Η προεκλογική γεωγραφία του ΔΗΚΟ και η μάχη για τον έλεγχο της ΚΟ

Για πρώτη φορά από τις βουλευτικές εκλογές του 2001 το ΔΗΚΟ κατέρχεται στην εκλογική αναμέτρηση των Βουλευτικών ευρισκόμενο εκτός κυβερνητικού σχηματισμού, σε θέση καθαρής αντιπολίτευσης

ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΣ βαρέων ονομάτων στη Λευκωσία, όπου θα δοθεί η «μάχη των μαχών»

Εντείνονται οι ζυμώσεις στο Δημοκρατικό Κόμμα, ενόψει του καταρτισμού των ψηφοδελτίων για τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου.

Μια εκλογική αναμέτρηση, η οποία αναμένεται να αποβεί καθοριστική για τη μελλοντική πορεία του κόμματος του Κέντρου, που καλείται να αναστρέψει ένα δυσοίωνα επιπολάζον κλίμα κομματικής εσωστρέφειας.

Το ΔΗΚΟ, όπως και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα, πορεύεται προς τις βουλευτικές εκλογές, μέσα σ’ ένα περιβάλλον δύσθυμης μετεξέλιξης ολόκληρου του πολιτικού συστήματος, με κύρια χαρακτηριστικά την επελαύνουσα κρίση αντιπροσώπευσης, όπως καταγράφεται στα ολοένα και πιο διογκούμενα ποσοστά της αποχής, καθώς και στην αποστροφή των πολιτών προς τα πολιτικά κόμματα και τους εκπροσώπους τους.

Ένα πολύμορφο κάδρο δυσκολιών, το οποίο, ωστόσο, διαζωγραφίζουν με ακόμη πιο… μελανά χρώματα άλλοι δύο παράγοντες, η επενέργεια των οποίων ήδη άρχισε να αφήνει τα σημάδια της.

Ο πρώτος είναι το γεγονός πως το μεγάλο κόμμα του Κέντρου πορεύεται προς τις κάλπες σ’ ένα κλίμα έντονης εσωκομματικής πόλωσης και με ασύνδετες, έως αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον, τις δυνάμεις του. Και εξακολουθεί, προσώρας, να παραμένει αναπάντητο το ερώτημα, πόσο συντεταγμένα και με ποιες δυνάμεις ενεργά συμπτυγμένες θα εμπλακεί στην εκλογική μάχη.

Ο δεύτερος, αφορά το γεγονός ότι, για πρώτη φορά από τις βουλευτικές εκλογές του 2001, κατέρχεται στην εκλογική αναμέτρηση των Βουλευτικών ευρισκόμενο εκτός κυβερνητικού σχηματισμού, σε θέση καθαρής αντιπολίτευσης. Τότε, ωστόσο, η άνοδος του μ. Τάσσου Παπαδόπουλου στην προεδρία του κόμματος, προοιωνιζόταν τη σχεδόν αναπόφευκτα νικηφόρο προοπτική στις προεδρικές εκλογές του 2003, επικεφαλής της τριμερούς συνεργασίας με το ΑΚΕΛ και την ΕΔΕΚ, όπερ και έγινε. Προοπτική που, για ένα παραδοσιακό κόμμα εξουσίας, όπως το ΔΗΚΟ, αντιστάθμιζε σε «πελατειακό» βάρος τη μη συμμετοχή στην Κυβέρνηση.
Κάτι τέτοιο, όμως, δεν φαίνεται ιδιαίτερα πιθανό τώρα, αφού μια ανάλογου χαρακτήρα, έκτασης και περιεχομένου συνεργασία, τουλάχιστον μέσα στα υφιστάμενα ιδεολογικοπολιτικά συμφραζόμενα, φαντάζει μάλλον απίθανη.

Καταλύτες

«Καταλύτης», βεβαίως, των εσωκομματικών ζυμώσεων, όσον αφορά τη μορφή που θα διαλάβουν οι διεργασίες διαμόρφωσης του εκλογικού ψηφοδελτίου και την κατεύθυνση προς την οποία θα πορευθεί το κόμμα, θεωρείται η στάση που θα τηρήσουν «έναντι» των εκλογών ο τέως Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, βουλευτής Μάριος Καρογιάν, και ο Αναπληρωτής Πρόεδρος, Μάρκος Κυπριανού.

