Στις αγορές, αντλώντας €1 δις ευρώ, με επιτόκιο 4%, επέστρεψε μεσοβδόμαδα η Κυπριακή Δημοκρατία. Η κίνηση αυτή χαιρετίστηκε πανταχόθεν με διαφορετικές ωστόσο αναγνώσεις, για το αν η επιστροφή στις αγορές σημαίνει και επιστροφή της οικονομίας στοn σωστό δρόμο. Στο σημερινό «Ρινγκ της επικαιρότητας» φιλοξενούνται δύο επαΐοντες στα οικονομικά. Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΣΥ - Οικονομολόγος -

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

· Τι σημαίνει για την Κυπριακή Δημοκρατία η επιστροφή στις αγορές;

· Η επιστροφή στις αγορές σημαίνει και επιστροφή σε πολιτικές ανάπτυξης;

· Αφού η κυπριακή οικονομία μπορεί να δανειοδοτείται αυτόβουλα, δεν θα έπρεπε να διακοπεί η χρηματοδότηση από την Τρόικα;

· Έξοδος από το μνημόνιο σημαίνει και επαναφορά της οικονομικής κυριαρχίας ή θα συνεχιστεί η επιτήρηση μέχρι την αποπληρωμή των δανεικών από τους θεσμούς;

ΠΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
Βουλευτής ΑΚΕΛ

· Είναι μια θετική εξέλιξη. Έχει όμως να κάνει σε σημαντικό βαθμό με εξωτερικούς συγκυριακούς παράγοντες. Στην Ευρώπη υπάρχει αυτήν την εποχή μεγάλη ζήτηση για κρατικούς τίτλους με υψηλές αποδόσεις και επιπλέον λόγω της ποσοτικής χαλάρωσης μέσω της μαζικής αγοράς ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα οι αγοραστές κλειδώνουν ένα λίγο-πολύ σίγουρο κέρδος. Ασφαλώς, όμως, η άντληση κεφαλαίων δε σηματοδοτεί το τέλος της ύφεσης και στασιμότητας. Στο τέλος της ημέρας, αν δεν έχουμε ανάπτυξη, δεν θα μπορούμε να μειώσουμε το δημόσιο χρέος και θα εξαρτιόμαστε πλήρως από τις συγκυρίες στη διεθνή αγορά, ώστε να αναχρηματοδοτούμε το χρέος που θα λήγει.

· Την προηγούμενη φορά που η Κύπρος άντλησε κεφάλαια από τις διεθνείς αγορές, το μεγαλύτερο μέρος αυτών των κεφαλαίων δόθηκε στην Τράπεζα Κύπρου για να αποπληρώσει τον ELA, ως μέρος της εξόφλησης του ομολόγου που έχει εκδοθεί προς όφελος της παλιάς Λαϊκής. Αυτήν τη φορά λέγεται ότι θα πληρωθούν χρεόγραφα που λήγουν και κατέχονται από ντόπιους επενδυτές. Υπάρχει μια ατυχής προϊστορία σε αυτό το θέμα. Δυστυχώς, στο Μνημόνιο η Τρόικα επέβαλε και η Κυβέρνηση το αποδέχθηκε, οι κρατικοί τίτλοι που κατέχονται από ντόπια ταμεία και επενδυτές να μην εξοφλούνται άμα τη λήξει τους, αλλά να μετακυλίεται η ημερομηνία λήξης. Μια τέτοια τακτική αφαιρεί ρευστότητα από την αγορά και επιτείνει την ύφεση. Ύστερα από το κούρεμα των καταθέσεων, αυτή, κατά τη γνώμη μου, ήταν η χειρότερη πρόνοια του μνημονίου. Η εξόφληση αυτών των τίτλων θα προσθέσει ρευστότητα στην οικονομία. Η ρευστότητα όμως είναι αναγκαίος αλλά όχι επαρκής όρος για την ανάκαμψη. Κι αυτό γιατί αντιμετωπίζουμε κρίση υπερδανεισμού.

· Το μόνο καλό που υπάρχει στα επαχθή κατά τα άλλα μνημόνια είναι η ευνοϊκή χρηματοδότηση κι αυτό στο δίνουν με χίλια ζόρια και εκβιασμούς. Αν είναι να αποκτήσει η Κυβέρνηση μια κριτική στάση απέναντι στο μνημόνιο (πράγμα που το θεωρώ ανέφικτο λόγω της σύμπλευσής της με τα νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματα που διαμορφώνουν τη δομή αυτών των «συμφωνιών»), υπάρχουν άλλα ζητήματα τα οποία πρέπει να διεκδικήσει, όπως πιο επεκτατικός προϋπολογισμός στο θέμα των επενδύσεων και του κοινωνικού κράτους, μετατροπή του ELA σε ομολογιακό δάνειο, ευελιξία στη φορολογική πολιτική και άλλα που θα αποβλέπουν στο να επαναφέρουν την οικονομία σε τροχιά ουσιαστικής ανάπτυξης.

