ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΚΛΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΤΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ …

Το τι θα γίνει στο Κυπριακό δεν εξαρτάται από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη ούτε και από πρωτοβουλίες διαφώτισης της κοινής γνώμης για την ομοσπονδία, όπως ακούμε και πάλι

Ακόμα και αν πράγματι, όπως διαδίδεται, η Άγκυρα αποφάσισε να δώσει «πράσινο φως» για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις, το ερώτημα είναι πού μπορεί να καταλήξουν

Η… μάχη με τα ωράρια των καταστημάτων που χάθηκε δεν φαίνεται να ανησυχεί την Κυβέρνηση. Θεωρούν εξάλλου βέβαιο ότι τελικά είναι η αντιπολίτευση που θα βρεθεί σε δύσκολη θέση, όταν η νομοθεσία που έφτιαξε απορριφθεί από το δικαστήριο. Από τη μεριά της αντιπολίτευσης θεωρούν ότι «έγραψαν πόντους» και ότι «ο κόσμος μπορεί να εκτιμήσει το γεγονός ότι τα έβαλαν και με τους μεγαλοκαρχαρίες». Δεν είναι όμως σίγουρο ότι ο κόσμος έχει καταλάβει ακριβώς τι συμβαίνει ή, χειρότερα, ότι νοιάζεται και τόσο πολύ. Οι πιο πολλοί φαίνεται απλώς να βρίσκουν άκρως ενοχλητικό ότι τώρα δεν θα έχουν πια την Κυριακή ανοικτά τα μαγαζιά…

Οι αριθμοί που… χαμογελούν

Στην Κυβέρνηση πιο πολύ υπολογίζουν ότι η Κύπρος φαίνεται να περνά και αυτήν την αξιολόγηση από την Τρόικα. Δεν είναι ψέματα εκείνο που είπε ο Υπουργός Οικονομικών, ότι δηλαδή τώρα μένει μόνο ένα μικρό κομμάτι του προγράμματος. Με αισιοδοξία Προεδρικό και Πινδάρου θεωρούν ότι μέχρι το τέλος αυτού του χρόνου θα μπορούν να πουν «τελειώσαμε με την Τρόικα».

Μόνο και μόνο αυτό περιμένουν να θεωρηθεί μια πολιτική επιτυχία, που θα πιστωθεί και θα αλλάξει την ψυχολογία και ίσως σβήσει κάποιες (αρκετές) «στραβοτιμονιές» που έγραψαν. Παράλληλα, υπολογίζουν ότι η πορεία που παίρνουν τα πράγματα θα αρχίσει να φέρνει ξένες επενδύσεις. Αλλά επιπλέον υπολογίζουν ότι και εγχώριοι παράγοντες θα πάρουν θάρρος και θα συμβάλουν να αλλάξει η συγκυρία.

Αν όμως ρωτήσεις οικονομολόγους, θα σου πουν πως ό,τι και να γίνει δεν πρόκειται πριν από τις βουλευτικές εκλογές, που είναι σε ακριβώς ένα χρόνο, να έχει μειωθεί η ανεργία με τρόπο που ο κόσμος να το νιώσει. Αυτές οι συζητήσεις γίνονται πάντως από καιρό. Το μεγάλο ερώτημα είναι άλλο. Τι θα γίνει στο Κυπριακό και πώς, αλλά και πόσο θα διαφοροποιηθούν τα πράγματα…

Και στο βάθος εκλογές…

Συχνά ακούμε πολιτικά πρόσωπα να θέτουν την ερώτηση, με τις απαντήσεις να διαφέρουν από τον έναν στον άλλον. Θα προλάβουμε να κάνουμε «κανονικές» βουλευτικές εκλογές το 2016, ή θα προηγηθεί μια συμφωνία στο Κυπριακό και άρα δημοψήφισμα; Αν συμβεί το τελευταίο, τότε το 2016 πράγματι θα έχουμε εκλογές. Αρκετές εκλογές. Γιατί με τυχόν λύση θα εκλεγεί ξανά Πρόεδρος και, όπως όλα δείχνουν, θα έχουμε περισσότερα από ένα κοινοβούλια.

Ακόμα και εκείνοι που σπεύδουν να πουν ότι «είναι νωρίς για όλα αυτά», ξέρουν ότι θα πρέπει να είναι έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα. Όπως έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα είναι και όσοι προετοιμάζονται για μια πρώτη είσοδο στη Βουλή το 2016. Οι τελευταίοι, που δεν είναι καθόλου λίγοι και συναντώνται σε όλα τα κόμματα, έχουν ξεκινήσει σε αρκετές περιπτώσεις, αν όχι προεκλογική εκστρατεία, τουλάχιστον τα «προκαταρκτικά». Στον Συναγερμό, για παράδειγμα, πολλοί προδικάζουν και ανασχηματισμό. Διότι θεωρείται ότι τουλάχιστον ένας υπουργός του κόμματος -αν όχι περισσότεροι- θα προτιμήσει να αφήσει την Κυβέρνηση για να διεκδικήσει έδρα στη Βουλή. Επομένως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ψάχνει αντικαταστάτη ή και αντικαταστάτες.

