Συγκλίνουσες εκτιμήσεις για μέχρι «τέρμα» αντιδράσεις της Τουρκίας

Ασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μέσω πολιτικών συμμαχιών είναι ο στόχος της Λευκωσίας, που γνωρίζει από πρώτο χέρι ότι η Τουρκία θα το πάρει μέχρι... τέλους

ΤΡΙΜΕΡΗΣ με Αίγυπτο - Ισραήλ ο κύριως πυλώνας, μέχρι η Ελλάδα να οριοθετήσει ΑΟΖ

Η τριμερής Κύπρου - Ελλάδας - Αιγύπτου αποτελεί μόνο το ένα κομμάτι του πλέγματος των συμμαχιών που προωθεί η Λευκωσία, με τις ευλογίες των Αμερικανών, για αντιμετώπιση, με πολιτικά μέσα, των εντεινόμενων τουρικών προκλήσεων, για τις οποίες (προκλήσεις) η εκτίμηση της Λευκωσίας δεν είναι καθόλου καθησυχαστική, αλλά αντίθετα ιδιαίτερα ανησυχητική.

Περιφεριακή απομόνωση

Πίσω από όσα ανακοινώνονται και δημοσίως λέγονται κρύβεται, όπως αποκαλύπτει η «Σ», η από τον Φεβρουάριο ληφθείσα απόφαση -με τις ευλογίες των Αμερικανών- για σύμπηξη μετώπου μεταξύ Λευκωσίας, Καΐρου και Τελ Αβίβ. Το μέτωπο αυτό έχει ως πρώτο στόχο, με βάση τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς, την πολιτική απομόνωση της Τουρκίας ώστε να μην υλοποιήσει την προσπάθειά της να δημιουργήσει στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου μια κλειστή λίμνη, που δύσκολα θα αντιμετωπίζεται.

Ανώτατη πηγή του υπουργείου Εξωτερικών με την οποία συνομιλήσαμε πριν από την κάθοδο στην Κύπρο του κύριου Λίμπερμαν αλλά και πριν από την τριμερή συνάντηση κορυφής στην Αίγυπτο, είχε επιβεβαίωσει τον πιο πάνω στρατηγικό προσανατολισμό λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «μπορεί το Ισραήλ σε πρώτο χρόνο να μην προβάλλεται ως μέρος της συμμαχίας αυτής αλλά πίσω από τις κλειστές πόρτες όχι μόνο ευνοεί αλλά και βοηθά την υλοποίηση των σχεδιασμών. Η σύμπηξη του μετώπου αυτού ευνοεί ιδιαίτερα το Τελ Αβίβ το οποίο, έχοντας μεγάλες ανακαλυφθείσες ποσότητες φυσικού αερίου, δεν θα ήθελε με τίποτα να δει την Άγκυρα να ορίζει, μέσα από την επεκτατική της πολιτική, τις εξελίξεις».

Το πράσινο φως που άναψε το Ισραήλ για τη δημιουργία του μετώπου ήταν, όπως πληροφορούμαστε, ουσιαστικότατο καθώς ενεργοποίησε τις άριστες συμμαχικές σχέσεις του με τις Ηνωμένες Πολιτείες εξασφαλίζοντας τις ευλογίες της υπερδύναμης.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, αυτό που ευκρινώς μάς λέχθηκε είναι ότι η παρουσία της στις εξελίξεις έχει προς το παρόν σημειολογική σημασία παρά ουσιαστική. «Η Ελλάδα θα έχει τεράστιο ρόλο να διαδραματίσει αν τελικά επιλέξει την οδό της οριοθέτησης της ΑΟΖ της με την Κύπρο και τις άλλες χώρες της περιοχής, κάτι που δεν προβλέπεται στο άμεσο μέλλον», είπε με νόημα στη «Σ» μέλος της Κυβέρνησης.

