Έντονες πιέσεις των Βρετανών στην κυπριακή κυβέρνηση να αποδεχθεί τη ΔΔΟ
Από τις Ιδέες Γκάλι στο σχέδιο Ανάν και από εκεί στην Κοινή Διακήρυξη της 11ης Φεβρουαρίου 2014 η τουρκική πολιτική παραμένει αναλλοίωτη, οποιοσδήποτε βρίσκεται επικεφαλής της τ/κ ηγεσίας

Μέρος Β’

10 Αυγούστου 1974 - Γενεύη
Το βράδυ της 10ης Αυγούστου 1974, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Τουράν Γκιουνές ενημερώνει τη Βρετανίδα Anne Marion Warburton, σύμβουλο της Βρετανικής Αποστολής στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη, ότι η τουρκική κυβέρνηση πρέπει να εξασφαλίσει συμφωνία πάνω στην αρχή ότι έπρεπε να υπάρξουν δύο (και μόνο δύο) αυτόνομες διοικητικά περιφέρειες σε μια ενωμένη Κύπρο. Αυτή ήταν η μόνη δυνατή και ρεαλιστική λύση, και ότι καθυστέρηση στα μάτια των Τούρκων θα ισοδυναμούσε με αποτυχία της διάσκεψης. Είπε: «Η τουρκική ζώνη πρέπει να είναι αναγκαστικά μεγαλύτερη απ’ ό,τι οι σημερινές κατεχόμενες περιοχές και πρέπει να αποφασισθεί στη βάση της ιδιοκτησίας γης, πληθυσμού κ.τ.λ. Η Κεντρική Κυβέρνηση θα είναι υπεύθυνη για θέματα που αφορούν ολόκληρη τη Δημοκρατία, όπως θέματα εξωτερικής πολιτικής, νόμισμα, κεντρική φορολογία, όμως κοινοτικών θεμάτων θα επιλαμβάνονται οι αυτόνομες περιφέρειες».

Ζήτησε ταυτόχρονα από τη Βρετανίδα αξιωματούχο να χρησιμοποιήσει τις καλές της υπηρεσίες με τους Κληρίδη και Μαύρο. Η δ. Warburton ενημέρωσε τόσο τον Υπουργό Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας Τζέιμς Κάλαχαν, που βρισκόταν στη Γενεύη, όσο και τους Αμερικανούς αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (όπως τον Άρθουρ Χάρτμαν, Βοηθό Υπ. Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις - πέθανε τον Μάρτιο του 2015), που επίσης βρίσκονταν στη Διάσκεψη και οι οποίοι μεταβίβασαν τις πληροφορίες στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Και του είπε: «Όταν ο Ετζεβίτ είδε τον Πρωθυπουργό (Wilson) και εμένα στο Λονδίνο στις 17 Ιουλίου, είχαμε υποψιαστεί μέχρι πού ήταν προετοιμασμένοι να φθάσουν...».

Τουρκικά σχέδια και χάρτες
12 Αυγούστου 1974 - Ο Ραούφ Ντενκτάς κατέθεσε το σχέδιό του με χάρτη για Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία, με το 37% του κυπριακού εδάφους υπό τουρκική κατοχή. Και ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Γκιουνές (Gunes) το δικό του με έξι αυτόνομα καντόνια, που κάλυπταν όμως και εκείνα το 37% του κυπριακού εδάφους.

16 Αυγούστου 1974 - Αφού αφέθηκε η Τουρκία εν γνώσει Λονδίνου και Ουάσιγκτον να προχωρήσει με τη δεύτερη εισβολή για να καταλάβει το 37%, το Φόρεϊν Όφις αποφάσισε τελεσίδικα στις 16 Αυγούστου 1974 την προώθηση της τουρκικής λύσης της Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (Διπεριφερειακής για λίγες μέρες και μετά ανοικτά Διζωνικής).
24 Αυγούστου 1974 - Ο Ραούφ Ντενκτάς επιβεβαιώνει ότι στέκεται σε μια ομόσπονδη δημοκρατία της Κύπρου, διπεριφερειακή.

