Ο Α. Τσίπρας δεν έπαψε να επαναλαμβάνει ότι ψάχνει λύση μέσα στην Ευρώπη

Ό,τι και να γίνει το νησί μένει ανεπηρέαστο, καθώς έχει κοπεί ο «ομφάλιος λώρος» των κυπριακών τραπεζών με τα παλιά καταστήματά τους στην Ελλάδα…

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ Κυβέρνηση πιέζει και έχει ξεκινήσει και διεθνή εκστρατεία αναζητώντας συμμάχους

Oικονομολόγοι λένε πως ό,τι και αν γίνει τελικά στην Ελλάδα, δεν πρόκειται να επηρεάσει την Κύπρο. Ακόμα και σε άσχημες εξελίξεις, τις οποίες βέβαια όλοι απεύχονται, δεν μπορεί να επηρεαστεί άμεσα η κυπριακή οικονομία. Δεν θα επηρεαστεί περισσότερο απ' ό,τι όλες οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης, εξηγούσε καθηγητής πανεπιστημίου. Ο λόγος που δεν θα επηρεαστεί άμεσα η Κύπρος είναι επειδή έχει κοπεί ο «ομφάλιος λώρος» των κυπριακών τραπεζών με τα παλιά καταστήματά τους στην Ελλάδα. Αυτή είναι η καλή πλευρά εκείνης της συμφωνίας που επιβλήθηκε τότε στην Κύπρο και την οποία πολλοί καταγγέλλουν ως σκάνδαλο και ζημιά...

Όλα δείχνουν, όμως, ότι ένα τέτοιο σενάριο απομακρύνεται. Από την ώρα που βρέθηκε στην εξουσία, ο Αλέξης Τσίπρας και οι συνεργάτες του δεν έπαψαν να επαναλαμβάνουν ότι ψάχνουν «λύση μέσα στην Ευρώπη». Γίνεται, δηλαδή, λόγος για διαπραγμάτευση. Αυτό, μάλιστα, δεν το αποκλείει ούτε ο γερμανικός «σκληρός πυρήνας».

Μπραντ ντε φερ...

Μετά τη συνάντηση Σόιμπλε-Βαρουφάκη, είναι φανερό ότι με τον όρο «διαπραγμάτευση» οι δυο πλευρές εννοούν πολύ διαφορετικά πράγματα. Στην πραγματικότητα, από την ώρα που άνοιξαν οι κάλπες, βλέπουμε κάτι σαν σκληρό πόκερ ανάμεσα στην Ελλάδα και τους εταίρους. Φαίνεται να κυριαρχεί ένα στοιχείο μπλόφας. Με αυτόν τον τρόπο ερμήνευσαν πολλοί στην Αθήνα την ενέργεια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να σπρώξει τις ελληνικές τράπεζες έξω από το σύστημα και να εξαρτώνται τώρα αποκλειστικά από τον ELA.

Θεωρούν ότι είναι περισσότερο μέτρο πολιτικής πίεσης παρά οικονομικής πολιτικής. Πάντως, όσοι γνωρίζουν καλά το Ευρωσύστημα, λένε ότι η Φρανκφούρτη ήταν απολύτως δικαιολογημένη για μια τέτοια ενέργεια. Η ελληνική Κυβέρνηση πιέζει και έχει ξεκινήσει και διεθνή εκστρατεία, αναζητώντας συμμάχους.

Σίγουρα, όμως, ο στόχος τώρα φαίνεται πιο «μαζεμένος» σε σύγκριση με τις «κορώνες» που ακούστηκαν στον προεκλογικό. Ο νέος Υπουργός Οικονομικών το εξήγησε καθαρά. «Θα τηρήσουμε τη δέσμευση για δημοσιονομική ισορροπία.

