Πρόσκληση Ακιντζί σε Ερντογάν, για να παραστεί στους «εορτασμούς» της 20ής Ιουλίου
Οι γεωπολιτικές εξελίξεις και η ανακάλυψη φυσικού αερίου έδωσαν την ευκαιρία στην Κυπριακή Δημοκρατία να βρεθεί ένα βήμα μπροστά από την απομονωμένη Τουρκία

Παράνομη επίσκεψη στα κατεχόμενα αναμένεται να πραγματοποιήσει ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν στις 20 Ιουλίου, κατόπιν πρόσκλησης του Ακιντζί, με σκοπό να παραστεί στους «εορτασμούς» της τουρκικής εισβολής. Σύμφωνα με γραπτή ανακοίνωση, ο Τούρκος Πρόεδρος, «με αφορμή την επίσκεψή του για την 41η επέτειο της 20ής Ιουλίου, η οποία διασφάλισε την ηρεμία και την ασφάλεια στους Τ/κ, θα έχει επαφές με τον πρόεδρο της ΤΔΒΚ Μουσταφά Ακιντζί και τους αρμοδίους του κράτους και της κυβέρνησης για τις τελευταίες εξελίξεις του Κυπριακού και θέματα που αφορούν τις δύο χώρες». Η κίνηση αυτή, του κατά τα άλλα μετριοπαθούς Ακιντζί, αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο προβληματισμό από την ελληνοκυπριακή πλευρά, αφού η παρουσία του Τούρκου Προέδρου στο νησί κρίνεται ιδιαίτερα προκλητική και δεν φαίνεται να βοηθά καθόλου την εξέλιξη της διαπραγματευτικής διαδικασίας.

Ένα βήμα μπροστά η Κύπρος
Αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση του Τούρκου καθηγητή Σερτάρογλου, η πολιτική του Ερντογάν επί του Κυπριακού, με την οποία επεδίωκε να βρίσκεται πάντα «ένα βήμα μπροστά» από την ελληνική πλευρά, τίθεται πλέον εν αμφιβόλω. Συγκεκριμένα, όπως σημειώνει ο ίδιος, οι πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις και η εξεύρεση του φυσικού αερίου στην περιοχή αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο. Το γεγονός, δηλαδή, ότι η Άγκυρα έμεινε σχεδόν χωρίς συμμάχους και διπλωματική υποστήριξη στο Κυπριακό, ενώ η κυπριακή κυβέρνηση συνάπτει συνεχώς νέες συνεργασίες με άλλες χώρες εκτός από την ιδιότητά της ως μέλος της ΕΕ, δείχνει ακριβώς ότι η Τουρκία χάνει πλέον σημαντικό έδαφος.

«Η Τουρκία αντιμετωπίζει τώρα τον κίνδυνο απώλειας της υποταγής των Τουρκοκυπρίων, ιδιαίτερα εάν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο ηγετών, Νίκου Αναστασιάδη και Μουσταφά Ακιντζί, φθάσουν σε ένα επιτυχές αποτέλεσμα. Τόσο η ΕΕ και ο ΟΗΕ είναι αισιόδοξοι σε σχέση με την απόδοση του ντουέτου (Αναστασιάδη-Ακιντζί) και έχουν θέσει από κοινού τον Φεβρουάριο 2016 ως ημερομηνία-στόχο για την τελική συνάντηση με τους εγγυητές, οπότε αναμένεται επίσης να συμμετάσχει και η Τουρκία», αναφέρει ο Δρ Σερτάρογλου.

Κίνδυνος για την οικονομία οι νέες εκλογές
Όσον αφορά το εσωτερικό μέτωπο, ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου αναπτέρωσε τις ελπίδες του για τον σχηματισμό ενός μεγάλου συνασπισμού, λέγοντας ότι οι συνομιλίες μεταξύ του κυβερνώντος κόμματος ΑΚP και της αξιωματικής αντιπολίτευσης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) προχωρούν. Σημειώνεται πως η Τουρκία έχει μείνει χωρίς κυβέρνηση από τις 7 Ιουνίου, όταν το, ισλαμικών καταβολών, κεντροδεξιό κόμμα AKP του Νταβούτογλου έχασε την πλειοψηφία, για πρώτη φορά από τότε που ανήλθε στην εξουσία το 2002. Το AKP καλείται τώρα να βρει έναν μικρό εταίρο να συμμαχήσει, ή να αντιμετωπίσει μια νέα εκλογική αναμέτρηση. Με την πολιτική αβεβαιότητα να έχει ήδη υποσκάψει την εμπιστοσύνη των επενδυτών, ο Υπουργός Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ προειδοποίησε πως η διενέργεια νέων εκλογών θα αυξήσει τους κινδύνους για την οικονομία.

Απορρίπτουν το Κουρδικό Κόμμα
«Αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε σε ένα πιο προχωρημένο στάδιο με το CHP», είπε ο Νταβούτογλου στον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό NTV αργά την Τετάρτη. «Όπως έχουμε συμφωνήσει σχετικά με τη μέθοδο, η διαδικασία θα προχωρήσει με το CHP», είπε. Σημειώνεται πως ο Νταβούτογλου συναντήθηκε με τους ηγέτες και των τριών πιθανών εταίρων - το CHP, το δεξιό Εθνικό Κίνημα (MHP), το αριστερό, και το κουρδικό κόμμα HDP. Μετά τη συνάντησή του με τη Φιγκέν Γιουσεκντάγκ και τον Ντεμιρτάς του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) την Τετάρτη, ο Τούρκος Πρωθυπουργός είπε: «Μια συμμαχία σε ένα συνασπισμό με το HDP δεν φαίνεται να είναι στην ημερήσια διάταξη. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για οποιοδήποτε θέμα [με το HDP], αλλά ένα πλαίσιο για μια πιθανή συνεργασία συνασπισμού δεν είναι εκεί».