· Αυτό είναι κάτι που πρέπει να διεκδικήσουμε, ώστε να επανακτήσουμε τη δυνατότητα να καθορίζουμε την οικονομική πολιτική. Βεβαίως, ας μην ξεχνάμε ότι οι διάφορες συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβάλλουν περιορισμούς σε αυτό. Επιπλέον, έχει μεγάλη σημασία τι κάνεις με την κυριαρχία σου. Αν θα έχουμε μια Κυβέρνηση η οποία θα εμφορείται από τις ίδιες αντιλήψεις με τους νεοσυντηρητικούς της Τρόικας, για τον απλό πολίτη οι πολιτικές αυτές θα είναι εξίσου επιβλαβείς.

ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Εκπρόσωπος Τύπου ΔΗΣΥ

· Να δανειστεί στις διεθνείς αγορές μια χώρα με λογικό επιτόκιο σημαίνει ότι εκείνοι που έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να την κρίνουν αυστηρά, θεωρούν ότι είναι σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη της και έχει καλές προοπτικές. Δηλαδή ότι στη χώρα υπάρχουν λογικές ισορροπίες και μια θετική προοπτική ανάπτυξης. Συγκεκριμένα, σήμερα για την Κύπρο σημαίνει ότι μπορεί να χρηματοδοτήσει κρατικές ανάγκες με δανεισμό από τις αγορές, σαν κανονικό κράτος και όχι κράτος του οποίου αμφισβητείται η φερεγγυότητα. Ταυτόχρονα, σημαίνει «αυτόματα» ότι το επιτόκιο που θα πληρωθεί για τέτοιο δανεισμό θα είναι πιθανότατα χαμηλότερο από εκείνο εσωτερικών δανείων που έχει κάνει το κράτος σε δύσκολες στιγμές, στο πρόσφατο παρελθόν. Επομένως, έχουμε σημαντικές εξοικονομήσεις και «ανάσες» στον προϋπολογισμό. Σημαίνει, τελικά, ότι αποκαθίσταται η εικόνα και η φήμη της κυπριακής οικονομίας ανά το διεθνές και αυτό μετρά πολύ για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

· Δεν υπάρχει κάποιου είδους «αυτοματισμός». Οπωσδήποτε όμως η επιστροφή στις αγορές είναι προϋπόθεση γι' ανάπτυξη. Η οικονομία μιας χώρας που αδυνατεί να χρηματοδοτείται από τις αγορές όχι μόνο δεν είναι σε θέση να αναπτυχθεί, αλλά συρρικνώνεται και αντιμετωπίζει αυταπόδεικτα κινδύνους χρεοκοπίας. Τώρα πια, μόλις δυο χρόνια μετά τη χρεοκοπία, η κυπριακή οικονομία δεν είναι αυτό το πράγμα!

· Η προγραμματισμένη χρηματοδότηση από το πρόγραμμα διάσωσης απευθύνεται σε συγκεκριμένες ανάγκες. Ο δανεισμός από τις αγορές απευθύνεται σε αντικατάσταση παλαιότερων δανειακών υποχρεώσεων. Δεν είναι το ίδιο. Εν πάση περιπτώσει, η εκταμίευση δανείων από την Τρόικα πλησιάζει ούτως ή άλλως στο τέλος. Όταν έρθει η στιγμή -σύντομα όπως φαίνεται- που η Κύπρος θα δανείζεται από τις αγορές με επιτόκιο ανάλογο εκείνου του χαριστικού που μας χρεώνουν οι εταίροι μας, τότε θα έχουμε τελειώσει με το πρόγραμμα στήριξης τόσο τυπικά όσο και ουσιαστικά. Η Κύπρος είναι από επιλογή μέρος της Ευρωζώνης και τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης έχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις και τηρούν κάποιους όρους. Αυτό σημαίνει ότι κατά κάποιον τρόπο επιτηρούν διαρκώς τον εαυτό τους. Είναι αυτό που δεν κάναμε πριν και είδαμε πώς το πληρώσαμε...

· Η τυπική έξοδος από το Μνημόνιο έχει χρονοδιάγραμμα. Εκείνο όμως που ενοχλεί με το Μνημόνιο είναι οι περιορισμοί πολιτικής. Ορισμένους από αυτούς οφείλουμε πάντως να τους κρατήσουμε. Όπως π.χ. ότι θα πρέπει από τη δημοσιονομική άσκηση να προκύπτουν τα απαραίτητα για εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Δεν θέλουμε πια να «παρασιτούμε» σε βάρος των επόμενων γενιών! Από τους υπόλοιπους «μεταβατικούς» και «διορθωτικούς» περιορισμούς, θα απαλλαγούμε σύντομα. Επωφελείς μεταρρυθμίσεις (όπως το ΓΕΣΥ) φαίνεται θα παραταθούν ακόμα και μετά. Ουσιαστικά, πριν από το τέλος του χρόνου φαίνεται ότι θα έχουμε τελειώσει με το Μνημόνιο με διπλή έννοια. Από τη μια θα έχουμε ανταποκριθεί σε όλες τις δεσμεύσεις μας και από την άλλη -που είναι και το κυριότερο- η χώρα θα μπορεί να χρηματοδοτείται αυτοδύναμα. Τώρα, οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις είναι προς το συμφέρον της χώρας, της οικονομικής ανάπτυξης μέσα από ένα νέο μοντέλο και τελικά του πολίτη, να τις συνεχίσουμε/διατηρήσουμε και ίσως προεκτείνουμε.