Εκλογή με σαφή αλλά και λανθάνοντα πολιτικά μηνύματα
Η μεγάλη, γι' ακόμη μια φορά, αποχή, αλλά και ο πλήρης καταποντισμός της «τριμερούς συνεργασίας», είναι δύο από τα σημαντικότερα συναγόμενα των δημαρχιακών εκλογών στην Πάφο

Καθαρή εντολή στον Φαίδωνα Φαίδωνος έδωσαν οι δημότες της Πάφου, στις χθεσινές αναπληρωματικές εκλογές για τη δημαρχία της πόλης.
Ο κ. Φαίδωνος, που κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος, με τη στήριξη του ΔΗΣΥ, εκλέχθηκε Δήμαρχος Πάφου για τα επόμενα δύο χρόνια, με ποσοστό 49,08%.

Συγκεκριμένα, ο κ. Φαίδωνος έλαβε 4.609 ψήφους ή ποσοστό 49,08%. Ακολούθησαν οι Άριστος Βασιλειάδης, επίσης ανεξάρτητος, που υποστηρίχθηκε από το ΔΗΚΟ, το ΑΚΕΛ και την ΕΔΕΚ, με 2.583 ψήφους ή ποσοστό 27,51%, ο Δώρος Παφίτης, ανεξάρτητος, που υποστηρίχθηκε από τη Συμμαχία Πολιτών, με 1.095 ψήφους ή ποσοστό 11,69%, ο Ανδρέας Μασούρας, που υποστηρίχθηκε από το Κίνημα Οικολόγων, με 207 ψήφους ή ποσοστό 2,20%, ο Ανδρέας Χρυσάνθου, με 517 ψήφους ή ποσοστό 5,51%, ο Βαγγέλης Μαυρονικόλας με 144 ψήφους ή ποσοστό 1,53%, ο Χρύσανθος Χρυσάνθου 137 ψήφους ή ποσοστό 1,46% και η Σόφη Χαμπιαουρίδου 98 ψήφους ή ποσοστό 1,04%.

Το σύνολο των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ήταν 18.023, εκ των οποίων ψήφισαν 9.625 ή ποσοστό 53,40%. Τα έγκυρα ψηφοδέλτια ανήλθαν σε 9.390 ή ποσοστό 97,56%, τα λευκά σε 91 ή 0,95%, τα άκυρα σε 144 ή 1,5%. Απείχαν 8.398 ψηφοφόροι ή το 46,60% του εκλογικού σώματος.

Κύριο χαρακτηριστικό της χθεσινής αναπληρωματικής εκλογής στον Δήμο Πάφου ήταν η πολύ υψηλή αποχή, που έφτασε στο 47%, παρά το γεγονός ότι η διαδικασία εκλογής νέου Δημάρχου διεξήχθη υπό την πάγκοινη επίκληση της ανάγκης να υπάρξει κάθαρση στον ταλανιζόμενο, από τα σκάνδαλα και τα φαινόμενα διαφθοράς, Δήμο της πόλης. Στοιχείο που προσγράφεται, ασφαλώς, στο γενικότερο κλίμα απαξίωσης των πολιτών προς τους πολιτικούς θεσμούς και στους φορείς τους.

Ιδιάζουσες συνθήκες
Μπορεί οι ιδιάζουσες συνθήκες εντός των οποίων διεξήχθησαν οι χθεσινές δημαρχιακές εκλογές να μην επιτρέπουν τη συναγωγή ξεκάθαρων πολιτικών συμπερασμάτων, τουλάχιστον όσον αφορά την εκλογική αριθμητική των κομματικών ποσοστών, ωστόσο, κάποιες βασικές πολιτικές διαπιστώσεις μπορεί να επισημανθούν. Είναι, προς τούτο, χαρακτηριστικό, πως ουδένα εκ των πολιτικών κομμάτων, ακόμη και ο νικητής ΔΗΣΥ, έσπευσαν να κάνουν μιαν καθαρά πολιτική ανάγνωση του εκλογικού αποτελέσματος, αναγνωρίζοντας τις εξαιρετικές ιδιαιτερότητες της εκλογής. Ωστόσο, δεν μπορεί να παραθεωρείται πως, χθες, στην παφιακή κάλπη κρίθηκαν συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές των κομμάτων, έστω μέσα σε καθαρά τοπικό πλαίσιο.

