Καθοριστικός ο ερχόμενος Νοέμβριος για τις συνομιλίες - «κλειδί» για την πρόοδο περιουσιακό-εδαφικό

Για μας είναι σημαντικό το ότι όλοι αναγνωρίζουν πως μπορεί να υπάρξει συμφιλίωση της ΔΔΟ με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τονίζει ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Νίκος Χριστοδουλίδης

Η ΜΗ ΕΠΙΛΥΣΗ του Κυπριακού, δεν σημαίνει ότι θα οδηγήσει στην αποαναγνώριση της ΚΔ και στην αναγνώριση της λεγόμενης «ΤΔΒΚ». Αυτό που θα έχει ως αποτέλεσμα θα είναι η εδραίωση του απαράδεκτου στάτους κβο και κατ’ επέκτασιν η περαιτέρω ενίσχυση της εξάρτησης των Τ/κ από την Τουρκία

Την κατηγορηματική θέση της Κυβέρνησης ότι δεν μπορεί να υπάρξει λύση του Κυπριακού με μόνιμες παρεκκλίσεις από το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο επαναλαμβάνει ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Νίκος Χριστοδουλίδης, ξεκαθαρίζοντας ότι αυτό αποτελεί και πάγια θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καλεί, παράλληλα, όλους τους εμπλεκομένους στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων να αντιληφθούν ότι, η επιδιωκόμενη λύση του κυπριακού προβλήματος πρέπει να εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνον τα συμφέροντα του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, και όχι οιωνδήποτε άλλων.

Η Τουρκία, με αφορμή την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση, εκδιπλώνει μια μαξιμαλιστική στρατηγική, όσον αφορά την ενταξιακή της πορεία, ζητώντας ως αντάλλαγμα το άνοιγμα ενταξιακών κεφαλαίων, ενδεχομένως, σύμφωνα με πληροφορίες του τουρκικού Τύπου, και ανταλλάγματα όσον αφορά το Κυπριακό. Πώς η ΚΔ αντιμετωπίζει αυτή την εξέλιξη;

Αποτελεί γεγονός ότι η Τουρκία, αξιοποιώντας τον κατά γενική ομολογία σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει στο μεταναστευτικό, επιχειρεί να εξασφαλίσει ανταλλάγματα, ειδικότερα όσον αφορά την ενταξιακή της πορεία. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρεί να τύχει ειδικής μεταχείρισης -σε σχέση με άλλα υποψήφια προς ένταξη κράτη- στην ενταξιακή της πορεία. Αυτή ήταν, αν θέλετε, και η προσπάθεια που επιχειρήθηκε από κάποιους στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, να προωθήσουν δηλαδή, μέσω των Συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, την ανάγκη ειδικού, προνομιακού χειρισμού της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας.

Είναι γι’ αυτόν τον λόγο που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όταν μίλησε με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, ήταν ξεκάθαρος για τη στάση της ΚΔ έναντι μιας τέτοιας προσέγγισης, ότι δηλαδή οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις όλων των υποψήφιων χωρών βασίζονται στην αρχή της δίκαιης και αυστηρής αιρεσιμότητας και ότι η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας εξαρτάται αποκλειστικά από την ίδια και την πρόοδο στην εκπλήρωση των προενταξιακών της υποχρεώσεων.

Επιπλέον, υπάρχει ένα διαπραγματευτικό πλαίσιο το οποίο συμφωνήθηκε το 2005 και διέπει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας και συμπεριλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και τις κυπρογενείς υποχρεώσεις της Τουρκίας που αποτελούν υποχρεώσεις έναντι της ΕΕ και όλων των κρατών-μελών της. Δεν μπορεί η Τουρκία να ξεφύγει αυτού του πλαισίου, και είναι γι’ αυτόν τον λόγο, που με δική μας επιμονή, στα Συμπεράσματα του Συμβουλίου υπάρχει σαφής αναφορά σ’ αυτό το πλαίσιο.

