ΔΗΚΟ του Νικόλα με όλα αυτά που κάνει στην οικονομία «συνεχώς απομακρύνεται», ταυτόχρονα δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι και τις διεργασίες που ακούουν ότι γίνονται είτε για συνεργασίες του ΔΗΚΟ με «ακραία στοιχεία» είτε ακόμα και για «χέρι ΔΗΚΟ» σε προετοιμασίες για νέο κίνημα Θεοχάρους.

Στην πραγματικότητα, έλεγε βετεράνος της Εζεκία Παπαϊωάννου, το κόμμα θέλει καθαρές λύσεις χωρίς πολλές ουρές. Θα ήθελε, δηλαδή, στη μετά τις βουλευτικές περίοδο κάποια συνεργασία με ΔΗΚΟ ή και τριμερή με ΕΔΕΚ, αλλά χωρίς «όλους εκείνους τους άλλους» που δημιουργούν... ένταση.

Παραμένοντας σε κατάσταση αναμονής το μεγάλο κόμμα της Αριστεράς τελευταία δείχνει να έχει και τη δική του εσωτερική... φαγούρα. Οι προσπάθειες να αναδειχθούν «ασυζητητί» στη Βουλή τα στελέχη της «νέας φρουράς» συναντούν αρκετές συζητήσεις και αντιρρήσεις. Τώρα πια φαίνονται ότι μπορεί και στο ΑΚΕΛ κάποιοι να «σηκώνουν κεφάλι». Την ίδια ώρα οι επιτελικοί, κάνοντας τους λογαριασμούς τους, διαπιστώνουν ότι... «δεν φτάνουν οι έδρες»! Ίσως να είναι πρώτη φορά που το κόμμα αντιμετωπίζει τέτοιου είδους προβλήματα. Μπορεί να είναι γι’ αυτό, μας έλεγαν, που τελικά ο Άντρος ξεπέρασε τις αναστολές και βγήκε μαζί με τον ΔΗΣΥ για να αλλάξει το εκλογικό μέτρο.

Βγαίνοντας από το Μνημόνιο μπαίνουμε σε... εκλογές!

Η επόμενη περίοδος έχει αναγγελθεί ως η «ώρα της αλήθειας» για το Κυπριακό. Πολύ πιο σίγουρο είναι ότι με την αρχή του νέου χρόνου, όταν θα μπούμε για τα καλά στον προεκλογικό, θα είναι για την Κυβέρνηση και τον ΔΗΣΥ «ώρα της εξόδου από το Μνημόνιο». Κάπου εκεί, εκτιμούν ουδέτεροι παρατηρητές, ξεκινά ουσιαστικά και ο προεκλογικός για τις προεδρικές του 2018...

Από τώρα βλέπουμε όμως όλους τους άλλους να περιμένουν ΔΗΣΥ - προεδρικό σε αυτή την έξοδο για να ρίξουν τις... πέτρες τους. Το ΑΚΕΛ υπολόγιζε πολύ στις μεγάλες δυσκολίες που θα έχει η κυβερνητική παράταξη για να περάσει τις «ουρές του Μνημονίου», όπως είναι οι ιδιωτικοποιήσεις, το ΓΕΣΥ και άλλα. Σε αυτά τα ζητήματα εκτιμούσαν ότι αφού δεν θα υπάρχει και ο «μπαμπούλας της δόσης», το ΔΗΚΟ θα συμπεριφερθεί με συνέπεια σαν αντιπολίτευση. Γι’ αυτό και ανησυχεί τώρα με τα όσα βλέπει να τεκταίνονται...

Αντίστροφα όμως και το ΔΗΚΟ, περιμένοντας αυτή τη συγκυρία και αναλόγως του τι θα συμβεί στο Κυπριακό, θεωρεί ότι δεν θα πρέπει να πιαστούν απροετοίμαστοι, με το ΑΚΕΛ να εμφανιστεί μπροστά τους σαν «μονοπώλιο» και να αξιώνει τον ρόλο του «μεγάλου αδελφού». Αλλά, έλεγε ανεξάρτητος παρατηρητής, εκτός Συναγερμού δεν υπάρχουν μόνο ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ, υπάρχουν επίσης Συμμαχία, ΕΔΕΚ και ίσως κάτι άλλο ακόμα...

Συνεπώς η τριμηνία που ξεκινά με τη συζήτηση του Προϋπολογισμού, σε ένα μήνα από τώρα, και μέχρι το Πάσχα, θα είναι, όπως όλα δείχνουν, μια πολύ γεμάτη και πολιτικά έντονη περίοδος. Οπόταν καλή μας δύναμη κι όποιος αντέξει...