Πρώτη επισήμανση, είναι ότι ο προϊών κατακερματισμός του πολιτικού σκηνικού στην επαρχία, με την εκδήλωση, ένθεν και ένθεν, ανέλεγκτων, όπως καταγράφηκε, φυγόκεντρων δυνάμεων, καθόρισε, προς την κατεύθυνση της πιο συγκροτημένης και, τελικά, πειστικής υποψηφιότητας, το τελικό αποτέλεσμα.

Ευκαιριακή συνεύρεση
Δεύτερη επισήμανση, η ολοκληρωτική αποτυχία της τριμερούς συνεργασίας ΔΗΚΟ, ΑΚΕΛ, ΕΔΕΚ, να αρθρώσει μια στοιχειωδώς αποδεκτή πολιτική πρόταση για τον Δήμο.
Τα τρία συνεργαζόμενα κόμματα συγκέντρωσαν, αθροιστικά, χαμηλότερο ποσοστό από το συνολικό τους άθροισμα στον Δήμο, αποτέλεσμα που επικυρώνει τον ισχνότατο βαθμό κομματικής συσπείρωσης, αλλά και το πολύμορφο πλέγμα των αντιθέσεων που εκδηλώθηκαν στο εσωτερικό τους για την επιλογή της συγκεκριμένης κοινής υποψηφιότητας.

Εκ του αποτελέσματος, καταδεικνύεται ότι υπήρξε μία εξόχως ευκαιριακή συνεύρεση, χωρίς εδραία προγραμματικά ερείσματα μεταξύ των τριών κομμάτων, η οποία έγινε για να εξυπηρετήσει πρόσκαιρους και συγκυριακούς σχεδιασμούς.

Επιβεβαίωσε, ως εκ τούτου, πως η τριμερής συνεργασία διαμορφώθηκε στον Δήμο Πάφου, όχι ως απόρροια ενός κοινωνικού αιτήματος για αλλαγή, αλλά ως επιλογή των κομματικών ηγεσιών, που έσπευσαν να περιχαρακωθούν πίσω από αυτήν.
Όπως χαρακτηριστικά επισήμανε στη «Σ» οξυνούστατος παράγοντας του Κέντρου, «τα τρία κόμματα επέλεξαν τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή, και μηδενίστηκαν στην κυριολεξία».

Έπραξε το αυτονόητο…
Εξ αντιδιαστολής, πρόσθεσε, ο ΔΗΣΥ (που πρώτη φορά κερδίζει τον Δήμο), όταν κατεδείχθη ότι ήταν αδύνατη η συμφωνία σε μια κοινή, υπερκομματική ή διακομματική, υποψηφιότητα, έπραξε το αυτονόητο, προκρίνοντας την υποστήριξη ενός αναγνωρίσιμου και έμπειρου στα αυτοδιοικητικά πράγματα στελέχους, που διαδραμάτισε, μάλιστα, σημαίνοντα ρόλο στην αποκάλυψη των σκανδάλων στον Δήμο.
Υπό το φως αυτής της εξέλιξης, σημείωσε περαιτέρω, «ίσως αποδεικνύεται ότι είναι προτιμότερο να έχεις έναν κομματικό υποψήφιο που έχει κάτι να πει, παρά να έχεις έναν μη κομματικό, αλλά στηριζόμενο σε κομματικά δεκανίκια, που δεν έχει να πει σχεδόν τίποτα».

Τρίτη επισήμανση, είναι η μικρή δυναμική που κατέγραψαν οι καθαρώς ανεξάρτητοι υποψήφιοι, σ’ ένα πολιτικό περιβάλλον που περισσότερο ίσως από ποτέ ευνοούσε τις ανεξάρτητες υποψηφιότητες.
Αξιοσημείωτο, επίσης, είναι το υψηλό ποσοστό που κατέγραψε η υποστηριζόμενη από τη Συμμαχία Πολιτών υποψηφιότητα του Δώρου Παφίτη, η οποία έλαβε, συγκριτικά, 20% περισσότερο σε σχέση με το εκλογικό ποσοστό του κόμματος στις Ευρωεκλογές, αλλά και ο διπλασιασμός του ποσοστού των Οικολόγων (2,20%), που κατήλθαν με καθαρά κομματικό υποψήφιο, πάντα σε σχέση με το ποσοστό τους στον Δήμο.

Υψηλά ποσοστά συγκέντρωσε, ακόμα, η ανεξάρτητη υποψηφιότητα του Ανδρέα Χρυσάνθου, ο οποίος, ως δημοτικός σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Κόμματος, επίσης διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αποκάλυψη των σκανδάλων στον Δήμο.