Τα πολλά ετερόκλητα διαβήματα προκαλούν «κρίση» αντιπροσωπευτικότητας στο ΔΗΚΟ
Με στρατηγική «εξωστρέφειας» απαντά η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος, επιχειρώντας να δημιουργήσει ερείσματα στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό

Σκηνικό «οριζόντιων αναστατώσεων», που τείνουν να ρηγματώσουν την κομματική συνοχή, διαμορφώνεται στο Δημοκρατικό Κόμμα με την ανάδειξη και διάχυση, στο κομματικό σώμα, ετερότροπων διαπλεύσεων από διάφορα στελέχη.

Η εξαγγελθείσα κίνηση αυτονόμησης από τον Κίκη Θεοδότου, ένα από τα σημαίνοντα και, έως προσφάτως, πλέον ενεργά στελέχη του κόμματος του Κέντρου, σηματοδοτεί, και επισήμως, την ενεργοποίηση φυγόκεντρων τάσεων, η φορά και η κατάληξη των οποίων παραμένει, προσώρας, απροσδιόριστη.

Απέναντι στη «σημαίνουσα σιωπή» της ηγεσίας, που, επισήμως, απέφυγε να τοποθετηθεί επί των εξαγγελθεισών προθέσεων του κ. Θεοδότου, εγείρεται με ενδιαφέρον η στάση αποστασιοποίησης του τέως Προέδρου του ΔΗΚΟ, Μάριου Καρογιάν, τόσο έναντι του ΔΗΚΟϊκού στελέχους όσο και έναντι του Νικόλα Παπαδόπουλου.

Ο κ. Καρογιάν με σαφήνεια έδωσε και προχθές κάποιες ενδείξεις για το στίγμα των πολιτικών του προσανατολισμών, ξεκαθαρίζοντας πως η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος βρίσκεται υπό κρίσιν, επί τη βάσει των έργων και των αποφάσεών της, ενώ εξέφρασε δημοσία τη θέση ότι «υπάρχουν θέματα στα οποία συμφωνεί αλλά και θέματα στα οποία διαφωνεί με τον κ. Παπαδόπουλο». Με αυτόν τον τρόπο, εμμέσως πλην σαφώς, «κατοχύρωσε» το δικαίωμα και το πεδίο των διαφωνιών του, σε μια προοπτική «εποικοδομητικής κριτικής» των πολιτικών επιλογών του κόμματος.

Ωστόσο, απέφυγε να «συμπλεύσει» με την κίνηση του Κίκη Θεοδότου, αφήνοντας, παρ’ όλα αυτά, ανοικτό το ενδεχόμενο, εάν το επιβάλουν οι συνθήκες, να καταστεί ο ίδιος φορέας μιας ανάλογης κίνησης, με γνώμονα το «ευρύτερο συμφέρον του τόπου».

Επαφές Κίκη
Από την πλευρά του, ο κ. Θεοδότου συνεχίζει τις επαφές τόσο με στελέχη εντός όσο και εκτός του Δημοκρατικού Κόμματος, σε μια προσπάθεια να διευρύνει την απήχηση του προβληματισμού του, στη βάση της κεντρικής του επισήμανσης για την αναγκαιότητα αλλαγής της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος και τη δημιουργία μιας ανοικτής, σύγχρονης πολιτικής πλατφόρμας, που να μπορεί να εκφράσει και να συνενώσει δυνάμεις πέραν των κυρίαρχων, διχαστικών προταγμάτων του εδραίου κομματισμού.

Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, στα εν λόγω στελέχη δεν συμπεριλαμβάνονται οι αποχωρήσαντες τέως Υπουργοί του ΔΗΚΟ, Κυριάκος Κενεβέζος και Φώτης Φωτίου, με τους οποίους ο Κίκης Θεοδότου υπήρξε στενότατος συνεργάτης κατά το παρελθόν.
Ωστόσο, στις εξελισσόμενες διεργασίες συμμετέχουν άτομα που προέρχονται από τον ευρύτερο χώρο του Κέντρου, με ισχυρότερη, ασφαλώς, πηγή προέλευσης το Δημοκρατικό Κόμμα.

Αντιγόνη εν δράσει
Την ίδια ώρα, έντονα στο εσωκομματικό σκηνικό φαίνεται να επαναδραστηριοποιείται η τέως ευρωβουλευτής και Πρόεδρος της ΓΟΔΗΚ, Αντιγόνη Παπαδοπούλου.
Η κ. Παπαδοπούλου, έπειτα από μια μακρά περίοδο πολιτικής περισυλλογής, βρίσκεται πλέον σε μια διαδικασία επαναχαρτογράφησης του κομματικού τοπίου, και σύντομα αναμένεται να προβεί σ’ ένα ισχυρό «come back» στο εσωκομματικό γίγνεσθαι, ενόψει, ασφαλώς, και των βουλευτικών εκλογών του 2016.