Ο τελευταίος, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, κρατά, προσώρας, κλειστά τα χαρτιά του ως προς το ενδεχόμενο να διεκδικήσει την είσοδό του στο Κοινοβούλιο, επιχειρεί, ωστόσο, να αναλάβει έναν ενεργά συνενωτικό ρόλο στο κόμμα, φέρνοντας κοντά τα δύο «στρατόπεδα», στάση που θεωρεί πως θα αυξήσει το εύρος της επιρροής του στο εσωκομματικό παιγνίδι. Εννοείται, βεβαίως, ότι ενδεχόμενη κάθοδός του στις εκλογές στο ψηφοδέλτιο της Λευκωσίας θα καταστήσει ακόμη πιο δύσκολο το ήδη δυσεπίλυτο σταυρόλεξο της εσωκομματικής μάχης στην πρωτεύουσα.

Η στάση Μάριου

Από την πλευρά του, ο Μάριος Καρογιάν εξακολουθεί να τηρεί στάση αναμονής, μη ξεκαθαρίζοντας ακόμα τις προθέσεις του. Κάποιες πληροφορίες φέρουν τον τέως Πρόεδρο του ΔΗΚΟ να μην κατέρχεται στις προσεχείς εκλογές, αναλαμβάνοντας ρόλο «οργανωτή» των αντιπολιτευόμενων κομματικών δυνάμεων από τα «μετόπισθεν», ωστόσο, οι έως τώρα κινήσεις του βουλευτή Λευκωσίας δεν προδιαθέτουν για ένα ρόλο «αόρατου ρυθμιστή» των κομματικών πραγμάτων.

Όπως επισημάναμε και σε προηγούμενο ρεπορτάζ, ο κ. Καρογιάν αποφεύγει να προκαταλάβει, με μια «βεβιασμένη» απόφαση, εξελίξεις που μπορούν να αναδιατάξουν ριζικά το πολιτικό σκηνικό μέχρι τις εκλογές, καθώς δεν θα ήθελε, σε καμιά περίπτωση, να δεσμευθεί και, συνακόλουθα, να «εγκλωβιστεί», σε μια στρατηγική επιλογή που θα του αφαιρούσε τη δυνατότητα ανάληψης πρωτοβουλιών. Βασικό «μέτρο στάθμισης των τελικών αποφάσεων του βουλευτή είναι όχι μόνον η διασφάλιση της επανεκλογής του, σε μια εσωκομματική αναμέτρηση γεμάτη… Συμπληγάδες και Λαιστρυγόνες, αλλά και η επίτευξη ενός εντυπωσιακά υψηλού εκλογικού αποτελέσματος, το οποίο να ερμηνευθεί ως μήνυμα προς όλες τις πλευρές».

Εκκρεμότητες

Σε «εκκρεμότητα» βρίσκονται, επίσης, οι υποψηφιότητες του Γενικού Οργανωτικού Γραμματέα, Φύτου Κωνσταντίνου, και της τέως ευρωβουλευτού, Αντιγόνης Παπαδοπούλου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, εκτός απροόπτου, και οι δύο θα «ριχθούν» στη μάχη των εκλογών, αφού θεωρούνται από τα πιο έμπειρα και εκλογικώς μάχιμα κομματικά στελέχη, αν και, αυτήν τη φορά, η εκλογική μάχη θα δοθεί με εντελώς διαφορετικούς πολιτικούς όρους.

Επιπρόσθετα, αδιευκρίνιστες παραμένουν και οι προθέσεις του νυν Προέδρου της ΝΕΔΗΚ, Γιάννου Παναγιώτου, ο οποίος ήταν στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΚΟ και στις τελευταίες ευρωεκλογές.

