Η περίπτωση των 345 μεταναστών απέδειξε ότι πέραν της φιλοτιμίας, ουδέν άλλο διαθέτουμε

H φιλοτιμία των ανδρών που στελεχώνουν τις κυβερνητικές υπηρεσίες και συνέβαλαν ώστε να φθάσει σε αίσιο πέρας η περιπέτεια των 345 μεταναστών, δεν μπορεί να καλύψει τις τεράστιες ελλείψεις μέσων, από τις οποίες υποφέρει η Κυπριακή Δημοκρατία και οι οποίες ήταν εμφανείς στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν διαθέτει τα στοιχειώδη μέσα για να μπορεί να φέρει εις πέρας περιπτώσεις έρευνας και διάσωσης. Η επιστράτευση ιδιωτικού κρουαζιερόπλοιου, για τη διάσωση των ναυαγών και το μεγάλο κόστος ζημιάς που φορτώθηκε η ιδιωτική εταιρεία, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται από τους Υπουργούς ως παράσημο δικής τους επιτυχίας. Το κράτος στερείται των πλωτών και άλλων μέσων, για να θεωρείται ικανό να διαχειριστεί τέτοιες κρίσεις.

Την ίδια στιγμή, η έλλειψη χώρων για στέγαση και φροντίδα των μεταναστών και για ανθρώπινη διαβίωσή τους είναι εμφανέστατη. Οι δυστυχείς μετανάστες στοιβάχτηκαν μέσα σε ένα στρατόπεδο-πρόχειρο καταυλισμό και είναι απ' εδώ και πέρα που προβάλλει το αγωνιώδες ερώτημα: Ποιο είναι το αύριο για τους ανθρώπους αυτούς και πόσο χρόνο θα αντέξουν να ζουν κάτω από τις συνθήκες, που κάθε άλλο παρά ανταποκρίνονται σε μία ομαλή και ανθρώπινη ζωή; Πώς σκέφτεται το κράτος να διαχειρισθεί αυτούς τους ανθρώπους, πού θα τους στεγάσει, πώς θα τους θρέψει, πώς θα τους προσφέρει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και με ποίο κόστος, και όλα αυτά σε περίοδο οικονομικής κρίσης;

Το μεγάλο πρόβλημα ξεκινά από τώρα και οι υπεύθυνοι καλούνται να βρουν λύσεις. Ο εθελοντισμός και ο Ερυθρός Σταυρός δεν μπορούν να αναλάβουν από μόνοι τους, και για μεγάλο χρονικό διάστημα, το βάρος της φροντίδας και της περίθαλψης των μεταναστών.

Την ίδια στιγμή, έχει καταδειχθεί ότι η ανυπαρξία πλοίων ανοικτής θαλάσσης συνιστά διαχρονικό έγκλημα. Τόσα χρόνια καμία κυβέρνηση δεν είδε την αναγκαιότητα απόκτησης όλων των μέσων που χρειαζόταν η Κυπριακή Δημοκρατία, για να προβάλλει ως κράτος έτοιμο να ανταποκριθεί σε αυτές τις δύσκολες περιπτώσεις. Επιστρατεύονται ιδιωτικά κρουαζιερόπλοια για να σώσουν ναυαγούς, αλλά την ίδια στιγμή κορδώνουν οι κυβερνήσεις ότι έχουν τις δυνατότητες να εκπληρώσουν στο ακέραιο τις υποχρεώσεις τους, σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.

Ο Υπουργός Άμυνας θυμήθηκε, τώρα, ότι το κράτος έχει ανάγκη δημιουργίας ακτοφυλακής. Βεβαίως, μόλις πρόσφατα ανέλαβε και δεν έχει ευθύνη για το γεγονός ότι τόσα χρόνια ανεξάρτητου βίου, αυτή η χώρα, απειλούμενη μάλιστα με εξωτερική επιδρομή, δεν είχε την προνοητικότητα να δημιουργήσει σώμα ακτοφυλακής, επανδρωμένο και εξοπλισμένο με τους κατάλληλους ανθρώπους και τα κατάλληλα μέσα.

Υπήρξαν προσφορές στο πρόσφατο παρελθόν. Και από το Ισραήλ και από το Ομάν. Συνάντησαν άρνηση, ή έμειναν στα χαρτιά. Με αποτέλεσμα η Κυπριακή Δημοκρατία να παραμένει γυμνή, ανίκανη να φέρει εις πέρας αποστολές και να μην είναι σε θέση να προστατεύσει ακόμη και την Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη. Είναι καλά γνωστό, ότι η Δημοκρατία είναι ανίκανη και δεν μπορεί να ασκήσει επιτήρηση της ΑΟΖ με δικά της μέσα. Προσφεύγει στις υπηρεσίες του Ισραήλ και της Ελλάδας.

Κορδώνουν οι επίσημοι για υδρογονάνθρακες, πετρέλαια και γεωτρήσεις, αλλά ποτέ δεν είπαν στον κόσμο ότι δεν μπορούν να προστατεύσουν τον ορυκτό πλούτο από οποιαδήποτε επιβουλή.

Ο Χριστόφορος Φωκαΐδης δηλώνει, χαρακτηριστικά, πως βρίσκεται σε εξέλιξη μελέτη «που θα μας δώσει τη δυνατότητα να έχουμε μία ολοκληρωμένη και σαφή αξιολόγηση των αναγκαίων μέσων και εξοπλισμών που χρειαζόμαστε, προκειμένου να είμαστε σε θέση να ασκούμε επιτήρηση και έλεγχο στην κυπριακή ΑΟΖ». Ακόμα, δηλαδή, μελετούμε τα πράγματα και προβληματιζόμαστε πώς θα ασκήσουμε επιτήρηση και έλεγχο στις περιοχές που υπάρχει αποθηκευμένος ο ορυκτός πλούτος μας. Και μέχρι να καταλήξουμε στη μελέτη και μέχρι να υλοποιηθούν οι αποφάσεις... μπάτε σκύλοι αλέστε στην κυπριακή ΑΟΖ.

Συμπέρασμα: Είμαστε κράτος κατ' όνομα. Γυμνό, μίζερο, ανίκανο να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις του, στο έλεος κάθε επιβουλής.