Πολιτικοί και δημοσιογράφοι δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν τις λεπτές ισορροπίες
Η κακή οργάνωση και τα οξυμμένα πνεύματα δεν βοήθησαν τη διαδικασία

Σε ένα τεταμένο κλίμα, με οξυμμένα πνεύματα και ελάχιστο σεβασμό προς τους όρους που είχαν συμφωνηθεί, διεξήχθη χθες το βράδυ το debate των πολιτικών αρχηγών στην Ελλάδα. Η έλλειψη οργάνωσης και συντονισμού ήταν μεγάλη, με αποτέλεσμα η ροή να διακοπεί πολλές φορές, προκαλώντας εκνευρισμό. Τόσο οι πολιτικοί αρχηγοί όσο και οι δημοσιογράφοι δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν τις λεπτές ισορροπίες, κάνοντας κατάχρηση του χρόνου τους και πολλές φορές υπερβαίνοντας τα εσκαμμένα.

Σε μια διαδικασία που ήταν έτσι διαμορφωμένη προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν τα λάθη και να διατηρηθεί το τηλεοπτικό status quo μεταξύ των παραγόντων, σχεδόν κανείς από τους πολιτικούς αρχηγούς δεν κατάφερε να κερδίσει στα σημεία τους αντιπάλους του, να διαφοροποιηθεί θετικά από τη δυναμική των μέχρι τώρα δημοσκοπήσεων και να πείσει το εκλογικό σώμα για τα βασικά διακυβεύματα.

Σύγκλιση υπήρξε στο θέμα του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος, καθώς όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί ανήγαγαν το πρόβλημα σε ευρωπαϊκό, τονίζοντας ότι η πολιτική που ακολουθήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν εσφαλμένη και πετώντας το μπαλάκι στην Κομισιόν.

Όσο η ώρα περνούσε, η κούραση γινόταν εμφανέστερη και η τυπικότητα αντικαταστάθηκε με διαφωνίες επί της διαδικασίας και υπαινιγμούς ένθεν κι ένθεν, ενώ ο συντονιστής δημοσιογράφος Πάνος Χαρίτος δεν κατέστη δυνατό να επιβάλει την ισορροπία, ανάμεσα σε πολιτικούς και δημοσιογράφους.

Μοναδική αναφορά στο κυπριακό πρόβλημα έγινε από τον Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, εντάσσοντας τη δημιουργία και τη μη λύση του μέχρι σήμερα στα συστημικά προβλήματα και στις θεσμικές στρεβλώσεις των ευρύτερων συμμαχιών της Ελλάδας, τις οποίες χαρακτήρισε «λυκοσυμμαχίες».

Οι δυο μεγάλοι
Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε αμήχανος, ρίχνοντας συνεχείς ματιές στις σημειώσεις του, ενώ προσπάθησε να υπερασπιστεί σε μεγάλο βαθμό τα πεπραγμένα της επτάμηνης διακυβέρνησής του. Έκανε ιδιαίτερες αναφορές στο θέμα της διαπραγμάτευσης, την οποία, όπως είπε, μόνο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έπραξε, και τόνισε επανειλημμένως ότι τα προβλήματα της χώρας είναι προϊόν των κακών κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών, και δεν προέκυψαν τους τελευταίους μήνες. Τέλος, υπογράμμισε ότι υπήρξαν επιλογές που έδωσαν δυναμική και τόνωσαν το ηθικό του λαού, ωστόσο παραδέχθηκε ότι στην πορεία έγιναν υπερβολές και λάθη.

Ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης επέλεξε τη στρατηγική της συνεχούς επίθεσης στον τέως πρωθυπουργό, με σκοπό την αποδόμησή του. Προτίμησε να επενδύσει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του προτάσσοντας τα σφάλματα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και τοποθετώντας τον Αλέξη Τσίπρα στο παλιό πολιτικό σύστημα, λέγοντας ότι το μόνο νέο που έφερε στη χώρα ήταν το 3ο Μνημόνιο. Υπερασπίστηκε τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας για ελεύθερη αγορά, την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας κι έκανε έκκληση γι' άλλη μια φορά για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, καλώντας όσες δυνάμεις νιώθουν υπεύθυνες να συμβάλουν στην ανάκαμψη της χώρας.