Αλλά το πρωτογενές πλεόνασμα για να αποπληρώνουμε τα χρέη δεν θα είναι τόσο υψηλό όσο συμφωνήθηκε. Εμείς, όμως, θα αποφασίζουμε πού θα κόψουμε και πού θα ξοδέψουμε». Επομένως, η νέα ελληνική Κυβέρνηση δεν μιλά για «κούρεμα» του δημόσιου χρέους, το οποίο ήδη απορρίπτει κατηγορηματικά το Βερολίνο.

Για να γίνει, όμως, μια διευθέτηση σαν αυτή που προτείνει ο Γ. Βαρουφάκης, προφανώς χρειάζεται μείωση ή επιμήκυνση του χρέους, παρατηρούν οικονομολόγοι. Είναι, δηλαδή, «σαν να ζητάει κάτι χωρίς να το ζητήσει».

Οι επιδράσεις

Παρά το ότι οι εξελίξεις στις σχέσεις της Ελλάδας με τους δανειστές δεν φαίνεται να επηρεάζουν άμεσα την κυπριακή οικονομία, έχουν πολιτική επίδραση. Σύσσωμη η αντιπολίτευση στη Λευκωσία, από το ΑΚΕΛ μέχρι τους Οικολόγους, παρακολουθούν με τεράστιο ενδιαφέρον το «σίριαλ» που εξελίσσεται. Βλέποντας τις συζητήσεις που κάνουν Τσίπρας-Βαρουφάκης στις διάφορες πρωτεύουσες, στην Εζεκία Παπαϊωάννου θεωρούν ότι ανοίγει «δρόμος δικαίωσης».

Περιμένουν επιφυλακτικά τα αποτελέσματα, αλλά ήδη υπογραμμίζουν ότι έχει αποδειχτεί να «υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης». Το επιχείρημα που θέλουν να χτίσουν, είναι ότι μπορεί ο Δημήτρης Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ να έφεραν το Μνημόνιο, αλλά εκείνο που το ΑΚΕΛ μπορούσε να δεχτεί ήταν πολύ διαφορετικό από αυτά που πήγε και δέχτηκε ο Αναστασιάδης. Στην ίδια κατεύθυνση θα κινηθούν και τα άλλα κόμματα, που επίσης καταλογίζουν στον Νίκο Αναστασιάδη «κακή διαπραγμάτευση», αλλά με διαφορετική ένταση. ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Συμμαχία Πολιτών δεν έχουν ανάγκη να απολογηθούν επειδή η κυβέρνηση Χριστόφια έφερε την Τρόικα.

Θεωρούν ότι βρίσκουν τώρα την ευκαιρία να προωθήσουν την «πολιτική της διαπραγμάτευσης». Μπορεί μάλιστα να το «τραβήξουν» πολύ πιο μακριά από το ΑΚΕΛ. Το ΔΗΚΟ «έγραψε» κιόλας ένα πλεονέκτημα με την κίνηση του προέδρου του να ζητήσει γραπτώς από τον Πρωθυπουργό Τσίπρα να γίνει έρευνα για τη διαδικασία και τη συμφωνία πώλησης των κυπριακών τραπεζικών συμφερόντων στην Ελλάδα. Είναι ένα θέμα, το οποίο όλον αυτόν τον καιρό δεν έπαψε να βάζει ο Νικόλας Παπαδόπουλος.

Ακόμα και αν επαΐοντες παρατηρούν πως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα, αυτή η τοποθέτηση φαίνεται να βρίσκει έδαφος μέσα στην κοινή γνώμη, που «διψά» για εξηγήσεις και δεν μπορεί να δεχτεί το κακό που έγινε. Από την άλλη πλευρά, ο Γ. Λιλλήκας, που φαίνεται να βρίσκεται σε άμεσο ανταγωνισμό με το ΔΗΚΟ του Νικόλα Παπαδόπουλου, θεωρεί ότι έχει ως πλεονέκτημα πως «εμείς ποτέ δεν στηρίξαμε το Μνημόνιο» και αυτή είναι «σπόντα» για τη μεριά του ΔΗΚΟ με την ψήφο του οποίου πέρασαν τα βασικά μέτρα του Μνημονίου.

