Αμφίπλευρες αναγνώσεις στο ΔΗΚΟ στο θέμα των εκποιήσεων
Τι σηματοδοτεί η δημόσια παρέμβαση του τέως Προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος, έπειτα από μακρά περίοδο πολιτικής σιωπής

Οι εξελίξεις στο θέμα των εκποιήσεων, με την ψήφιση του νομοθετικού πλαισίου για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, την αναφορά/αναπομπή του Προέδρου της Δημοκρατίας και το «μπλοκάρισμα» της εκταμίευσης της έκτης δόσης του προγράμματος σταθερότητας της Κύπρου προκαλούν αμφίσημες αναγνώσεις και προσεγγίσεις στο Δημοκρατικό Κόμμα. Υπό το δεδομένο, μάλιστα, ότι το ΔΗΚΟ, μέσα κυρίως από τη διακομματικού χαρακτήρα πρωτοβουλία του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου για τις εκποιήσεις, διαδραμάτισε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του υφιστάμενου πλαισίου δημόσιας διαβούλευσης αλλά και δράσης.

Αφενός, από πλευράς ηγεσίας, τονίζεται η ανάδειξη του ΔΗΚΟ ως του κύριου ρυθμιστή των διακομματικών ζυμώσεων, που οδήγησαν στην επικράτηση των επιτελεσθεισών συναινετικών και εξισορροπητικών ρυθμίσεων, χωρίς το κόμμα να αποστεί των δύο κεντρικών στρατηγικών του, στις οποίες παρέμεινε μέχρι τέλους συνεπές: Από τη μια, της στρατηγικής παραμονής εντός του μνημονίου, και, αφετέρου, της στρατηγικής της επικαιροποίησης αυτού του τελευταίου, στο πλαίσιο μιας διεκδικητικής επαναδιαπραγμάτευσης. Ταυτόχρονα, επισημαίνεται πως το ΔΗΚΟ επέδειξε μιαν αξιοσημείωτη ικανότητα αμφίπλευρων διαπλεύσεων, τόσο προς τα δεξιά όσο και προς τα αριστερά, αναδεικνυόμενο σε συντελεστή σύνθετων πολυπολικών διεργασιών στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό, γεγονός που επιβεβαιώνει και ενισχύει τον εδραίο πολιτικό ρυθμιστικό του ρόλο.

«Τι πέτυχαν, τελικά;»
Αφετέρου, προτάσσεται, από ομάδα στελεχών, και η αντίθετη ανάγνωση, σύμφωνα με την οποία η απόφαση του ΔΗΚΟ, σε συνεργασία με το ΑΚΕΛ, να υπερψηφίσει, με τις όποιες αλλαγές, το βασικό νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις, αλλά και τα υπόλοιπα νομοσχέδια, τα οποία, στη συνέχεια, ανέφερε και ανέπεμψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είχε ως αποτέλεσμα, από τη μια, την ψήφιση του βασικού νομοσχεδίου, επί του οποίου υπήρχαν και οι βασικότερες αντιρρήσεις της αντιπολίτευσης, και, από την άλλη, τη μη εκταμίευση της έκτης δόσης του προγράμματος σταθερότητας, που αποτελεί μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη, ικανή να εκτροχιάσει την πορεία εφαρμογής του μνημονίου και σταθεροποίησης της κυπριακής οικονομίας

Τονίζουν, ταυτόχρονα, ότι με τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν ένθεν και ένθεν, τείνει να διαμορφωθεί ένα δυσήλατο πεδίο αλλεπάλληλων πολιτικών κρίσεων ανάμεσα στην εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία, χωρίς προοπτική παραγωγικής διεξόδου από τις υφιστάμενες αγκυλώσεις στις σχέσεις τους.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση συγκεκριμένου στελέχους του ΔΗΚΟ στη «Σ», το οποίο επέκρινε τόσο τους χειρισμούς της Κυβέρνησης όσο και τους χειρισμούς της αντιπολίτευσης, σχολιάζοντας για τους τελευταίους πως είχαν ως αποτέλεσμα, «από τη μια, να μας μείνει στο χέρι το βασικό νομοσχέδιο και, από την άλλη, να μπλοκαριστεί η εκταμίευση της έκτης δόσης από το Γιούρογκρουπ, που αποτελεί μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη». Με αυτά τα δεδομένα, επισήμανε, «αναρωτιέται κανείς τι πέτυχαν, τελικά, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και θριαμβολογούν».

Δηλώνει «παρών»
Στον αστερισμό των αμφίπλευρων αυτών προσεγγίσεων, ως σημαίνουσα εξέλιξη καταγράφεται η, έπειτα από καιρό, δημόσια παρέμβαση του τέως Προέδρου του κόμματος Μάριου Καρογιάν, για τα διαμορφωθέντα δεδομένα στο εσωτερικό σκηνικό, υπό το πρίσμα των καταιγιστικών εξελίξεων στην οικονομία, και με επίκεντρο το ανακύψαν, εσχάτως, θέμα του εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων.