Στη μάχη για την τρίτη θέση
Πλήρως συγκρουσιακός και αντιμνημονιακός εμφανίστηκε γι' άλλη μια φορά ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, τοποθετώντας το μνημόνιο στον πυρήνα των προβλημάτων και κατηγορώντας όλες τις πολιτικές δυνάμεις που συντάχθηκαν με αυτό ότι οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή. Επανέλαβε τις θέσεις του για εθνικό νόμισμα και κρατικοποίηση των περισσότερων επιχειρήσεων, ενώ τόνισε ότι η μνημονιακή πολιτική θρέφει τη διαφθορά και ωθεί τους νέους της χώρας στη μετανάστευση.

Υπέρ της εφαρμογής του 3ου Μνημονίου, των μεταρρυθμίσεων αλλά και του διορισμού μη πολιτικών προσώπων στους υπουργικούς θώκους εμφανίστηκε, γι' άλλη μια φορά, ο Σταύρος Θεοδωράκης. Υπερασπίστηκε την ψήφο του προς το μνημόνιο, λέγοντας ότι «όταν είσαι ένα βήμα πριν από τον γκρεμό, πρέπει να πάρεις σωστές αποφάσεις», και χαρακτήρισε συμμάχους όλες τις χώρες με τις οποίες υπάρχουν πολιτικοί και εμπορικοί δεσμοί, ενώ προσέθεσε ότι η λύση για τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας είναι η τόνωση της παραγωγής. Κάλεσε τον λαό να γυρίσει την πλάτη στη διαφθορά των ανθρώπων του κομματικού σωλήνα και να στηρίξει τις πολιτικές που έχουν ως βάση την αποτελεσματικότητα και τις σύγχρονες μεθόδους δημόσιας διοίκησης.

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας επανέλαβε τις χρόνιες θέσεις του ΚΚΕ κι ενέταξε γι' άλλη μια φορά το πρόβλημα της Ελλάδας στο γενικότερο καπιταλιστικό πλαίσιο, το οποίο χαρακτήρισε ως «διαφθορέα». Κατηγόρησε τους αντιπάλους του για τις πολιτικές που ακολουθούν εξισώνοντάς τους, ενώ επιτέθηκε κατά και του «συγγενή» Παναγιώτη Λαφαζάνη, υπογραμμίζοντας ότι η πολιτική του είναι ίδια με εκείνες που οδήγησαν στο μνημόνιο. Έκανε έκκληση στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του ΚΚΕ, καλώντας τους να επιστρέψουν στο μόνο κόμμα, όπως είπε, που μπορεί να διασφαλίσει τα λαϊκά συμφέροντα.

Ο Πάνος Καμμένος υπερασπίστηκε την επιλογή της συγκυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες αποτελούν το ζωντανό παράδειγμα της εθνικής συμφιλίωσης στη νεότερη Ελλάδα. Χαρακτήρισε την ψήφο του στο 3ο Μνημόνιο ως κίνηση απαραίτητη για να επανέλθει στη χώρα η εθνική κυριαρχία, ενώ όσον αφορά στο πρόβλημα που έχουν τα νησιά με το προσφυγικό, πρότεινε αυτά να κηρυχθούν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και να ενισχυθούν οικονομικά. Τέλος, επιτέθηκε στην Ευρώπη για την πολιτική που εφαρμόζει και ζήτησε την κατάργηση της συμφωνίας «Δουβλίνο 2».

Η Φώφη Γεννηματά προσπάθησε με όλες της τις δυνάμεις να προβάλει την εκλογική συμμαχία του ΠΑΣΟΚ με τη ΔΗΜΑΡ ως την ευκαιρία για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς. Κάλεσε πολλές φορές σε συσπείρωση, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα πεπραγμένα των τελευταίων χρόνων, τονίζοντας τα μεγάλα βάρη, τις προσπάθειες, αλλά και την ευθύνη που επέδειξε το ΠΑΣΟΚ σε όλες τις φάσεις της κρίσης. Επιτέθηκε στον Αλέξη Τσίπρα για ανωριμότητα και απειρία, κατηγορώντας τον ότι έφερε το ενδεχόμενο του Grexit μπροστά στα πόδια των Ελλήνων, πετώντας λευκή πετσέτα στο πεδίο της μάχης, ενώ ανέφερε ότι το ΠΑΣΟΚ έβαλε πλάτη με δύσκολες αποφάσεις, όταν οι υπόλοιποι λαΐκιζαν, καλύπτοντας ευκαιρίας δοθείσης τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.