Η στρατηγική της όξυνσης «μοιράζει» στα δύο το ΔΗΚΟ
Με σοβαρές αλληλοκατηγορίες και αντιπαράθεση σε πολύ υψηλούς τόνους μαίνεται ο εσωκομματικός πόλεμος στο ΔΗΚΟ, μερικούς μόνο μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου.
Κύριο χαρακτηριστικό του «πολέμου χαρακωμάτων», που διεξαγόταν με καμουφλαρισμένες και έμμεσες, ως επί το πλείστον, επιθέσεις όλο το προηγούμενο διάστημα, είναι, τώρα, οι ιδιαίτερα οξύτατες δημόσιες αντιπαραθέσεις μεταξύ των δύο στρατοπέδων, που δημιουργούν έντονο κλίμα πόλωσης, αλλά και εύλογο προβληματισμό ως προς την ικανότητα του κόμματος να πορευθεί συντεταγμένο και αρραγές προς τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.

Αν και η κυρίαρχη αίσθηση αυτήν τη στιγμή είναι ότι ο Μάριος Καρογιάν και τα στελέχη που συσπειρώνονται γύρω του δεν πρόκειται να αποπειραθούν, τελικά, το διάβημα της εξόδου, εν τούτοις όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν σε εκκρεμότητα, ενώ, σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, τα πάντα, ως προς τη λήψη των οριστικών αποφάσεων εκ μέρους του βουλευτή του ΔΗΚΟ, θα κριθούν από τα τεκταινόμενα στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, τα οποία εξακολουθούν να παραμένουν ο καθοριστικός καταλύτης των εσωκομματικών εξελίξεων.

Προβληματισμός για την πορεία
Άλλωστε, ουδέποτε, μέχρι σήμερα, ο κ. Καρογιάν ή συνεργάτης του μίλησαν με αδιαμφισβήτητη σαφήνεια για την πρόκριση της μιας ή της άλλης επιλογής, φροντίζοντας να φανερώνουν μόνον ενδείξεις του προβληματισμού τους για την πορεία του Δημοκρατικού Κόμματος.

Προβληματισμός ο οποίος, στο προσφάτως διαρρεύσαν διάστημα, μετουσιώθηκε σε έκφραση έντονης δημόσιας κριτικής κατά της ηγεσίας, όσον αφορά θεμελιώδεις πολιτικές επιλογές της, συμπεριλαμβανομένης της στάσης της όσον αφορά τις εξελίξεις στο Κυπριακό.

Ανάλογης οξύτητας, ωστόσο, ήταν και η δημόσια αντίδραση της ηγεσίας του Δημοκρατικού Κόμματος στις παρεμβάσεις του κ. Καρογιάν, η οποία (ηγεσία), εγκαταλείποντας τη στάση του εγκρατούς «παρατηρητή» των κινήσεων του τέως Προέδρου του ΔΗΚΟ, πέρασε στην αντεπίθεση, εγκαλώντας τον για συμπόρευση με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στο Κυπριακό, «εγκατάλειψη» των συλλογικών οργάνων και των εσωκομματικών διαδικασιών, και φημολογούμενες μεθοδεύσεις «διάσπασης».

Αβάσιμες αλληλοκατηγορίες
Καλά ενημερωμένη κομματική πηγή, μιλώντας στην εφημερίδα μας για το εκρηκτικό κλίμα της πρόσφατης περιόδου στο Δημοκρατικό Κόμμα, έκανε λόγο για «συνέχιση του ίδιου έργου που παίζεται εδώ και χρόνια στο ΔΗΚΟ, με πλήρη, ωστόσο, αντιστροφή των πολιτικών ρόλων», αφού στη θέση που βρισκόταν ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ως εσωκομματική αντιπολίτευση, βρίσκεται τώρα ο Μάριος Καρογιάν. «Επαναλαμβάνεται η ίδια πρακτική, με τους ίδιους πρωταγωνιστές σε διαφορετικούς, αυτήν τη φορά, ρόλους», επισήμανε, «με τον Μάριο Καρογιάν να ασκεί έντονη κριτική προς την ηγεσία, κατηγορώντας την ότι έχει αποστεί των διαχρονικών αρχών και των κληροδοτημάτων του κόμματος, όπως έπραττε ο Ν. Παπαδόπουλος όταν εκείνος ήταν Πρόεδρος του ΔΗΚΟ».

Εξέφρασε, παράλληλα, την εκτίμηση ότι, οι εκατέρωθεν αλληλοκατηγορίες βρίθουν αβασιμότητας, αφού «σε καμιά περίπτωση ο Ν. Παπαδόπουλος δεν έχει αποδείξει ή πείσει ότι ο Μ. Καρογιάν λειτουργεί ως δεκανίκι τού Προεδρικού, αλλά ούτε ο Μ. Καρογιάν έχει αποδείξει ότι το ΔΗΚΟ έχει μετατραπεί σε κόμμα ακραίο, όπως υποστηρίζει».

Προδήλως, πρόσθεσε, «αυτή η απογοητευτική εικόνα που βιώνουμε όλο αυτό το διάστημα είναι απότοκο της έλλειψης πραγματικού εσωκομματικού διαλόγου, για την οποία ευθύνονται πολλοί και οπωσδήποτε περισσότεροι από έναν».

Οι λόγοι της όξυνσης
Πάντως, άλλες πηγές του Δημοκρατικού Κόμματος, ερμηνεύοντας τις τελευταίες κινήσεις των δύο στρατοπέδων, επισημαίνουν ότι, «από πλευράς μεν Μάριου Καρογιάν είναι έκδηλη η προσπάθεια για αύξηση των ερεισμάτων ισχύος του στο εσωτερικό του κόμματος, ανεξαρτήτως τού αν τελικά αποχωρήσει, διαμορφώνοντας έναν διακριτό συσπειρωτικό πόλο πολιτικής αναφοράς, ενόψει και των επικείμενων βουλευτικών εκλογών, ενώ εκ μέρους της ηγεσίας, η επιλογή της τακτικής της όξυνσης ίσως να εκφράζει την κυρίαρχη άποψη μιας ισχυρής, περί τον Νικόλα Παπαδόπουλου, ομάδας συνεργατών, να εξωθηθούν ο Μ. Καρογιάν και οι συνεργάτες του προς την έξοδο», εξέλιξη που «φαίνεται να βολεύει περισσότερο από την παραμονή».

Αλλ’ ανεξαρτήτως αυτών, προσθέτουν, αυτήν τη στιγμή το ΔΗΚΟ σε ουδεμία περίπτωση ομοιάζει με κόμμα που πορεύεται σε μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση, τονίζοντας πως υφίστανται σοβαρά προβλήματα λειτουργικότητας τόσο σε οργανωτικό όσο και σε επικοινωνιακό επίπεδο. «Και είναι άμεση ανάγκη να εξευρεθούν οι επιβεβλημένες εκείνες συνθέσεις, ώστε να υπερκεραστούν τα εν λόγω προβλήματα, αν θέλει το κόμμα να έχει τύχη στις εκλογές. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι ποιοι και πώς θα τις εξεύρουν», καταλήγουν.