Κατανοητή η θέση μας από Μέρκελ

Πώς συντονίζονται Λευκωσία και Αθήνα για την αντιμετώπιση αυτής της εξέλιξης, δεδομένων και των δυσοίωνων μηνυμάτων που άφησε η πρόσφατη συνάντηση της Μέρκελ με την τουρκική ηγεσία στην Άγκυρα; Ο Έλληνας ΥΠΕΞ, Ν. Κοτζιάς, υποστήριξε ότι όσα δήλωσε η Γερμανίδα Καγκελάριος εκφράζουν τις δικές της απόψεις και όχι της Ένωσης. Η ΚΔ συμμερίζεται αυτή την προσέγγιση;

Υπάρχει άριστος συντονισμός με την ελληνική κυβέρνηση και αυτό αποδείχτηκε στην πράξη στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Θέλω, όμως, να πω και κάτι άλλο γι’ αυτό το θέμα, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι εμφανίζονται κατά καιρούς κάποια κράτη-μέλη ως ένθερμοι υποστηρικτές της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας. Η Κύπρος και η Ελλάδα είναι οι χώρες που επιθυμούν περισσότερο από οιονδήποτε άλλον να προωθηθεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Δεν μπορείς να αλλάξεις τη γεωγραφία.

Η Τουρκία θα είναι πάντα ένα γειτονικό κράτος προς την Ελλάδα και την Κύπρο, και άρα προτιμούμε να έχουμε έναν γείτονα που σέβεται τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και, αν είναι δυνατόν, να είναι και κράτος-μέλος της ΕΕ. Άρα, εμείς επιθυμούμε περισσότερο απ’ όλους την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι μπορεί να γίνει αποδεκτή ειδική μεταχείριση για την Τουρκία και αυτή δεν είναι θέση μόνο της Κύπρου και της Ελλάδας, αλλά και άλλων κρατών-μελών της ΕΕ.

Η ενταξιακή πορεία οιασδήποτε χώρας αποτελεί διακρατική διαδικασία, δηλαδή χρειάζεται η σύμφωνη γνώμη και των 28 κρατών-μελών για να προχωρήσει. Να σας θυμίσω ότι, πρόσφατα, η κ. Μέρκελ, που ήταν στην Τουρκία, αναφέρθηκε σε αυτήν τη σημαντική πτυχή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Άρα, εναπόκειται στην Τουρκία αν θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της και κατ’ επέκταση να είναι εφικτό να προχωρήσει η ενταξιακή της πορεία. Να αναφέρω επίσης ότι κατά την πρόσφατη συνάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη με την κ. Μέρκελ στο περιθώριο της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στη Μαδρίτη ουδεμία νύξη ή πίεση έγινε για συγκατάθεσή μας σε άνοιγμα τουρκικών κεφαλαίων, αλλά αντιθέτως έγινε απολύτως κατανοητή η θέση μας, που την ανέπτυξε ο Πρόεδρος, για συμμόρφωση υποψηφίων χωρών με τις αρχές και αξίες της ΕΕ, και, βεβαίως, την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ανέλαβαν έναντι της Ε.Ε και των κρατών-μελών της.

Απαιτείται η σύμφωνη γνώμη όλων για προώθηση κεφαλαίων

Πρόσφατες πληροφορίες φέρουν τον Επίτροπο Διεύρυνσης να μεθοδεύει τη διαδικασία ανοίγματος ενταξιακών κεφαλαίων πριν από τον ερχόμενο Μάρτιο, έπειτα από διαβουλεύσεις με την τουρκική κυβέρνηση. Ποια είναι η θέση της Κύπρου;

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι, για να γίνει απόλυτα κατανοητό απ’ όλους, καθώς, λόγω και της τεχνικής φύσεως του θέματος, δεν υπάρχει ενδεχομένως σαφής αντίληψη. Το 2005, με τη σύμφωνο γνώμη της ΚΔ, ξεκίνησαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας. Το 2006, το Συμβούλιο, δηλαδή όλα τα κράτη-μέλη, επειδή η Τουρκία δεν εφάρμοσε το Πρόσθετο Πρωτόκολλο, όπως ήταν υποχρέωσή της, προς όλα τα κράτη-μέλη, αποφάσισε το πάγωμα οκτώ ενταξιακών κεφαλαίων της Τουρκίας, που σχετίζονται με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο.