Η τέως ευρωβουλευτής του ΔΗΚΟ, σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, διαμορφώνει με τους συνεργάτες της το πλαίσιο μιας ιδεολογικά προσδιορισμένης κριτικής «επανένταξης» στο κομματικό σκηνικό, με επίκεντρο τα θέματα της οικονομίας και του μνημονίου, όπου ήδη, μέσα από μια περισσότερο «αριστερόστροφη» προοπτική, επικεντρώνει πυρά εναντίον του Προέδρου του ΔΗΚΟ και των «οργανωμένων ανακολουθιών του» στο θέμα της επαναδιαπραγμάτευσης της δανειακής σύμβασης, ενώ φαίνεται να αναλαμβάνει, προσώρας, πρωτοβουλίες σε πολιτικό «μακροεπίπεδο».

Δεν πρέπει, επίσης, να παραθεωρείται, ότι η κ. Παπαδοπούλου, καθ’ όλον τον πολιτικό και κομματικό της βίο, εντελλόταν την εκπροσώπηση και υπεράσπιση ενός «καθαρού ΔΗΚΟ», διαρκώς εμβαπτιζομένου στις πηγές και στις αρχές του, πέραν από οιεσδήποτε εσωκομματικές συνομαδώσεις και ενδοπαραταξιακές αντιπαραθέσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, προκαλεί ενδιαφέρον το γεγονός ότι, στην προσωπική ιστοσελίδα της, υπό το προσωνύμιο «Φωνή του ενεργού πολίτη», έχει απισχνανθεί η παρουσία των κομματικών προσήμων, ενώ άξια μνείας είναι, επίσης, η πρόσφατη συνέντευξή της στη «Χαραυγή», κάτι που σπανίζει για μη στέλεχος του ΑΚΕΛ ή πολιτικό πρόσωπο πέραν του χώρου της αριστεράς.

Κριτική εναρμόνιση
Αυτόν τον σύνθετο κομματικό χάρτη συμπληρώνουν, αφενός, ο Αναπληρωτής Πρόεδρος, Μάρκος Κυπριανού, ο Αντιπρόεδρος, Χρίστος Πατσαλίδης, και όσα στελέχη θεωρούν, παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις τους από τις αποφάσεις της ηγεσίας, λανθασμένο, αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον, το ενδεχόμενο αποχώρησης ή «διαλεκτικοποιημένης ρήξης», και, αφετέρου, ο σκληρός πυρήνας «εκ δεξιών» του κ. Παπαδόπουλου, που συνεχίζει να εγείρει, μετ’ επιτάσεως, την επιστροφή στο ΔΗΚΟ των διαγραφέντων στελεχών, του ανεξάρτητου βουλευτή Ζαχαρία Κουλία συμπεριλαμβανομένου.

Όσον αφορά τους δύο πρώτους, όπως ήδη αναφέραμε, απορρίπτουν την ιδέα διαβημάτων αποχώρησης ή «διασπαστικών» κινήσεων, θεωρώντας ότι, προϊόντος του χρόνου, «τα διακυβεύματα κυριαρχίας στο κόμμα αλλά και στον ευρύτερο κεντρώο χώρο θα επανατεθούν εκ των πραγμάτων, αλλά με διαφορετικούς όρους απ’ ό,τι τίθενται σήμερα. Ως συντελεστές αναδιαμόρφωσης του υφιστάμενου στάτους δυνάμεων θεωρούν, αφενός τις εξελίξεις στην οικονομία και στο Κυπριακό, και, αφετέρου, τις δύο καθοριστικές εκλογικές αναμετρήσεις που έπονται, τις βουλευτικές εκλογές του 2016 και τις προεδρικές εκλογές του 2018.

Σύμφωνα με πηγές καλά γνωρίζουσες τις σκέψεις και τους προβληματισμούς των δύο ηγετικών στελεχών του ΔΗΚΟ, οι κ. Κυπριανού και Πατσαλίδης αναμένουν, σε πρώτο χρόνο, τις κινήσεις του Προέδρου του κόμματος, ιδία όσον αφορά την προεδρική αναμέτρηση του 2018, θεωρώντας ότι, «είτε πετύχει είτε αποτύχει ο Νικόλας στους όποιους σχεδιασμούς του», θα έχουν έναν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν την επόμενη ημέρα, «τόσο στο εσωκομματικό σκηνικό όσο και στο ευρύτερο πολιτικό πεδίο».