Βρετανικές παρεμβάσεις
27 Αυγούστου 1974 - Ο Τούρκος Ειδικός Σύμβουλος για Εξωτερικές Υποθέσεις Ινάν έχει συνάντηση στο Λονδίνο με τον Βρετανό Υφυπουργό στο Φ.Ο. Ντέιβιντ Έναλς (πέθανε Ιούνιο 1995) και αμφότεροι υποστήριξαν αυτονομία στην τουρκοκυπριακή κοινότητα σε μια ομόσπονδη δομή και ανταλλαγή πληθυσμών, ενώ λέχθηκε ότι σταδιακά αναμφίβολα θα υπάρξει εθελοντική ανταλλαγή πληθυσμών...
11 Σεπτεμβρίου 1974 - Συνάντηση Βρετ. Υπ. Εξωτερικών Τζέιμς Κάλαχαν και Αρχ. Μακαρίου στο Φόρεϊν Όφις. Συμβούλευσε ο Κάλαχαν τον Μακάριο να διασώσει ό,τι μπορούσε και ότι Γεωγραφική Ομοσπονδία είναι η επιδιωκόμενη λύση.

Έκτοτε οι Βρετανοί, τόσο με επαφές του Φόρεϊν Όφις όσο και με τους Υπ. Αρμοστές στη Λευκωσία ασκούν ποικιλοτρόπως έντονες πιέσεις στην κυπριακή κυβέρνηση να αποδεχθεί την τουρκική απαίτηση για Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία, χρησιμοποιώντας και δικούς μας «συνεργάτες» τους...

Μνημόνιο της ε/κ πλευράς
18 Ιουλίου 1979 - Καθώς οι Τούρκοι και Βρετανοί επέμεναν στη ΔΔΟ, η κυβέρνηση μ. Σπύρου Κυπριανού εξέδωσε Μνημόνιο πέντε σελίδων, αντίγραφο του οποίου δόθηκε στο Φόρεϊν Όφις, εξηγώντας ότι ποτέ δεν δέχθηκε τη ΔΔΟ και για την ερμηνεία της διζωνικότητας έλεγε:

«Η τουρκική πλευρά ξεκάθαρα δήλωσε, στην 3η συνάντηση των τρεχουσών ενδοκοινοτικών συνομιλιών στις 20 Ιουνίου 1979, ότι η 'Διζωνική' δεν σήμαινε μόνο δύο περιφέρειες ή δύο περιοχές. Ακόμα βαθύτερη ερμηνεία γι’ αυτόν τον όρο δόθηκε από την τουρκική πλευρά κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στη Βιέννη το 1977 και μέσω των προτάσεών τους του Απριλίου 1978. Στη βάση της 'Διζωνικότητας' και 'Ασφάλειας για τους Τουρκοκυπρίους', οι Τούρκοι θα επιδιώξουν να υποστηρίξουν τις 'προτάσεις' που έκαναν τον Απρίλιο του 1978, οι οποίες ήταν για τη δημιουργία δύο ξεχωριστών κρατών - όχι για μια ομοσπονδία όπως προνοούν οι κατευθυντήριες...

Όταν η ελληνοκυπριακή πλευρά παρουσίασε σημαντικές προτάσεις για τη δημιουργία μιας ομοσπονδίας αποτελούμενης από δύο περιφέρειες, η τουρκική πλευρά εφηύρε τον όρο 'διζωνικότητα', την οποία επένδυσαν με μια ερμηνεία που σε συνδυασμό με το στοιχείο 'ασφάλεια για τους Τουρκοκυπρίους' θα έχει ως αποτέλεσμα τη νομιμοποίηση του 'Ομόσπονδου Τουρκικού Κράτους της Κύπρου' και τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής...».