Το 2009, η ΚΔ με πολιτική δήλωση πάγωσε άλλα έξι κεφάλαια, για πολύ συγκεκριμένους λόγους, που αφορούν τη μη πρόοδο στην εκπλήρωση υποχρεώσεων της Τουρκίας, όπως αυτές προέκυπταν από την ενταξιακή της πορεία. Ένα κεφάλαιο για να ανοίξει, υπάρχουν τα κριτήρια ανοίγματος και, για να κλείσει, κριτήρια κλεισίματος, που καθορίζονται από τα 28 κράτη-μέλη και τα οποία πρέπει να ικανοποιηθούν από τις υποψήφιες χώρες. Υπάρχουν, βεβαίως, κάποια κεφάλαια, όπου δεν υπάρχουν κριτήρια ανοίγματος, γιατί, για παράδειγμα, δεν υπάρχει κεκτημένο στους τομείς που καλύπτουν, αλλά μόνον κριτήρια κλεισίματος.

Ωστόσο, για τα όποια κριτήρια, απαιτείται η σύμφωνη γνώμη όλων των κρατών-μελών, τα οποία παρακολουθούν την πρόοδο της υποψήφιας χώρας στην εκπλήρωσή τους. Άρα, εάν η Επιτροπή επιθυμεί να προωθήσει τα όποια κεφάλαια, είτε τα παγωμένα από την ΚΔ είτε τα παγωμένα από άλλες χώρες, θα πρέπει να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη όλων των κρατών-μελών, συμπεριλαμβανομένης και της ΚΔ, και στη συνέχεια να υπάρξει διαπραγμάτευση και να συμφωνηθούν τα συγκεκριμένα κριτήρια ανοίγματος απ’ όλα τα κράτη-μέλη.

Γίνεται ειδικότερα λόγος για το κεφάλαιο 17. Υπάρχει η προοπτική συναίνεσης;

Το κεφ. 17 αφορά την οικονομική και νομισματική πολιτική της ΕΕ και είναι ένα από τα τέσσερα κεφάλαια που πάγωσε μονομερώς η Γαλλία το 2007. Δεν έχει κριτήρια ανοίγματος, αλλά μόνον κλεισίματος, και αυτό διότι σε κάθε κεφάλαιο υπάρχει ένα μίνιμουμ κριτηρίων που, εάν υφίσταται, τότε δεν απαιτούνται κριτήρια ανοίγματος. Βρίσκεται σε εξέλιξη ένας διάλογος ανάμεσα στα ΚΜ και σύντομα αναμένεται να ανοίξει. Συζητούνται στο Συμβούλιο τα κριτήρια κλεισίματος και μπορώ να αναφέρω ότι μεταξύ των τριών κριτηρίων κλεισίματος η δική μας πλευρά έχει συμπεριλάβει, βάσει των Συμπερασμάτων του 2006 του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων, τα οποία αναφέρουν ότι κανένα κεφάλαιο δεν μπορεί να κλείσει χωρίς την εφαρμογή του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου και έναντι της Κύπρου, το θέμα της πλήρους και χωρίς διακρίσεις εφαρμογής Πρόσθετου Πρωτοκόλλου. Είναι μια προϋπόθεση για την Τουρκία, προκειμένου να κλείσει το συγκεκριμένο κεφάλαιο.

Άρα η Κύπρος θα εμμείνει στο συγκεκριμένο benchmark.

Στο συγκεκριμένο benchmark, ναι, το οποίο συζητείται στο επίπεδο των κρατών-μελών, και η θέση μας αυτή είναι απόλυτα κατανοητή. Εξάλλου, όπως έχω αναφέρει, από το 2006 η εφαρμογή από μέρους της Τουρκίας του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι closing benchmark για όλα τα Κεφάλαια.

Καθοριστικά εδαφικό-περιουσιακό

Πολύ πρόσφατα, σε δηλώσεις σας αναφερθήκατε στην καθοριστικότητα της συγκεκριμένης φάσης των διαπραγματεύσεων, κάνοντας λόγο για κομβικό σημείο, ενόψει διάφορων προσκομμάτων που ανέκυψαν, επί της ουσίας, στο διαρρεύσαν διαπραγματευτικό διάστημα. Κατά την εκτίμησή σας, ποιο είναι το κλειδί, αυτήν τη στιγμή, για το ξεμπλοκάρισμα της διαδικασίας;