Η μάχη για τον έλεγχο της ΚΟ

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η «μάχη» για τον έλεγχο της κοινοβουλευτικής ομάδας, η έκβαση της οποίας θα καθορίσει, σε μεγάλο βαθμό, και τους μετεκλογικούς συσχετισμούς δύναμης στο εσωτερικό του κόμματος, προοιωνίζεται έναν αμφίρροπο συγκρουσιασμό δυνάμεων, καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Παρ’ ότι το παζλ των ψηφοδελτίων, και κυρίως εκείνου της Λευκωσίας, όπου αναμένεται να δοθεί η σκληρότερη μάχη για την εκλογική επικράτηση, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, εντούτοις όλες οι επαρχίες βρίσκονται… επί ξυρού ακμής, με τα δύο στρατόπεδα να εμφανίζουν ισχυρές προϋποθέσεις να υπερισχύσουν σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες.

Μάλιστα, σύμφωνα με εκτιμήσεις κομματικών παραγόντων, δεν αποκλείεται οι έδρες να κριθούν με ελάχιστη διαφορά ψήφων ή ακόμη και στο νήμα, ενώ οι «χωροταξικές» ιδιαιτερότητες που εμφανίζουν κάποιες επαρχίες, καθιστούν ακόμη πιο ρευστά τα πράγματα. Ιδία, εάν επαληθευθούν οι μέχρι στιγμής έρευνες δημοσκόπησης, που φέρουν το ΔΗΚΟ να χάνει μία, πιθανότατα, έδρα σε παγκύπριο επίπεδο.

Αμφίρροπα μέτωπα

Στη Λευκωσία, λοιπόν, όπου συγκεντρώνεται το «βαρύ πυροβολικό» του κόμματος, πέραν του Νικόλα Παπαδόπουλου, που εκλέγεται ως Πρόεδρος, οι άλλες δύο (εκτός απροόπτου) έδρες εμφανίζονται βάσιμα διεκδικήσιμες από υποψηφίους και των δύο «στρατοπέδων». Η απαρίθμηση και μόνον ορισμένων ονομάτων, προδικάζει ήδη το σασπένς: Μάριος Καρογιάν, Μάρκος Κυπριανού, Φύτος Κωνσταντίνου, Αντιγόνη Παπαδοπούλου (αν είναι τελικά υποψήφιοι), Χριστιάνα Ερωτοκρίτου, Μαρίνος Μουσιούττας, Αλέκος Τρυφωνίδης, Μιχάλης Δαμιανός, Γιάννος Παναγιώτου κ.λπ.

Ιδιαίτερα ανοικτή εμφανίζεται και η εκλογική μάχη στην Αμμόχωστου, όπου η απουσία, σύμφωνα με όλα τα δεδομένα, του… Ζαχαρία Κουλία από το ψηφοδέλτιο, δίνει ελπίδες εκλογής σε ουκ ευάριθμους υποψηφίους, αφού η κυριαρχία του νυν ανεξάρτητου βουλευτή Αμμοχώστου ήταν αδιαμφισβήτητη τα προηγούμενα χρόνια.

Ισχυρή εμφανίζεται η φίλια υποψηφιότητα του «καρογιαννικού στρατοπέδου» στο πρόσωπο του Κωνσταντίνου Χρυσοδόντα, Προέδρου της Επαρχιακής Επιτροπής, ενώ εξίσου ισχυρές θα είναι οι υποψηφιότητες της «προεδρικής ομάδας». Ο Λοΐζος Λοΐζου, υιός του στελέχους του ΔΗΚΟ Αδάμου Λοΐζου, αν και επισήμως δεν έχει εκφράσει ενδιαφέρον να είναι υποψήφιος, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα βρίσκεται στο κομματικό ψηφοδέλτιο. Ειρήσθω εν παρόδω ότι ο κ. Λοΐζου στις εκλογές του 2006 είχε τερματίσει δεύτερος, πίσω μόνον από τον Ζαχαρία Κουλία. Από εκεί και πέρα, σοβαρό είναι το ενδεχόμενο να κατέλθει ο Χρίστος Σενέκης, στενότατος συνεργάτης του κ. Κουλία, ενώ δεν θα πρέπει να παραθεωρείται η δυναμική που μπορεί να έχει η Αναστασία Τσόκκου, που εκτός απροόπτου θα είναι υποψήφια.

