ΟΙ ΧΙΑΣΤΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΩΝ ΚΑΙ Η ΨΕΥΔΗΣ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΙΑ «ΕΜΠΛΕΞΑΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ»

Ο Νίκος Αναστασιάδης υιοθέτησε μία διαχρονική αξίωση της Τουρκίας, θριαμβολόγησε, αλλά η Τουρκία δεν είναι στο τραπέζι των συνομιλιών και οι χιαστί συναντήσεις ετάφησαν χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση

Η οργή Σαμαρά κατά Βενιζέλου και η παραδοχή του τελευταίου, ότι ενήργησε καθ' υπόδειξιν Αναστασιάδη

Ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα που είπε αυτή η Κυβέρνηση στον λαό είναι το ψέμα των χιαστί συναντήσεων. Δηλαδή, οι επισκέψεις των δύο διαπραγματευτών, του Ανδρέα Μαυρογιάννη και του Κουντρέτ Οζερσάι -τότε Τουρκοκύπριου διαπραγματευτή- στην Άγκυρα και την Αθήνα αντίστοιχα, για να συνομιλήσουν με την επίσημη τουρκική και ελλαδική πλευρά για το Κυπριακό. Αλλά αν ήταν ένα ψέμα μόνο, ένα πυροτέχνημα που έσβησε, θα ήταν το ολιγότερο κακό.

Εκείνη η συμφωνία άνοιξε διάπλατα την πόρτα στο ψευδοκράτος να εισέλθει στα κέντρα αποφάσεων της ελληνικής κυβέρνησης, και αφού η Ελλάδα αναγνώριζε το ψευδοκράτος ως συνομιλητή, το ίδιο έπραξαν και οι υπόλοιπες κυβερνήσεις. Συνείργησαν, εν ολίγοις, αυτές οι χιαστί συναντήσεις, στην προώθηση ακόμη περισσότερο της προσπάθειας της Τουρκίας να εισαγάγει το ψευδοκράτος ως επίσημο συνομιλητή ξένων κυβερνήσεων.

Να υπενθυμίσουμε ότι η συμφωνία για χιαστί συναντήσεις των δύο διαπραγματευτών έγινε τον Σεπτέμβριο του 2013 στη Νέα Υόρκη, μεταξύ των τότε Υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, Ευάγγελου Βενιζέλου και Αχμέτ Νταβούτογλου, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Όπως δήλωσε τότε ο κ. Βενιζέλος, η σχετική πρόταση για να υπάρξουν τέτοιες συναντήσεις έγινε με επιμονή του Προέδρου Αναστασιάδη.

Η ανακοίνωση της συμφωνίας προκάλεσε φρενίτιδα ενθουσιασμού στην κυπριακή κυβέρνηση. Ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Χρήστος Στυλιανίδης και ο Δημοκρατικός Συναγερμός πανηγύρισαν έξαλλα τη συμφωνία. Την παρουσίαζαν ως μέγα επίτευγμα. Για πρώτη φορά, δήλωναν, εμπλέξαμε την Τουρκία στον διακοινοτικό διάλογο και την καταστήσαμε υπόλογη για τις θέσεις που καταθέτει η τουρκοκυπριακή πλευρά.

Ουδέν αναληθέστερον. Ουδέποτε η Τουρκία ενεπλάκη στον διάλογο και ουδέποτε θεωρήθηκε υπόλογη για τις τουρκοκυπριακές προτάσεις. Και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης υιοθέτησε μία παλαιά αξίωση της Τουρκίας, την οποία είχαν απορρίψει προηγούμενοι Πρόεδροι της Δημοκρατίας, περιλαμβανομένου και του Δημήτρη Χριστόφια. Το αποκάλυψε αυτό ο Τουμάζος Τσιελεπής, σε μία δήλωσή του.

Αλλά κατά τραγική διάψευση των θριαμβολογιών της κυβέρνησης Αναστασιάδη, το ίδιο είπε και ο Αχμέτ Νταβούτογλου, σε δηλώσεις του μετά την επίτευξη της συμφωνίας. Η αποδοχή της «Τ.Δ.Β.Κ.», ως συνομιλητή, υπήρξε διαχρονική πρόταση της Τουρκίας την οποία απέρριπταν οι ελληνοκυπριακές διοικήσεις, είπε.

