Συνέρχεται το Εθνικό Συμβούλιο υπό το βάρος των αρνητικών εξελίξεων

Με ένα και μοναδικό κρίσιμο ερώτημα, «τι δέον γενέσθαι», συνέρχεται αύριο το Εθνικό Συμβούλιο, που καλείται να χαράξει στρατηγική μετά την αποκάλυψη, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, των τουρκικών απροκάλυπτων προθέσεων για συνομοσπονδία

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ θέσεις για αλλαγή στρατηγικής ζητά ο Πρόεδρος

Αποπροσανατολισμό από την ουσία, που δεν είναι άλλη από την «επικυρωμένη και με σφραγίδα» απαράδεκτη επιδίωξη των Τούρκων για παρθενογένεση και συγκεκαλυμμένη συνομοσπονδία, αποτέλεσε η έντονη αντίδραση του Προέδρου της Δημοκρατίας, στην αποκάλυψη από τη "Σημερινή" τόσο των γραπτών θέσεων των δύο κοινοτήτων, όσο και των καταλόγων με τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης που εισηγήθηκαν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο κατοχικός ηγέτης.

Η επίκληση δήθεν έκθεσης της ελληνοκυπριακής πλευράς και ζημιογόνας διαρροής αποτελεί αίολο και άβασιμο επιχείρημα, δεδομένου ότι η αρχή της εμπιστευτικότητας, για την οποία τόσος λόγος γίνεται, παραβιάζεται συλλήβδην από τον εγκάθετο της Άγκυρας, αφού μετά το πέρας κάθε συνάντησής του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προβαίνει σε δημόσιες δηλώσεις έξω από το λεγόμενο Προεδρικό στα κατεχόμενα...

Βουλιμία με «σφραγίδα»

Αν κάτι πρέπει να απασχολεί το Προεδρικό, τη διαπραγματευτική ομάδα και σίγουρα τα πολιτικά κόμματα που μετέχουν στο Εθνικό Συμβούλιο είναι το πώς αντιμετωπίζεται το ολοφάνερο αδιέξοδο της «πολλά υποσχόμενης» νέας διαδικασίας και όχι γιατί ο λαός, διά των Μέσων Ενημέρωσης, γνωρίζει πλέον τις πραγματικότητες. Θα έπρεπε, δε, να είχε ήδη αρχίσει η συζήτηση για την επόμενη μέρα και να χαραχθεί στρατηγική διαχείρισης των «τετελεσμένων» που ουδόλως απέτρεψε η κατάληξη σε κοινό ανακοινωθέν στις 11 Φεβρουαρίου. Γιατί, εκ των πραγμάτων, το ανακοινωθέν αποδείχθηκε «όπλο χωρίς σφαίρες» για την ελληνοκυπριακή πλευρά και ιδίως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μη αποτρέποντας τους Τούρκους από το να υποβάλουν τις διαχρονικές απαράδεκτες και βουλιμικές αξιώσεις τους.

Οι τουρκικές / τουρκοκυπριακές θέσεις στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων δεν επιτρέπουν ούτε στους πλέον αιθεροβάμονες να πιστεύουν ότι υπάρχει χαραμάδα ελπίδας για κατάληξη σε αμοιβαία αποδεκτή λύση, αφού συνιστούν τον σκελετό και τα θεμέλια για παρθενογένεση και συγκρότηση εκ του μηδενός ενός συνομοσπονδιακού μορφώματος που θα εξυπηρετεί τις τουρκικές επιδιώξεις.