Τον Νοέμβριο, μέσα από την εντατικοποίηση των συναντήσεων μεταξύ των ηγετών, δύο είναι τα θέματα που θα κυριαρχήσουν του διαλόγου. Από τη μια είναι το περιουσιακό, το οποίο είναι άμεσα συνυφασμένο και με τα κριτήρια του εδαφικού. Όλοι αντιλαμβάνονται πώς συνδέονται τα δύο κεφάλαια. Άρα, αναμένεται, μέσα από τον διάλογο που θα γίνει τον Νοέμβριο σε επίπεδο ηγετών, οι οποίοι θα έχουν εφεξής, αν θέλετε, και πιο πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαπραγμάτευση, να δούμε πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση πραγμάτων και να είμαστε σε θέση να προβούμε σε πιο ασφαλείς εκτιμήσεις. Αλλά θεωρώ τα δύο αυτά κεφάλαια, στην παρούσα φάση, ως τα πιο καθοριστικά.

Υπάρχει, επιτρέψτε μου να πω, και ένα άλλο θέμα που προέκυψε πρόσφατα και αφορά το θέμα του ευρωπαϊκού κεκτημένου, των αρχών και αξιών της ΕΕ σε συνδυασμό με τη λύση που συμφωνήθηκε και αφορά τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως αυτή καθορίζεται από τα σχετικά ψηφίσματα των ΗΕ. Είναι κάτι που αναμένεται να απασχολήσει τους δύο ηγέτες. Για μας είναι σημαντικό το ότι όλοι αναγνωρίζουν πως μπορεί να υπάρξει συμφιλίωση της ΔΔΟ με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Είναι κάτι που αναμένουμε και θεωρούμε πρωταρχικής σημασίας να γίνει απόλυτα κατανοητό και από την τουρκική πλευρά, για να μπορεί κατ’ επέκταση να υπάρξει πρόοδος στις διαπραγματεύσεις.

Η ΕΕ απορρίπτει τις μόνιμες παρεκκλίσεις

Ωστόσο, ο Τ/κ ηγέτης, Μ. Ακιντζί, κάνει λόγο για μόνιμες παρεκκλίσεις, τις οποίες μάλιστα χαρακτήρισε ως φυσικό δικαίωμα των Τ/κ. Επίσης, ήγειρε διαφωνίες όσον αφορά τον προσδιορισμό της έννοιας της διζωνικότητας, που αποτελεί ακρογωνιαία λίθο για την επίτευξη συμφωνίας. Πώς μπορούν να υπερβαθούν αυτά τα χάσματα; Δεν καταλύεται, έτσι, και η κοινή βάση της διαπραγμάτευσης, όταν διαφωνούν οι πλευρές στην έννοια της διζωνικότητας;

Έχετε δίκιο ότι υπάρχει αυτή η διαφορετική προσέγγιση από τον κ. Ακιντζί. Η τ/κ πλευρά, δηλαδή, υποστηρίζει, ανάμεσα σε άλλα, ότι θα πρέπει να υπάρξουν παρεκκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η διζωνικότητα και η πολιτική ισότητα. Εμείς λέμε ότι υπάρχει τρόπος να διασφαλιστεί η μορφή της λύσης που έχει συμφωνηθεί χωρίς να υπάρχουν παραβιάσεις θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των τεσσάρων βασικών ελευθεριών και χωρίς παρεκκλίσεις από το κεκτημένο.

Είναι σημαντικό, ότι αυτή η θέση υιοθετείται από την ΕΕ, η οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δεχθεί παρεκκλίσεις, και ειδικότερα παρεκκλίσεις που αφορούν τον σκληρό πυρήνα του ευρωπαϊκού κεκτημένου, δηλαδή βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Γι’ αυτό, προσπαθώντας όλοι, Ε/κ και Τ/κ, να βρούμε λύση, πρέπει να καταλάβουμε ότι στόχος μας μέσα από τη διαπραγμάτευση είναι να καταλήξουμε σε μια κατάσταση πραγμάτων, που πρώτα απ’ όλα θα εξυπηρετεί τους Κυπρίους, τον κυπριακό λαό και κανέναν άλλον. Δεν μπορούν Ε/κ και Τ/κ να είναι Ευρωπαίοι πολίτες δεύτερης κατηγορίας στην ίδιά τους την πατρίδα.

