Από την εποχή που οι Κύπριοι κτυπούσαν χαρμόσυνα τις καμπάνες, για την εκλογή του Τζίμι Κάρτερ ως Πρόεδρου των Ηνωμένων πολιτειών, μέχρι τη συγκρατημένη αισιοδοξία με την εκλογή του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί, αποδείξαμε ότι κάναμε ένα μεγάλο άλμα, από την αφέλεια στη σοβαρότητα.

Παλιότερα, είχα γράψει ότι οι Τουρκοκύπριοι θα πρέπει να δώσουν τον δικό τους πατριωτικό αγώνα, για την κοινή μας πατρίδα και μέλλον, ίσως βρήκαν τον άνθρωπο που θα τους οδηγήσει ή έστω θα βάλει ταφόπετρα στο παρελθόν και θα κτίσει τα θεμέλια για μια νέα εποχή για τον κυπριακό λαό. Ο Ακιντζί, εκ πρώτης όψεως, δείχνει να είναι πατριώτης, όσο θα θέλαμε να είμαστε κι εμείς, και να αγαπά παθολογικά αυτόν τον τόπο, ώστε να κάνει την ανατροπή, όσο μικρή ή μεγάλη μπορεί να είναι αυτή. Αυτό που φοβίζει περισσότερο, είναι η δική μας ευχέρεια να αυτοευνουχιζόμαστε, μεταξύ ενός τραγικού παρελθόντος και μιας λύσης, με εκατοντάδες ερμηνείες που συγχύζουν τον πολίτη.

Οι πολιτικοί πέφτουν σε μια μεγάλη λούμπα. Πιστεύουν ότι, αν μας αφήσουν, θα είμαστε το αθώο κοπάδι προβάτων χωρίς τον τσοπάνο να το προστατεύει από τους κακούς λύκους. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι ο λαός έχει ξεπεράσει την τριτοκοσμική σκέψη, έχει αποκτήσει κάποιο πολιτικό βάθος και είναι έτοιμος να ακούσει, να κατανοήσει και να δεχτεί, κάτω από τις περιστάσεις, ποιες είναι οι συντεταγμένες μιας εφικτής λύσης με μέλλον.

Από τα πρώτα μηνύματα του Ακιντζί και όπλο τα ποσοστά εκλογής του, με προϋπόθεση ότι η Τουρκία θα σταθεί δίπλα του και θα διευθύνει το παιγνίδι παρασκηνιακά, και εμάς να συνεχίζουμε τους αναμεταξύ μας διαπληκτισμούς και εχθρότητες, όσον αφορά τη λύση του Κυπριακού, τότε ο Ακιντζί θα μετατραπεί σε δίκοπο μαχαίρι, που θα μας προσφερθεί από την Τουρκία για το εθνικό μας χαρακίρι.

Η εκλογή του Ακιντζί καθιστά επείγον και αναγκαίο να μαζευτούν όλοι οι κομματικοί αρχηγοί και να μη βγουν από το Προεδρικό, μέχρι να συμφωνήσουν, ομόφωνα, ότι θα εγκαταλείψουν ψέματα και λογοπαίγνια για κομματικά οφέλη. Θα διευκρινίσουν στον λαό κάθε λεπτομέρεια, όλων, όσα έχουν αποδεχτεί, όλοι ανεξαιρέτως οι Πρόεδροι. Τόσον οι πολιτικοί όσον και τα Μ.Μ.Ε., θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν άνευ πάσης αμφιβολίας ποια λύση επιθυμούμε, στο πλαίσιο του εφικτού και όχι της πατριωτικής φαντασίας και πόσο ειλικρινά την ποθούμε.

Αν ο Ακιντζί ακολουθήσει μια πολιτική με βάση τις δηλώσεις του και εμείς συνεχίζουμε να πελαγοδρομούμε σε αντιπαραθέσεις, ηλίθιες ατάκες και επιχειρήματα ενός ψεύτικου πατριωτισμού, τότε το αποτέλεσμα θα είναι ολέθριο και γραμμένο από εμάς.

Μπορούμε εμείς, και όταν λέω «εμείς» εννοώ όλους τους νόμιμους κατοίκους του νησιού, να βάλουμε μια τελεία στο τραγικό μας παρελθόν και να υπάρξουμε η τελευταία γενιά Κυπρίων που πολέμησαν. Τότε και μόνο θα αναπαυτούν οι νεκροί μας, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, αλλά και η γενιά μας, που θα παραδώσει στα παιδιά μας μια ειρηνική ανεξάρτητη ευρωπαϊκή χώρα, που στόχο της θα έχει την ευημερία και το ελεύθερο ανθρώπινο δικαίωμα του κάθε πολίτη της.