ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΝ ΧΘΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑ Ν. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΚΑΙ Μ. ΑΚΙΝΤΖΙ

Η επικοινωνία ανάμεσά τους είναι διαρκής και οι επιτελικές ομάδες τους φροντίζουν να κρατούν διαρκώς «ζεστό το σίδερο». Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται και τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης που πέφτουν σποραδικά, αλλά συνεχώς

Παλιό συναγερμικό στέλεχος επεσήμανε με σκεπτικισμό ότι «ορισμένοι ξεκίνησαν να κάνουν προσωπικό προεκλογικό αγώνα για το 2016, παριστάνοντας τους κήρυκες της λύσης»...

Νίκος Αναστασιάδης και Μουσταφά Ακιντζί κανόνισαν να περπατήσουν μαζί στην παλιά Λευκωσία χθες Σάββατο. Η επικοινωνία ανάμεσά τους είναι διαρκής και οι επιτελικές ομάδες τους φροντίζουν να κρατούν διαρκώς «ζεστό το σίδερο». Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται και τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης που πέφτουν σποραδικά, αλλά συνεχώς. Τέτοιο είναι το σχέδιο. Την ίδια ώρα πολλαπλασιάζονται εκδηλώσεις και δημόσιες συζητήσεις που σκοπό έχουν να προλειάνουν το έδαφος. Στον περίγυρο δεν περνούν απαρατήρητοι ορισμένοι πολιτικοί που σπεύδουν να... «πλασαριστούν» για τη λύση. Δίνουν μάλιστα την εντύπωση ότι συμμετέχουν σε διαγωνισμό «ποιος είναι πιο έτοιμος». Δημιουργώντας παράλληλα και την εντύπωση πως το Κυπριακό θα λυθεί στο… Facebook και το twitter.

Μάχες εντυπώσεων και προσωπικές «ατζέντες»

Ελλαδίτης καθηγητής που βρέθηκε τις τελευταίες μέρες στη Λευκωσία δήλωνε σε φιλική παρέα ότι εντυπωσιάστηκε πόσο πολύ η πολιτική σκέψη κάποιων που εμφανίζονται ως «πρωτοπόροι για τη λύση» είναι «επιπέδου παιδικής χαράς». Αλλά και στην αντίπερα όχθη, το timing της απόφασης της ΕΔΕΚ για να απορρίψει τη διζωνική ομοσπονδία δεν έχει πείσει απολύτως κανέναν. Ο ίδιος πανεπιστημιακός, σχολιάζοντας και πολιτικές ενέργειες που σκοπεύουν να γίνουν «ανάχωμα για μια κακή συμφωνία», έδειχνε απογοητευμένος. «Τα ίδια όπως στην Ελλάδα και χειρότερα ακόμα», κατέληγε· «καμία σοβαρή αίσθηση των μεγεθών και της διεθνούς πολιτικής, καμιά σοβαρή ανάλυση».

Όπως πάντα, στην κυπριακή πολιτική ζωή φαίνεται να επικρατούν η επιπολαιότητα και η μάχη των εντυπώσεων. Όσο και αν προσπάθησαν ορισμένοι, όπως ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, να «τραβήξουν χαλινάρι» για να μη χαθεί η όποια σοβαρότητα, στελέχη του κόμματος ενεργούν σαν να τους προσκάλεσαν σε διαγωνισμό αισιοδοξίας και ετοιμότητας. Ο ίδιος ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν παύει να μιλά για «συγκρατημένη αισιοδοξία» και δεν παραλείπει να υπενθυμίζει ότι «δεν είμαστε δεδομένοι για οποιαδήποτε λύση».

Όπως και από την πλευρά του ΑΚΕΛ, που δηλώνοντας πάντα «έτοιμοι», ταυτόχρονα δεν χάνουν ευκαιρία να εξηγήσουν ότι δεν συμφωνούν με τον ΔΗΣΥ. Στην ανάγκη, αναμασούν και τα περί «χαμένης ευκαιρίας των συμφωνημένων συγκλίσεων». Το θέμα όμως είναι ποιαν εντύπωση έχει για όλα αυτά ο κόσμος. Παλιό συναγερμικό στέλεχος επεσήμανε με σκεπτικισμό ότι «ορισμένοι ξεκίνησαν να κάνουν προσωπικό προεκλογικό αγώνα για το 2016, παριστάνοντας τους κήρυκες της λύσης...». Είναι θλιβερό, κατέληγε, και μόνο ζημιά κάνουν.