Το ΑΚΕλ κινείται και θα κινείται όλο και πιο πολύ πάνω σε μια λεπτή γραμμή. Από τη μια θέλουν να στηρίξουν όλες τις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού, αλλά ταυτόχρονα δεν θέλουν να φανεί ότι «συμπλέουν» και με τον ΔΗΣΥ. Διότι την ίδια ώρα θέλουν να διατηρήσουν την ηγετική θέση στην αντιπολίτευση. Μπορούν να τα κάνουν και τα δυο; Μόνο οι ίδιοι ξέρουν, αν και αυτήν την περίοδο το δοκιμάζουν επί του εδάφους. Στον δε χώρο των υπόλοιπων κομμάτων, με τον λεγόμενο «ενδιάμεσο χώρο» κατακερματισμένο, θα επικρατήσει ένας έντονος ανταγωνισμός για το Κυπριακό. Για να κερδίσει πόντους ο πιο… «σκληρός» και να κεφαλαιοποιήσει τα όποια κέρδη στην όποια κάλπη…

Ο παράγων Τουρκία

Αλλά τα πράγματα δεν φαίνεται να είναι τελικά τόσο απλά. Πρώτο, το τι θα γίνει στο Κυπριακό δεν εξαρτάται από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη ούτε και από πρωτοβουλίες διαφώτισης της κοινής γνώμης για την ομοσπονδία, όπως ακούμε και πάλι. Στη μέση είναι ο «παράγων Τουρκία». Ακόμα και αν πράγματι, όπως διαδίδεται, η Άγκυρα αποφάσισε να δώσει «πράσινο φως» για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις, το ερώτημα είναι πού μπορεί να καταλήξουν.

Επειδή σίγουρα η Τουρκία δεν θα αφήσει την πορεία αυτή στα χέρια του Μουσταφά Ακιντζί. Επειδή επίσης, ακόμα και τώρα που φαίνεται να επικρατεί σκηνικό «μέλι-γάλα», εκείνο που θεωρεί η Άγκυρα λύση δεν είναι ακριβώς εκείνο που περιμένουν έστω και με κόπο να «περάσουν» όσοι είναι πρόθυμοι στη Λευκωσία. Με δυο λόγια και αντίθετα από όσους καλλιεργούν βιαστικά «περιβάλλον λύσης», εκείνο που η Τουρκία μπορεί να δεχθεί για συμφωνία παραμένει αστάθμητος παράγοντας, άγνωστος Χ. Μοιάζει σχεδόν απίθανο η Τουρκία των Ερντογάν και Νταβούτογλου να θέλει κάτι λιγότερο από τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας…

Οι απρόβλεπτοι παράγοντες…

Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο αστάθμητος παράγοντας. Στον δρόμο, είτε μέχρι μια συμφωνία είτε μέχρι τις Βουλευτικές, υπάρχουν ένα σωρό σταυροδρόμια. Τι θα γίνει στην κόντρα υψηλών τόνων στην κορυφή της Γενικής Εισαγγελίας, που εξελίχθηκε σε μάχη «μέχρι τελικής πτώσεως»; Τι θα γίνει με τη Διοικητή της Κεντρικής; Μετά από όσα βαριά κι ασήκωτα ακούστηκαν, μπορεί να επικρατήσει η… λογική του χρυσόψαρου; Τι θα γίνει με τις περιβόητες διώξεις για την οικονομική κατάρρευση; Θα ληφθούν καταθέσεις στην Ελλάδα; Θα μπορέσουν οι διωκτικές Αρχές να παρουσιάσουν σε δικαστήρια και κάποιες πειστικές υποθέσεις;

Ο χειρισμός και η κατάληξη όλων αυτών των υποθέσεων μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη να διαφοροποιήσει πολύ το σκηνικό. Είναι δυνατό να τα καλύψει όλα το Κυπριακό και οι «καταιγιστικές εξελίξεις»; Και ποιος εγγυάται ότι μερικές από τις καταιγιστικές εξελίξεις, αν συνδυαστούν με εσωτερικά «απρόβλεπτα», δεν θα δουλέψουν ανάποδα;

Εκείνο που μένει να μάθουμε είναι εκείνο που θα μπορούσε να… δωρίσει η Τουρκία στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, για να πείσει ότι εξασφαλίζει μια καλύτερη συμφωνία. Τα σημάδια μέχρι τώρα δεν επιτρέπουν ιδιαίτερες προσδοκίες. Μήπως τελικά οι κυβερνώντες θα πρέπει να στηριχθούν περισσότερο στην εικόνα της «αντιστροφής του κλίματος» στην οικονομία, και να μην επενδύουν πια σε λύση που θα έρθει πριν από τις Βουλευτικές; Με δεδομένο κιόλας ότι οι εκλογές θα γίνουν με τον υφιστάμενο εκλογικό νόμο…