ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΜΙΚΡΟ ΚΑΛΑΘΙ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για μια «καλή αρχή», όπως σχολίασε και ο πάλαι ποτέ «δήμαρχος» της κατεχόμενης πλευράς της πρωτεύουσας, εκ Λεμεσού, Μουσταφά Ακιντζί

Κανένας δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιες θα είναι οι τελικές προθέσεις της Άγκυρας. Ο μέσος Κύπριος, ακόμα και ο Τουρκοκύπριος, θέλει να δει μια συμβιβαστική φόρμουλα, που θα επιτρέψει στους ανθρώπους της Κύπρου να ζήσουν σε συνθήκες ελευθερίας

Σε άλλες εποχές, η είδηση ότι δεν θα σφραγίζονται διαβατήρια στα οδοφράγματα θ’ ακουγόταν σαν… μικρή επανάσταση. Την Παρασκευή, φάνηκε απλώς να ταιριάζει με την παρουσία του Μουσταφά Ακιντζί στη θέση του συνομιλητή του Νίκου Αναστασιάδη. Μπορεί κάποιοι να περίμεναν στην έναρξη του σίριαλ «νέος κύκλος συνομιλιών, πρωταγωνιστούν Αναστασιάδης - Ακιντζί», κάτι ακόμα πιο «θεαματικό». Ακόμα όμως και αυτή η κίνηση της βίζας με όλους τους συμβολισμούς της δίνει μια πρώτη γεύση για τις όποιες ανατροπές πρόκειται να ακολουθήσουν. Το ερώτημα είναι αν πράγματι θ' ακολουθήσουν ουσιαστικές ανατροπές ή αν θα έρθει το «αόρατο κόκκινο χέρι» της Άγκυρας να τους συμμαζέψει….

Καλή αρχή

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για μια «καλή αρχή», όπως σχολίασε και ο πάλαι ποτέ «δήμαρχος» της κατεχόμενης πλευράς της πρωτεύουσας, εκ Λεμεσού, Μουσταφά Ακιντζί. Σχεδόν όλες οι πολιτικές δυνάμεις κρατούν… μικρό καλάθι (αν και το σημαντικό είναι ότι αυτήν την ώρα κρατούν καλάθι).

Ορισμένοι αδημονούν να το αφήσουν σύντομα στην άκρη και να πιάσουν… κοφίνι. Άλλοι αναμένουν ότι εκτός από καρπούς στο καλάθι θα μπουν και κάποια αγκάθια που θα προκύψουν. Γιατί δεν είναι λίγοι οι δύσπιστοι που δείχνουν συνέχεια με το δάχτυλο την Τουρκία…

Μάλιστα, θέλοντας να πρωταγωνιστήσει, η νέα ηγεσία της ΕΔΕΚ έσπευσε να εγκαταλείψει τη διζωνική. Μόλις την προηγούμενη μέρα της εναρκτήριας συνάντησης Αναστασιάδη-Ακιντζί! Αυτή η επιλογή του Μαρίνου Σιζόπουλου, που τον έφερε και σε ανοιχτή κόντρα με τον προκάτοχό του, ερμηνεύτηκε με διάφορους τρόπους. Ίσως να φανερώνει και μια κίνηση φοβίας ή δισταγμού. Είναι δηλαδή σαν να περιμένουν στην ΕΔΕΚ ότι πράγματι θα προχωρήσει η διαδικασία και θα προκύψει κάποια συμφωνία. Μια τέτοια συμφωνία δεν θα είναι εύκολο να την απορρίψει κανένας εάν έχει σαν βάση του οικοδομήματός της την περιβόητη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Κάποιοι άλλοι, όμως, πιστεύουν ακράδαντα ότι η ΕΔΕΚ του Σιζόπουλου φοβάται την… πρωτοκαθεδρία του Γιώργου Λιλλήκα. Πιθανόν να είναι και ένας συνδυασμός των δυο…

Η ταμπακιέρα

Για να τρέξει η διαδικασία, όλοι αναγνωρίζουν ότι το κλειδί το έχει η Τουρκία. Βέβαια, όταν μιλάμε για δημοψήφισμα, άλλο ένα κλειδί έχει και ο Κύπριος στη Λευκωσία, τη Λεμεσό, τη Λάρνακα, την ελεύθερη Αμμόχωστο ή την Πάφο.