Παρά τις παραινέσεις για ψυχραιμία και υπευθυνότητα, σε ιδιωτικές συζητήσεις ακόμα και υψηλοί αξιωματούχοι του κυβερνώντος κόμματος εμφανίζονται μέχρι και ερειστικά βέβαιοι και έτοιμοι να… βάλουν στοιχήματα. Κάποιος σε τραπέζωμα και σε συζήτηση υψηλών τόνων το περασμένο Σαββατοκύριακο κέρδισε από τους παρευρισκόμενους τον τίτλο της «καφετζούς». Δεν έπαυε να δηλώνει ότι έχει «πληροφορίες» ότι αυτή τη φορά «είναι όλα τελειωμένα μέχρι το τέλος του χρόνου».

Όταν θα συμπληρωθεί το «προφίλ Ακιντζί»

Το Κυπριακό όμως δεν είναι θέμα χειρομαντείας. Όσες επαναλήψεις και αν κάνουν κάποιοι στην τηλεόραση του «προφίλ Ακιντζί», δείχνοντας τον «Κύπριο πάνω απ’ όλα» θα πρέπει να αναμένουν την ώρα της αλήθειας και τη στιγμή που στο προφίλ του θα προστεθεί και η σχέση του με την Άγκυρα. Η «μεταμόρφωση Ταλάτ» είναι πού κοντά για να λησμονιέται τόσο εύκολα. Από την άλλη όμως, κανένας δεν μπορεί πραγματικά να αποκλείσει ότι μπορεί «ο Λεμεσιανός Ακιντζί να κάνει την έκπληξη». Ή μάλλον «η Άγκυρα να κάνει την έκπληξη μέσω Ακιντζί»…

Ο «παράγοντας-οικονομία», η επικοινωνία και το μπούμερανγκ

Το ερώτημα βέβαια είναι: απέναντι σε αυτό το πολιτικό σκηνικό που σιγά-σιγά διαμορφώνεται, τι είναι εκείνο που καταλαβαίνουν και θέλουν οι πολίτες;

Η αλήθεια είναι ότι ο πολύς κόσμος δεν ενδιαφέρεται ούτε για λεπτομέρειες ούτε για τεχνικά ζητήματα. Η πλειοψηφική τάση είναι «μακάρι να βρεθεί μια συμφωνία, να τελειώνουμε». Σίγουρα υπάρχουν πολλοί που περιμένουν, είτε μέσα από περιουσία που θα πάρουν πίσω είτε και μέσα από τη γενική «κινητικότητα» που τους υπόσχονται, ότι μια συμφωνία θα τερματίσει μια ώρα πιο γρήγορα την οικονομική πίεση ή και τη μιζέρια.

Όσο και αν όλοι θέλουν να το αρνούνται επίσημα, ο «οικονομικός παράγοντας», όπως και η γενικότερη αποθάρρυνση, μπορεί να παίξουν τον ρόλο τους. Από την άλλη, έμπειρος δημοσκόπος παρατηρούσε ότι «αυτές οι αυξημένες προσδοκίες και η καλλιέργεια αισιοδοξίας μέσα από το φαινόμενο Ακιντζί» πολύ εύκολα μπορούν να γυρίσουν «μπούμπερανγκ». Εννοεί ότι αν δεν υπάρξουν «θεαματικά άλματα» και μεγάλες αλλαγές στην τουρκική προσέγγιση μιας συμφωνίας, τότε η απογοήτευση θα είναι δυσανάλογα μεγάλη.

Τίποτα όμως δεν είναι δεδομένο. Γι’ αυτό και η Κυβέρνηση, σύμφωνα με πληροφορίες, κινήθηκε ήδη προκειμένου να κάνει έγκαιρα «επαγγελματικούς» επικοινωνιακούς σχεδιασμούς. Άτυπες ομάδες του Προεδρικού κινούνται ήδη δραστήρια σε αυτή την κατεύθυνση. Κάποια μηνύματα είναι όμως αρκετά επικίνδυνα. Από την πλευρά εκείνων που το 2004 ήταν στη μεριά του «ναι», υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που ακόμα και σήμερα πιστεύουν πως τότε «το πρόβλημα ήταν η επικοινωνιακή μάχη που χάθηκε». Θεωρούν ότι αυτή τη φορά «πρέπει το Προεδρικό να πάρει τα μέτρα του και ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ να αφήσουν πείσματα και να πάνε χέρι-χέρι». Μοιάζει να μην έχουν καταλάβει τίποτα για το ίδιο το περιεχόμενο εκείνου του Σχεδίου, που μόνο φοβίες δημιουργούσε στον απλό πολίτη.