Η κατάληξη αυτής της συμφωνίας, ήταν κωμική. Οι δύο διαπραγματευτές επεσκέφθησαν, αντίστοιχα, μόνο μία φορά την Αθήνα και την Άγκυρα. Είχαν μία φιλοφρονητικού τύπου συνάντηση, ο μεν κ. Μαυρογιάννης με τον τότε υφυπουργό εξωτερικών της Τουρκίας Φεριντούν Σινιρλίογλου, ο δε Οζερσάι με τον τότε Γ.Γ. του ελληνικού Υπουργείου εξωτερικών Αναστάσιο Μιτσιάλη. Ήταν ο Φεβρουάριος του 2014. Τίποτε το ουσιαστικό δεν συζητήθηκε. Από τότε, καμία άλλη επίσκεψη δεν έγινε και το πυροτέχνημα Αναστασιάδη έσβησε, όπως άναψε, αφήνοντας όμως πίσω του πολλά πλεονεκτήματα για την Τουρκία και το ψευδοκράτος.

Τα «σταφύλια» του Οζερσάι

Ενδεικτική ήταν η αντίδραση της Άγκυρας. Μετά από τη συνάντηση Μαυρογιάννη-Σινιρλίογλου, πηγές του τουρκικού ΥΠΕΞ χαρακτήριζαν «σοβαρό βήμα» τις επισκέψεις των δύο διαπραγματευτών. Τόνισαν, μάλιστα, ότι η Τουρκία θα δέχεται τον Ελληνοκύπριο διαπραγματευτή στο ίδιο επίπεδο που θα δέχεται η Αθήνα τον Τουρκοκύπριο διαπραγματευτή. Η συνάντηση διήρκεσε μιάμιση ώρα και τον Ανδρέα Μαυρογιάννη συνόδευαν ο Πόλυς Πολυβίου και ο Πόλυς Ιωάννου.

Η συνάντηση Οζερσάι-Μιτσιάλη κράτησε περισσότερο από δύο ώρες, και η διάρκειά της χαρακτηρίστηκε ως έκπληξη, αφού κράτησε δύο ώρες έναντι μιάμισης εκείνης του Μαυρογιάννη-Σινιρλίογλου. Σε αντίθεση με τον Ελληνοκύπριο διαπραγματευτή, ο Οζερσάι ήταν λαλίστατος, ενδεικτικό της ευφορίας που επικρατούσε στην τουρκική πλευρά. Δήλωσε στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ», «Πήρα μαζί μου μία τσάντα γεμάτη εκπλήξεις. Δεν ήρθαμε στην Αθήνα να δείρουμε τον αμπελουργό, αλλά να φάμε σταφύλια».

Σε άλλες δηλώσεις του στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Κίπρις», ο Οζερσάι δήλωσε ενθουσιασμένος και υπερήφανος γιατί είναι ο πρώτος Τουρκοκύπριος διαπραγματευτής που επισκέπτεται την Αθήνα, ύστερα από μισόν αιώνα. Και ακούστε τι δήλωνε ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Χρήστος Στυλιανίδης, για τη συνάντηση Μαυρογιάννη-Σινιρλίογλου: «Είναι μία πολύ σημαντική συνάντηση. Για πρώτη φορά Κύπριος αξιωματούχος φτάνει στην Άγκυρα για μια τέτοια συνάντηση με Τούρκο αξιωματούχο.

Ελπίζουμε ότι αυτή η συνάντηση θα είναι η αρχή και άλλων πολλών συναντήσεων. Αυτή ήταν η πρόθεση της Κυβέρνησης και του Προέδρου της Δημοκρατίας, που πρότεινε αυτήν τη διαδικασία. Θεωρούμε ότι έχει ακόμα πολλά θετικά να αποδώσει εκατέρωθεν».

Ψευδαισθήσεις, παραπλανήσεις, ψέματα. Αυτή ήταν πάντοτε η πολιτική της Κυβέρνησης στο Κυπριακό...

Πριν από μερικές ημέρες, κατά την επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, σε δήλωσή του, ανέφερε ότι «η Τουρκία δεν βρίσκεται στο τραπέζι των συνομιλιών». Ήταν η μόνη, μετά από τρία χρόνια, παραδοχή, χωρίς όμως mea culpa, για τον μεγάλο εμπαιγμό που επεχείρησε εις βάρος του κυπριακού λαού. Ούτε ώς σήμερα η κυβέρνηση Αναστασιάδη εξήγησε ποτέ γιατί ξαφνικά, και χωρίς καμία ενημέρωση του λαού, εκείνες οι περιβόητες χιαστί συναντήσεις διακόπηκαν τόσο αδόξως, εν κρυπτώ και παραβύστω...