Μέχρι τέλους

Η πρωτοφανής για το μέγεθος της Κύπρου γεωστρατηγική κινητοποίηση οφείλεται, όπως έλεγε στη «Σ» ανώτατος κυβερνητικός αξιωματούχος, στην ανάλυση που κάνει η Λευκωσία για τις τουρκικές προθέσεις το αμέσως επόμενο διάστημα. Συγκεκριμένα, η εκτίμηση είναι ότι η Άγκυρα θα πάρει μέχρι τέλους τις αντιδράσεις της, μη αποκλειομένου και του θερμού επεισοδίου, καθώς θεωρεί ότι θα πρέπει να σταματήσει τις εξελίξεις στο «μαλακό υπογάστριό» της, οι οποίες την αφήνουν εκτός νυμφώνος.

Κυβερνητικό στέλεχος με γνώση των εξελίξεων σημείωνε ότι «η Άγκυρα δεν θα αφήσει εύκολα να τρέξουν οι εξελίξεις, αφού νιώθει ότι έχει ήδη χάσει στα πρώτα δύο βήματα, που ήταν η οριοθέτηση της κυπριακής ΑΟΖ και η έναρξη διερευνητικών γεωτρήσεων». Γι' αυτό, πρόσθεσε, «θεωρεί ότι δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αφήσει να προχωρήσουν οι σχεδιασμοί για το τρίτο και ουσιαστικότερο κομμάτι που είναι η εμπορία των ανακαλυφθεισών ποσοτήτων φυσικού αερίου».

Δεν αγνοούμε τις τουρκικές προκλήσεις - αντίθετα τις λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη, ήταν το χαρακτηριστικό του σχόλιο, υποδεικνύοντας ότι η σύμπηξη του μετώπου με τις δύο χώρες της περιοχής -Αίγυπτο και Ισραήλ- θεωρήθηκε εκ των ων ουκ άνευ από τη Λευκωσία ώστε να μην ανατραπούν όλα, λόγω του ελλειπούς ισοζυγίου δυνάμεων μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Τουρκίας.

«Βέβαια οφείλω να σημειώσω ότι η προώθηση των γεωπολιτικών αυτών συμμαχιών λειτούργησε και αντίστροφα, αφού η Άγκυρα κυριολεκτικά εξεμάνη γνωρίζοντας ότι με ένα τέτοιο μέτωπο δύσκολα θα μπορέσει να υλοποιήσει τους σχεδιασμούς της», κατέληξε ο κυβερνητικός αξιωματούχος.

Κινητοποίηση ΟΗΕ

Οι εκτιμήσεις και οι συγκλίνουσες πληροφορίες για την τουρκική αποφασιστικότητα, με τον ένα ή άλλο τρόπο, να σταματήσει τις ενεργειακές εξελίξεις, είναι που τελικώς κινητοποίησαν και τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, μέσω του εδώ εκπροσώπου τους, για εξεύρεση φόρμουλας αποκλιμάκωσης της κρίσης. Η ανάγκη επιστροφής στο τραπέζι του διαλόγου δεν είναι παρά το πρόσχημα, έλεγαν στην εφημερίδα μας καλά ενημερωμένες κυβερνητικές πηγές, υπογραμμίζοντας παράλληλα «τους φόβους της διεθνούς κοινότητας ότι το πράγμα θα ξεφύγει αν αφεθεί».

Όμοιες είναι οι αναλύσεις που γίνονται και στο επίπεδο των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και η υπερδύναμη φέρεται να γνωρίζει μέσα από τις επαφές της ότι στην Άγκυρα επικρατεί πρωτοφανής αναβρασμός. Εξ ου και η πρωτοβουλία μέσω του εδώ πρέσβη τους για προώθηση «σολομωνικής» για τη δημιουργία ενός ταμείου υδρογονανθράκων, στο οποίο θα «αποταμιεύονται» τα προς όφελος των Τουρκοκυπρίων -με βάση τη συμφωνία Χριστόφια-Ταλάτ- έσοδα από το φυσικό αέριο.