Παρατηρητές των εσωκομματικών πραγμάτων του Δημοκρατικού Κόμματος επισημαίνουν πως έπειτα από μια περίοδο μακράς σιωπής - μακράς σε σχέση προς την επιτακτικότητα και κρισιμότητα των διαδραματιζομένων στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό -, ο τέως Πρόεδρος του ΔΗΚΟ επέλεξε να τοποθετηθεί για ένα μείζονος σημασίας θέμα, μέσα σ’ ένα «κυριολεκτικά γκρίζο πολιτικό τοπίο», όπου οι αβεβαιότητες, οι ασάφειες, οι αμφιλογίες και οι αμφισβητήσεις διαχρωματίζουν την ασταθή κίνηση ενός εξόχως ρευστού σκηνικού.

Οι ίδιοι υπογραμμίζουν ότι το timing που επέλεξε ο τέως Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, έστω υπό την ιδιότητα του τέως Προέδρου της Βουλής, και αμέσως υστερότερα υπό την ιδιότητα του βουλευτή, να παρέμβει, συμπίπτει με την αναμόχλευση ενός κρίσιμου ζητήματος (εφάπαξ), που, διαχρονικά, λόγω των πολύμορφων στενών «δεσμών» με τον δημόσιο τομέα, ενδιαφέρει ιδιαίτατα το Δημοκρατικό Κόμμα.

Παρέμβαση με συνέχεια, ή…
Υπό αυτό το πρίσμα, υποδεικνύουν, μένει να δειχθεί, κατά πόσον αυτή η «αιφνιδιαστική» παρέμβαση του τέως Προέδρου του ΔΗΚΟ ήταν μια «περιστασιακή πολιτική τοποθέτηση, με αφορμή ένα ζήτημα ιδιαζούσης σημασίας για το Δημοκρατικό Κόμμα», ή αν θα έχει και συνέχεια, ποια μορφή, ενδεχομένως, αυτή θα διαλάβει και προς ποια κατεύθυνση θα προσανατολιστεί.

Υπενθυμίζουν, επιπρόσθετα, τις συνεχείς παράλληλες, διαφοροποιημένες δημόσιες τοποθετήσεις του νυν Προέδρου του ΔΗΚΟ Νικόλα Παπαδόπουλου, σε σχέση με την επίσημη γραμμή του κόμματος, όταν ο τελευταίος βρισκόταν στα «χαρακώματα» της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, επισημαίνοντας πως «ακριβώς μένει να δειχθεί κατά πόσον ο κ. Καρογιάν έχει αποφασίσει να ακολουθήσει την ίδια ή παρόμοια τακτική», επιχειρώντας να εκφράσει και να ηγηθεί δυνάμεων στο εσωτερικό του ΔΗΚΟ, οι οποίες διαπνέονται από διαφορετικές προσεγγίσεις, σε σχέση με την ηγεσία, όσον αφορά σειρά κρίσιμων θεμάτων, αλλά και για τον γενικότερο αντιπολιτευτικό προσανατολισμό του κόμματος, ή αν, απλώς, η πρόσφατη, διττή παρέμβασή του, έχει καθαρά επικαιρικό χαρακτήρα.

Τι θα επιδιώξει ο Μ. Καρογιάν;
Θα είναι, με άλλα λόγια, η απαρχή μιας πιο συχνής και ενεργότερης εμπλοκής στα δημόσια πράγματα, από το κατώφλι μιας ευανάγνωστης διακριτότητας, που θα επιχειρεί να επιβεβαιώσει την πολιτική αυθυπαρξία και διαφοροποίηση του τέως Προέδρου του ΔΗΚΟ, ή απλώς θα εξαντληθεί σ’ ένα καθαρά επικοινωνιακού χαρακτήρα διάβημα, επισημαίνουν, προσθέτοντας, περαιτέρω, πως «η διαφαινόμενη ευθυγράμμιση, αν και με περισσότερο διαλεκτικό τρόπο, του Αναπληρωτή Προέδρου Μάρκου Κυπριανού, καθώς και του Αντιπροέδρου Χρίστου Πατσαλίδη - των οποίων οι δημόσιες παρεμβάσεις γίνονται ολοένα και πιο σπάνιες -, με τις επίσημες θέσεις του κόμματος, διανοίγει το πεδίο για τον Μάριο Καρογιάν να συσσωματώσει και να εκφράσει, ακριβώς, όλες εκείνες τις δυνάμεις που δεν εκφράζονται πλήρως ή δεν εκφράζονται καθόλου από τις επιλογές της ηγεσίας. Το ερώτημα είναι, λοιπόν, τι θα επιδιώξει εφεξής ο κ. Καρογιάν και ποιες είναι οι βαθύτερες προθέσεις του.