Τελικά τι είναι εκείνο, όμως, που θέλει ο μέσος Κύπριος; Να φύγει ο τουρκικός στρατός και να πάψει η ανάμειξη της Τουρκίας στο νησί. Αυτό προϋποθέτει ότι δεν θα υπάρχει στο μέλλον θέμα εγγυήσεων και δικαιώματος επέμβασης. Συνεπώς εδώ είναι και η πεμπτουσία της όποιας προτεινόμενης λύσης φιλοδοξεί να γίνει αποδεκτή από τον κυπριακό Ελληνισμό. Όσες προσπάθειες και αν κάνει ο Νίκος Αναστασιάδης για να παρουσιάσει μια πρόταση που δεν θα έχει τα μειονεκτήματα του πάλαι ποτέ Σχεδίου Ανάν που τον κυνηγά σαν φάντασμα, αυτός ο παράγοντας εξαρτάται αποκλειστικά από τον πανίσχυρο ένοικο του νέου παλατιού στην Άγκυρα.

Όσο και αν ο Μουσταφά Ακιντζί προσπαθήσει να τον βοηθήσει για τον… «κοινό σκοπό» και πάλι δεν θα εξαρτάται απ’ αυτούς. Συνεπώς θα συγκατανεύσει τελικά ο Ταγίπ Ερντογάν στην απώλεια του απόλυτου πλεονεκτήματος που κέρδισε η Τουρκία από το 1959; Θα ρισκάρει να τα βάλει με το τουρκικό βαθύ κράτος που, όσες εκλογικές νίκες και αν κάνει, όσο και αν απαγορεύσει το Tweet και το Facebook, θα είναι κάπου εκεί;

Οι γεωπολιτικές αναλύσεις δίνουν και παίρνουν. Κανένας όμως δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιες θα είναι οι τελικές προθέσεις της Άγκυρας.

Ο μέσος Κύπριος, ακόμα και ο Τουρκοκύπριος, θέλει να δει μια συμβιβαστική φόρμουλα, που θα επιτρέψει στους ανθρώπους της Κύπρου να ζήσουν σε συνθήκες ελευθερίας. Θα δεχτεί η Άγκυρα να αφήσει τους Κυπρίους να κάνουν την Κύπρο παράδεισο, όπως είναι η γενική αντίληψη στο νησί μας; Ή θα θεωρήσει ότι είναι επικίνδυνο να χαθεί για πάντα η… «μικρή πατρίδα», την οποία κέρδισε με αίμα το 1974;

Η εικόνα της λύσης

Το Προεδρικό και η Πινδάρου θέλουν καλού-κακού να ελέγξουν αυτήν τη φορά το «επικοινωνιακό παιχνίδι». Μετά το φιάσκο της επίσημης τοποθέτησης του ΔΗΣΥ στο Σχέδιο Ανάν, τότε που δυο στους τρεις συναγερμικούς δεν ακολούθησαν την ηγεσία έστω και αν εκείνη επιστράτευσε συναισθηματικά τον «Πατριάρχη» της παράταξης, τώρα πια θέλουν να είναι πολύ πιο προσεκτικοί. Οι συναγερμικοί τότε ακολούθησαν τον σημερινό εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος και τον υπό κατηγορίαν Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα.

Ενώ στον δρόμο ακόμα και ο τέως πρόεδρος του κόμματος Γιαννάκης Μάτσης πήρε μιαν από τις πρώτες κυπριακές έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο σε κοινό ψηφοδέλτιο με τους Προδρόμου-Ερωτοκρίτου και υποσχόμενος μια… «ευρωπαϊκή λύση». Μια δεκαετία μετά, ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης επιζητεί μια ευρωπαϊκή λύση, με ενεργότερη εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και οι Προδρόμου και Ερωτοκρίτου μόνο εχθρικοί δεν είναι για τον ίδιο. Θα τα καταφέρει;

Κάποιοι… ζηλωτές πάντως έσπευσαν να εισηγηθούν στο κόμμα να κάνει «εκστρατείες διαφώτισης». Πιο ψύχραιμες σκέψεις το απέτρεψαν. Αυτό, όμως, δεν εμποδίζει κάποιους πολιτευτές του ΔΗΣΥ να προσπαθούν να δρέψουν τις… δάφνες της λύσης. Τα… τουίτ δίνουν και παίρνουν. Όμως το Κυπριακό δεν θα λυθεί στο Tweeter. Αυτό το ξέρουν στο ΑΚΕΛ, όπου στηρίζουν την προσπάθεια, αλλά όχι τη Δεξιά και τον Πρόεδρο. Δεν χάνουν ευκαιρία να θυμίζουν τις «συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ».