Πρόταση όμως που δεν βρίσκει ευήκοα ώτα στη Λευκωσία, η οποία θεωρεί ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί και δεν πρέπει να μπει στη διαδικασία «διαπραγμάτευσης» των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Παράλληλα είναι σαφές για τη Λευκωσία ότι αν συναινέσει σε μια τέτοια «σολομωνική ρύθμιση» θα απολέσει ένα μέγιστο πολιτικό όπλο που μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους αλλά κυρίως στην Άγκυρα για αλλαγή στάσης, ώστε να επιτευχθεί λύση του Κυπριακού.

Οι αγωγοί

Στο μεταξύ έχει πλέον ξεκαθαρίσει το σκηνικό σε ό,τι αφορά τις στρατηγικές επιλογές της Λευκωσίας. Μπορεί δημοσίως να μην λέγεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, ωστόσο στο παρασκήνιο δεν κρύβεται ότι «οι περιφερειακοί αγωγοί προς γείτονες φιλικές χώρες -αποκλειομένης όμως της Τουρκίας- είναι η προσφοροδότερη λύση για εμπορία του κυπριακού φυσικού αερίου».

Ένας από τους κυριότερους λόγους εγκατάλειψης της ιδέας για δημιουργία τερματικού υγροποίησης είναι βεβαίως οι μικρές μέχρι τώρα ποσότητες που ανακάλυψε η Κύπρος. Από την άλλη πρέπει να σημειωθεί με έμφαση ότι η Noble έχει διαμηνύσει οριστικά ότι δεν θέλει να μπει σε κεφαλαιουχικές δαπάνες (για τερματικό στην Κύπρο) και ήδη άρχισε τις διαδικασίες εξεύρεσης του καταλληλότερου τρόπου εμπορίας του φυσικού αερίου από το κοίτασμα Αφροδίτη στο οικόπεδο 12.

Ενδεικτικές ήταν οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας Γιώργου Λακκοτρύπη, ότι δηλαδή προτεραιότητα της Λευκωσίας είναι η πώληση-διάθεση φυσικού αερίου. «Αυτό θα έχει πολύ σημαντικά οφέλη για την Κύπρο, αφού θα επιτρέψει να ανοίξουν σε μεταγενέστερο στάδιο και όσο προχωρούν οι γεωτρήσεις σε όλα τα οικόπεδα, όλες οι επιλογές. Γι' αυτό και αντιδρά η Τουρκία, αφού θα ξέρει ότι με την οικονομική ευρωστία οι σχεδιασμοί ασφάλειας και άμυνας θα μπορούν χωρίς πρόβλημα να προχωρούν», σημείωσε σε συζήτησή του με εκπροσώπους ΜΜΕ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συνεργασία με την Αίγυπτο ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για μεταφορά του κυπριακού φυσικού αερίου στο τερματικό υγροποίησης του Καΐρου, μέσω υφιστάμενων αγωγών.

Αντίποινα ΕΝΙ και νομικά μέτρα

Στο μεταξύ, όπως αρμοδίως πληροφορείται η «Σ», οι αντιδράσεις της ENI/KOGAS στις τουρκικές προκλήσεις υπήρξαν ιδιαίτερα έντονες και σε πολιτικό επίπεδο αλλά κυρίως σε επιχειρησιακό. Όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα μας, πέραν της ανοικτής επικοινωνίας που είχε και έχει με την ιταλική κυβέρνηση για διασφάλιση των συμφερόντων της, διαμήνυσε σε ιδιαίτερα αυστηρούς τόνους στο προσωπικό της Polarcus (εταιρεία παροχής υπηρεσιών για σεισμικές έρευνες, νορβηγικών συμφερόντων με έδρα το Ντουμπάι, που συνεργάζεται με το Μπαρμπαρός) ότι δεν πρόκειται ξανά στο μέλλον να εξασφαλίσει συμβόλαιο με την ΕΝΙ η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, θεωρείται από τους κολοσσούς στον χώρο με πάρα πολλές δουλειές.

Σημειώνεται εδώ ότι η νορβηγική Polarcus βρίσκεται στο επίκεντρο και της Γενικής Εισαγγελίας, η οποία με οδηγίες του Προεδρικού, μελετά τη λήψη νομικών μέτρων εναντίον εμπλεκομένων στις τουρκικές έρευνες.