Δίχασαν γι' ακόμη μια φορά το πολιτικό σκηνικό οι δηλώσεις για τον ρόλο των μητέρων πατρίδων στην Κύπρο. Υπάρχει δόση αλήθειας στα όσα λέγονται; Απαντούν ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΔΗΣΥ Νίκος Τορναρίτης και ο Πρόεδρος Συμμαχίας Πολιτών Γιώργος Λιλλήκας.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

- Είναι τελικά ή όχι πραγματικότητα ότι οι λεγόμενες «μητέρες πατρίδες» έβλαψαν τόσο τους Ε/κ όσο και τους Τ/κ, η καθεμιά στον δικό της βαθμό;

- Ακόμη και αν αυτό ισχύει, δεν παίζει τον δικό της ρόλο η χρονική συγκυρία αναφοράς σε τέτοια ιστορικά γεγονότα και πόσο χρήσιμες μπορούν να είναι τέτοιες αναφορές σε μια κρίσιμη περίοδο.

- Δημιουργείται μια εντύπωση ότι στο Κυπριακό κολλάμε στις ορολογίες και χάνουμε την ουσία. Η παρελθοντολογία αποτελεί ουσία;

ΝΙΚΟΣ ΤΟΡΝΑΡΙΤΗΣ
Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΔΗΣΥ

· Θα ήθελα να αντιστρέψω το ερώτημά σας και να ρωτήσω: Ποια υπηρεσία έχει προσφέρει η επταετής διακυβέρνησης της Χούντας των Αθηνών στην Ελλάδα και ποια στην Κύπρο; Εάν κάποιος θέλει να μιλήσει με τη γλώσσα της αλήθειας στον λαό μας, θα πει ότι η Χούντα άνοιξε τις «κερκόπορτες» της Κύπρου στην Τουρκία προδίδοντας ολόκληρο τον Ελληνισμό. Όσο αφορά την Τουρκία, o ρόλος της υπήρξε καταστροφικός. Έπληξε τα συμφέροντα και των Τουρκοκυπρίων και των Ελληνοκυπρίων. Συμπέρασμα: Η Κύπρος έχει «ενηλικιωθεί» και δεν χρειάζεται εγγυήτριες δυνάμεις για να την προστατεύουν. Είναι ανεξάρτητο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

· Ακριβώς επειδή η συγκυρία είναι κρίσιμη, οφείλουμε να ασχολούμαστε με την ουσία και όχι με την επιφάνεια. Η ουσία είναι αυτή που είπα παραπάνω. Ο στόχος μας είναι ένας: η επανενωμένη, ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος της Ε.Ε να λειτουργήσει με μια σταθερή ειρηνική προοπτική, «χωρίς προστάτες» και στρατούς κατοχής. Πιο συγκεκριμένα για την ερώτησή σας: Η ιστορία δεν πρέπει να διδάσκεται και να διαβάζεται «α λα καρτ» και ποτέ δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως προπαγάνδα. «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό», έλεγε ο Διονύσιος Σολωμός και ναι, ειδικά αυτήν την περίοδο, όλοι πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας, αναγνωρίζοντας λάθη και παραλείψεις. Κρίσιμες οι στιγμές ήταν πάντα, αυτό δεν σημαίνει ότι θα κρύψουμε την αλήθεια για άλλα 100 χρόνια! Πρέπει να συμφιλιωθούμε με το παρελθόν μας, για να δώσουμε προοπτική στο παρόν και το μέλλον μας. Το χρωστάμε στα παιδιά μας.

· Δεν πίστεψα ποτέ στις ορολογίες και στα συνθήματα. Βεβαίως η καλή γνώση της σύγχρονης Ιστορίας της Κύπρου είναι επιβεβλημένη, ειδικά για όσους ασχολούνται με τα κοινά. Η νηφάλια και κριτική ιστορική γνώση είναι επιβεβλημένο καθήκον κάθε πολίτη. «Φόβος γαρ μνήμην εκπλήσσει, τέχνη δε άνευ αλκής ουδέν ωφελεί» έγραψε ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς της ανθρωπότητας, ο Θουκυδίδης. Δηλαδή ο φόβος ακυρώνει τη μνήμη (την εμπειρία), και η τέχνη (γνώση) χωρίς θάρρος δεν ωφελεί σε τίποτα. Μνήμη και τολμηρή, κριτική γνώση λοιπόν. Άλλο η γνώση του παρελθόντος και άλλο η κατάχρησή του για να εξυπηρετήσουν ορισμένοι τους πολιτικούς τους στόχους στο μέλλον. Αφού όμως με ρωτάτε για την ουσία, ας μιλήσουμε ανοικτά. Η ουσία είναι ότι σήμερα έχει ξεκινήσει μια νέα προσπάθεια για επίλυση του Κυπριακού, με καλύτερες προϋποθέσεις απ’ ό,τι προηγουμένως και ορισμένοι επιχειρούν να την σκοτώσουν εν τη γενέσει της. Αντί να περιμένουν να δουν το αποτέλεσμά της, θυμήθηκαν σήμερα ότι απορρίπτουν την Ομοσπονδία. Όταν την διαπραγματεύονταν, είτε ως ΥΠΕΞ είτε ως κομματικοί ηγέτες με τον Ντενκτάς και τον Έρογλου, δεν τους ενοχλούσε. Σήμερα που συζητάμε με τον κ. Ακιντζί -και άρα με αυξημένη πιθανότητα επιτυχίας- την απορρίπτουν... Τα σχόλια δικά σας…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΛΛΗΚΑΣ
Πρόεδρος Συμμαχίας Πολιτών