Επί του προκειμένου, επειδή αναφερθήκατε στη στάση της ΕΕ, θεωρείτε ότι ο παρεμβατικός της ρόλος είναι ουσιαστικός; Είστε ικανοποιημένοι από τον ρόλο του κ. Φαν Νούφελ;

Η πρόσφατη παρουσία του κ. Φαν Νούφελ στις διαπραγματεύσεις σε επίπεδο διαπραγματευτών, κάτι που αναμένουμε και επιθυμούμε να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο στο αμέσως επόμενο διάστημα, είχε προστιθέμενη αξία, είναι κάτι που μας ικανοποιεί και θεωρούμε ότι η περαιτέρω εμπλοκή του θα είναι καθοριστική στο να ξεπεραστούν σημαντικές διαφωνίες που υφίστανται σήμερα και προς όφελος και των δύο πλευρών.

Αδιανόητες για εμάς οι στρατιωτικές εγγυήσεις

Το άλλο μείζον θέμα της διαπραγμάτευσης είναι οι εγγυήσεις, όπου επίσης διεξάγεται αρκετή συζήτηση. Η Τουρκία δηλώνει ότι επιφυλάσσεται να εκφράσει τις απόψεις της σε κατοπινότερο στάδιο, στο πλαίσιο ενδεχομένως μιας διεθνούς διάσκεψης, όπως την αντιλαμβάνεται η ίδια, ενώ Ελλάδα και Κύπρος απορρίπτουν αναφανδόν το σύστημα των εγγυήσεων. Γίνεται παράλληλα λόγος για κάποιο μοντέλο εγγυήσεων. Πώς θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε στις βασικές του παραμέτρους και στους κεντρικούς του άξονες;

Δεν τίθεται θέμα εν έτει 2015 να μιλούμε για στρατιωτικές εγγυήσεις σε μια χώρα, πολύ περισσότερο ένα κράτος-μέλος της ΕΕ. Εξάλλου, και ο θεσμός των εγγυήσεων που ίσχυε το 1960 αποδείχθηκε στην πράξη όχι μόνο μη λειτουργικός αλλά και καταστροφικός. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι δεν τίθεται σε καμιά περίπτωση θέμα στρατιωτικών εγγυήσεων στην Κύπρο. Υπάρχει ένα άλλο γεγονός που πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Από τη μια υπάρχει μια καχυποψία από πλευράς Τ/κ προς τους Ε/κ και την ίδια στιγμή από τους Ε/κ προς την Τουρκία.

Είναι δύο δεδομένα τα οποία οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε. Και πώς μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε; Εμείς θεωρούμε ότι η ΕΕ μπορεί να προσφέρει αυτή την ασφαλιστική δικλίδα όσον αφορά την εφαρμογή της λύσης, προκειμένου να μην υπάρξουν προβλήματα, αλλά και να αντιμετωπιστούν αυτές οι ανησυχίες.

Έχουμε παραδείγματα από το πρόσφατο παρελθόν, όπου η παρέμβαση της Ένωσης προς κράτη-μέλη ήταν καταλυτική στο να αντιμετωπιστούν τέτοιου είδους προβλήματα. Άρα θωρούμε ότι η ΕΕ μπορεί να προσφέρει απαντήσεις σε αυτές τις ανησυχίες. Με αφορμή το συγκεκριμένο θέμα, θέλω να επαναλάβω μια βασική θέση της δικής μας πλευράς: Εργαζόμενοι για να βρούμε λύση, πρέπει να έχουμε ξεκάθαρα στο μυαλό μας, ότι ο στόχος μας θα πρέπει να είναι να πετύχουμε μια λύση η οποία να ικανοποιεί κατά κύριο λόγο τους Ε/κ και τους Τ/κ και κανέναν άλλο.

