-Αχ, Πρόεδρέ μου, τι κακό είναι αυτό που σε βρήκε; Μα να τραυματίσεις τον μηνίσκο σου τέτοια εποχή; Τώρα που θα έτρεχες στις παραλίες για το απαραίτητο μαύρισμα και αναζωογόνηση;

-Και να ήταν μόνο αυτό; Έχασες και το μνημόσυνο του Μακαρίου στον Κύκκο, για να έχουν να λένε οι φαρμακόγλωσσοι τα πικρόχολα σχόλιά τους. Μα τόση ατυχία, Πρόεδρε, ούτε στον χειρότερό μας εχθρό!

-Είσαι άτυχος, Πρόεδρε. Σε ματιάσανε; Από πού ν΄αρχίσω και πού να τελειώσω... Αλλιώς τα περίμενες κι αλλιώς σου βγήκαν. Και ήσουν προετοιμασμένος για όλα, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.

-Άλλωστε αυτή η σιγουριά και αυτοπεποίθηση ήταν διάχυτη πριν ακόμα κατοικοεδρεύσεις στο Προεδρικό. Δεν ήταν τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός ότι αυτοαναγορεύθηκες σε ηγέτη της κρίσης. Καλά εσύ. Αλλά να βρεθούν τόσοι και τόσοι να το πιστέψουν...

-Ο μόνος που δεν σε πίστεψε είναι αυτός, ο τελευταίος φίλος που απέκτησες. Και τον προετοίμασες τόσο καλά. Τον κάλεσες σπίτι σου, τον τάισες, τον πότισες, τον κανάκεψες τέλος πάντων, κι αυτός σε ποτίζει συνεχώς όξος και χολή.

-Ε, θα του ΄κανες και κανένα δωράκι, κι αυτού και της συμβίας του. Εκτός κι αν γι΄ αυτήν πλήρωσε η κυρία Άντρη και μη μου πεις ότι δεν έχει έσοδα. Κοτζάμ οικόπεδο αγόρασε, έστω και σε τιμή ευκαιρίας.

-Καλά, αυτό το οικόπεδο ίσως να ήταν το μόνο τυχερό στη δεκαοκτάμηνη σχεδόν παρουσία σου στο Προεδρικό. Όλα τα άλλα ήρθαν πούκουππα, που λένε και στα χωριά μας. Κι εσύ δεν ξεχνάς το χωριό σου. Το θυμάσαι και δακρύζεις.

-Αλήθεια, αυτό το ευσυγκίνητο είναι πηγαίο ή σου το κληροδότησε ο φίλος σου ο Δημήτρης; Κι όχι να αρνηθείς τη φιλία σας. Εγώ σας θυμάμαι και τους δυό τη δεκαετία του 1980, ηγέτης ο ένας της ΝΕΔΗΣΥ και ο άλλος της ΕΔΟΝ, τι αγκαλιές και φιλιά ανταλλάσσατε με κάθε ευκαιρία.

-Αυτά πέρασαν. Τώρα, να δούμε τι θα γίνει. Αυτήν τη λύση που μας έταξες πότε θα μας τη φέρεις; Επενδύσαμε πολλά στις δεσμεύσεις σου κι αν η λέξη ενοχλεί, την αποσύρω. Στις υποσχέσεις σου.

-Εντάξει, έκανες πολλά. Δοκίμασες όλες τις συνταγές. Βρε διαπραγματευτή διόρισες. Βρε τα δώρα Χριστόφια απέσυρες. Βρε νέο εμπλουτισμένο ανακοινωθέν με τον φίλο συνομολόγησες. Βρε ενεργότερη εμπλοκή της Ευρώπης πέτυχες. Τίποτε.

-Βρε επιστράτευσες τον δυναμισμό σου, τη διαπραγματευτική σου δεινότητα, το καλόπιασμα, τον θυμό και ίσως και άλλα που δεν γνωρίζω, αλλά αυτός ο φίλος, αγύριστο κεφάλι. Αγύριστο; Όχι, ξερό καλύτερα.

-Παρεμπιπτόντως, δεν θέλω να συμμεριστώ εκείνες τις κακοήθειες των Τούρκων για τη συμπεριφορά σου στην τελευταία συνάντηση με τον φίλο σου. Άλλωστε, παρουσία μιας κυρίας και μάλιστα εκπροσώπου του ΟΗΕ θέλω να πιστεύω ότι η στάση σου είναι πέρα από άψογη.

-Όχι δηλαδή επειδή μας βγήκε το όνομα να μας λένε ό,τι θέλουν. Αν κάπου, κάποτε, έπεσε και κανένα τασάκι, δεν σημαίνει ότι μας έγινε και εθισμός. Μακριά από μας οι κακές συνήθειες.

-Δύσκολα λοιπόν τα δεδομένα. Κι ακόμα είμαστε στην αρχή. Γι' αυτό χρειάζεται δύναμη και κουράγιο, που εύχομαι να τα έχεις σε υπερθετικό βαθμό για να αντέχεις όλους αυτούς που συνωστίζονται γύρω σου, ή έστω μάζεψες κοντά σου.

-Το επιμύθιο της όλης ιστορίας είναι εκεί εκατοντάδες χρόνια, απαύγασμα σοφίας. Απόν αππέξω του χορού πολλά τραούδκια ξέρει. Είναι καλό μέσα-μέσα να καταφεύγουμε και στην ενδοσκόπηση. Μας βοηθά να πηγαίνουμε πάρα κάτω χωρίς να τρεκλίζουμε.