Ο εχέφρων «τακτικισμός» της εγγραφής του θέματος της Ομοσπονδίας στη Βουλή
Επιφυλάξεις εξέφρασαν κάποιοι από τους αντιπολιτευόμενους «εταίρους» όσον αφορά τον έντονα δημόσιο χαρακτήρα της πρωτοβουλίας Παπαδόπουλου για τις εκποιήσεις

Με το Διήμερο Επιμόρφωσης της ΝΕΔΗΚ, που πραγματοποιήθηκε και ολοκληρώθηκε, χθες, στις Πλάτρες, το ΔΗΚΟ προχωρεί στην υλοποίηση σημαντικών κομματικών δράσεων, που ασφαλώς διαδραματίζουν σημαίνοντα ρόλο στην προσπάθεια ανασύνταξης και υπέρβασης των εσωκομματικών προβλημάτων.

Είναι χαρακτηριστικό, πως τις εργασίες του Διημέρου χαιρέτισαν τόσον ο Πρόεδρος, Νικόλας Παπαδόπουλος, το περασμένο Σάββατο, όσο και ο Αναπληρωτής Πρόεδρος, Μάρκος Κυπριανού, προχθές Κυριακή, σε μια ένδειξη της σημασίας που αποδίδει η ηγεσία στην προσπάθεια εσωκομματικής ανάταξης, ιδία σ’ ένα ιδιαίτερα σημαντικό και ευαίσθητο, πολιτικά, πεδίο, όπως αυτό της Νεολαίας.

Την ίδια ώρα -σε μια περίοδο όπου παρατηρείται, γενικά, ύφεση όσον αφορά τις εσωκομματικές αντιπαραθέσεις-, το Δημοκρατικό Κόμμα επικεντρώνεται στη στρατηγική «συσπείρωσης δυνάμεων», μεταξύ των αντιπολιτευόμενων κομμάτων, στα θέματα της οικονομίας, στο πλαίσιο της αναληφθείσας πρωτοβουλίας του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου, για επαναδιαπραγμάτευση πτυχών του μνημονίου.

Μια πρωτοβουλία που, όπως εκτιμούν στη Γρίβα Διγενή, «τοποθετεί το ΔΗΚΟ στο επίκεντρο των εξελίξεων, όσον αφορά τον αντιπολιτευόμενο χώρο και την προσπάθεια διαμόρφωσης εναλλακτικών πολιτικών, σε σχέση προς την κυβερνητική πολιτική» και το αποκαθαίρει, στην πράξη, από το «στίγμα του αντιπολιτευόμενου πλην, όμως, μνημονιακού εταίρου της Κυβέρνησης».
`
Πέρα, βεβαίως, από την καθαυτό πολιτική σημασία της πρωτοβουλίας, εκτιμούν πως, και σε επικοινωνιακό επίπεδο, αυτή εμφανίζεται άκρως επωφελής, αφού, με την κίνηση Νικόλα στο θέμα των εκποιήσεων, «για πρώτη φορά καθίσταται δυνατή η συνεύρεση όλων των αντιπολιτευόμενων κομμάτων γύρω από ένα κοινό τραπέζι», όσον αφορά, τουλάχιστον, ένα από τα μείζονα ζητήματα πολιτικής, «δημιουργώντας προοπτικές για συγκλίσεις και συνεργασίες και σε άλλα μείζονα ζητήματα της μνημονιακής ατζέντας που αναμένονται, όπως αυτό των αποκρατικοποιήσεων, κ.λπ.».

Αν και, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, η επικοινωνιακή διάσταση της πρωτοβουλίας του Προέδρου του ΔΗΚΟ ενέβαλε σε επιφυλάξεις κάποιους από τους εν δυνάμει «εταίρους» του αντιπολιτευόμενου χώρου, οι οποίοι εξέφρασαν την άποψη ότι, χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς τον εντόνως δημόσιο πολιτικό χαρακτήρα που προσέλαβε η πρωτοβουλία (με τη συμφωνία για δημιουργία συντονιστικού οργάνου κ.λπ.), «μία εντατική και εις βάθος συζήτηση του θέματος σε επίπεδο Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής θα είναι αρκετή, ώστε να διαμορφωθούν οι απαιτούμενες συγκλίσεις», εν τούτοις, λόγω της κρισιμότητας του πολιτικού διακυβεύματος, ανταποκρίθηκαν στην ουσία της πρωτοβουλίας, που ήταν η σύμπηξη ενός ισχυρού αντιπολιτευτικού μετώπου εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής στο θέμα των εκποιήσεων, το οποίο να μπορέσει να ασκήσει τις επιδιωκόμενες πιέσεις προς την Κυβέρνηση και την Τρόικα, για αλλαγές και αναθεωρήσεις.