Στόχος της λύσης μόνον το συμφέρον Ε/κ και Τ/κ

Ωστόσο η Τουρκία διεκδικεί έναν ηγεμονικό ρόλο στην περιοχή, και προφανώς επιδιώκει μέσα από τη λύση του Κυπριακού, αλλά και μέσα από κάποιο μοντέλο εγγυήσεων, να κατοχυρώσει αυτόν τον ρόλο. Πώς μπορούμε να παρακάμψουμε αυτό το δεδομένο;

Είναι γι’ αυτό που ανέφερα ότι στις διαπραγματεύσεις πρέπει να έχουμε ως τελικό στόχο το κοινό συμφέρον του κυπριακού λαού και κανενός άλλου. Είναι πολύ σημαντική προϋπόθεση για να πετύχει η προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη. Αλλά και σε σχέση με τις εγγυήσεις, να προσθέσω και κάτι άλλο. Αυτήν τη στιγμή, βάσει του Συντάγματος του 1960 υπάρχουν τρεις εγγυήτριες δυνάμεις. Οι δύο έχουν ήδη μιλήσει. Η Ελλάδα έχει ξεκάθαρη θέση εναντίον των εγγυήσεων, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο ανέφερε ότι δεν διεκδικεί ρόλο στην Κύπρο αν δεν του ζητηθεί…

Αυτή είναι η επίσημη θέση του Λονδίνου;

Υπάρχει η δήλωση του κ. Φίλιπ Χάμοντ, ΥΠΕΞ της Μ. Βρετανίας, όταν είχε συναντηθεί στην Κύπρο με τον κ. Κασουλίδη, ότι δεν διεκδικεί ειδικό ρόλο στην Κύπρο. Είναι, λοιπόν, σημαντικό ότι οι δύο από τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις έχουν αυτήν τη θέση.

Επαναλήφθηκε, κ. Εκπρόσωπε, αυτή η θέση του Ην. Βασιλείου, στην πρόσφατη συνάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Βρετανό Πρωθυπουργό;

Εξεφράσθη και από τον κ. Κάμερον…

Αρνητική εξέλιξη ο αγωγός του νερού

Μια άλλη σημαντική εξέλιξη που σημειώθηκε πρόσφατα είναι η υδατική σύνδεση της Τουρκίας με τα κατεχόμενα. Πολλοί κάνουν λόγο για μια έμμεση μορφή προσάρτησης των κατεχομένων στην Τουρκία, και εδώ παρεισφρέει ένας άλλος τελεστής στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, που ενδεχομένως να διαφοροποιεί τα διαπραγματευτικά δεδομένα. Ποια είναι η θέση της Κυβέρνησης επί του προκειμένου;

Είναι μια αρνητική εξέλιξη, μια παράνομη ενέργεια η οποία, αν θέλετε, μία από τις σημαντικότερες επιπτώσεις που έχει, είναι η ενίσχυση της εξάρτησης των Τ/κ από την Τουρκία, και είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει και τους ίδιους τους Τ/κ. Αν κάποιος μελετήσει τις πρόνοιες αυτής της συμφωνίας, θα αντιληφθεί ότι αυτή εξυπηρετεί κατά κύριο λόγο την Τουρκία και όχι τους Τ/κ. Άρα, πρέπει όλοι να αντιληφθούμε, και με αφορμή τις δηλώσεις που έγιναν από πλευράς Τουρκίας για λύση έως το τέλος του ’15 ειδάλλως θα έχουμε αρνητικές εξελίξεις, αλλά και λαμβάνοντας πάντα υπ’ όψιν αυτό που επανέλαβα προηγουμένως, ότι στόχος μας στις διαπραγματεύσεις είναι να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα των Ε/κ και των Τ/κ, πως εάν δεν επιλυθεί το Κυπριακό το συντομότερο δυνατό, δεν θα είναι αρνητική εξέλιξη μόνο για τους Ε/κ , αλλά και για τους Τ/κ.

Γιατί η μη επίλυση του Κυπριακού, δεν σημαίνει ότι θα οδηγήσει στην αποαναγνώριση της ΚΔ και στην αναγνώριση της λεγόμενης «ΤΔΒΚ». Αυτό που θα έχει ως αποτέλεσμα η μη επίλυση του κυπριακού προβλήματος θα είναι η εδραίωση του απαράδεκτου στάτους κβο και κατ’ επέκταση, ανάμεσα σε άλλα, η περαιτέρω ενίσχυση της εξάρτησης των Τ/κ από την Τουρκία με ό,τι μια τέτοια εξέλιξη συνεπάγεται για τους ίδιους. Άρα, αν δεν λύσουμε το Κυπριακό, και οι Ε/κ και οι Τ/κ έχουμε να χάσουμε.