Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των σημερινών εκλογών στην Τουρκία, δεν πρέπει να αναμένεται μεταβολή στην πολιτική της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Κυπριακού. Αντίθετα, να αναμένεται σκλήρυνση και ένταση εκβιασμών και απειλών

Σε διάστημα πέντε μηνών, η Τουρκία οδεύει ξανά στις κάλπες. Είναι η τελευταία ελπίδα του Ταγίπ Ερντογάν να αποκτήσει τις υπερεξουσίες που αξιώνει από τον τουρκικό λαό για να καταστεί ο απόλυτος δεσπότης. Ήδη από καιρό, ξένα και τουρκικά ΜΜΕ, αποκαλούν τον Ερντογάν δικτάτορα, επενδυμένο με ασύγγνωστη αλαζονεία, υπερφίαλο ύφος και καταπιεστική διακυβέρνηση. Πολλοί ξένοι αναλυτές εκτιμούν πως, πρώτον, ο Τούρκος πρόεδρος και το κόμμα του δεν θα επιτύχουν την απόλυτη πλειοψηφία. Δεύτερον, η Τουρκία θα γλιστρήσει περισσότερο στην αναρχία και στην ανομία. Τρίτον, η χώρα θα μετεξελιχθεί σε ακόμα ένα αποτυχημένο, με τον κίνδυνο κατάρρευσης, κράτος της Μέσης Ανατολής.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που ενισχύουν αυτήν την ερμηνεία. Ο Ερντογάν, με τον μέντορά του, Αχμέτ Νταβούτογλου, οραματίστηκαν ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, θέση που πρώτος ο Οζάλ είχε προβάλει από τη δεκαετία του ’80. Έτσι, στο πλαίσιο της γνωστής πολιτικής τους, «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες», επεδίωξαν, πρώτον, η Τουρκία να καταστεί περιφερειακή και στη συνέχεια παγκόσμια δύναμη.

Δεύτερον, κατ’ εισήγηση Νταβούτογλου, ο Ερντογάν επεδίωξε να αναδειχθεί σε προστάτη, εκφραστή και υπερασπιστή των μουσουλμάνων και των Αράβων. Τρίτον, τα έβαλε με το Ισραήλ, με το οποίο η χώρα του διατηρούσε μέχρι το 2003 άριστες σχέσεις. Τέταρτον, ο Ερντογάν επιχείρησε να εκμεταλλευτεί την «αραβική άνοιξη» και γι’ αυτό αναμείχθηκε στη Λιβύη και στην Αίγυπτο. Πέμπτον, ενώ μέχρι το 2010 είχε καλές σχέσεις με τη Συρία, ενθάρρυνε και ενίσχυσε τους αντιφρονούντες προς τον Πρόεδρο Άσαντ και σε συμπαιγνία με τη Σ. Αραβία, το Κατάρ και τις ΗΠΑ απαιτεί την απομάκρυνσή του. Έκτον, ο Τούρκος Πρόεδρος ανατίναξε την εκεχειρία με τους Κούρδους, τους οποίους θεωρεί υπαίτιους για την ήττα του κόμματός του, ΑΚΡ, στις εκλογές του περ. Ιουνίου.
Χάρτινος πύργος

Σε τελευταία ανάλυση, η εξωτερική πολιτική του διδύμου Ερντογάν-Νταβούτογλου τα τελευταία 12 χρόνια κατέρρευσε ως χάρτινος πύργος. Σήμερα η Τουρκία έχει προβλήματα με όλες τις γειτονικές χώρες και όχι μόνο, θεωρείται ο ταραξίας της περιοχής, καμία χώρα δεν την εμπιστεύεται, ούτε και αυτοί οι σύμμαχοί της, απλώς την ανέχονται επειδή την έχουν ανάγκη, ιδιαίτερα σήμερα με την κρίση του προσφυγικού. Πρέπει να επισημανθεί ακόμα πως βομβιστικές και τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον Κούρδων και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων, η υπόθεση της Κομπανί, ο πόλεμος κατά των Κούρδων και τελευταία η επιχείρηση φίμωσης εναντίον εφημερίδων και τηλεοπτικών σταθμών, που ανήκουν στον άλλοτε καρντάση του, ιμάμη Γκιουλέν, έχουν δημιουργήσει όλες τις προϋποθέσεις, ώστε ο Ερντογάν να αποτύχει στις επιδιώξεις του.

Ουσιαστικά ενταφιάζονται τα όνειρα του Ερντογάν να επιβληθεί στην Τουρκία ως δικτάτορας και δεσπότης. Ήδη, ακόμα και θρησκευόμενοι Κούρδοι και Αλεβίτες, που τον είχαν ψηφίσει στις προηγούμενες εκλογές, αποστασιοποιούνται και αυτό αποδείχτηκε με την εντυπωσιακή άνοδο του κουρδικού κόμματος στις εκλογές του περ. Ιουνίου. Ο συνεχιζόμενος πόλεμος κατά των Κούρδων αλείφει βούτυρο στο ψωμί τους, ενώ η ανάδυση του σκοτεινού «βαθέος κράτους», η φίμωση δημοσιογράφων και ΜΜΕ, η παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων, η επιβεβαιωμένη εμπλοκή της κυβέρνησης Ερντογάν στην υποστήριξη των δολοφόνων του Ισλαμικού Κράτους, συνηγορούν σε καθίζηση των ποσοστών του ΑΚΡ. Έστω και αν ο Τούρκος Πρόεδρος επιχειρεί να αναρριπίσει τα εθνικιστικά συναισθήματα των Τούρκων με ρατσιστικές προδιαγραφές, αφού τους καλεί να ψηφίσουν εκείνους που είναι γνήσιοι Τούρκοι!

