Πολλά έχουν ακουστεί το τελευταίο διάστημα για το ποιοι και πώς χρηματοδοτούν το Ισλαμικό Κράτος. Παρόλο που τα πυρά στρέφονται κυρίως στο Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη, αφού στην ουσία, το Ισλαμικό Κράτος διαθέτει μια οικονομία που στηρίζεται στον ίδιο τον πόλεμο που διεξάγει.

Όπως εξηγεί ο Michael Stephens, διευθυντής του Royal United Services Institute του Κατάρ, το τελευταίο διάστημα έχει επικρατήσει η άποψη ότι χωρίς την υποστήριξη του Κατάρ, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας, το Ισλαμικό Κράτος δεν θα υπήρχε. Παρόλο που πολλοί ισχυροί στις προαναφερόμενες χώρες έχουν υποστηρίξει διάφορα εξτρεμιστικά κινήματα στη Συρία, αυτό ίσχυε κυρίως τα έτη 2012 και 2013. Το 2014, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν, το ποσοστό των εσόδων του Ισλαμικού Κράτους από εξωγενείς πηγές έχει περιοριστεί στο ελάχιστο.

Εξαγωγές πετρελαίου

Αξίζει μόνο να σημειωθεί ότι το Ισλαμικό Κράτος εξάγει περίπου 9000 βαρέλια πετρέλαιο την ημέρα σε τιμές που κυμαίνονται μεταξύ 25-45 δολάρια το βαρέλι. Μερικά από αυτά καταλήγουν σε Κούρδους μεσάζοντες στα σύνορα με την Τουρκία, κάποια καταλήγουν στην εγχώρια αγορά και κάποια καταλήγουν στο καθεστώς Άσαντ, το οποίο στην ουσία τα ανταλλάζει με οπλισμό. Πρόκειται για μια παραδοσιακή πολεμική οικονομία, αναφέρουν διάφοροι αναλυτές. Η όλη κατάσταση, μάλιστα, θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου, ο οποίος ουσιαστικά ήταν πόλεμος φεουδαρχών με «επιχειρηματικά» κίνητρα.

Αυτοχρηματοδοτούμενο

Η ουσία, όμως, είναι ότι το Ισλαμικό Κράτος είναι αυτοχρηματοδοτούμενο και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να απομονωθεί από τον υπόλοιπο κόσμο, αφού είναι συνδεδεμένο ευρύτερα με την σταθερότητα της περιοχής με τρόπο που δεν επωφελείται μόνο το ίδιο αλλά ωφελεί και τους ανθρώπους εναντίον των οποίων μάχεται. Όπως προκύπτει από επίσημα στοιχεία, η Τουρκία μπορεί να κατηγορηθεί για την ύποπτη πολιτική που εφάρμοσε στα σύνορά της, η οποία ουσιαστικά «επέτρεψε» τη ροή οπλισμού και άλλης χρηματοδότησης προς το ΙΚ. Επιπλέον, τόσο το Κατάρ όσο και η Σαουδική Αραβία δεν έχουν προχωρήσει σε απευθείας χρηματοδότηση του Ισλαμικού Κράτους. Όμως και οι τρεις χώρες είχαν παρόμοια πολιτική εναντίον του καθεστώτος Άσαντ, πολιτική η οποία διευκόλυνε τη δράση του Ισλαμικού Κράτους.

Ευθύνες και στη Δύση

Παρόμοιες ευθύνες καταλογίζονται από αναλυτές και προς τη Δύση γενικότερα, αφού κατηγορείται για την αφέλεια που επέδειξε στην επιλογή συμμάχων, στον «πόλεμο» εναντίον του Άσαντ. Συνεπώς υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό: Ποια θα είναι η επόμενη μέρα της καταστροφής του Ισλαμικού Κράτους, του βίαιου αυτού κράτους που όλοι συμφωνούν ότι θα πρέπει να ελεγχθεί, την ίδια στιγμή που η περιοχή είναι ένα καζάνι που βράζει μεταξύ διαφόρων φυλών και θρησκευτικών ομάδων; Σε ποιου τα χέρια θα περάσουν οι πετρελαιοπηγές και οι υποδομές της περιοχής;
Πηγή: Sigmalive