Θύελλα στην Αθήνα

Στην Αθήνα, όμως, η συμφωνία για χιαστί συναντήσεις είχε προκαλέσει θύελλα, σύμφωνα με όσα έγραψαν αργότερα ελλαδικές ιστοσελίδες.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς αντέδρασε με οργή στη συμφωνία. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, εξεδήλωσε κάθετη αντίδραση στις πρωτοβουλίες Βενιζέλου, επειδή ανέτρεπαν την εθνική γραμμή στο Κυπριακό, αφού: ο εκπρόσωπος του ψευδοκράτους γινόταν αποδεκτός ως επίσημος συνομιλητής της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ ο εκπρόσωπος του κυπριακού κράτους χαρακτηριζόταν ως εκπρόσωπος των Ελληνοκυπρίων από την Άγκυρα.

Η αντίδραση μάλιστα του Αντώνη Σαμαρά έγινε θέμα και στον τουρκικό Τύπο, και η «Μιλιέτ» έγραψε ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός πιστεύει ότι αν η Αθήνα εκλάβει ως συνομιλητή έναν εκπρόσωπο του ψευδοκράτους, τότε ουσιαστικά θα δώσει μήνυμα σε όλους ότι μπορούν να κάνουν το ίδιο. Όπως τελικά συνέβη. Η εφημερίδα μάλιστα προχωρεί και γράφει ότι ο Σαμαράς είπε στον Βενιζέλο: «Εσύ μας έβαλες αυτό το θέμα στο κεφάλι μας».

Ενόψει των δημοσιευμάτων που αναπτύχθηκαν τότε, το Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ανέφερε ότι «στη στρατηγική και στους χειρισμούς της εξωτερικής πολιτικής υπάρχει πλήρης ταύτιση απόψεων και συμφωνία του Πρωθυπουργού και του Αντιπροέδρου της κυβέρνησης και Υπουργού Εξωτερικών». Σε άλλη ανακοίνωση, όμως, του Υπουργείου, τονίστηκε ότι η ελληνική κυβέρνηση αποδέχθηκε τη σχετική πρόταση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ακριβώς για να διευκολυνθεί η απευθείας επαφή του διαπραγματευτή της ελληνοκυπριακής κοινότητας, με την τουρκική κυβέρνηση». Αποκαλύπτει, δηλαδή, ότι η ευθύνη για εκείνη την κωμική και χωρίς πολύ προβληματισμό για τις επιπτώσεις της πρόταση ανήκε στον Πρόεδρο Αναστασιάδη.

Όμως αυτό αποδεικνύεται και από άρθρο του γνωστού ακαδημαϊκού Μάριου Ευρυβιάδη, ο οποίος επισημαίνει ότι κατά την παραλαβή του Υπουργείου Εξωτερικών από τον Νίκο Κοτζιά, ο απερχόμενος Ευάγγελος Βενιζέλος είχε αποκαλύψει ότι η Αθήνα είχε σοβαρότατους ενδοιασμούς για τις λεγόμενες χιαστί συναντήσεις, τις αποδέχθηκε όμως κατόπιν επιμονής του Προέδρου Αναστασιάδη.

Τελικά, τι αποδεικνύεται από τη θλιβερή αυτή ιστορία; Ότι η Κυβέρνηση ενεργεί ερασιτεχνικά, απροβλημάτιστα και χωρίς να αναλογίζεται τις συνέπειες των αποφάσεών της στο εθνικό θέμα. Κάνει πολιτική στα εθνικά θέματα χάριν της λαϊκής κατανάλωσης. Για τη δημιουργία εντυπώσεων και μόνο, απλώς για να θριαμβολογήσει. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης υιοθέτησε μία διαχρονική τουρκική αξίωση, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να ανοίξει διάπλατα ο δρόμος του ψευδοκράτους, ως επίσημου συνομιλητή όλων των ξένων κέντρων αποφάσεων. Από τότε, το ψευδοκράτος μπαινοβγαίνει στον Λευκό Οίκο, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παντού... Και οι ξένοι αξιωματούχοι κάνουν παρέλαση μέσα στο ψευδοπροεδρικό...