Μάχη και στη Λεμεσό

Στη Λεμεσό, δεδομένη, και ιδιαίτερα ισχυρή, πρέπει να θεωρείται η υποψηφιότητα του βουλευτή Άγγελου Βότση, στενότατου συνεργάτη του Μάριου Καρογιάν, με αποδεδειγμένη επιρροή στην επαρχία. Από την άλλη πλευρά, με ιδιαίτερες αξιώσεις κατεβαίνει ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ, Άθως Αντωνιάδης, ενώ υπολογίσιμη είναι επίσης η υποψηφιότητα του Πανίκου Λεωνίδου, Προέδρου της Επαρχιακής Λεμεσού, ο οποίος στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές είχε καταταγεί τέταρτος σε ψήφους.

Τα αυτά ισχύουν και για την υποψηφιότητα του Νεόφυτου Χαραλαμπίδη, πέμπτου σε ψήφους στις τελευταίες εκλογές, ο οποίος καταχωρίζεται στο στρατόπεδο Καρογιάν.

Εξάλλου, αδιάγνωστες παραμένουν, για την ώρα, οι προθέσεις της βουλευτού Αθηνάς Κυριακίδου. Ωστόσο, σύμφωνα με καλά γνωρίζουσες τη ΔΗΚΟϊκή γεωγραφία της Λεμεσού πηγές, η επιρροή της κ. Κυριακίδου στους ψηφοφόρους του ΔΗΚΟ στην επαρχία δεν πρέπει να παραγνωρίζεται, «είτε η Αθηνά είναι υποψήφια, είτε όχι».

Λάρνακα-Πάφος-Κερύνεια

Στη Λάρνακα, όπου το ΔΗΚΟ παραδοσιακά αντιμετωπίζει προβλήματα, η μάχη αναμένεται να δοθεί ανάμεσα στον «επαναπατρισθέντα» στο κόμμα Χρίστο Ορφανίδη, που συγκαταλέγεται στο «προεδρικό στρατόπεδο», και στον βουλευτή Γιώργο Προκοπίου. Ο τελευταίος δεν μπορεί να ειπωθεί πως συγκαταλέγεται καθαρά στη μία ή την άλλη ομάδα, όμως, με δεδομένη και την έντονη δυσαρέσκειά του όσον αφορά κάποιους χειρισμούς της ηγεσίας στο θέμα των «διαγραφέντων», δεν αποκλείεται να βρει «χείρα βοηθείας» από την ομάδα Καρογιάν, ως το «αντίπαλον δέος» του Χρίστου Ορφανίδη.

Η Πάφος, επίσης, περιλαμβάνει μερικές πολύ ισχυρές υποψηφιότητες, που προοιωνίζονται έναν περίπου ισάριθμο καταμερισμό δυνάμεων και ένα αμφίρροπο ντέρμπι.

Αφενός, υπάρχει η υποψηφιότητα του βουλευτή, Αντώνη Αντωνίου, στενότατου συνεργάτη του Νικόλα Παπαδόπουλου, ενώ φαίνεται ότι «κλείνει» και η υποψηφιότητα του δημοτικού συμβούλου Χρύσανθου Σαββίδη.

Αφετέρου, δεδομένη είναι η υποψηφιότητα του Χαράλαμπου Πιττοκοπίτη, που ανήκει στην ομάδα Καρογιάν, ενώ ιδιαίτερες πιέσεις ασκούνται -και από την ηγεσία- προς την πλευρά του Αντιπροέδρου του ΔΗΚΟ, Χρίστου Πατσαλίδη να κατέλθει στις εκλογές.

Στην Κερύνεια, τέλος, όλα θα εξαρτηθούν από την τελική απόφαση του βουλευτή Σοφοκλή Φυττή εάν θα επαναδιεκδικήσει. Προσώρας, σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Φυττής βλέπει εαυτόν εκτός ψηφοδελτίου, ωστόσο, τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο πριν από το οριστικό κλείσιμο των εκλογικών λιστών. Εκλογικές κινήσεις, για την ώρα, φαίνεται να κάνει ο Ανδρέας Νικηταράς, κοινοβουλευτικός συνεργάτης του κ. Φυττή.