Διαβουλεύσεις σε ιδεολογικό κενό και χωρίς σαφές πολιτικό πλαίσιο
Στελέχη του λεγόμενου Κέντρου τονίζουν πως οι όποιες συνεργίες διενεργηθούν, θα πρέπει να ερείδονται σ’ ένα ξεκάθαρο προγραμματικό υπόβαθρο, χωρίς μικροπολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες

Ως στενά «χρησιμοθηρικές» και χωρίς ουσιαστική πολιτική προοπτική θεωρούν στελέχη του ενδιάμεσου χώρου τις εξυφαινόμενες διακομματικές διεργασίες, για επίτευξη συγκλίσεων στα θέματα της οικονομίας, αλλά και του Κυπριακού.

Εκτιμούν, ταυτόχρονα, πως αυτές εμφορούνται από μια περισσότερο επικοινωνιακού χαρακτήρα επιδίωξη, θεωρώντας πως οι όποιες συγκλίσεις επιτευχθούν, θα είναι θνησιγενείς και περιοριστικής εστίασης, καθώς είναι αδύνατο να διαμορφωθεί ένα ευρύτερο ιδεολογικοπολιτικό consensus, με ισχυρό και εδραίο υπόβαθρο, για τα κρίσιμα ζητήματα της οικονομίας και του Κυπριακού.

Ιδιαίτερο προβληματισμό, μάλιστα, προκαλεί, το γεγονός πως στο πλαίσιο του «δομημένου διαλόγου» μεταξύ των κομμάτων παρεισάγονται ανοίγματα εκατέρωθεν, ακόμα και σε θέματα όπου υπάρχουν αγεφύρωτες διαφορές ή απλώς ρητορικού ή… ευχολογικού χαρακτήρα συγκλίσεις, όπως το Κυπριακό ή πτυχές της οικονομίας.

Η… ανάγκη αντιπολίτευσης
Όπως επισήμανε χαρακτηριστικά συγκεκριμένο πολιτικό στέλεχος στη «Σ», «η ανάγκη, απλώς, να ασκήσεις αντιπολίτευση δεν μπορεί να οδηγεί, αφ’ εαυτής, σε σύμπηξη αντιπολιτευτικών μετώπων, ούτε η προσπάθεια ανάταξης, έπειτα από μια εκλογική αποτυχία, να οδηγεί σε σπασμωδικές, στην ουσία, κινήσεις επικοινωνιακού εντυπωσιασμού, με μια επίφαση ανασύνθεσης, δήθεν, του πολιτικού πεδίου και επανασύνδεσης του κομματικού λόγου, με την κοινωνία των πολιτών.

Τούτο δεν σημαίνει, διευκρίνισε, πως είναι ανώφελος ο διακομματικός διάλογος ή ότι δεν θα πρέπει να υπάρξει συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων σ’ αυτήν την τόσο κρίσιμη περίοδο που διέρχεται ο τόπος. Πρόσθεσε, ωστόσο, πως οι όποιες επαφές ή και συνεργίες διενεργηθούν, θα πρέπει να ερείδονται σ’ ένα ξεκάθαρο προγραμματικό υπόβαθρο, χωρίς μικροπολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες, ούτε να επιδιώκουν την εξασφάλιση εφήμερων μικροκομματικών ή προσωπικών οφελών.

Κεντρώα ιδεολογικοπολιτική σύγχυση
Πάντως, αρκετά στελέχη, τόσο του λεγόμενου κέντρου όσο και της σοσιαλιστικής κεντροαριστεράς, εκφράζουν την άποψη, πως η ιδεολογική… απροσδιοριστία του ενδιάμεσου χώρου, με την αδιάκριτη συμπαράθεση ανόμοιων και ετερογενών, εν πολλοίς, ιδεολογικοπολιτικών μορφωμάτων στο ενδιάμεσο των δύο ιδεολογικών άκρων (ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ), όπου καταχωρείται, συλλήβδην, χωρίς σαφές ιδεολογικοπολιτικό κριτήριο, ό,τι δεν ανήκει στην παραδοσιακή δεξιά και στην παραδοσιακή αριστερά, επιτείνει ακόμα περισσότερο το πρόβλημα της πολιτικής… σύγχυσης, όσον αφορά το περιεχόμενο και τις αποβλέψεις των συγκεκριμένων διαβημάτων συνεργασίας, οξύνοντας, ακόμη περισσότερο, το αίσθημα καχυποψίας των πολιτών και την κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος.

«Αν δεν επιχειρηθεί, πρώτα, ένα σαφές ιδεολογικό ξεκαθάρισμα στον λεγόμενο ‘ενδιάμεσο χώρο’, από τις ίδιες τις πολιτικές δυνάμεις που τον απαρτίζουν, κάθε εγχείρημα συνεργασίας είτε ανάμεσά τους είτε με άλλους πολιτικούς παίκτες, δεν πρόκειται να έχει οιαδήποτε τελεσφορία, αλλά και θα επιτείνει τις προϊούσες διεργασίες συρρίκνωσης και κατακερματισμού του χώρου», υπογραμμίζουν, τονίζοντας, περαιτέρω, πως η οποιαδήποτε σύμπλευση στο Κυπριακό, «είτε ασθενής είτε ισχυρή», δεν μπορεί να αποτελέσει «συγκολλητική ουσία» για συμμαχίες ασαφούς χαρακτήρα και απροσδιόριστου πολιτικού ορίζοντα.