Εστίες «αναστάτωσης»
Όπως επισήμανε στην εφημερίδα μας καλά ενημερωμένη κομματική πηγή, η επαναδραστηριοποίηση της κ. Παπαδοπούλου τείνει να αναδειχθεί σε άλλο ένα πεδίο «δημιουργικής αναστάτωσης» για το Δημοκρατικό Κόμμα, ενώ εξέφρασε την εκτίμηση ότι, προοδευτικά, ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος θα έχει να αντιμετωπίσει τη δημιουργία και άλλων τέτοιων «εστιών αναβρασμού», όσο θα αναπτύσσονται οι εσωκομματικοί διαφορισμοί και θα εδραιώνεται η αδυναμία αρκετών στελεχών να εξεύρουν σταθερές ιδεολογικοπολιτικής εκπροσώπησης μέσα στον ελαύνοντα πολυκερματισμό του εσωκομματικού τοπίου.

Πρόκειται, όπως επισήμανε χαρακτηριστικά, για αναστατώσεις που διαπερνούν οριζόντια το ΔΗΚΟ, ρηγματώνοντας την ενότητα και τη συνοχή του, αναδεικνύοντας, σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο ανάλυσης, ένα πρόβλημα θεσμικής αντιπροσωπευτικότητας, που τείνει να προσλάβει δομικά χαρακτηριστικά.

Και αποτυπώνεται στο γεγονός ότι, ολοένα και περισσότερα στελέχη, δεν αισθάνονται να εκπροσωπούνται στον ίδιο βαθμό από τους κομματικούς θεσμούς και τους φορείς τους, αναζητώντας άλλες διόδους και μορφές εκπροσώπησης.

Στην πιο ακραία του μορφή, σημείωσε περαιτέρω, το πρόβλημα εντυπώνεται στο ερώτημα «τι, εν τέλει, και ποιους αντιπροσωπεύει ο Νικόλας, ποιους εκείνοι που τον αντιπολιτεύονται και τι όσοι αναζητούν μιαν άλλη πολιτική προοπτική διά της εξόδου», προσθέτοντας πως πλέον τείνει να επιβληθεί στο ΔΗΚΟ μία νόρμα, σύμφωνα με την οποία, «όποιος θέλει να έχει λόγο και ρόλο στο κόμμα, θα πρέπει να διαφοροποιηθεί από την ηγεσία, αλλά και τις ενεργούσες εσωκομματικά ομάδες».

Εξωστρέφεια Νικόλα
Σ’ αυτό το ρευστό σκηνικό των ευμετάβολων συσχετισμών και ανακατατάξεων, η ηγεσία φαίνεται να απαντά με μια στρατηγικά στοχευμένη εξωστρέφεια, επιχειρώντας να διαμορφώσει ερείσματα και συμμαχίες στο ευρύτερο αντιπολιτευτικό πεδίο, με προεξάρχουσα την επαναπροσέγγιση με το ΑΚΕΛ.

Όπως έχουν δείξει οι πρόσφατες πρωτοβουλίες του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου όσον αφορά τη σύμπηξη ενός αντιπολιτευτικού μετώπου για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, η ηγεσία του ΔΗΚΟ προσπαθεί να πείσει -και, προφανώς, μάλλον τα καταφέρνει- ότι μπορεί να συγχρονίζεται με άλλες πολιτικές δυνάμεις, επιτυγχάνοντας συγκλίσεις και διαμορφώνοντας τις προϋποθέσεις εν δυνάμει συνεργασιών.

Και δεν είναι τυχαίο πως, τον… πάλαι ποτέ «διμέτωπο αγώνα» της εναντίον της Κυβέρνησης και του ΑΚΕΛ, και ειδικότερα της «καταστροφικής διακυβέρνησης Χριστόφια», έχει διαδεχθεί μια μονοδιάστατη κριτική στοχοπροσήλωση εναντίον της Κυβέρνησης, που εκδιπλώνεται αμφίπλευρα μ’ ένα εύγλωττο, έργω και πράξει, φλερτ με τους πάλαι ποτέ πολιτικούς και ταξικούς αντιπάλους της.

Την ίδια ώρα, στους στρατηγικούς σχεδιασμούς της ηγεσίας, όσον αφορά το εσωκομματικό power game, σημασιολογούνται ως εξόχως καθοριστικές οι βουλευτικές εκλογές του 2016, «εκεί όπου αναμένεται, ασφαλώς, να αναδιαμορφωθεί ο χάρτης του πολιτικού σκηνικού αλλά και να ξεκαθαρίσουν οι συσχετισμοί στο εσωτερικό του ΔΗΚΟ».