Όπως σημειώνουν ορισμένοι αναλυτές, μια πιθανή συμμαχία με το CHP θα είναι ευπρόσδεκτη από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, οι οποίες βλέπουν το κοσμικό κόμμα δυνητικά ικανό να χαλιναγωγήσει ορισμένες από τις πιο αυταρχικές τάσεις του Ερντογάν. Ωστόσο, ορισμένοι κύκλοι εκτιμούν πως υπάρχει πιθανότητα το κόμμα AKP να προτιμούσε να πάει για πρόωρες εκλογές, παίρνοντας θάρρος από μια δημοσκόπηση που έδειξε ότι το πέντε τοις εκατόν των ψηφοφόρων δεν θα στηρίξουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης σε μια νέα ψηφοφορία.

Τα ενεργειακά διλήμματα του Ισραήλ
Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση του ερευνητή του Ινστιτούτου Σπουδών Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ (INSS) και συμβούλου της Κνεσέτ (ισραηλινό Κοινοβούλιο) Οντέτ Εράν, η πώληση των δικαιωμάτων του οικοπέδου Tamar ενδέχεται να παρουσιάσει ορισμένα διεθνή προβλήματα για το Ισραήλ, διότι μπορεί κάλλιστα να μην υπάρχει ξένος κατάλληλος αγοραστής του τεμαχίου. Από την άλλη πλευρά, σημείωσε, η ικανότητα της Noble Energy να κρατήσει το 25 τοις εκατόν των δικαιωμάτων της σε Ταμάρ και όλα τα δικαιώματά της στο Λεβιάθαν (39,66 τοις εκατόν), θα αποτρέψει μιαν αντιπαράθεση με την κυβέρνηση των ΗΠΑ και το Κογκρέσο.

«Η Noble Energy έφερε και το αμερικανικό εμπορικό επιμελητήριο στη συζήτηση, με σκοπό να ασκήσει πίεση στην ισραηλινή κυβέρνηση να προτείνει μια συμφωνία που θα ικανοποιεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ», εξήγησε. Συνεχίζοντας, ο κ. Εράν αναφέρει πως με βάση με το προτεινόμενο πλαίσιο, όσοι διατηρούν δικαιώματα εκμετάλλευσης θα είναι σε θέση να εξάγουν άμεσα το φυσικό αέριο προς τις γειτονικές χώρες, σε ποσότητες που δεν υπερβαίνουν τα 20 BCM. «Αυτό ισχύει για την Ιορδανία, την Αίγυπτο και την Παλαιστινιακή Αρχή.

Είναι αμφίβολο κατά πόσο η Τουρκία θα είναι στον κατάλογο, αφού η φύση των σχέσεων του Ισραήλ με την Άγκυρα είναι τέτοια, ώστε η πώληση του ισραηλινού φυσικού αερίου προς την Τουρκία θα συνεπαγόταν υψηλό επιχειρηματικό ρίσκο», αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ωστόσο ότι: «Μια σύμβαση για την παροχή φυσικού αερίου στην Τουρκία, θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση των διμερών σχέσεων και πιθανόν επίσης να βοηθήσει τη χρηματοδότηση ανάπτυξης του Λεβιάθαν. Ως εκ τούτου, θα ήταν καλύτερο, στην τελική διαμόρφωση της πρότασης, να επιτραπεί η αύξηση της ποσότητας των εξαγωγών από 20 έως 27-28 BCM.

Αυτό θα επιτρέψει τη μέγιστη πολιτική χρήση της συνολικής εξαγωγής, περίπου 2 BCM τον χρόνο, προς την Παλαιστινιακή Αρχή, 3 BCM στην Ιορδανία, και μέχρι 10 BCM στην εγκατάσταση υγροποίησης που ανήκει στην Ισπανική Ένωση Fenosa και την ιταλική Eni, αφήνοντας πάνω από 10 BCM για μια πιθανή συμφωνία με την Τουρκία».

Περιφερειακός ανταγωνισμός
Μεταξύ άλλων, ο Ισραηλινός καθηγητής αναφέρει πως το Ισραήλ δεν είναι η μοναδική οντότητα στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου που διαθέτει ενεργειακούς πόρους στην ΑΟΖ της. «Ο Λίβανος, η Γάζα, η Κύπρος, και ενδεχομένως ακόμη και η Συρία έχουν αποθέματα φυσικού αερίου στη θάλασσά τους. Οι ποσότητες σε καθεμίαν από αυτές τις περιοχές δεν είναι αρκετά σημαντικές για να γίνουν σοβαροί παίκτες στις μεγάλες αγορές, και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υψηλές ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης και τις μεγάλες ασιατικές αγορές. Παρ' όλ' αυτά, η συνεργασία μεταξύ των κατόχων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσε να ενισχύσει τη διαπραγματευτική τους θέση έναντι των καταναλωτών.