Αστάθεια και αβεβαιότητα

Εάν και σήμερα ο Ερντογάν αποτύχει στις τυχοδιωκτικές φιλοδοξίες, πρέπει να αναμένεται ένταση της εσωτερικής αναταραχής και περαιτέρω πολιτική αστάθεια και κοινωνική διαίρεση και σύγκρουση. Στην προσπάθειά του να συγκρατήσει φυγόκεντρες τάσεις στο κόμμα του και να διατηρηθεί στην εξουσία, ο Τούρκος Πρόεδρος δεν αποκλείεται να κάνει εξαγωγή τής ήδη βαθιάς εσωτερικής κρίσης, σε αναζήτηση βολικών αποδιοπομπαίων τράγων. Τα κύρια επίδοξα θύματά του είναι και τα πιο ευάλωτα: Η Ελλάδα και η Κύπρος, επειδή και οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και ειδικά η Ελλάδα τώρα και το μεταναστευτικό, που η Τουρκία υποκινεί και κατευθύνει προς δυσμάς, στην Ευρώπη. Εξάλλου, τα πρόσφατα εγκαίνια του νερού της κατοχής στη βόρεια Κύπρο, τσιμεντώνουν ακόμα περισσότερο την κατοχή της από την Τουρκία.

Ο Ερντογάν θα συνεχίσει να εκμεταλλεύεται ληστρικά και αδίστακτα την κρίση με το μεταναστευτικό και να εκβιάζει μια περίτρομη Ευρώπη, που τρέφει την ολέθρια ψευδαίσθηση πως η Τουρκία θα τηρήσει τα συμφωνηθέντα και θα ανακόψει το μεταναστευτικό κύμα, που η ίδια υποκινεί, προς τη Γηραιά Ήπειρο. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η αξίωσή του όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση ανοίξει τουλάχιστον πέντε κεφάλαια της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Τα περισσότερα κεφάλαια πάγωσαν από την Κυπριακή Δημοκρατία επειδή η Τουρκία δεν σέβεται τις κυπρογενείς υποχρεώσεις της και δεν την αναγνωρίζει. Στο Αιγαίο, οι παραβιάσεις και οι παραβάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου είναι καθημερινές. Στη Δυτική Θράκη επιχειρεί να δημιουργήσει ένα νέο κυπριακό πρόβλημα.

Φρούδες ελπίδες

Στην Κύπρο, ο εγκάθετος του Ερντογάν, Ακιντζί, διαψεύδει καθημερινά τις φρούδες ελπίδες που μερίδα της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επένδυσαν σε επίδειξη δήθεν καλής θέλησης εκ μέρους της Τουρκίας, για επίλυση του Κυπριακού με βάση τις αρχές της Ε.Ε. και το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο. Η κρίση στη Συρία, οι ανύπαρκτες έως κακές σχέσεις με όλους τους γείτονες, ακόμα και με συμμάχους του, η αλαζονεία και οι απίστευτες φιλοδοξίες του, καθιστούν τον Ερντογάν έναν επικίνδυνο ηγέτη. Δεν αποκλείεται να σύρει την Τουρκία σε περιπέτειες για να διατηρηθεί στην εξουσία και, κυρίως, για να αποφύγει πιθανές διώξεις για όσα καταμαρτυρούν σ' εκείνον, στον γιο του και στον περίγυρό του για διαφθορά, ύποπτες συναλλαγές, κτλ.

Ο νέος πόλεμος που ξεκίνησε κατά των Κούρδων είναι ενδεικτικός των προθέσεών του. Αν σε όσα αναφέρονται πιο πάνω προστεθεί η καθοδική πορεία της τουρκικής οικονομίας, η εσωτερική αβεβαιότητα και η αυξανόμενη ανεργία, όλα αυτά συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα που κάποια στιγμή ενδέχεται να ανατινάξει την Τουρκία και να επηρεάσει τη γύρω περιοχή. Ο νέος συντονισμός Αθήνας και Λευκωσίας, με την εδώ επίσκεψη του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, Ν. Κοτζιά, θεωρείται βέβαιο πως πρέπει να έλαβε υπόψη και την εσωτερική κατάσταση στην Τουρκία, το απρόβλεπτο του Ερντογάν, τις σημερινές εκλογές και το διαφαινόμενο αδιέξοδο στις συνομιλίες για το Κυπριακό. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των σημερινών εκλογών στην Τουρκία, δεν πρέπει να αναμένεται μεταβολή στην πολιτική της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Κυπριακού. Αντίθετα, να αναμένεται σκλήρυνση και ένταση εκβιασμών και απειλών.