"Πλάνο" αναγνώρισης

Η δε επικοινωνιακή πολιτική τόσο του κυρίου Έρογλου, όσο και της τουρκικής διπλωματίας σε διεθνή φόρα, περί ευθυνών της ελληνοκυπριακής πλευράς, αποτελεί σαφέστατη ένδειξη ότι η άλλη πλευρά εργάζεται πλέον με ορίζοντα το αδιέξοδο και έχει θέσει σε εφαρμογή (βλέπε συναντήσεις Ναμί σε διάφορες ευρωπαικές πρωτεύουσες) το σχέδιο Β, που προνοεί αναγνώριση ή τουλάχιστον ταϊβανοποίηση του παράνομου μορφώματος στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Πολιτικοί αναλυτές που μελέτησαν τις τουρκικές προτάσεις έπειτα από τη δημοσιοποίησή τους από τη «Σ», ανέφεραν στην εφημερίδα μας ότι «είναι ξεκάθαρο πως οι Τούρκοι κινούνται σε δύο βασικούς πυλώνες», εξηγώντας ότι «πέραν του σχεδίου Β, για το οποίο εργάζονται παράλληλα, προωθούν και την επιλογή της κατάληξης σε λύση, που θα αφήνει, όμως, ορθάνοικτο το ενδεχόμενο απόσχισης και συνέχισης της λειτουργίας της συνιστώσας τους πολιτείας ως αυτοκυρίαρχου κράτους». «Δεν εξηγείται αλλιώς», μας ανέφεραν χαρακτηριστικά, «η εμμονή τους στο δικαίωμα των Συνιστωσών Πολιτειών να υπογράφουν διεθνείς συμφωνίες ακόμη και για αμυντική πολιτική, την ίδια ώρα που όλες οι προτάσεις τους είναι δυσλειτουργικές».

Στρατηγική επανατοποθέτηση

Οι συνομιλίες, παρά την κατανοητή προσπάθεια του Προέδρου της Δημοκρατίας να τις διατηρήσει εν ζωή, με την ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει μετά τις τουρκικές εκλογές, είναι στο... και πέντε και όχι στο παρά πέντε. Και γι' αυτό η αυριανή σύνοδος του Εθνικού Συμβουλίου - κυρίως με τη συγκεκριμένη ατζέντα - θεωρείται ως εξαιρετικά κρίσιμη, ίσως και η κρισιμότερη των τελευταίων ετών.

Τα κόμματα έχουν μια χρυσή ευκαιρία να περάσουν από τα λόγια στις πράξεις και να καταθέσουν γραπτώς ή και προφορικώς - αλλά σίγουρα με επιχειρήματα - εφαρμόσιμες προτάσεις, για να οδηγηθούμε στην πολλάκις διακηρυγμένη αλλαγή στρατηγικής που θα έχει και βάθος αλλά και συγκεκριμένους στόχους.

Η δε πρόθεση Προεδρικού και κομμάτων να συζητήσουν τη σύσταση του λεγόμενου Συμβουλίου Γεωστρατηγικών Μελετών αποτελεί ίσως ένα καλό πρώτο βήμα, αφού θα πρέπει να αναλυθούν κυρίως οι στρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας έτσι, ώστε να επιτραπεί σε πολιτειακή και πολιτική ηγεσία να δρουν συλλογικά, μεθοδικά και να εφαρμόζουν πολιτική με προοπτική. Να ξεφύγουμε, δηλαδή, από την πρόσκαιρη διαχείριση δεδομένων και να μπούμε στο κανάλι ορισμού των εξελίξεων και αξιοποίησης νεοφανών γεωστρατηγικών δεδομένων, που δίνουν στην Κυπριακή Δημοκρατία δυνατά όπλα για αλλαγή του πολιτικού ισοζυγίου.

Την ίδια ώρα, δε, θα πρέπει τα πολιτικά πρόσωπα που ορίζουν τις τύχες αυτού του λαού να καταλήξουν επιτέλους σε μια ελάχιστη κοινή συνισταμένη, ώστε να έχουν στο πλευρό τους και όχι απέναντί τους το σύνολο του λαού. Υπενθυμίζεται ότι η ετοιμασία ενός συνολικού πλαισίου λύσης είναι και προεκλογική δέσμευση του Προέδρου της Δημοκρατίας.