Φθινόπωρο ή τέλος του χρόνου πιθανόν να εκδηλωθεί η «κίνηση αποχώρησης»
Φόβους για αναπόδραστη πορεία προς διεργασίες διάσπασης εκφράζουν στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος

Βήμα εξόδου από το Δημοκρατικό Κόμμα σταθμίζουν τα διαφωνούντα, υπό τον Μάριο Καρογιάν, στελέχη του κόμματος, επιχειρώντας, πλέον, να προσδώσουν «πολιτική μορφή» στην αδυναμία συνύπαρξης με τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ και την ηγεσία του.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Σ», το τελευταίο διάστημα έχει ενταθεί ο προβληματισμός όσον αφορά τον τρόπο αντίδρασής τους «σε πρακτικές, συμπεριφορές και επιλογές που δεν εκφράζουν το όλο ΔΗΚΟ», ενώ εντείνονται οι ζυμώσεις σε διάφορα επίπεδα, όσον αφορά τις επόμενες κινήσεις και τον χρόνο εκδήλωσής τους.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η πορεία προς το σχίσμα αυτήν τη φορά φαίνεται αναπόδραστη, ενώ στελέχη εκφράζουν φόβους ότι το κόμμα κινδυνεύει να εισέλθει σε μιαν αναπότρεπτη διαδικασία συρρίκνωσης και φθοράς, η οποία θα απομειώσει ακόμη περισσότερο τον παρεμβατικό του ρόλο και την ικανότητα πολιτικής του επιρροής.

Εκφράζουν, παράλληλα, έντονη ανησυχία ότι το ΔΗΚΟ τείνει να αποξενωθεί δραματικά από την κοινωνική και εκλογική του βάση, καθώς τα νέα πρόσωπα που στελεχώνουν τα όργανα της κομματικής εξουσίας, «που πιθανόν το 2016 να είναι και οι επόμενοι βουλευτές του», δεν έχουν καμία οργανική σχέση με το κόμμα και τους αγώνες του, αλλά «ανήκουν, απλώς, στη σφαίρα επιρροής τού ενός ή του άλλου κομματικού αρχηγού».

Κίνηση εντός του 2014;
Πηγές καλά γνωρίζουσες τα διαδραματιζόμενα τόσο στο πολιτικό προσκήνιο όσο και στο πολιτικό παρασκήνιο του Δημοκρατικού Κόμματος ανέφεραν στην εφημερίδα μας ότι η κίνηση των διαφωνούντων στελεχών, «εάν και εφόσον πάρει σάρκα και οστά», δεν αποκλείεται να εκδηλωθεί και εντός του προσεχούς φθινοπώρου ή το αργότερο περί τα τέλη του τρέχοντος έτους ή τις αρχές του 2015. Και αυτό, τόσο για λόγους επικοινωνιακούς όσο και για λόγους τακτικής, καθώς η παρούσα συγκυρία στο κόμμα, με την επιχειρούμενη επαναπροσέγγιση του Νικόλα Παπαδόπουλου με το ΑΚΕΛ -την οποία θεωρούν πολιτικά λανθασμένη και ικανή να εμβάλει το ΔΗΚΟ σε μιαν «ανήκεστη», πλέον, κρίση αξιοπιστίας- προσφέρει την ευκαιρία να «τεκμηριωθεί» το διάβημα της αποχώρησης, ως το επιστέγασμα της αμφισβήτησης μιας σειράς «λανθασμένων και ανώφελων για το κόμμα και τον τόπο επιλογών της ηγεσίας».

Αφετέρου, η χρονική απόσταση από τις βουλευτικές εκλογές του 2016 θα προσφέρει τη δυνατότητα οργανωτικής και ιδεολογικής συγκρότησης της «νέας κίνησης», η οποία θα προέλθει ως σαρξ εκ της σαρκός του Δημοκρατικού Κόμματος, εκφράζοντας το «πραγματικό ΔΗΚΟ, τους αγώνες, τις αξίες και την κοσμοθεωρία του». Με αυτόν τον τρόπο, τα εν λόγω στελέχη εκτιμούν ότι θα εξουδετερώσουν τις όποιες κατηγορίες για ρήξη και διάσπαση, εμφανίζοντας την πολιτική τους πλατφόρμα ως τον πραγματικό φορέα της παράδοσης, των αρχών και των κληροδοτημάτων του Δημοκρατικού Κόμματος.

Όσον αφορά τον ιδεολογικοπολιτικό προσανατολισμό της νέας κίνησης, αυτός θα εκφράζει τις ουσιώδεις πολιτικές επιλογές της προηγούμενης ηγεσίας του Δημοκρατικού Κόμματος, και θα κινείται σε τεμνόμενη τροχιά με τον κυβερνητικό πόλο και το Προεδρικό, στα κύρια, τουλάχιστον, ζητήματα πολιτικής.

Το ερώτημα, βεβαίως, που προκύπτει, είναι κατά πόσον, στην εξίσωση της αποχώρησης, περιλαμβάνονται ο Αναπληρωτής Πρόεδρος Μάρκος Κυπριανού και ο Αντιπρόεδρος, Χρήστος Πατσαλίδης, καθώς και τα στελέχη που τους στηρίζουν. Σε αυτήν την περίπτωση, τονίζουν στελέχη του κόμματος, θα πρόκειται για «διάσπαση συντριπτικών σεισμικών εντάσεων, που θα κατατεμαχίσει πλήρως το ΔΗΚΟ».

Αντιγόνη: «Δεν με εκφράζουν αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην μου»
Την ίδια ώρα, η τέως ευρωβουλευτής Αντιγόνη Παπαδοπούλου καταγγέλλει χειραγώγηση του ΔΗΚΟ από προσωπικές ατζέντες και «πολιτικές ομάδων μέσα στο κόμμα», ενώ διαμηνύει ότι δεν την εκφράζουν αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην της. Σε δήλωσή της στη «Σ», η κ. Παπαδοπούλου ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να συμφωνήσει με ό,τι αποφασίζεται στα συλλογικά όργανα εν τη απουσία της, επισημαίνοντας ότι, λόγω των ανειλημμένων υποχρεώσεών της στις Βρυξέλλες, δεν μπορούσε να παρευρεθεί στις τρεις τελευταίες συνόδους του Εκτελεστικού Γραφείου. «Και, παρά την έκκλησή μου προς την ηγεσία», τόνισε, «να αλλάξει η ημέρα σύγκλησης του Εκτελεστικού, ώστε να μπορέσω να παρευρεθώ, τίποτα δεν άλλαξε. Είναι προφανές», συνέχισε, «ότι δεν μπορώ να συμμετέχω στα συλλογικά όργανα διά υπομνημάτων, ούτε να αποδεχθώ αποφάσεις που λήφθηκαν εν τη απουσία μου».