Ομοσπονδίας μάθημα
Την ίδια στιγμή, το θέμα της εισαγωγής μαθήματος για την Ομοσπονδία στη Μέση Εκπαίδευση, όπως διαφαίνεται να είναι στις προθέσεις του Υπουργείου Παιδείας και του κυβερνώντος κόμματος, «παρά τις υπερβολικές διαστάσεις που προσέλαβε στη δημόσια συζήτηση», φαίνεται να προκαλεί ένα είδος… αμηχανίας στην ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος, που επιχειρεί τη μη εμπλοκή, με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο -αυτή την ώρα, τουλάχιστον-, στον δημόσιο διάλογο για το θέμα.

Η «αμφίσημη» αυτή στάση του ΔΗΚΟ οφείλεται στην ομόρρυθμα αμφίπλευρη απεύθυνσή του, αυτήν την περίοδο, αφενός προς τον σκληρό πυρήνα του κόμματος -που, όσον αφορά το Κυπριακό, κινείται στα όρια του απορριπτισμού και σε σχέση με το θέμα της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας-, αλλά και προς τον ευρύτερο απορριπτικό χώρο, και, αφετέρου, προς τον χώρο της ευρύτερης κεντροαριστεράς, και ιδία προς το ΑΚΕΛ, με δεδομένο το αμοιβαίως συντελούμενο άνοιγμα μεταξύ των δύο κομμάτων.

Το ΔΗΚΟ, όπως επισήμανε στη «Σ» καλά ενημερωμένη κομματική πηγή, «παραμένει ομοσπονδιακό κόμμα, ιστορικώς, μάλιστα, το κατ’ εξοχήν ομοσπονδιακό κόμμα, αφού, είτε με τις Συμφωνίες Κορυφής Μακαρίου - Ντενκτάς το 1977 και Κυπριανού - Ντενκτάς το 1979, είτε με τη συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006 μεταξύ Τ. Παπαδόπουλου - Μ.Α. Ταλάτ, ορίζει και "δεσμεύει" την ομοσπονδία ως τη μορφή λύσης του Κυπριακού». Ως εκ τούτου, εξήγησε, «έστω κι αν ο Νικόλας Παπαδόπουλος στήριξε την εκλογή του στην Προεδρία του ΔΗΚΟ πάνω σε μια απορριπτική βάση, δεν μπορεί, σε καμιάν περίπτωση, να αποστεί της λύσης ΔΔΟ, έστω με το σωστό περιεχόμενο». Θα πρέπει, λοιπόν, πρόσθεσε, «να λάβει καλά υπ’ όψιν, τόσο την κρίσιμη μάζα της ηγεσίας και των ψηφοφόρων του ΑΚΕΛ, τα αντανακλαστικά και τις εδραίες πεποιθήσεις των οποίων δεν μπορεί να αγνοήσει, όσο και αυτά των "απορριπτικών" που τον στηρίζουν».

Η εγγραφή του θέματος στη Βουλή
Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί να ερμηνευθεί η απόφαση του ΔΗΚΟ για εγγραφή του θέματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ως… εχέφρων έκφραση μιας «παρελκυστικής τακτικής», αφού, με τον τρόπο αυτό, αποφεύγει να τοποθετηθεί δημοσία επί του θέματος, θέτοντας τη συζήτηση σε άλλο επίπεδο και σε βάθος χρόνου.

Τούτων δοθέντων, πηγές του Δημοκρατικού Κόμματος εξέφρασαν την εκτίμηση στην εφημερίδα μας, ότι, εκ των πραγμάτων, δύσκολα το θέμα του μαθήματος της ομοσπονδίας μπορεί να αναδειχθεί σε αντικείμενο νέας εσωκομματικής αντιπαράθεσης, «εκτός εάν το κόμμα φτάσει στο σημείο να διαφωνεί, πλέον, και σ’ εκείνα που… συμφωνεί».