Ταυτόχρονα, για να μη χάσουν το κομματικό παιχνίδι, επιτίθενται στην παράταξη που «έκανε πλάτες στους τραπεζίτες», όπως έκανε την περασμένη Πέμπτη στη Βουλή ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, αφήνοντας τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ με χαμόγελα αμηχανίας. Εξάλλου, την ώρα της πανηγυρικής επανέναρξης των διαπραγματεύσεων στο Αεροδρόμιο Λευκωσίας, το ΑΚΕΛ αποφάσισε να κάνει μια θεαματική κίνηση «ενδοκομματικών λογαριασμών».

Αποκεφάλισε με συνοπτικές διαδικασίες τον Νίκο Κατσουρίδη! Το έκαναν με σχέδιο; Είναι οι προσωπικές ατζέντες της Εζεκίας Παπαϊωάννου; Οι γνώμες διίστανται. Έχει αυτό κάποια σχέση και με την πορεία για λύση; Μήπως δηλαδή ήθελαν να… «καθαρίσουν» μια και καλή προκαταβολικά από έναν σκεπτικιστή που μπορεί να επηρεάσει; Υπερβολές και κακεντρέχειες, απαντούν όταν επισημάνει κανένας αυτήν τη διάσταση. Δεν παύει, όμως, να είναι μια τρανταχτή εξέλιξη.

Άλλωστε πολλά πράγματα είναι περίεργα στις μέρες μας. Τι θα κάνει ο Κατσουρίδης κανένας δεν ξέρει, πλην του ιδίου. Αν και τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι πληροφορίες για νέα κομματικά σχήματα. Το θέμα είναι ότι όλες αυτές οι πρωτοβουλίες εστιάζονται στις Βουλευτικές του 2016. Ενώ ο Νίκος Αναστασιάδης, στο περιβάλλον του, φαίνεται σίγουρος ότι μέχρι τότε θα έχουμε νέου τύπου εκλογές. Για την ομοσπονδιακή και την ομόσπονδη Βουλή.

Ευρωπαϊκή κίνηση τσεκ-ματ;

Όσο προχωρεί η διαδικασία, πολλοί παράγοντες τοποθετούνται. Άλλοι σπεύδουν να είναι «champions» της λύσης κι άλλοι πρωταγωνιστές της «αντίστασης». Εκείνο που δεν κατάλαβαν οι πρώτοι (οι περισσότεροι είναι μέσα στον ΔΗΣΥ), είναι ότι αν πράγματι υπάρξει συμφωνία και λύση, κανένας δεν θα έχει όρεξη να γυρίσει να τους δει. Αλλά κι οι δεύτεροι φαίνεται να μη συνειδητοποιούν ότι αν προχωρήσει η διαδικασία μέχρι τέλους, θα είναι «θλιβερή μειοψηφία». Ενώ αν δεν προχωρήσει, θα βρεθούν άλλοι, από τα «κεντρικά επιτελεία», και θα βάλουν τη φουστανέλλα.

Ο κόσμος, όμως, δεν ασχολείται πραγματικά με όλα αυτά. Και όσοι μετρούν τα «likes» στο Facebook ή τα retweet, δεν παύουν να είναι στον κόσμο τους. Έναν κόσμο που υποτιμά και την απελπισία των 28χρονων χωρίς δουλειά και των συνταξιούχων, που έχασαν ό,τι μάζεψαν με τον ιδρώτα μιας ζωής. Το θέμα είναι τι θα έχει να παρουσιάσει ο Νίκος Αναστασιάδης, με τη βοήθεια του Μουσταφά Ακιντζί, μερικούς μήνες από τώρα. Και ακόμα αν ο Ακιντζί θα καταφέρει τους «ομογάλακτους» από την Άγκυρα να κάτσουν ήσυχα.

Η ελίτ της Λευκωσίας, στο Υπουργείο Εξωτερικών και αλλού, περιμένει βέβαια ότι κάποιο ρόλο θα παίξει τελικά και η Ευρώπη. Κανένας στην πραγματικότητα δεν ξέρει. Αν όμως γίνει, θα είναι η πρώτη φορά για την Ευρώπη. Την προηγούμενη μάς είχε πει πως «ό,τι και να συμφωνήσετε με τους Τούρκους, το βαφτίζουμε ευρωπαϊκό». Την Τουρκία και το βαθύ της κράτος είναι που δεν θέλουν στην Ευρώπη. Μήπως, όμως, τελικά η Τουρκία θα γίνει… Ευρωπαία μέσω Λευκωσίας; Ίδωμεν…