Ήθελαν «ευέλικτο» Πρόεδρο
Οκτώβριος 1979 - Η Άγκυρα επιβεβαιώνει ότι η κυπριακή πλευρά δεν δέχθηκε τη Διζωνική, παρά μόνο τον δικοινοτισμό.
Προς το τέλος του 1979 και έχοντας αποτύχει και παραδεχθεί ότι η πολιτική του υπήρξε σχιζοφρενική, το Φόρεϊν Όφις αποφάσισε ότι δεν υπήρχε τρόπος πλέον να πετύχουν αποδοχή της (διζωνικής), ενόσω ήταν Πρόεδρος ο Σπύρος Κυπριανού. Ο μόνος τρόπος η ελληνοκυπριακή πλευρά να δεχόταν την τουρκική απαίτηση της «διζωνικότητας» ήταν με έναν «ευέλικτο» πρόεδρο. Αποφάσισαν να ακολουθήσουν την πολιτική της αναμονής, δίχως να πιέζουν την κυβέρνηση του Σπ. Κυπριανού...

Με την «ανίχνευση» του «ευέλικτου» Προέδρου Γ. Βασιλείου, οι Βρετανοί πέρασαν το διζωνικό ψήφισμα 649/90 και έτσι κατάφεραν να βάλουν μπροστά τα σχέδιά τους, που εμφανίστηκαν αρχικά ως Συνομόσπονδες «Ιδέες Γκάλι» (με τα λεγόμενα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, που περιλάμβαναν και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων για οικονομική ενίσχυση του «κράτους» των Τουρκοκυπρίων αφενός και για χώνεψη και αποδοχή της κατοχής από ελληνοκυπριακής πλευράς αφετέρου). Απορρίφθηκαν με διαμαρτυρίες του λαού, οπόταν επανήλθαν δριμύτεροι οι κηδεμόνες Βρετανοί, με ανανεωμένο έγγραφο, το περιβόητο «Σχέδιο Ανάν»... Το οποίο ετοιμάστηκε με συνεργασία δικών μας και του Φόρεϊν Όφις (Σερ Ντέιβιντ Χάνεϊ...). Που, όμως, επίσης απορρίφθηκε, αυτήν τη φορά μέσω, ατυχώς, ξεχωριστών δημοψηφισμάτων το 2004.

Νέα «ευκαιρία»
Σήμερα η προσπάθεια συνεχίζεται βάσει της Κοινής Διακήρυξης της 11ης Φεβρουαρίου 2014 μεταξύ των Αναστασιάδη- Έρολγου, που κτίστηκε πάνω στις μέχρι τότε υποχωρήσεις των προηγούμενων κυπριακών κυβερνήσεων...

Η Τουρκία και όλοι ανεξαιρέτως οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες, από τον μ. Ραούφ Ντενκτάς μέχρι τον Μουσταφά Ακιντζί, συνεχίζουν την ίδια πολιτική από πριν και μετά τις τουρκικές εισβολές. Απαιτούν ΔΔΟ με δύο κράτη, γεωγραφική ομοσπονδία, με αμιγές πληθυσμό στο δικό τους «κράτος» και η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Ο νέος «Ντενκτάς», Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί, υπογράφοντας ως «πρόεδρος» στις 100 μέρες της «προεδρίας», δήλωσε:
«Εμφανίστηκε μια νέα ευκαιρία για τη δημιουργία μιας διζωνικής, δικοινοτικής και δίκαιης διευθέτησης. Ως πρόεδρος, είναι ευθύνη μου να καταφέρω αυτόν το στόχο και να κάνω την τουρκοκυπριακή κοινότητα μέρος του Διεθνούς Δικαίου».

Δηλαδή, να νομιμοποιήσει τα τετελεσμένα της εισβολής, των εγκλημάτων πολέμου, του εθνικού ξεκαθαρίσματος, του εποικισμού, με την αποδοχή της δικής μας πλευράς για μια λύση τουρκική, ρατσιστική και βρετανο-προωθούμενη, φυλετικού διαχωρισμού οθωμανικών προδιαγραφών Νιχάντ Ερίμ. Μια πολιτική που η Τουρκία ακολουθεί από το 1956 πιστά και κατά γράμμα για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ολοκλήρωση του σχεδίου Ερίμ «επανάκτηση της Κύπρου»...

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/συγγραφέας