Πάφος: 18.000 ψήφοι βαρύνουσας σημασίας αναδιαμορφώνουν τους συσχετισμούς
Εκλογές με ιδιαιτερότητες και πολλαπλά πολιτικά μηνύματα, τόσο για το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του όσο και για το κάθε κόμμα ξεχωριστά

Υπό την σκιάν των διερευνόμενων σκανδάλων στον Δήμο Πάφου διεξάγεται τη μεθεπόμενη Κυριακή, 11 Ιανουαρίου, η αναπληρωματική εκλογή για την ανάδειξη νέου δημάρχου, μετά την παραίτηση του Σάββα Βέργα.
Αν και περιορισμένη τοπικά, και διαλαμβάνουσα τον χαρακτήρα έκτακτης εκλογικής αναμέτρησης η εκλογή στον Δήμο προσλαμβάνει σημαίνουσα πολιτική δραστικότητα, για πολλούς και διάφορους λόγους.

Πρόκειται για πολιτική πράξη με πολλαπλές ιδιαιτερότητες, που δεν αποκλείεται να σηματοδοτήσει εξελίξεις στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό αλλά και στο εσωτερικό των ίδιων των κομμάτων, ενόψει ασφαλώς των, αποφασιστικής σημασίας, βουλευτικών εκλογών του 2016.

Σ’ ένα πρώτο επίπεδο, πρόκειται για την πρώτη, επώδυνη κατά τα φαινόμενα, διαδικασία «έκθεσης» των πολιτικών κομμάτων και των επιλογών τους στην κρίση των πολιτών, εν μέσω της παλιρροϊκής επέλασης των σκανδάλων, μάλιστα σ’ έναν από τους προνομιακούς χώρους επώασης και εκκόλαψή τους.

Στο πλαίσιο αυτό, θα αποτελέσει ένα ισχυρό τεστ αξιοπιστίας και αντοχής του πολιτικο-κομματικού συστήματος, δεδομένης της πλήρους άλωσης του αυτοδιοικητικού θεσμού από το τελευταίο. Γιατί, όπως επισημάναμε ήδη, θα κληθούν να καταγράψουν δυνάμεις μέσα στο "κενό" μιας σχεδόν γενικευμένης αποστροφής των πολιτών για τα τεκταινόμενα στον πολιτικό μας βίο, για τα οποία, την κύρια και βασική ευθύνη φέρει το ίδιο το πολιτικό σύστημα.

«Δοκιμή» για την Τριμερή
Σ’ ένα δεύτερο πλάνο, η εκλογή της 11ης Ιανουαρίου διεξάγεται υπό το πρόσημο της, έστω εκτάκτως και με καθαρά τοπικά χαρακτηριστικά, αναβιούσας τριμερούς συνεργασίας μεταξύ των τριών κύριων αντιπολιτευόμενων κομμάτων, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, παρά το γεγονός ότι τα τρία κόμματα απορρίπτουν τα περί αναβίωσης της τριμερούς συνεργασίας τους. Με δεδομένες, ωστόσο, τις συντελούμενες διεργασίες σύγκλισης στον ευρύτερο χώρο της αντιπολίτευσης, με αντικείμενο την εφαρμοζόμενη από την κυβέρνηση μνημονιακή πολιτική στην οικονομία, η ανασυσταθείσα στην Πάφο «Τριμερής», δεν αποκλείεται να αποτελέσει προανάκρουσμα ή εφαλτήριο και για μελλοντικές συνεργασίες εκλογικού χαρακτήρα.

Υπό αυτήν την έννοια, η εκλογική αναμέτρηση, παρά τις πάμπολλες ιδιαιτερότητές της, θα αποτελέσει σαφέστατα και μια δοκιμασία για την επανακάμψασα σύμπλευση των τριών κομμάτων, σε μια προοπτική, υπό τα δεδομένα βεβαίως, αμφίβολης τελεσφορίας.

Ρευστό σκηνικό
Πάντως, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και εκτιμήσεις, στην Πάφο, ενόψει της αναπληρωματικής εκλογής, τείνει να διαμορφωθεί ένα εξόχως ρευστό και ασταθές πολιτικό σκηνικό, με ευμετάβολους συσχετισμούς δυνάμεων, που θεωρείται βέβαιο πως θα υπερκεράσει τις «κομματικές κανονικότητες» που επιχειρούν να διαμορφώσουν οι επιλογές και οι συνεργασίες των κομμάτων.

Εκτιμάται, δε, βάσιμα, πως οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν σ’ ένα ήδη εξαιρετικά κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο, όπου οι τοπικές ιδιαιτερότητες αλλά και η δυναμική της καθεμιάς υποψηφιότητας ξεχωριστά θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο για την έκβαση του τελικού αποτελέσματος.

Ένα εξίσου ενδιαφέρον, επιπρόσθετα, στοιχείο είναι πως ήδη, μέσα σ’ ένα εξόχως φορτισμένο, υπό την αποφοράν των σκανδάλων, πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον, καταγράφονται, μέσα στα ίδια τα κόμματα, έντονες αντισυσπειρωτικές και φυγόκεντρες δυνάμεις, που έχουν να κάνουν αφενός με το «"ανώμαλο", πολιτικά, κλίμα, που διαμορφώθηκε στον Δήμο, και αφετέρου με ενδοκομματικές διαφωνίες και αντιθέσεις, που αποκρυσταλλώνονται και στην επιλογή των υποψηφίων».

