Απλά ερωτήματα ζητούν πειστικές απαντήσεις

Αν τελικά υπάρχει, η δικαιοσύνη στην Κύπρο μοιάζει να είναι όχι μόνον «τυφλή», αλλά και... slow motion.

ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ και ερωτήματα δείχνουν ότι οι προσδοκίες για δικαιοσύνη μάλλον θα διαψευσθούν οικτρά

Πέρυσι περίπου τέτοιες μέρες, κάποιος από το περιβάλλον του Προεδρικού παραδεχόταν ότι περνούσε ο καιρός και καθυστερούσε η διαδικασία απονομής δικαιοσύνης. Αν δεν οδηγηθούν κάποιοι υπαίτιοι στα δικαστήρια, έλεγε, στο τέλος ο κόσμος θα ξεσπάσει στον Πρόεδρο και την Κυβέρνηση! Από τότε, όμως, βρισκόμαστε ακόμα στην... εκκίνηση. Οι ερευνητικές ομάδες και διαδικασίες όλο και ενισχύονται, αλλά αποτέλεσμα ακόμα κανένα...

«Θα αποδοθεί δικαιοσύνη…»

Στην πραγματικότητα, οι έρευνες είχαν ξεκινήσει πριν, ακόμα, από τις προεδρικές εκλογές. Αφού ο τέως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας είχε χρεώσει το δημόσιο πολλά εκατομμύρια και προσέλαβε ειδικό οίκο από το εξωτερικό. Το φθινόπωρο του 2012 παραδόθηκε, μάλιστα, στον τότε Γενικό Εισαγγελέα το Πόρισμα των Alvarez & Marsal.

Δηλαδή, για περισσότερα από δύο χρόνια, ο κυπριακός λαός περιμένει με αδημονία την ολοκλήρωση των ερευνών για την κατάρρευση της οικονομίας και των τραπεζών και τη δίκη και καταδίκη των ενόχων. Στο ενδιάμεσο, όλον αυτόν τον καιρό, χιλιάδες φορές κομματικοί ηγέτες και άλλοι παράγοντες επαναλαμβάνουν ότι «εκείνο που προέχει είναι η απονομή δικαιοσύνης».

Έχουμε ακούσει εκατοντάδες δηλώσεις, από απλούς πολίτες έως τον Γενικό Εισαγγελέα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έχουμε διαβάσει χιλιάδες άρθρα, έχουμε παρακολουθήσει άλλες τόσες συνεντεύξεις, έχουμε μελετήσει την Έκθεση της Επιτροπής Θεσμών. Έχει μεσολαβήσει και η τόσο διαφιλονικούμενη, αλλά καθόλου φτωχή σε ευρήματα και στοιχεία ερευνητική διαδικασία υπό τον δικαστή Πική.

Εκείνο, όμως, που δεν έχουμε δει και δεν έχουμε ακούσει, είναι η στοιχειοθέτηση ποινικών αδικημάτων. Η κοινή γνώμη, που βράζει σαν καζάνι, έχει από καιρό πιστέψει ότι «πάλι δεν θα γίνει τίποτα, δεν θα πιάσουν κανέναν». Τις μέρες αυτές που ξεκίνησε η δικαστική διαδικασία για τη διαχείριση των ταμείων της ΣΥΤΑ, από πολιτικής άποψης η υπόθεση πάει να «γυρίσει μπούμερανγκ». Στην αρχή πολλοί έβλεπαν την περίπτωση εκείνων των ερευνών να λειτουργεί ως απόδειξη ότι υπάρχει βούληση. Τώρα, όμως, γίνονται και... συγκρίσεις. Γιατί, άραγε, σε εκείνη την περίπτωση μπόρεσαν να προχωρήσουν οι έρευνες, ενώ στα άλλα τα ζητήματα, που συγκριτικά είναι τεράστιο βουνό, δεν γίνεται κάτι;

Τα πάνω-κάτω;

Ταυτόχρονα, όμως, όχι μόνο υπάρχει δυσπιστία, εξαιτίας της πολύ μεγάλης χρονοτριβής, αλλά κάποιες εξελίξεις κάνουν πολλούς να φοβούνται ότι πάμε και στην αντίστροφη κατεύθυνση! Τέτοιες σκέψεις κάνουν ορισμένοι επαΐοντες νομικοί μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις, που προέκυψαν από δικαστικές αποφάσεις στη Ρουμανία και Ελλάδα. Ας υπενθυμίσουμε τι συμβαίνει:

1. Ρουμανικό Δικαστήριο αθώωσε τους υπεύθυνους της Τράπεζας Κύπρου που κατηγορήθηκαν για διάφορες παρανομίες, μεταξύ των οποίων και χειραγώγηση της μετοχής της ρουμανικής Banca Transilvania. Να σημειωθεί ότι το δικαστήριο αυτό έλαβε υπόψη του και το πόρισμα της Alvarez & Marsal, που στην περίπτωση της Banca Transilvania, όπως και στην περίπτωση της Uniastrum, παρέπεμπε σε δήθεν σοβαρά ποινικά αδικήματα.

2. Ελληνικό Δικαστήριο καταδίκασε τον πρώην βουλευτή του ελληνικού Κοινοβουλίου Τσιρώνη για συκοφαντική δυσφήμηση του Α. Βγενόπουλου και της MIG. Ας θυμηθούμε ότι ο κ. Τσιρώνης ήρθε στην Κύπρο, μίλησε για σκάνδαλα δανειοδοτήσεων προς τις θυγατρικές της MIG και τους μετόχους της, αλλά και για σκάνδαλα σχετικά με τη Μονή Βατοπεδίου και κατέθεσε στην Επιτροπή Θεσμών. Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή στην έκθεσή της του αφιέρωσε ένα ολόκληρο κεφάλαιο. Σήμερα, όμως, οι μαρτυρίες του κ. Τσιρώνη φαίνεται να θεωρήθηκαν από την ελληνική δικαιοσύνη ως αναξιόπιστες. Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι καταγγελίες που έκανε και οι οποίες φάνηκε να υιοθετούνται από τις εδώ έρευνες, έχουν απορριφθεί από την ελληνική ποινική δικαιοσύνη.

Εύλογες ανησυχίες

Αυτά και άλλα συντρέχοντα στοιχεία κάνουν κάθε λογικό πολίτη να αναρωτιέται:

Είναι τόσο πολύπλοκη και τόσο σύνθετη η υπόθεση, ώστε απαιτείται ακόμη περισσότερος χρόνος για να στοιχειοθετηθούν ποινικά αδικήματα και να τιμωρηθούν οι ένοχοι; Ή μήπως κάποιοι δημιούργησαν ψεύτικες προσδοκίες για τιμωρία των ενόχων και τώρα δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν ποινικά αδικήματα;

Ήδη επικρατεί η υποψία ότι τελικά δεν πρόκειται να τιμωρηθεί κανένας για το σκάνδαλο της κατάρρευσης της κυπριακής οικονομίας, όπως δεν καταδικάστηκε παλαιότερα κανένας και για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου.

Όσον αφορά το «τραπεζικό κομμάτι», υπάρχουν συγκεκριμένα ερωτήματα που θα πρέπει να έχουν εξίσου συγκεκριμένες απαντήσεις:

- Πληρώθηκαν πράγματι «μίζες» στην περίπτωση της Uniastrum, ναι ή όχι;
- Δόθηκαν τελικά δάνεια από τη Λαϊκή χωρίς εξασφαλίσεις, για ποιο λόγο και με ποιο οικονομικό όφελος;
- Έχουν βρεθεί παράνομα χρήματα σε λογαριασμούς τραπεζικών στελεχών που να παραπέμπουν σε σοβαρά ποινικά αδικήματα;

Η ΜΟ.Κ.Α.Σ. και η Γενική Εισαγγελία, μέσω δικαστικής συνδρομής, μπορούν εύκολα να βρουν τέτοια στοιχεία.

Απαντήσεις, τώρα!