Πηγή από το περιβάλλον της Πινδάρου σημείωνε, όμως, ότι «θα μείνουν μάλλον με τα δυο χείλη καμένα». Διότι η δική τους πρόβλεψη είναι ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί με αυτόν τον τρόπο να πετύχει και πολλά πράγματα». Διευκρινίζουν, βέβαια, ότι «επί της ουσίας μακάρι να καταφέρει κάτι σημαντικό, τόσο για την ίδια τη χώρα και τον λαό, αλλά και γιατί θα είχε θετικές επιδράσεις και για τη διαχείριση των κυπριακών υποθέσεων». Αλλά η πρόβλεψη και οι πληφορίες που επικαλούνται, λένε ότι «το πολύ να πάρει κάποια μικρή μείωση του επιτοκίου ή επιμήκυνση δανείων».

Με κομμένη την ανάσα

Οι επόμενες λίγες ημέρες θα είναι σίγουρα κρίσιμες. Μια ημέρα πριν από τη Σύνοδο Κορυφής των κρατών-μελών, που είναι προγραμματισμένη για τις 12 Φεβρουαρίου, θα γίνει έκτακτο Eurogroup για την Ελλάδα. Εκεί, την ερχόμενη Τετάρτη και Πέμπτη αναμένεται να δοθεί μια «πραγματική μάχη». Πόσα είναι όμως τα πραγματικά περιθώρια;

Πέρα από τα δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο, που κάποιες φορές δημιουργούν θετικό κλίμα και προσδοκίες ακόμα και πέρα από την «αναπάντεχη» στήριξη της Ελλάδας από τις ΗΠΑ, οι πραγματικές ειδήσεις δεν είναι και τόσο καλές.

Η περίφημη, μεγάλης διάρκειας συνάντηση Βαρουφάκη-Σόιμπλε δεν είχε κανένα πραγματικό αποτέλεσμα για την Ελλάδα. Θα μπορούσε κάποιος να τη συνοψίσει στον... φανταστικό ακόλουθο διάλογο:
- Βαρουφάκης: «Έχουμε φρέσκια λαϊκή εντολή να ακολουθήσουμε μια πολιτική και σύμφωνα με τις δημοκρατικές αρχές που θεμελιώνουν την Ευρώπη, αυτό θα κάνουμε και ελπίζουμε να έχουμε την κατανόηση των εταίρων μας. Σκοπός μας είναι, χωρίς να συγκρουστούμε με τους εταίρους και να εγκαταλείψουμε δεσμεύσεις της χώρας μας, να κάνουμε τα πράγματα για τα οποία μας έχουν δώσει εντολή και όχι κάτι άλλο».

- Σόιμπλε: «Το ξέρω ότι έχετε λαϊκή εντολή και ένα πρόγραμμα και σας συγχαίρω ξανά για την επιτυχία σας. Αλλά αυτή η λαϊκή εντολή έχει την ιδιομορφία ότι θέλετε να κάνετε πράγματα με τα χρήματα των άλλων. Επειδή αυτοί οι άλλοι στους οποίους ανήκουν τα χρήματα είναι κυρίως οι δικοί μας ψηφοφόροι, αυτό θα το λάβουμε όλοι πολύ σοβαρά υπόψη μας. Δεν έχουμε αντίρρηση να εφαρμόσετε δικό σας πρόγραμμα εφόσον θα τηρήσετε τις δεσμεύσεις που έχετε κάνει και στη βάση των οποίων παίρνετε τα χρήματά μας».

Στην πραγματικότητα ένας διάλογος σαν κι αυτόν, που δεν απέχει από την πραγματικότητα, δεν αφήνει σχεδόν κανένα περιθώριο στη νέα Κυβέρνηση της Ελλάδας. Πολλοί προβλέπουν ότι ήδη έχει ξεκινήσει η «αναδίπλωση» του Αλέξη Τσίπρα. Αλλά είναι επίσης βέβαιο ότι ο νέος Πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του δεν πρόκειται να έρθουν πίσω με «άδεια χέρια». Έχει εξάλλου ο ίδιος δεσμευτεί με πολλαπλές δηλώσεις και μετά τις εκλογές.