Ανυπέρβλητος κατακερματισμός
Κομματικοί, μάλιστα, παράγοντες, μιλώντας στη «Σ», κάνουν λόγο για ανυπέρβλητο κατακερματισμό του πολιτικού και κομματικού πεδίου στην Επαρχία, εκφράζοντας την εκτίμηση πως καμία κομματική απόφαση υποστήριξης υποψηφίου δεν πρόκειται να τύχει της αμέριστης υποστήριξης των μελών και των ψηφοφόρων των κομμάτων. Τουναντίον, υπογραμμίζουν, αναμένεται να υπάρξουν σοβαρές διαρροές προς διάφορες κατευθύνσεις, ακόμη και προς «ανταγωνιστικές υποψηφιότητες» άλλων πολιτικών δυνάμεων, ακόμη και προς πραγματικούς ανεξάρτητους υποψηφίους, ο ρόλος των οποίων δεν θα πρέπει να παραθεωρείται.

Σ’ αυτήν την προοπτική, προσθέτουν, θα πρέπει να προσυπολογίζονται τόσο η ικανότητα, όσο και η εκλεξιμότητα και το εύρος αποδοχής ενός εκάστου των υποψηφίων, αλλά και το γεγονός ότι, λόγω της ιδιαίτερης, έκρυθμης συνθήκης που δημιουργήθηκε στην Πάφο, κανένα κόμμα δεν θα αναλάβει πλήρως το βάρος της προώθησης της υποψηφιότητας του υποψηφίου που επέλεξε.

Αυξημένες ιδιαιτερότητες για το ΔΗΚΟ
Την ίδια ώρα, αυξημένες ιδιαιτερότητες παρουσιάζει, για μια σειρά λόγους, η εκλογική αναμέτρηση της 11ης Ιανουαρίου για το Δημοκρατικό Κόμμα. Ιδιαιτερότητες οι οποίες μεγιστοποιούν την πολιτική σημασία του εκλογικού αποτελέσματος για το ΔΗΚΟ, εν σχέσει προς τα άλλα κόμματα.

Υπό αυτό το πρίσμα, ενδεχόμενη εκλογική αποτυχία του υποψηφίου που υποστηρίζει (Άριστος Βασιλειάδης), ο οποίος ήταν δική του επιλογή/πρόταση προς τα άλλα συνεργαζόμενα (εν τέλει) κόμματα, θα συνεπιφέρει σημαντικές επιπτώσεις για το κόμμα του κέντρου.

Κατά πρώτον, οι εκλογές διεξάγονται σ’ έναν «ελεγχόμενο» από το ίδιο, Δήμο, όπου, μάλιστα, συγκεντρώνει, σε συγκριτικούς συσχετισμούς, τα υψηλότερα εκλογικά ποσοστά του παγκυπρίως. Είναι χαρακτηριστικό, δε, ότι το ΔΗΚΟ εμφανίζεται στον Δήμο Πάφου ακόμη ισχυρότερο σε σχέση με την ευρύτερη Επαρχία.

Κατά δεύτερον, δεν μπορεί να αγνοηθεί πως, εν σχέσει προς τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, «βαρύνεται» περισσότερο, λόγω της διαχείρισης Βέργα, για τα διαδραματιζόμενα στον Δήμο.

Κατά τρίτον, δεν μπορεί να παραθεωρείται πως η Επαρχία Πάφου αποτέλεσε, στο τελικό εκλογικό άθροισμα, τον αποφασιστικότερο παράγοντα για την επικράτηση του Νικόλα Παπαδόπουλου στις εσωκομματικές εκλογές για την Προεδρία του ΔΗΚΟ. Υπό αυτό το δεδομένο, η πολιτική, αλλά και η συμβολική σημασία ενδεχόμενης ήττας του κ. Βασιλειάδη πρέπει να θεωρείται αυτονόητη, σε σχέση, μάλιστα, με το γεγονός ότι αυτή θα έπεται της εκλογικής αποτυχίας στις ευρωεκλογές, όπου το κόμμα κατέγραψε, έστω μέσα στις ιδιαίτερες συνθήκες που αυτές διεξήχθησαν, «ιστορικό χαμηλό» σε ποσοστά.

Αντιθέτως, ενδεχόμενη εκλογική επικράτηση του Φαίδωνα Φαίδωνος θα συνιστούσε μια ουσιαστικής σημασίας πολιτική νίκη για τον ΔΗΣΥ, ο οποίος θα κατόρθωνε για πρώτη φορά να «κερδίσει» τον Δήμο Πάφου, απέναντι, μάλιστα, στις συνασπιζόμενες δυνάμεις των τριών κύριων κομμάτων της αντιπολίτευσης, «πείθοντας» για την ορθότητα των επιλογών του μέσα σ’ ένα κλίμα καλπάζουσας σήψης και καταρράκωσης των πολιτικών θεσμών.