Ερωτήματα για την ουσία

Ανησυχητικό είναι, επίσης, σύμφωνα με συνταξιούχο έμπειρο διπλωμάτη, ότι «ενώ πολλά πράγματα που βρέθηκαν μέσα σε προηγούμενα σχέδια θεωρούνται δεδομένα, η πλευρά μας δεν έχει επεξεργαστεί συγκεκριμένες θέσεις που θα μπορούσαν να είναι αντίλογος. Αντί να απορρίψουμε ή να δεχτούμε όπως και να ’ναι τη «διζωνικότητα», εξηγούσε, θα έπρεπε να έχουμε θέσεις για την ελεύθερη εγκατάσταση των πολιτών και στις δυο περιφέρειες, σε σχέση με τα πολιτικά δικαιώματα και τα δικαιώματα ιδιοκτησίας. «Και ποιος σας είπε ότι δεν υπάρχουν τέτοιες θέσεις και προτάσεις στον χαρτοφύλακα του Αντρέα Μαυρογιάννη;», σχολίαζε πηγή του Προεδρικού. «Απλώς δεν θέλουμε να είναι δημοσίως γνωστά...».

Στην πραγματικότητα όμως είναι σε άλλο επίπεδο που θα κριθεί η πιθανότητα και το μέλλον μιας λύσης. Διπλωματικές πηγές είναι σαφείς πως όσο και αν κάνει «στροφή» η Άγκυρα «δεν υπάρχει καμία περίπτωση να παραιτηθεί από τις εγγυήσεις και το δικαίωμα παρέμβασης». Έδαφος μπορεί να δώσουν αρκετό και ακόμα και με τον στρατό κάτι μπορεί να γίνει, σχολίαζε ξένος διπλωμάτης χώρας-μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά θα ήταν παράλογο να περιμένει κανένας ότι μια χώρα όπως η Τουρκία θα δεχτεί ποτέ να εγκαταλείψει τον έλεγχο πάνω στην Κύπρο, που είχε εξασφαλίσει ήδη από το 1959.

Συνεπώς, σε μια τέτοια περίπτωση, το ερώτημα είναι πώς θα τοποθετηθεί ο πρόεδρος Αναστασιάδης, ο οποίος δεν παύει να επικαλείται την ενεργότερη ανάμειξη και τον ρόλο της Ευρώπης. Είναι δυνατό το 2015 μια χώρα-μέλος της Ε.Ε. να βρίσκεται κάτω από «εγγυήσεις» άλλων κρατών που θα έχουν και δικαίωμα να επέμβουν; Στέλεχος του ενδιάμεσου χώρου έλεγε ότι μπορεί να μην υπάρχει κοινοτικό κεκτημένο για όλα, αλλά τα 28 κράτη-μέλη υποτίθεται πως είναι ανεξάρτητα. Έστω και τυπικά ανεξάρτητα, ενώ «μια χώρα κάτω από εγγυήσεις τρίτων δε νοείται ούτε τυπικά ανεξάρτητη...».

Από την πλευρά του Προεδρικού απαντούν ότι «κρυφή κάρτα» θα είναι εναλλακτικές προτάσεις που ετοίμασαν για «συλλογικές εγγυήσεις» και για ρόλο, είτε της Ε.Ε. είτε και σε συνδυασμό με το ΝΑΤΟ. Άλλος διπλωμάτης σημαντικής ευρωπαϊκής χώρας ξεκαθάρισε στη «Σ» πως «στη σημερινή κατάσταση των πραγμάτων και των Συμβάσεων η Ε.Ε. δεν μπορεί και ούτε θέλει να κάνει κάτι τέτοιο». Την ίδια στιγμή, υψηλό στέλεχος της Εζεκία Παπαϊωάννου, που βρέθηκε μπροστά σε μια τέτοια συζήτηση, ήταν κατηγορηματικό αλλά και αποκαλυπτικό: «λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, γιατί το ΑΚΕΛ ποτέ δεν πρόκειται να δεχτεί κόλπα με το ΝΑΤΟ για ασφάλεια».

Σε κάποια pregame της τηλεόρασης σε σημαντικούς ποδοσφαιρικούς αγώνες, οι σχολιαστές πάντα ξέρουν και παρουσιάζουν τη... συνταγή για να πάνε οι «δικοί μας» καλά. Όσο δύσκολο και αν είναι, πάντα βρίσκουν τρόπο να παρουσιάσουν την επιτυχία σαν ένα «μικρό-μεγάλο θαύμα». Το ζήτημα είναι τι θα κάνουν όταν όλα πάνε στραβά και τελικά πέφτουν... βροχή τα γκολ από την απέναντι ομάδα...