Τι θα γίνει λοιπόν; Το πιθανότερο, σχολιάζουν ουδέτεροι αναλυτές, είναι η Ελλάδα να πάρει «κάτι», αλλά όχι εκείνο που ζητά. Τι θα γίνει τότε; Θα προχωρήσει η κυβέρνηση Τσίπρα σε ρήξη, όπως φοβούνται όλοι; Μάλλον όχι, εκτιμούν κύκλοι της Νέας Δημοκρατίας, που παρακολουθούν ενοχλημένοι. Θα πάρουν ψίχουλα, παρατηρούσε παλαίμαχος δημοσιογράφος στην Αθήνα, και θα τα παρουσιάσουν σαν χρυσάφι. Για να βγει από το αδιέξοδο και τα διλήμματα ο Αλέξης Τσίπρας, σίγουρα χρειάζεται στήριξη εκτός Ελλάδας. Θα πρέπει, δηλαδή, να καταλάβουν στις Βρυξέλλες ότι δεν είναι σοφό να τον «στείλουν πίσω όπως ήρθε». Ήδη κάποιοι παράγοντες μέσα στο ευρωπαϊκό σκηνικό κινούνται για να συγκρατήσουν τους «ακραίους» από την άλλη πλευρά. Αναμένεται, πάντως, ότι το τελικό «όχι» που θα πάρει η Ελλάδα θα είναι... «χρυσωμένο».

Στη μέγκενη...

ΠΑΝΤΩΣ η πίεση πάνω στον νέο Πρωθυπουργό και τους επιτελείς του δεν προέρχεται μόνο από την κοινή γνώμη, που έχει μεγάλες προσδοκίες, και τα μέσα ενημέρωσης. Θα υπάρξει και πολύ μεγάλη πίεση στο εσωτερικό του κόμματός του. Θα αναζητήσει άραγε την οδό των «διαρκών ελιγμών» ή θα οδηγηθεί θέλοντας και μη σε «ρήξη»;

Σίγουρο είναι ακόμα ότι εδώ στη Λευκωσία θα υπάρξει άμεσος αντίκτυπος. Ακόμα και αν εκείνα που θα κερδίσει η Ελλάδα δεν είναι κάτι ουσιαστικό, τα κυπριακά κόμματα της αντιπολίτευσης θα βρουν την ευκαιρία να ανεβάσουν τους τόνους. Από το κυβερνητικό στρατόπεδο, όταν σκέφτονται την «ατζέντα» αυτής της χρονιάς με ανοιχτό το μέτωπο των εκποιήσεων και να έπονται ιδιωτικοποιήσεις, ΓΕΣΥ και διάφορα άλλα μέτρα, νιώθουν... αμηχανία.

Μέχρι τώρα ήταν η αντιπολίτευση που βρέθηκε στριμωγμένη με την άρνησή της να περάσει τον νόμο για τις εκποιήσεις και έτσι «μπλόκαρε» το Πρόγραμμα της Κύπρου. Αν μετά από μερικές εβδομάδες θα μπορεί να υποδεικνύει στην Κυβέρνηση «να πάει να διαπραγματευτεί, όπως έκανε η Ελλάδα», τότε θα νιώθει ότι έχει το πάνω χέρι. Εξάλλου, λένε κάποιοι, αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος που ο «σκληρός πυρήνας» των Βρυξελλών δεν πρόκειται να δώσει κάτι ουσιαστικό στην Ελλάδα. Επειδή θα φοβηθούν το κύμα διεκδικήσεων που θα έρθει αμέσως μετά από άλλες χώρες. Πάντως, αντίθετα με την Ελλάδα που έχει κρίσιμα ραντεβού την επόμενη εβδομάδα, το κλιμάκιο της Τρόικας έφυγε από την Κύπρο δίνοντας αόριστο ραντεβού μετά από ένα μήνα...