· Είναι ιστορικά αβάσιμη αυτή η θεωρία και το μόνο που πετυχαίνει είναι να δίνει δικαιολογητικά στην τουρκική εισβολή και κατοχή. Η Χούντα δεν ήταν εκλεγμένη από τον ελληνικό λαό, ούτε και τον εξέφραζε. Η Χούντα επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό με στρατιωτικό πραξικόπημα, το οποίο αποτελούσε την πρώτη φάση ενός αμερικάνικου σχεδίου που αποσκοπούσε στο να επιβάλει τη διχοτόμηση της Κύπρου μέσα από ένα δεύτερο πραξικόπημα στην Κύπρο. Τίποτε δεν μπορεί να δικαιολογήσει την τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη στρατιωτική κατοχή της Κύπρου. Τα όποια λάθη της ελληνικής πλευράς δεν μπορούν να εξισώνονται με την εισβολή. Αυτό το επιχείρημα το προέβαλλε για χρόνια η Τουρκία και τώρα το υιοθέτησε ο κ. Αναστασιάδης. Αν τα πιστεύει όλα όσα είπε ο κ. Αναστασιάδης, τότε ν' απολογηθεί στον κ. Χριστόφια για την κριτική που ο ΔΗΣΥ τού άσκησε όταν το 2010 υποστήριξε παρόμοια θέση. Θα πρέπει ακόμα να εξηγήσει πότε λέει την αλήθεια για την Ελλάδα: όταν ήταν Πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ και του ΔΗΣΥ ή τώρα που έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Επειδή, όμως, πρόκειται για μια ανιστόρητη θέση, οφείλει ο κ. Αναστασιάδης να την αποσύρει και να απολογηθεί στον ελληνικό και στον κυπριακό λαό.

· Η χρονική στιγμή που επέλεξε ο κ. Αναστασιάδης να στιγματίσει την Ελλάδα και να αιτιολογήσει την Τουρκία, είναι η χειρότερη που θα μπορούσε να επιλέξει. Όσον αφορά την Ελλάδα, ο κ. Αναστασιάδης την εξέθεσε αβάσιμα στη διεθνή κοινότητα την ώρα που έκανε, σε τραγικές συνθήκες, διαπραγμάτευση για το Μνημόνιο στο Γιούρογκρουπ. Κτύπησε την Ελλάδα την ώρα που η Ελλάδα είχε ανάγκη από στήριξη. Όσον αφορά την εθνική μας υπόθεση, ο κ. Αναστασιάδης επέλεξε να παραχαράξει την ιστορία την ώρα που η Τουρκία και οι σύμμαχοί της, κυρίως ΗΠΑ και Μεγάλη Βρετανία, τροχοδρομούν μετατροπή του Κυπριακού από πρόβλημα εισβολής και κατοχής σε δικοινοτική διαφορά, που οφείλεται στην έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των ανθρώπων. Δεν είναι τυχαίο που ο κ. Αναστασιάδης έκανε τη δήλωση αυτή λίγες ημέρες μετά την προκλητική δήλωση του Αμερικανού Πρέσβη ότι το Κυπριακό δεν είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Τελικά, διερωτώμαι, όταν ο κ. Αναστασιάδης συναντά τους Αμερικάνους, τους πείθει για το δίκαιό μας ή τον πείθουν εκείνοι για την αθωότητα της Τουρκίας;

· Το παρελθόν αποτελεί μέρος της Ιστορίας μας, από την οποία πρέπει να μαθαίνουμε. Να αντλούμε διδάγματα. Η ιστορία είναι η βάση πάνω στην οποία οικοδομείται το μέλλον και τεκμηριώνεται το δίκαιο. Αν διαγράψουμε την ιστορία του Κυπριακού, δεν θα μπορούμε να πετύχουμε μια δίκαιη λύση. Αν παραγράψουμε το γεγονός ότι έγινε παράνομη στρατιωτική εισβολή και υπάρχει παράνομη κατοχή που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο, πώς θα τεκμηριώσουμε τη θέση μας ότι η λύση πρέπει να αποκαθιστά το διεθνές δίκαιο; Αν το Κυπριακό είναι δικοινοτικό πρόβλημα, τότε η έννοια της αποκατάστασης του δικαίου δεν έχει θέση στη λύση. Έτσι, αντί η λύση να ανατρέπει τα δεδομένα της εισβολής και της κατοχής, θα εδράζεται σε αυτά και θα τα νομιμοποιεί.