Ας απαντήσει λοιπόν κάποιος υπεύθυνα: Υπάρχουν τα στοιχεία αυτά ή μήπως η όλη συζήτηση για «στοιχειοθέτηση» ποινικών αδικημάτων στην ουσία σημαίνει ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί; Ακόμα χειρότερα, μήπως αυτό σημαίνει ότι γίνεται προσπάθεια να «στοιχειοθετηθούν» ποινικά αδικήματα που τελικά θα καταρρεύσουν στα δικαστήρια;

Μήπως, δηλαδή, όλη αυτή η ιστορία «να προσλάβουμε κι άλλους αστυνομικούς», «να αγοράσουμε server», κ.λπ. είναι στάχτη στα μάτια, μόνο και μόνο για να φαίνεται ότι κάτι γίνεται; Για παράδειγμα, τι νόημα έχουν δηλώσεις από τη Νομική Υπηρεσία ότι θα διερευνηθούν πιθανά ποινικά αδικήματα από τις υποθέσεις που είχε εξετάσει η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, τη στιγμή που οι «μεταχρονολογημένες» εκείνες αποφάσεις-ποινές της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς ήδη αμφισβητούνται έντονα από μεγάλα νομικά γραφεία ως ατεκμηρίωτες και οδηγούνται στα δικαστήρια;

Πολιτικές ευθύνες; Αμ, δε!

Κι αν αυτά αφορούν ευθύνες στον τραπεζικό τομέα, που μπορούσε να είναι και πιο διακριτές, τι γίνεται με άλλες μεγαλύτερου μεγέθους ευθύνες, που κανένας δεν έχει εξηγήσει πώς θα αναζητηθούν; Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν ευθύνες, διότι οι επίσημες Αρχές της χώρας δημιούργησαν ένα βάρος πολλών δισεκατομμυρίων για να «σώσουν» μια τράπεζα που δεν υπήρχε περίπτωση να σωθεί; Ήξεραν ή δεν ήξεραν στην Κεντρική ότι μόλις η Λαϊκή «έμπαινε σε πρόγραμμα», θα κατέρρεε αυτόματα;

Γιατί φρόντισαν να μεταφέρουν τα «απομεινάρια» και τα τεράστια χρέη της Λαϊκής στην Τράπεζα Κύπρου; Μήπως άραγε οι παλιοί ή και οι νέοι μέτοχοι της Τράπεζας Κύπρου δεν θα έχουν έννομο συμφέρον να κινηθούν κάποτε εναντίον της απόφασης «συγχώνευσης» της τράπεζάς τους με μια τράπεζα-τεράστια οφειλή, όπως είχαν καταντήσει οι κρατικές Αρχές τη Λαϊκή; Υπουργοί, διοικητές, διοικητικά συμβούλια δεν έχουν ευθύνες; Αλλά πώς θα μπορέσουν να αναζητήσουν ή να τεκμηριώσουν τέτοιες ευθύνες, όταν δεν προνοείται κανενός είδους «ειδικό» δικαστήριο;

Το ίδιο, βέβαια, ισχύει και για προφανείς ευθύνες πολιτειακών αξιωματούχων που, γνωρίζοντας ότι η χώρα θα κατέφευγε «μοιραία» σε πρόγραμμα στήριξης, έσπευσαν μερικούς μήνες πριν να κάνουν τεράστια διακρατικά δάνεια. Μπορεί κανείς να τους δικάσει; Πώς άραγε; Με τις δεδομένες... ανακριτικές ομάδες και διαδικασίες που βολοδέρνουν μήνες τώρα;

Διάψευση προσδοκιών

Όλα αυτά και άλλα πολλά ανάλογα ερωτήματα δείχνουν ότι οι προσδοκίες για δικαιοσύνη μάλλον θα διαψευσθούν οικτρά. Αρκετοί είναι εκείνοι που στοιχηματίζουν μάλιστα ότι θα βρεθούν δυο-τρεις προσχηματικές, πολύ μικρές υποθέσεις, πίσω από τις οποίες θα κρυφτούν και πάλιν οι πραγματικοί ένοχοι για την κατάρρευση της οικονομίας και των τραπεζών.

Όλοι, βέβαια, γνωρίζουν ότι σε μια τέτοια περίπτωση η οργή και η λαϊκή αγανάκτηση θα στραφεί εναντίον όλων αυτών που για μιαν ακόμη φορά παρέσυραν τον λαό σε ψεύτικες ελπίδες, μόνο και μόνο για να υπηρετήσουν τους δικούς τους λόγους και τα δικά τους συμφέροντα…